مجله پزشکی و سلامت : گوش و حلق و بینی

mohammad_43

کاربر طلایی1

تاریخ عضویت : فروردین 1388

تعداد پست ها : 41934

محل سکونت : اصفهان

پاسخ به:مجله پزشکی و سلامت : گوش و حلق و بینی

گلودرد را جدی بگیر ید!

همزمان با فرارسیدن فصل سرما بسیاری از افراد جامعه مبتلا به گلو درد می شوند، گلو دردی که ممکن است دو تا پنج روز طول بکشد و یا گلودردی که تا ماهها فرد به آن مبتلا می شود و از آن رنج می برد. شاید به ذهن بسیاری از افرادی که دچار بیماری دریچه قلبی و ذات الریه می شوند هیچ کاه این نکته خطور نکرده باشد که علت بیماری آنها به یک گلودردساده که به آن بی توجهی کرده اند باز می گردد و نتیجه این بی توجهی و سهل انگاری بیماری ای است که سالها باید با آن دست و پنجه نرم کنند.
در رابطه با انواع گلودردها و عوارض آنها با دکتر غلامرضا کفیلی پزشک متخصص داخلی به گفتگو نشستیم که ما حصل این گفتگو در زیر می آید.
▪ آقای دکتر، آیا گلودردها انواع مختلفی دارند و اگر انواع مختلف دارند چگونه به نوع و درمان آن پی ببریم؟
ـ گلو درد بیشتر به خاطر ورم ناحیه حلق است که باعث احساسی ناخوشایند می شود مخصوصا در هنگام بلع که شامل بلع بزاق یا غذا می شود که علل مختلفی دارد، می تواند علل عفونی داشته باشد که شامل ویروس ها است که نقش اصلی را در علتهای عفونی دارند.
علل عفونی دیگر می تواند باکتری ها باشد که می توانند منجر به گلودرد چرکی بشوند ولی انواعی هم هستند که بیمار را به صورت طولانی مدت آزار می دهد و اکثرا به صورت آلرژی و آلرژی های فصلی هستند که باعث می شود فولیکول های لنفاوی در مخاط حلق آنها به علت آلرژیهایی که فرد به آن حساسیت دارد در ناحیه حلق و حتی گاهی اوقات حنجره دچار تورم بشود.
شایع ترین علت گلودردها ویروسها هستند که هر از چند گاهی در طول سال فرد به واسطه سرماخوردگی دچار این ویرویس ها می شود، این ویروسها باعث می شوند که همان فولیکول های لنفاوی که در ناحیه حلق و لوزه ها فراوان وجود دارند متورم بشوند و باعث درد و قرمز شدن ناحیه گلو بشوند که اینها یک دوره کوتاه مدتی دارد و ممکن است دو تا سه روز طول بکشد، ممکن است همراه با آبریزش بینی و سوزش چشمها باشد و بعد برطرف بشود و گاهی اوقات اینها ادامه پیدا می کنند و به واسطه باکتری های مختلف و یا همزمان و یا بعد از التهاب حلق و گلو بواسطه ویروس ها و آنجا را دچار عفونت می کنند که می تواند خودش را به صورت عفونت یا چرک گلو نشان بدهد که اینها معمولا درمانش متفاوت است و آنتی بیوتیک هم دارد.
در مواردی که فرد فقط گلو درد مزمن دارد و بیمار اظهار می کند که یک ماه یا دو ماه است که دچار گلو درد هستم اینها معمولا حساسیت است و باید با استفاده از داروهای آنتی هیستامین و شستشوی حلق و بینی با استفاده از محلول نمکی فیزیولوژیک درمان شود.
▪ مشخصات گلو درد ویروسی و اینکه چگونه می توانیم آنرا از گلودرد باکتریائی تشخیص بدهیم چیست؟
ـ هر دو در آغاز همراه با درد و قرمزی مختصری در ناحیه حلق همراه است و همچنین احساس خارش، اگر بخواهیم بین این دو اختلاف قائل شویم و یا تشخیص قطعی بدهیم با کشت ترشحات حلق می توان تشخیص نوع میکروب را داد. هست ولی خود گلو دردهای چرکی اختصاصا بعد از ۲۴ ساعت که از شروع عفونت گذشت با التهاب شدید مخاط همراه است و معمولا یک لایه چرک سفید رنگ محل را می پوشاند، البته ویروسهائی هم هستند که گلو درد چرکین می دهند ولی چرکی که از اینها دیده می شود کدر رنگ است که عفونتشان طولانی مدت است و ممکن است دو تا سه هفته به طول بیانجامد.
در عفونت های ویروسی تب بالائی ممکن است نداشته باشند ولی در گلو درد چرکی معمولا با تب بالا و بدن درد و احساس خستگی و کوفتگی همراه است و گاهی اوقات با تهوع و استفراغ همراه است.
▪ برای درمان گلو درد ویروسی چه برای درمان و چه برای پیشگیری احتیاجی به آنتی بیوتیک هست؟
ـ معمولا چون ویروسهای سرماخوردگی درمان ندارد می توانیم با برخی درمانهای نگهدارنده مثل استراحت و شستشوی حلق و گلو با استفاده از محلول ها و استفاده از آنتی هیستامین ها، درمان کنیم ولی توصیه می شود که آنتی بیوتیک هم استفاده بشود برای اینکه بیمار ممکن است بعد از این گلودرد ویروسی دچار عوارضی همچون سینوزیت حاد و یا حتی ذات الریه بشود.
▪ اگر گلودرد چرکی درمان نشود چه عارضه ای دارد؟
قطعا باید آنتی بیوتیک تجویز کرد، مخصوصا در افراد پائین تر از سن ۱۶ سال برای اینکه اگر گلودردی که بیمار به علت باکتری استرتوپوک بتا همولیتیک A دارد، احتمال دارد بیمار تحت شرایط خاصی که ممکن است استعداد ژنتیکی هم درآن دخیل باشد بیمار دچار یک تب رماتیسمی بشود که تب رماتیسمی معمولا یک بیماری جداگانه ای هست و معمولا یکی دو هفته بعد از گلو درد چرکین بروز می کند و باعث تورم مفاصل می شود که در نهایت می تواند باعث آسیب به دریچه های قلبی هم بشود که بیمار آن موقع یک سیر پیش رونده بیماری را تا آخر عمر با خودش خواهد داشت.
▪ یک گلو درد چرکی چگونه می تواند باعث بیماری دریچه قلبی بشود؟
ـ اینگونه که تحقیقات نشان داده ولی قطعا هنوز به طور کامل فرآیندش مشخص نیست به این صورت است که آنتی ژنی که خود باکتری بر روی جداره خودش دارد باعث یک فعالیت در سیستم ایمنی بدن می شود و بدن این آنتی ژن را شناسائی می کند، مشابه این آنتی ژن هم در خود بدن هست مثلا در مفاصل و با روی دریچه قلب آنتی بادی یا پادتنی که بدن علیه این آنتی ژن می سازد به صورت مشابهی می آید و بر روی خود آن آنتی ژنی که بر روی مفصل هست و مشابهت دارد با آنتی ژن آن باکتری و یا بر روی دریچه هست می نشیند و یک فرآیند التهابی را ایجاد می کند که باعث می شود سلولهای سفید خون حمله ور بشوند به آن آنتی ژن که در واقع اشتباهی آن را شناسائی کردند و باعث تخریب مفصل و همینطور تخریب دریچه قلب می شود، تخریب مفصل یک فرآیندی است که خود ترمیمی دارد و بعد از مدتی خوب خواهد شد البته با درمان این حرکت سریعتر اتفاق می افتد ولی روی دریچه قلب فرآیند ترمیم به صورتی است که دریچه را از بین خواهد برد و باعث ضخیم شدن درچه و ایجاد زوائدی بر روی دریچه می شود که این حالت کم کم موجب تنگ شدن دریچه و ایجاد عوارض قلبی برای بیمار شود در طول سالها، کسانی که دچار این حالت می شوند غیر از درمان اصلی باید ماهانه با استفاده از پنی سیلین ها پیش گیری بکنند، برای مریضهائی که در معرض خطر هستند باید این رژیم پیشگیری را هر ماه برایشان بگذاریم که معمولا درمان با تزریق یک پنی سیلین بنزاتین یک میلیون و دویست هزار واحدی انجام می شود.
▪ در چه سنی یک میلیون و دویست هزار و در چه سنی کمتر از آن؟
ـ برای درمان گلودرد چرکی ما می توانیم از پنی سیلین خوراکی یا اریترومایسین استفاده کنیم که طول مدت درمان قطعا باید ۱۰روز باشد این بیمار ممکن است تحمل خوردن دارو برایش کم باشد و یا نتواند درست دارو را استفاده بکند و معمولا از تزریق استفاده می کنیم، برای افراد زیر ۲۷ کیلو گرم یک عدد پنی سیلین بنزا تین ۶۰۰هزار واحدی کافی هست و برای افراد بالاتر از ۲۷ کیلوگرم یک پنی سیلین بنزاتین یک میلیون و ۲۰۰هزار واحدی تجویز می شود که این دارو می تواند تا ۲۵ روز در خون باقی بماند و عمل محافظتی را هم انجام بدهد علاوه بر اینکه می تواند درمان گلودرد چرکی باشد در غیر اینصورت اگر بیمار به پنی سیلین حساسیت داشته باشد بهترین درمان برای بیمار اریترومایسین هست که به مدت ۱۰ روز باید برای بیمار تجویز بشود.
▪ اگر گلو درد ویرویسی را اشتباهی گلو درد باکتریال تشخیص بدهند و پنی سیلین اشتباها برای مریض تجویز شود و مریض از آن استفاده کند چه عارضه ای می تواند برای بیمار داشته باشد و عکس این تشخیص به چه صورت؟
ـ اگر بیمار گلو درد ویروسی داشته باشد و پنی سیلین مصرف بکند عارضه خاصی مشاهده نخواهد شد یعنی برای بیمار مشکلی هم ایجاد نمی کند و حتی بیمار را از فرآیندی که بعد از گلو درد چرکی ممکن است به آن دچار شود مصون نگه می دارد ولی اگر بیمار دچار گلودرد چرکی شده باشد در مراحل اولیه با تشخیص گلودرد ویروسی برای بیمار هم آنتی بیوتیک تجویز نشود احتمال دارد جزو افرادی قرار بگیرد که بعدا دچار تب رماتیسیمی خواهند شد برای همین حتما توصیه می شود که اگر بیماری خصوصا زیر سن ۱۶ سال به علت گلودرد به پزشک مراجعه کرد حتما در صورتی که حساسیت به پنی سیلین نداشته باشد تجویز شود.
▪ در همه سنین گلو درد داریم؟ مثلا بچه یک و نیم ساله هم ممکن است مبتلا به گلو درد شود؟
ـ بچه یک و نیم ساله می تواند دچار التهاب حلق و گلو شود منتها بستگی به این دارد که بیمار بتواند بیانش کند یا نه ولی ما معمولا اگر بیمارمان زیر دو سال دچار یک فارنژیت استرتوپوکی که می تواند در گلو چرک ایجاد بکند بشود ما چرکی در حلق و گلوی بیمار هم بیینیم که به خاطر مصون بودن کودکان است هم به خاطر آنتی بادی هایی که در دوران جنین از مادر می گیرند و هم به خاطر شیر مادر این مصونت را تا حد زیادی دارند در آن دوره زیر دو سال باکتری های دیگری هستند که می توانند باعث گلودردهای چرکی بشوند و همینطور ویروسهای دیگر که برای آن بچه در حد آن سن خطر آفرین نیست.
در بچه های کوچکتر زیر دو سال که حتی تا پنج سال هم دیده می شود ما بیماری ای داریم که اکثرا اینها گلودرد نیست و به صورت التهاب زائده ای است در ناحیه حلق به اسم اپیگلوت که دچار تورم این ناحیه می شود و مجرای تنفسی فوقانی اینها را در واقع تنگ می کند به خاطر التهابی که ایجاد می کند که در زبان عامیانه به آن خروسک می گویند که علتش هم می تواند ویروسی باشد و هم نوعی باکتری به نام هموفیلوس آنفولانزا که آن هم درمان خودش را دارد و بیمار را باید سریع درمان کرد چرا که می تواند برای بچه خطرناک شود.
▪ خوردن غذاهای خاص به ایجاد یا تشدید گلودرد کمک می کند؟ مثل خوردن ترشی یا خربزه یا سرخ کردنی؟
ـ فرآیندهای التهابی که بعد از خوردن این مواد غذائی ایجاد می شود بیشتر جنبه آلرژیک دارد یعنی بیمار به خاطر وجود فولبکول های زیادی که در ناحیه حلق مخصوصا در لوزه ها هست و مواد محرکی که بیمار استفاده می کند باعث التهاب اینها می شود و می تواند باعث گلو درد و خارش و حتی قرمزی مخاط بشود که البته به صورت محدود است مگر اینکه بیمار خودش واقعا حسایت داشته باشد که این فرآیند ممکن است چند روز طول بکشد ولی از نظر اینکه در هنگام بیماری از این مواد پرهیز بشود صحیح است و بهتر است که بیمار موادی را که محرک این نواحی هست را کمتر استفاده کند.
▪ دمای مواد غذائی در ایجاد یا بهبود گلو درد تاثیری دارد؟ مثل خوردن آب سرد یا آب گرم؟
ـ توصیه می شود که در اینگونه موارد از موادی استفاده بشود که نه زیاد گرم باشد و نه زیاد سرد و معمولا درجه حرارات نرمال داشته باشد البته مایعات گرم و غذاهای گرم بیشتر به خاطر فرآیند رشد ویروسها در دمای سرد بهتر است که استفاده شود تا از رشد ویروس ها جلوگیری کند.
در مورد گلودردهای ویروسی که نوع چرکینش هم به صورت موارد تک گیر بیمار با همان علائم گلودرد چرکی و درد و تب و چرک روی مخاط این حلق مراجعه می کند که این نوع گلودرد به هیچ نوع درمان آنتی بیوتیکی جواب نمی دهد که برای این بیماران کشت حلق و گلو ضروری هست و اگر نتوانستند میکروبی را شناسائی بکنند باید از آنتی بادی های سرم بیمار استفاده کرد که ببینیم آن ویروس آنتی بادیش در بدن هست یا نه معمولا ما ویروس های داریم به نام اپشتاین بار ویروس و منو نو کلئوزبار ویروس که اینها می توانند باعث ایجاد گلو درد چرکی در فرد بشوند این گلو درد چرکی می تواند دو تا سه هفته ادامه پیدا کند باعث تب بالا، بدن درد بیمار و علائم یک بیماری تمام عیار را می تواند در بیمار ایجاد کند و حتی گاهی اوقات به دلیل تورم طحال در این افراد و احتمال پارگی طحال به افراد توصیه می شود که حتما بستری شوند که داروی تجویزی برای موارد کورتن، استراحت، تجویز مایعات تا این روند هر چه زودتر به پایاین برسد .

قُلْ سِیرُوا فِی الْأَرْضِ فَانظُرُوا کَیْفَ بَدَأَ الْخَلْقَ ثُمَّ اللَّهُ یُنشِئُ النَّشْأَةَ الْآخِرَةَ إِنَّ اللَّهَ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ (بگو در زمین بگردید و بنگرید خداوند چگونه آفرینش را آغاز کرده است، سپس خداوند به همین گونه، جهان را ایجاد می کند خداوند یقیناً بر هر چیز تواناست) /عنکبوت20

یک شنبه 13 شهریور 1390 4:53 PM

mohammad_43

کاربر طلایی1

تاریخ عضویت : فروردین 1388

تعداد پست ها : 41934

محل سکونت : اصفهان

پاسخ به:مجله پزشکی و سلامت : گوش و حلق و بینی

گلودرد و راه درمان آن

گلودرد معمولاً نشان دهنده ی عفونت دستگاه تنفسی است. از آنجایی که یک بچه کوچک نمی تواند احساس گلودرد را به خوبی بیان کند. باید متوجه دشواری وی در بلعیدن غذا باشید. گلودرد می تواند به علت التهاب لوزه ها (تونزیلیت) که توسط نوعی میکروب به نام استافیلوکوک ایجاد می شود، یا در بیشتر موارد به علت یک ویروس مثل ویروس سرماخوردگی یا آنفلوانزا ایجاد شود. در مواردی که عفونت در جای دیگری غیر از گلو باشد مثل لارنژیت (التهاب و عفونت حنجره) ممکن است کودک در گلو هم احساس درد و ناراحتی داشته باشد. همچنین در مواردی که غدد لنفاوی یا بزاقی موجود در گردن ملتهب می شوند (مثل اوریون) باز هم ممکن است احساس درد و ناراحتی در گلو وجود داشته باشد.
گلودرد در اغلب موارد جدی نیست اما در صورتی که یک عفونت استرپتوکوکی در حلق وجود داشته باشد باید حتماً با پنی سیلین درمان شود زیرا در صورت عدم درمان ، بعدها ممکن است عوارضی مثل درگیری کلیه ها و یا تب روماتیسمی داشته باشد.
نخستین اقداماتی که شما می توانید انجام دهید:
۱) اگر کودک از گلودرد شاکی است یا در بلعیدن غذا مشکل دارد و اشتهای خود را از دست داده است، گلوی وی را در نور مناسب معاینه کنید. به این ترتیب که از کودک بخواهید دهان خود را باز کرده و بگوید آآآ... در همین زمان زبان را با دسته یک قاشق تمیز به پایین ببرید و ته حلق را نگاه کنید تا متوجه هر نوع عفونت چرکی یا تورم و قرمزی لوزه ها بشوید!
۲) با کمک نوک انگشتان غدد لنفاوی زیر گردن را معاینه کنید تا متوجه بزرگی احتمالی آنها بشوید؛
۳) درجه حرارت بدن کودک را اندازه بگیرید تا از وجود تب مطلع شوید؛
۴) در صورت وجود گلودرد و بدحالی عمومی، تا زمان مراجعه به پزشک از فرستادن کودک به مدرسه خودداری کنید؛
۵) در صورت وجود گلودرد و سایر علائم عفونت مثل تب و بی حالی به پزشک مراجعه کنید. گلودرد استرپتوکوکی باید برای پیشگیری از بروز عوارض حتماً درمان شود.
اقداماتی که پزشک انجام می دهد:
دکتر برای تشخیص علت گلودرد، کودک را به دقت معاینه کرده و در صورت تشخیص عفونت استرپتوکوکی از آنتی بیوتیک (اغلب پنی سیلین) استفاده می کند. عفونت های ویروسی گلو احتیاج به درمان آنتی بیوتیکی ندارند.
▪ اقداماتی که شما می توانید برای کمک به کودک خود انجام دهید:
- برای کاهش درد کودک از شربت استامینوفن استفاده کنید؛
- استفاده از مایعات خنک ، شدت گلودرد را کاهش می دهد؛
- مقادیر زیادی مایعات به کودک بدهید. در صورتی که کودک به علت گلودرد از خوردن غذا امتناع کند از غذاهای مایع مثل سوپ و آش استفاده کنید؛
- در صورت شکایت کودک از درد گوش (با کشیدن گوش در بچه های کوچکتر) گوش را بررسی کنید تا از وجود ترشح و چرک در گوش مطلع شوید؛
- مقدار زیادی مایعات خنک به کودک بدهید تا درد گلو کمتر شود؛
اقداماتی که پزشک انجام می دهد:
- در صورت احتمال وجود یک عفونت باکتریایی در گلو، ممکن است پزشک آنتی بیوتیک تجویز کند اما برای عفونت های ویروسی ( که شایعتر هستند) درمان مشخصی وجود ندارد؛
- پزشک گوش کودک را معاینه می کند تا از وجود احتمالی عفونت و چرک در گوش مطلع شده و در صورت وجود عفونت ، آنتی بیوتیک تجویز کند؛
- اگر کودک از حملات مکرر تونزیلیت ( لوزه ها ) شاکی است و یا بزرگی ادنوئید (لوزه سوم) سبب عفونت های مکرر گوش میانی می شود، ممکن است لازم باشد به یک متخصص گوش و حلق و بینی مراجعه کنید تا در صورت لزوم لوزه ها و ادنوئید را عمل کند. شرایطی که در عمل برداشتن لوزه ها باید در نظر گرفته شوند عبارت اند از:
الف) عمل جراحی معمولاً قبل از ۴ سالگی انجام می شود؛
ب) زمان شروع تونزیلیت و طول مدتی که کودک از حملات مکرر تونزیلیت شاکی بوده مهم است. اغلب پزشکان پیش از تصمیم گیری برای عمل دو سال صبر می کنند؛
ج) در صورتی که حملات تونزیلیت آن قدر در طول سال تکرار می شوند که در تحصیل کودک ایجاد اشکال می کنند و یا باعث ایجاد اشکال در تغذیه کودک می شوند، عمل لوزه توصیه می شود.
▪ اقداماتی که شما می توانید برای کمک به کودک انجام دهید:
- در صورت تب از شربت استامینوفن و پاشویه استفاده کنید و کودک را در یک اتاق گرم نگه دارید؛
- مایعات فراوان به کودک بدهید؛
- از غذاهای مایع مثل سوپ و آش که فرو دادن آن راحت است استفاده کنید؛
- طبق آخرین تحقیقات غـِرغـِره آب نمک، احتمال انتقال عفونت از حلق به گوش میانی را بیشتر می کند. بنابراین امروزه توصیه می شود که کودک را وادار به غرغره نکنید.
التهاب لوزه ها (تونزیلیت)
تونزیلیت ، به التهاب حاد لوزه ها است که اغلب بر اثر یک عفونت ویروسی ایجاد می شود. لوزه ها در انتهای حلق و در خلف زبان قرار گرفته اند و نخستین سد دفاعی بدن در مقابل میکروب ها هستند که میکروب ها را به دام انداخته و نابود می کنند و مانع ورود آنها به دستگاه تنفس می شوند. در طی این روند خود لوزه ها نیز ممکن است عفونی و ملتهب شوند و علائمی مثل گلودرد، تب و تورم غدد لنفاوی گردن را ایجاد کنند. ادنوئید (لوزه سوم) که در عقب بینی قرار گرفته است نیز تقریباً اغلب در سنین مدرسه و هنگامی که لوزه های بزرگ برای نخستین بار با عفونت مواجه می شوند، دیده می شود. به تدریج که کودک بزرگتر می شود مقاومت وی در مقابل عفونت بیشتر شده و لوزه ها کوچکتر می شوند، بنابراین میزان بروز تونزیلیت کاهش می یابد.
تونزیلیت در اغلب موارد بیماری مهمی محسوب نمی شود مگر این که همراه با اوتیت مدیا ( عفونت گوش میانی ) باشد و یا عامل ایجاد کننده آن استرپتوکوک باشد زیرا همان طور که قبلاً گفته شد عفونت استرپتوکوکی می تواند همراه با عوارضی مثل نفریت (درگیری کلیه ها) یا تب روماتیسمی باشد.
▪ علائم احتمالی:
- گلودرد گاه می تواند سبب مشکل در بلع شود؛
- لوزه های قرمز و متورم که ممکن است با لکه های زرد چرک پوشیده شده باشد.
- درجه حرارت بالای ۳۸ درجه سانتیگراد
- غدد لنفاوی متورم در گردن، تنفس دهانی،
- خرخر کردن هنگام خواب و صدای تودماغی در صورت بزرگی ادنوئیدها،
- بوی بد دهان.
▪ نخستین اقداماتی که شما می توانید انجام دهید:
۱) همان طور که قبلاً توضیح داده شد، در صورت شکایت کودک از گلودرد و یا مشاهده مشکل در بلغ غذا، انتهای گلو را به کمک دسته یک قاشق تمیز و در نور مناسب بررسی کنید، ممکن است لوزه ها قرمز، متورم یا پوشیده از نقاط چرکی زرد رنگ باشند؛
۲) برای اطمینان از وجود یا عدم وجود تب ، درجه حرارت بدن کودک را اندازه بگیرید؛
۳) با کمک انگشتان ، غدد لنفاوی گردن و زیر چانه را معاینه کنید تا در صورت وجود تورم و درد متوجه شوید.

یک شنبه 13 شهریور 1390 4:54 PM

mohammad_43

کاربر طلایی1

تاریخ عضویت : فروردین 1388

تعداد پست ها : 41934

محل سکونت : اصفهان

پاسخ به:مجله پزشکی و سلامت : گوش و حلق و بینی

گوش پاک‌کن یا گوش چرخ کن؟!

كودكتان را حمام می‌كنید،‌از حمام می‌آوریدش بیرون،‌ خشكش می‌كنید و بعد،‌دست دراز می‌كنید و گوش پاك‌كن را برمی‌دارید و توی گوشش می‌چرخانید. راستی، هیچ فكر كرده‌اید كه این جور وقت‌ها دارید به كودكتان خدمت می‌كنید یا خیانت؟
احتمالا اكثر شما به ویژه پس از حمام كردن كودك به فكر تمیز كردن گوش و خارج كردن ترشحات آن می‌افتید.‌ این لحظه غالبا همان لحظه‌ای است كه دست خود را به سمت یك گوش پاك‌كن دراز كرده و یا حتی در مواردی، ‌یك تكه دستمال كاغذی و یا پنبه را به دور یك چوب كبریت پیچیده و جهت تمیز كردن گوش دلبندتان، آن را داخل مجرای گوش می‌كنید. ولی مراقب باشید! خطر همین‌جا در كمین شما نشسته است.
انجام یكی از اعمال بسیار ساده فوق می‌تواند موجب رساندن آسیب‌های جبران‌ناپذیری به گوش شود.
در سطح اجتماع بحث‌های زیادی در مورد استفاده و یا عدم استفاده از گوش پاك‌كن جهت تمیز كردن گوش وجود دارد. در واقع، شاید بتوان گفت ‌كه ‌عبارت ‌گوش‌پاك‌كن، ‌فقط یك عبارت مجازی است برای چیزی كه موارد كاربرد آن ارتباط كمی با رفع آلودگی گوش دارد. از گوش پاك‌كن بیشتر جهت تمیز كردن لاله گوش، داخل بینی كودك،‌ بین انگشتان پا، مالیدن پماد بر روی زخم، استعمال داروها در نواحی باز و تمیز كردن آرایش دور چشم‌ها ‌استفاده می‌شود ، درحالیكه بسیاری از مردم بر این باورند كه این وسیله صرفا جهت خارج كردن ترشحات از داخل گوش است. یك نكته مهم را بایستی همیشه به‌خاطر داشته باشید: ترشحات گوش خارجی كه به آن جرم یا واكس گوش گفته می‌شود، به‌هیچ‌وجه آلوده و كثیف نیستند. این ترشحات، در واقع یك سری از ترشحات طبیعی و ضروری بدن هستند كه از گوش مراقبت می‌كنند. همانگونه كه همه می‌دانند، جرم گوش زرد رنگ و چرب بوده و دارای حالت چسبندگی است. وجود این جرم برای نرم نگهداشتن و حفظ سلامت مجرای گوش خارجی ضروری است. علاوه بر این، اسیدیته این ترشحات مانع از رشد باكتری و قارچ می‌شود.
جرم گوش به‌طور طبیعی و خودبه‌خود به سمت بیرون حركت كرده و از مجرای گوش خارج می‌شود بنابراین نیازی به دستكاری برای خروج آن وجود ندارد. البته در برخی از موارد، ترشح بیش از حد به‌خصوص در افراد مستعد موجب انسداد گوش و كاهش شنوایی می‌شود كه در این صورت بایستی بیمار جهت شستشوی گوش و اقدامات لازم به پزشك متخصص مراجعه كند. بر اثر فرو بردن جسم خارجی به داخل گوش‌، ‌علاوه بر خطر آسیب‌رسانی به پرده گوش، امكان ایجاد خراش‌های ظریف میكروسكوپی در مجرای گوش وجود دارد. در این صورت و با توجه به احتمال وجود میكروب و یا قارچ در سطح گوش، چنانچه كودك زمینه آلودگی را پیدا كند مبتلا به عفونت گوش خواهد شد. اكثر شما اندازه دقیق عمق گوش را نمی‌دانید و بنابراین قادر به پاك‌ كردن تمامی قسمت‌های گوش نیستید. در نتیجه،‌وارد كردن جسمی نظیر گوش پاك‌كن موجب فشرده‌تر شدن این ترشحات در قسمت‌های عمقی‌تر مجرا می‌شود كه در این صورت،‌خروج آنها مشكل‌تر خواهد بود.
علاوه بر این،‌بررسی‌ها نشان می‌دهند كودكانی كه جهت رفع خارش و تمیز كردن گوش از وسایلی نظیر سنجاق سر و یا گوش پاك‌كن استفاده می‌كنند بیش از سایرین در معرض خطر پارگی پرده گوش قرار دارند. بسیاری از متخصصان گوش و حلق و بینی هشدار می‌دهند كه استفاده از گوش پاك‌كن با تضعیف سیستم دفاعی گوش موجب افزایش خطر ابتلا به خشكی و خارش گوش می‌شود. بهترین روش توصیه شده جهت تمیز كردن گوش خارجی این است كه لاله گوش و قسمت بیرونی گوش خارجی را با استفاده از یك پارچه نخی نرم و مرطوب كه به‌دور انگشت اشاره‌تان پیچیده‌اید تمیز كنید، بدون آنكه انگشت خود را داخل مجرا ببرید.
با این وجود در برخی موارد لازم است كه واكس درون گوش خارج شود. به‌عنوان مثال‌،در برخی به‌طور طبیعی تولید ترشحات گوش بسیار بیش از حالت عادی است كه می‌تواند موجب تجمع و بسته شدن كانال گوش شود. البته این انسداد به‌طور شایع‌تر در ارتباط با تمیز كردن نادرست گوش بوجود می‌آید.
در صورت گرفتگی گوش فرزندتان در اثر تجمع جرم، چنانچه وی دارای سابقه سوراخ شدن پرده صماخ یا هر گونه عمل جراحی در گوش است، حتما او را نزد پزشك متخصص ببرید. ولی چنانچه پرده صماخ سالم بوده و گوش صرفا به توسط جرم پر شده باشد، ممكن است با انجام روش‌های درمانی صحیح در منزل بتوانید ناراحتی فرزندتان را درمان كنید:
اولین وسیله‌ای كه لازم دارید، یك قطره چكان است. قطره چكان را بایستی توسط یكی از مواد نرم كننده جرم كه به‌راحتی در دسترس هستند پر كنید، نظیر روغن‌های معدنی مخصوص، روغن بچه و مثلا‌ قطره <گلیسیرین فنیكه .> سپس سر كودك را به یك طرف خم كنید به‌طوری كه گوش مبتلا رو به بالا باشد. در ادامه و با استفاده از یك قطره‌چكان،‌۲تا۳ قطره از محلول نرم كننده جرم را در داخل گوش مبتلا بریزید و همچنان سر را در همان وضعیت به مدت ۵ دقیقه نگهدارید. سپس یك پارچه تمیز بر روی گوش قرار داده و سر را به طرف مقابل خم كنید و اجازه دهید تا محلولی كه در داخل گوش ریخته‌اید،‌به آرامی بیرون بیاید. در صورت لزوم می‌توانید این عمل را روزی یكی دو بار و برای مدت چند روز انجام دهید. چنانچه با انجام عمل فوق جرم گوش كودكتان بیرون نیامد و یا دارای سابقه سوراخ شدگی پرده صماخ و یا هر گونه عمل جراحی بود،‌حتما با پزشك جهت اقدامات پیشرفته‌تر مشورت كنید. پزشك ابتدا با استفاده از وسیله‌ای به‌نام اتوسكوپ داخل گوش را دیده و سپس ممكن است كه جهت خارج كردن جرم گوش، شستشوی گوش با آب را انجام داده و یا با استفاده از یك وسیله خاص دیگر نظیر دستگاه‌های واكیوم‌ خاص جهت برداشتن جرم گوش اقدام كند.
▪ نكته مهم:
هرگز سعی نكنید تا اجسامی كه داخل گوش رفته و یا چسبیده را با زور خارج كنید.
گیر افتادن و یا چسبیدن اجسام خارجی در داخل مجاری گوش به‌ویژه در مورد اطفال زیاد اتفاق می‌افتد. خیلی احتمال دارد كه بچه‌ها به‌دلیل كنجكاوی یك جسمی نظیر پاك‌كن را داخل گوش خود و یا كودك دیگری قرار دهند. در این صورت،‌بایستی حتما توجه داشته باشید كه خلاصی از حالت بوجود آمده به‌راحتی میسر نیست. حتی شاید دیده باشید كه یك حشره درگوش شما و یا شخص دیگری گیر كند. در این صورت، تنها كاری كه بایستی انجام دهید این است كه كمی از روغن معدنی مخصوص كه جهت نرم كردن جرم گوش نیز استفاده می‌شود، به داخل گوش بریزید تا حشره كشته شود.سپس در كوتاه‌ترین زمان ممكن با پزشك تماس بگیرید. هیچگاه نباید سعی كنید كه حشره و یا هر چیز دیگری را كه داخل گوش گیر كرده است،‌خودتان شخصا در بیاورید و غیر از پزشك، به هیچ شخص دیگری اجازه دست زدن به چیزی كه داخل گوش چسبیده است، ندهید.

دكتر بابك هوشمند

روزنامه سلامت

یک شنبه 13 شهریور 1390 4:54 PM

mohammad_43

کاربر طلایی1

تاریخ عضویت : فروردین 1388

تعداد پست ها : 41934

محل سکونت : اصفهان

پاسخ به:مجله پزشکی و سلامت : گوش و حلق و بینی

گوش درد

گوش اندام شنوایی است و از نظر تشریحی به سه قسمت متمایز می شود:
۱ - گوش خارجی: شامل لاله گوش و مجرای گوش خارجی
۲ - گوش میانی: محفظه كوچكی است كه در پشت پرده صماخ قرار دارد.
۳ - گوش داخلی
●اوتیت خارجی (گوش شناگران): به معنای التهاب لاله گوش یا مجرای گوش خارجی یا هر دو با هم است، اوتیت خارجی در تابستان شایع تر از زمستان است، فرد درد شدیدی را در یكی از گوش های خود احساس می كند، دست زدن به زبانه یا لاله گوش باعث ایجاد درد شدید در این بیماران می شود.
در اینجا، درمان شستشو و استفاده از آنتی بیوتیك ها موضعی است. در نوع مزمن اوتیت (عفونت گوش) خارجی، شكایت اصلی خارش است، نه درد.
●اوتیت میانی حاد: یكی از شایع ترین عفونت های كودكان است، مطالعات آماری نشان داده اند كه ۷۰-۶۰ درصد كودكان قبل از سومین جشن تولد خود، حداقل یكبار به اوتیت میانی حاد مبتلا شده اند.
شیوع این عفونت در بچه های مبتلا به شكاف كام، خیلی بیشتر از بچه های طبیعی است. همچنین در افرادی كه وضعیت اجتماعی- اقتصادی پایینی دارند، در پسرها در فصل زمستان شایع تر است. شیوع این بیماری در منگولیسم بالاست.
عفونت گوش میانی حاد غالباً به دنبال عفونت تنفسی پیش می آید و به طور شایع یكی از عوارض عفونت های ویروسی چون سرماخوردگی، سرخك یا آنفلوانزا است و معمولاً یك الی هفت روز بعد از
نازو فارنژیت بروز می كند.
●علائم: در ابتدا احساس مبهمی از كاهش شنوایی یا پری گوش وجود دارد و به سرعت درد خفیف و احساس فشار به این علائم اضافه می شوند، بعد از این، یك درد ضربانی عمیقی در گوش مهمترین شكایت بیمار است، تب نیز وجود دارد، در شیرخواران و بچه های كوچك علائم به این صورت است كه بچه نمی تواند بخوابد، دائم گریه می كند و به گوش های خود فشار می آورد. در بچه های خیلی كوچك ممكن است اسهال و استفراغ نیز بروز نماید و یا تنها علامتی كه كودك بروز می دهد، دل درد باشد.گاهی در افراد بالغ سرگیجه دیده می شود.
ممكن است به دلیل فشار وارده به پرده گوش، پرده پاره شود، با پاره شدن پرده، چرك خارج شده و به همین دلیل ناگهان درد و احساس فشار تخفیف می یابد، گاهی پرده گوش به خودی خود جوش می خورد، اما بعضی وقت ها، ترشح ادامه یافته و همان گوش ناشنوا باقی می ماند.
عفونت گوش، اگر درمان نشود، تهدید جدی برای شنوایی محسوب می شود و با ایجاد عوارض متعدد ممكن است نیاز به جراحی وجود داشته باشد، لذا لزوم مراجعه به پزشك را متذكر می شویم.
معمولاً در اوتیت (عفونت گوش) میانی، یك دوره ۱۴-۱۰ روزه درمان
آنتی بیوتیكی مؤثر است، همچنین لازم است حداقل روزی ۳ بار با فتیله گذاری گوش را خشك كرد، به این ترتیب كه، پارچه تمیز و جاذب آب را لوله كرده و به شكل فتیله در آورید و آن را در گوش قرار دهید، وقتی پارچه خیس شد، آن را خارج كنید و دور بیندازید و مجدداً با فتیله تمیز دیگری این كار را ادامه دهید و تا خشك شدن كامل گوش، این كار را تكرار كنید.
در حین درمان نباید چیزی در گوش باقی بماند و تا زمانی كه گوش كاملاً خشك نشده است فرد نباید شنا كند و هنگام حمام رفتن یك فتیله آغشته به وازلین در گوش قرار داده و پس از استحمام آن را خارج كنید.

دكتر اعظم السادات هاشمی

روزنامه همشهری

یک شنبه 13 شهریور 1390 4:59 PM

mohammad_43

کاربر طلایی1

تاریخ عضویت : فروردین 1388

تعداد پست ها : 41934

محل سکونت : اصفهان

پاسخ به:مجله پزشکی و سلامت : گوش و حلق و بینی

گوش درد ارجاعی

● مقدمه:
گوش درد ارجاعی (Referral otalgia) به گوش دردی اطلاق می‌شود که منشأ و علت گوش درد، از خود گوش نباشد و از کانون دیگری به گوش انتشار یابد. درد راجعه می‌تواد از کانونی دوردست مانند فتق دیافراگم و سرطان مری باشد، ولی دردهای برخاسته از ساختمان‌های تشریحی اطراف گوش علل شایعی برای گوش درد ارجاعی هستند. ممکن است فردی از یک دندان درد آزرده شده باشد ولی به‌دلیل انتشار آن به گوش به متخصص گوش و حلق و بینی مراجعه نماید. بسیار اتفاق می‌افتد که در کلینیک‌های گوش و حلق و بینی پس از بررسی‌های بالینی مشخص می‌گردد منشأ درد از گوش نیست و به‌همین دلیل بیمار به یک کلینیک دندانپزشکی معرفی می‌شود یا برعکس بیماران فراوانی به دندانپزشکان مراجعه می‌کنند که از دندان درد می‌نالند در حالی‌که منشأ ناراحی آنها از گوش است.
● دندان درد:
دردی که به گوش تیر می‌کشد ممکن است ناشی از دندان درد باشد. دندان در آوردن کودکان علت شایع گوش دردهای ارجاعی کودکان است. در بزرگسالان دندان درد تغییرات وسیعی دارد و از دردی خفیف تا زق‌زق شدید نوسان می‌کند دردی که از پولیپ دندان برمی‌خیزد کمتر موضعی است و معمولاً به دندان‌های اطراف، فک فوقانی، فک تحتانی، صورت و گردن تیر می‌کشد. از سوی دیگر، درد پریدونتال معمولاً در موضوع می‌ماند و به‌ندرت به اطراف انتشار می‌یابد. دردی که از دندان‌های آسیای بزرگ (Molar) سرچشمه می‌گیرد، به‌خصوص دندان آسیای سوم (عقل)، ممکن است به گوش بزند و این بیماران به خاطر گوش درد به پزشک مراجعه کنند. علت شایع دیگر گوش درد ارجاعی که ممکن است به‌گونه‌ای با دندان درد ارتباط پیدا کند گرفتگی ماهیچه‌ای است. درد ماهیچه‌ای علت شایع شکایات در مناطق سر و گردن است. این درد از خود ماهیچه یا تاندون‌ها یا نیام آنها منشأ می‌گیرد. معمولاً این درد ثابت، مرده و بدون ضربان است. ماهیچه درگیر حساسیت دردناکی دارد و سفت است و دامنه آن کاهش پیدا می‌کند. مراکز ماهیچه‌ای که درد را به گوش شلیک می‌کنند از عضله جونده (ماستر تیریگوئید) خارجی و داخلی، و عضله جناغی چنبری پستانی است. این دردها را می‌توان با فیزیوتراپی ماهیچه‌ها، تزریق بی‌حس کننده موضعی و داروهای ضد التهاب برطرف کند.
● مفصل گیجگاهی فکی:
شایع‌ترین علت گوش درد راجعه دردی است که از مفصل گیجگاهی فکی برمی‌خیزد. دو دسته اختلالات در مفصل گیجگاهی فکی ممکن است سبب بروز این درد شود، نخست بیماری‌های مفصلی، دوم سندرم ناشی از بدکاری مفصلی (Pain-dysfunction syn) بدکاری مفصلی اولین بار به‌وسیله شوارتز در سال ۱۹۵۶ به‌عنوان اسپاسم دردناک ماهیچه‌های جونده تشریح گردید.
علل بروز این سندرم ـ کشش ماهیچه‌ای ـ دندان قروچه (Bruxism) بد قرار گرفتن آرواره‌ها ـ حرکت غیرارادی فک تحتانی و فشارهای روانی و عاطفی است. این درد بر اثر جویدن غذا، فشار دادن و سائیدن دندان‌ها بر هم و گاز گرفتن چوب زبان در سمت دیگر شدت می‌یابد. اسپاسم ماهیچه پتریوگوئید خارجی منجر به بدقرار گرفتن آرواره‌ها (Mal-occlusion) می‌شود که اگر بارز باشد از نظر پرتونگاری قابل شناسائی است.
اختلالات ساختمان مفصلی سبب بروز دردی می‌شود که معمولاً در نواحی گوش و صورت پخش می‌شود، آرترالژی یا درد مفصلی از ساختمان‌های مفصلی که دارای عصب هستند شامل لیگمان دیسک بافت، پشت دیسک و کپسول مفصلی می‌شوند. التهاب لیگمان‌ها و کپسول معمولاً در اثر ضربه یا بدکاری مستمر و طولانی مفصلی از قفل شدن یا بدجفت شدن آرواره‌ها یا دندان قروچه عارض می‌گردد، آرتریت مفصل گیجگاهی فکی می‌تواند بخشی از تغییرات تخریبی مفاصل در بیماری‌های سیستمیک مفصلی مانند آرتریت روماتوئید باشد.

دکتر عبدالحمید حسین‌نیا متخصص و جراح گوش و حلق و بینی

یک شنبه 13 شهریور 1390 5:04 PM

mohammad_43

کاربر طلایی1

تاریخ عضویت : فروردین 1388

تعداد پست ها : 41934

محل سکونت : اصفهان

پاسخ به:مجله پزشکی و سلامت : گوش و حلق و بینی

گوش دردهای کودکان

ساختمان گوش از سه قسمت ساخته شده : گوش خارجی ، گوش میانی و گوش داخلی . از این سه قسمت ، آنچه بیشتر به درد و عفونت مبتلا می شود گوش میانی است و در این مقاله هر جا از گوش صبحت شود ، منظور گوش میانی و منظور از گوش درد هم ، عفونت گوش میانی یا Otitis Media است.
بیش از ۸۰٪ کودکان در دو سال اول زندگی ، به ویژه در کشورهای در حال توسعه ، که بیشتر ، آنها را کشورهای عقب مانده می نامند به عفونت گوش میانی مبتلا می شوند و در یک سوم آنها گوش درد دست کم ، دو یا سه بار تکرار می شود که از بین آنها ۱۰٪ منجر به تجمع مایع غلیظ چسب مانندی در گوش می شود که به آن افیوژن ( Effusion ) می گویند .
گوش درد ، در حقیقت یک نوع عفونت مجاری تنفسی است زیرا گوش با بینی و حلق در ارتباط است و ویروس ها و میکروب هایی که تولید عفونت گوش می کنند از این راه وارد گوش می شوند .
عواملی که بچه ها را بیشتر برای عفونت گوش آماده می کند عبارتند از :
▪ سن زیر سه سال
▪ عدم استفاده از شیرمادر و خوردن شیر با بطری در سنینی که می توانند به وسیله مادر تغذیه شوند .
▪ اقامت در مهدکودک
▪ بازبودن سق دهان یا لب شکری هایی که عضلات کام نرم آنان در زیر مخاط باز باشد .
▪ داشتن نقص ایمنی مادرزادی
▪ داشتن لوزه سوم آدنوئید . لوزه سوم لازم نیست حتماً خیلی بزرگ باشد گاه لوزه های کوچک ، سرشار از میکروب است
▪ استنشاق دود سیگار پدر و مادر یا اطرافیان
اما علت ابتلا بیشتر کودکان بدین قرار است :
▪ درکودکان ، مجرایی که بینی را به گوش متصل می سازد و به نام شیپور اوستاش نامیده می شود افقی و کوتاه است بنابراین داخل شدن میکروب به داخل گوش راحت تر است ، در حالی که در افراد بزرگسال ، طول بیشتری دارد و تقریباً عمودی است .
▪ یک نوع ماده مؤثر برای ایمن سازی بدن که گاماگلوبولین نام دارد در سطح خونی کودکان به نسبت بزرگسالان کمتر است و از یک کودک به کودک دیگر نیز متفاوت است .
▪ در بدن ، برای هر میکروب ، یک ضد میکروب که آنتی بادی نام دارد تشکیل می شود . شایع ترین میکروب مولد گوش درد بچه ها ، پنوموکوک است که آنتی بادی آن نزد اطفال کمتر از بزرگسالان است .
▪ استخوان پشت گوش که استخوان ماستوئید نام دارد در بچه ها کوچک است و این استخوان در تهویه گوش و مبارزه با میکروب ها نقش مهمی دارد و از مخاط و عروق خونی غنی است .
▪ اطفالی که گروه خونی ABO دارند بیشتر از دیگر کودکان به گوش درد مبتلا می شوند همچنین پسرها بیشتر از دخترها دچار این بیماری می شوند ( نژآد سفید بیشتر از نژاد سیاه از نظر گوش درد استعداد دارد ) .
▪ وضع بد اقتصادی خانواده در پیدایش عفونت گوش بی تأثیر نیست .
▪ گوش درد در بهار و زمستان بیشتر است .
▪ عفونت های گوش را به سه دسته تقسیم می کنند که عارضه اغلب آنها اختلالات شنوایی و گفتاری است .
▪ نوع حاد ، که اغلب چند روز طول می کشند ، پس از مدتی تکرار می شود . اختلالات شنوایی در اینها زودگذر و در حدود ۱۵ تا ۳۰ روز است . عارضه در یکی از دو گوش و یک طرفه بوده و عارضه گفتاری به جای نمی ماند .
▪ نوع دوم که گاه مزمن شده و در گوش میانی مایعی به نام سروزیته ترشح می شود . عفونت ، اغلب دوطرفه است و اگر طولانی شود سنگینی گوش و اشکالات گفتاری پدیدار می شود .
▪ نوع سوم یا مزمن ، که آن هم دوطرفه است و در گوش مایع چسبناکی به نام چسب یا GLUE پیدا می شود یا در بعضی مواقع پرده گوش پاره و سوراخی در آن پدیدار می شود که اغلب باقی می ماند این دسته از بیماران ، اگر درمان نشوند اختلال شنوایی و گفتاری در آنها طولانی خواهد بود مثلاً کودک صدای رادیو و تلویزیون را بیش از اندازه بلند می کند و به سئوالات جواب نمی دهد ، که تصور می رود حواسش پرت است و یا به چیز دیگری فکر میکند . کلمات را ناجور و نامفهوم ادا می کند . یادگیری وی برای کلمات و در سنینی بالاتر برای درس ها ، والدین را راضی نمی سازد .
▪ هر سه نوع گوش درد در سه سال اول زندگی که سالهای زبان بازکردن و فراگیری است شایع تر است . درد به جز در نوع حاد ، در آن دو دسته دیگر چندان آزاردهنده نیست و به همین دلیل ، پدر و مادر متوجه نمی شوند و او را به پزشک نمی رسانند .
▪ در هر یک از انواع فوق ، گوش تحت تأثیر دو عامل قرار دارد ، عفونت و عیب ایمنی بدن .
▪ شاید بد نباشد گوش را به ساندویچی تشبیه کنیم که یک طرف آن عفونت و طرف دوم آن ، عیب ایمنی است . عفونت معمولاً ناشی از میکروب است که از طریق بینی و حلق به گوش راه می یابد . در ۵۰٪ موارد میکروب و ویروس با هم هستند . اگر ترشح داخل گوش را کشیده و آزمایش کنیم ، نوع میکروب مشخص می شود و اگر میکروبی نباشد ، عارضه ویروسی است .
در نوع میکروبی ، آنتی بیوتیک به خوبی اثر می کند و حتماً باید سه هفته آن را ادامه داد . در نوع مخلوط و ویروسی ، تقویت بنیه ایمنی هم در نظر گرفته می شود که یک راه آن استفاده از واکسن است .
▪ آبریزش بینی یا وجود خلط با ترشح در ته گلوی کودک ، زنگ خطری برای پیدایش گوش درد است . بچه های لوزه سومی بیشتر این حالت را دارند . همچنین آن دسته از کودکان که به حساسیت یا آلرژی مبتلا هستند . بیشتر دچار این حالت می شوند . بعضی اطفال ، مستعد آلرژی و دارای نقص ایمنی هستند و ممکن است ظرف یک سال تا بیست مورد عود عفونت گوش داشته باشند .
● درمان
استفاده از آنتی بیوتیک ها در انواع عفونت های میکروبی ، به ویژه در موادر حاد و تخلیه گوش میانی ، از طریق باز کردن پرده صماخ در موارد طولانی تر مفید است .
گاه ضروری به نظر می رسد که پس از بازکردن پرده گوش ( که هیچ گونه ضرری ندارد ، از وسایلی استفاده کرد که مانع جوش خوردن سریع آن شود .
این وسایل ، لوله های استریل ریزی هستند که به قرقره شباهت داشته و به آنها لوله تهویه Ventilation tube یا گرومت می گویند و پزشک ، آنها را در محل سوراخ پرده گوش کار می گذارد .
لوله ها ترشح گوش را خارج و هوا را وارد می کند . گرومت ها پس از ۴ تا ۸ ماه ، وقتی که گوش میانی به خوبی تهویه شد ، خود به خود از گوش بیرون می افتند و پارگی پرده ، چند روز بعد جوش میخورد . از بین بردن کانون های عفونت حلق و بینی و مجاری فوقانی تنفس ، به ویژه لوزه سوم ، مفید است .
همان طور که گفته شد بعضی لوزه سوم های کوچک هم پر از میکروب هستند و باید عمل جراحی بر روی آنها صورت گیرد .
اگر متخصص گوش و حلق و بینی برای برداشن لوزه سوم نظر دهد ، نباید به دلیل کوچک بودن ، به تشخیص وی شک نمود . از بین بردن زمینه آلرژی و درمان های مربوطه ( اگر حساسیت در کار باشد ) لازم است . تقویت بنیه ایمنی کودک از راه واکسیناسیون ، مفید است .
دیده شده در کودکانی که از نظر عفونت های ویروسی مثل آنفلوانزا و عفونت های میکروبی ، واکسینه شده اند گوش درد ، کمتر بوده است . واکسن ضدپنوموکوک که در داروخانه های ایرانی هم موجود است ، برای جلوگیری از گوش دردها مؤثر است .
همچنین واکسن های ضدآنفلوانزا از شش ماهگی تا سنین دبستانی قابل استفاده هستند و در شروع فصل سرما ، تزریق می شوند . مقدار تزریق در کمتر از دو ساله ها ، نصف آمپول و پس از آن ، یک آمپول کامل است .

یک شنبه 13 شهریور 1390 5:06 PM

mohammad_43

کاربر طلایی1

تاریخ عضویت : فروردین 1388

تعداد پست ها : 41934

محل سکونت : اصفهان

پاسخ به:مجله پزشکی و سلامت : گوش و حلق و بینی

گوش کودکان

● مشکلات شایع گوش کودکان
شنا کردن و مسافرت راههائی برای گذراندن وقت بیشتری با کودکان می باشد، اما گذراندن وقت با شنا کردن در استخر عمومی و یا مسافرت با خانواده میتواند در حقیقت منجر به دومورد شایع از مشکلات گوش شود
باروترومای گوش میانی یا گوش درد در نتیجه تغییرات فشار هنگام پرواز Middle ear barotrauma)، گوش شنا گر(swimmer,s ear )
● گوش شنا گر(swimmer,s ear)
گوش شناگر یک عفونت دردناک در پوست حساس کانال گوش خارجی می باشد. تماس مکرر فرزند شما با آب باعث مرطوب شدن پوست کانال شده و محیط مناسبی برای رشد قارچ و باکتری را فراهم میکند. تحریک ایجاد شده در مرحله اول باعث خارش و به دنبال آن تورم پوست کانال گوش و ترشح می شود. در نهایت درد شدیدی ایجاد می شود که با لمس لاله گوش یا قسمتهای خارجی آن بد تر هم می شود.
● درمان(Treatment )
پزشک فرزند شما احتما لأ قطره های گوشی دارای آنتی بادیها ویا کورتیکواستروئیدها را تجویز خواهد کرد. این داروها با مبارزه با عفونت کمک خواهد کرد تورم در کانال گوشکم شود. معمولأ چندین نوبت در روز تا حد اکثر ده روز استفاده می شوند. پزشک همچنین ممکن است مسکنهایی به شما پیشنهاد کند تا وقتیکه آنتی بیوتیکها مؤثر واقع شوند.اگرتورم گوش خیلی شدید باشد ممکن است پزشک فتیله کنانی در کانال گوش وارد کند تا به جذب دارو در گوش کمک کند. وبرای عفونتهای شدیدتر، آنتی بیوتیک خوراکی ممکن است تجویز شود. همچنین ممکن است یک نمونه از ترشح گوش برای تعیین عامل اصلی میکروب عفونت به آزمایشگاه فرستاده شود.علاوه بر دوره دارو درمانی کودک شما نبایستی تا وقتیکه عفونت کاملأ بر طرف شود، شنا کند که معمولأ ۱۰ تا ۱۴ روز طول می کشد. پزشک کودک شما می تواند بگوید که کودکتان دوباره چه موقع میتواند سرش را زیر آب ببرد. این محدودیت ممکن است شامل دوش گرفتن و شامپوها نیز گردد. همچنین ممکن است پزشک استفاده از یک محافظ گوش ویا استفاده از توده کتانی آغشته به وازلین را در هنگام دوش گرفتن توصیه کند.
● پیشگیری( Prevention )
خوشبختانه راههائی برای اجتناب از گوش شناگر وجود دارند،قطره های اسید الکل،که بصورَت آماده موجود می باشند یک راه مؤثر برای پیشگیری این مشکل می باشند. در پایان روز شنا کردن،سه تا چهار قطره باید در کانال گوش بریزید در حالیکه کودک شما به پهلو خوابیده است و سپس به آرامی ناحیه اطراف کانال گوش را ماساژ دهید تا قطره کاملأ وارد گوش شود. کودک باید یک تا دو دقیقه به این حالت بماند. برای کودکی با شنوائی نرمال ، توپی(plug )گوش به اندازه قطره ها در پیشگیری از گوش شناگر مؤثر نیستند. برای کودکی با یک سوراخ در پرده گوش یا دارای لوله تهویه گوش، توپی های گوش مفید هستند، توپی های گوش برای شنا در سطح آب اثر دارند واثر آنها در زیر آب تضمین نمی شود.
● باروترومای گوش میانی(Middle ear barotrauma )
نوع دیگری از گوش درد ناشی از سوار شدن در هواپیما است که آنرا باروترمای گوش میانی می گویند و ناشی از تغییرات فشار غیر طبیعی در فضای پشت پرده گوش (گوش میانی) می باشد. حتی در یک کابین هواپیمائی که فشار هوای آن تنظیم شده است هم یک کاهش در هوای کابین در صعودهای هواپیما وجود دارد.با فرود هواپیما
فشار هوا افزایش می یابد در هنگام فرود احتمالأ کودکان ناراحتی بیشتری ار باروترومای گوش میانی را تجربه میکنند. وقتی که هواپیما فرود می آید فشار هوا که در کابینافزایش یافته، باید با فشار وهوا در گوش میانی برابر گردد. اگر این برابری ایجاد نگردد فشار هوای اضافی داخل کابین بر روی پرده گوش فشار آورده و باعث درد می شود
بطور طبیعی شیپور استاش لوله ای است که از گوش میانی به پشت مجرای بینی باز میشود تا فشاردر گوش میانی برابر گردد این همان کاری است که در هنگام خمیازه کشیدن و بلعیدن انجام می شود و نتیجه آن احساسpopping در گوش است. اما در کودکان ، بدلیل کوچک بودن شیپور استاش عملکرد آن درست انجام نمی شود و درد
بوجود می آید.
● پیشگیری( prevention)
چند شیوه مختلف برای کمک به تهویه گوش میانی وجود دارد و باعث می گردد فشار هوا در گوشها برابر گردد. شستشوی خوب خیلی مهم است هوای هواپیما خشک است خشکی مخاط بینی می شود و باز شدن شیپور استاش را مشکل می سازد. یک لیوان نوشابه بدون کافئین(آب بهترین است) به ازای هر ساعت پرواز به غلبه بر این خشکی کمک میکند. استفاده از اسپری های ضد التهاب بینی قبل از پرواز و قبل از فرود به باز شدن مجاری بینی کودک کمک میکند. استفاده از داروهایی که حاوی آنتی هیستامین هستند پرهیزکنید، آنتی هیستامین ها با غلیظ نمودن ترشحات و خواب آلودگی کودک مشکل را تشدید می کنند . استثنائأ مواقعی که کودک دارای حساسیت (آلرژی) می باشد از آنتی هیستامینها استفاده می شود. با لاخره کودک شما باید در موقع اوج گرفتن وهمچنین فرود بیدار باشد. کودکان بزرگتر می توانند با جویدن آدامس ویا مکیدن آب نبات بر مشکل خود غلبه کنند. برای نوزادان یک بطری همین کار را انجام میدهد، ولی باید کودک نشسته باشد و رداز کشیده نباشد.
کودکانی که دارای لوله تهویه گوش هستند نباید نگران برابری فشار هوا باشند چون لوله های تهویه خودبخود اینکار را انجام می دهند. با بخاطر داشتن این موارد تنها یک چیز می ماند که انجام دهید ، از سفر و شنا کردن با فرزندانتان لذت ببرید.

یک شنبه 13 شهریور 1390 5:09 PM

mohammad_43

کاربر طلایی1

تاریخ عضویت : فروردین 1388

تعداد پست ها : 41934

محل سکونت : اصفهان

پاسخ به:مجله پزشکی و سلامت : گوش و حلق و بینی

گوشواره ها خطر دارند؟

گوشواره ها خطر دارند؟ در میان زیور آلا‌ت آویزی، گوشواره ها كم خطرترین هستنداما در شرایطی خاص حتی گوشواره ها هم خطرناك محسوب می شوند.
نرمه گوش (قسمت گوشتی پایین گوش) از جمله امن‌ترین نواحی بدن برای اتصال آویز گوشواره‌هاست .
هیچ وقت خاطره آن روز را در ۶ سالگی‌ام از یاد نمی‌برم. قرار بود برای سوراخ كردن گوشم به داروخانه محل برویم كه تازگی دستگاه سوارخ كردن گوش را به راه انداخته بود.
به داروخانه رسیدیم، احساس ترس و دلهره همراه با یك شادمانی مبهم، یك صفحه پر از گوشواره‌های رنگی كه می‌بایست یكی را انتخاب می‌كردم، یك دستگاه شبیه تفنگ كه گوشواره سر آن قرار داده شده بود، تق ...، یك درد كوتاه تیز و حالا با گوشواره‌ای كه در گوش داشتم تنها احساس غرور مانده بود و بس.
سوراخ كردن نرمه گوش و آویزان كردن آویزی به آن، رسمی است كه از دیر باز در فرهنگ‌های گوناگون برای خانم‌ها مرسوم بوده است. در بعضی كشورها مثل هند قرار دادن آویزی در بینی نیز متداول است اما در كشور ما، آویز سنتی بر لاله گوش قرار می‌گیرد. اما امروزه، بسیار دیده می‌شود كه به تقلید از فرهنگ غرب، زیورآلاتی در نواحی مختلف بدن از جمله لب، زبان، ناف و ... قرار می‌گیرد. قرار دادن این زیورآلات در نواحی مختلف به جز نرمه گوش بسیار خطرناك و منبع عوارض گوناگون است. زیورآلاتی كه با سوراخ كردن ناحیه لب و زبان در این نواحی قرار می‌گیرد، بسیار خطرناك است.
لب و زبان جزء بافت‌های بسیار پرخون بدن هستند كه سوراخ كردن آنها احتمال ایجاد خونریزی‌های شدید و نیز التهاب و عفونت در این نواحی را به همراه دارد. تورم‌های شدیدی كه گاه به دنبال سوراخ كردن لب یا زبان ایجاد می‌شود ممكن است به بسته شدن راه‌های هوایی بیانجامد. آویزهای متصل شده به لب یا زبان ممكن است جدا شده و بلعیده شوند و خطر خفگی را ایجاد كنند. این آویزها ممكن است صحبت كردن فرد را دچار اشكال كنند و از سوی دیگر ممكن است باعث لب پر شدن دندان‌ها در آن منطقه شوند و لثه در آن ناحیه تحلیل پیدا كند. همین‌طور آویز قرار گرفته شده در ناحیه دهان، برای گرفتن رادیوگرافی‌های ناحیه دهان ایجاد اختلال می‌كند. آویزهایی كه در بینی قرار می‌گیرند نیز خطرناك‌اند.
احتمال عفونت در سوراخ كردن بینی وجود دارد. از طرفی، احتمال رها شدن آویزبینی و كشیده شدن آن به همراه تنفس به نواحی بالای بینی وجود دارد.
در مورد سوراخ كردن ناحیه ناف و اتصال آویزهایی به این منطقه، احتمال باقی ماندن رد زخم‌ها وجود دارد. در افراد چاق و یا كسانی كه حامله می‌شوند، سوراخی كه برای نصب آویز در كنار ناف قرار داده می‌شود، تغییر شكل و مكان داده و بسیار بد شكل می‌شود.
احتمال ایجاد التهاب نیز در این دوره (حاملگی) وجود دارد. از طرفی آویزهایی كه در ناحیه ناف وجود دارند، در اثر مالش لباس‌ها یا كمربندها حركت كرده، پوست آن منطقه نرم می‌شود و احتمال ایجاد عفونت و زخم افزایش می‌یابد. نصب زیورآلات در نوك پستان بسیار خطرناك بوده و با احتمال بالای ایجاد عفونت همراه است.
زخم‌های ایجاد شده در این ناحیه بسیار دیر بهبود پیدا می‌كنند و امكان تشكیل آب وجود دارد. وجود زیورآلات در نوك پستان، امكان شیردهی مطلوب را كاهش می‌دهد.
قرار دادن زیورآلات درعضو جنسی، ممكن است اختلالات ادراری، خونریزی، عفونت و واكنش‌های شدید آلرژیك ایجاد كند.
● سوراخ كردن گوش
نرمه گوش (قسمت گوشتی پایین گوش) از جمله امن‌ترین نواحی بدن برای اتصال آویز وگوشواره‌هاست. در بسیاری از خانواده‌ها مرسوم است كه گوش دختر بچه‌ها را در سنین بسیار كم و با روش‌های خانگی نخ و سوزن سوراخ می‌كنند. اما این روش ممكن است به دلیل استریل نبودن ، شخص را دچار عفونت كند. بهتر است برای سوراخ كردن گوش كودكان به مراكز درمانی مجاز كه از استریل بودن وسایل و تجهیزات آن مطمئن هستیم، مراجعه كنیم، زیرا احتمال انتقال عفونت‌هایی مثل هپاتیت و كزاز با وسایل آلوده وجود دارد.
بهتر است در این مورد از پزشك كودك خود راهنمایی بخواهید. سوراخ كردن گوش در شرایط استریل،‌ در مجموع عملی كم‌خطر است اما در مورد بعضی از بیماران مثل كسانی كه استعداد عفونت دارند (بیماران دیابتی یا افرادی كه كورتون مصرف می‌كنند) و یا افرادی كه احتمال خونریزی در آنها بالاست (مثل افرادی كه داروی ضدانعقاد مصرف می‌كنند)، بهتر است قبل از سوراخ كردن گوش، با پزشك مشورت شود.
● عوارض سوراخ كردن گوش
با وجودی كه گوش یكی از رایج‌ترین نواحی بدن برای نصب آویزهاست، اما سوراخ كردن گوش نیز ممكن است عوارضی را به همراه داشته باشد، از جمله این عوارض می‌توانیم به عفونت‌ها،‌ حساسیت‌ به فلزهای مختلف گوشواره‌ها، تشكیل یك بافت برجسته در ناحیه نرمه گوش و نیز پارگی گوش در اثر ضربه اشاره كنیم. ایجاد چند سوراخ بر روی گوش شایع است اما سوراخ كردن لاله گوش‌ (قسمت غضروفی بالای گوش) خطرناك است. زیرا این منطقه غضروفی است و رگ‌ خونی ندارد، در نتیجه التهاب اطراف سوراخ ایجاد شده دیرتر بهبود پیدا می‌كند و احتمال ایجاد عفونت و آب معمولا در ماه‌های اول بعد از سوراخ كردن، به‌خصوص در ماه‌های گرم سال، زیاد است.
علامت ایجاد این عفونت در قسمت لاله گوش، تورم دردناك، گرمی و قرمزی است كه معمولا نرمه گوش را درگیر نمی‌كند.
● ۸ نكته مهم درباره گوشواره ها
۱. قبل از اقدام به سوراخ كردن گوش با پزشك خود مشورت كنید تا از نظر سلامت عمومی بدن مشكلی وجود نداشته باشد.در ضمن از پزشك خود در مورد مراكز مجاز و مطمئن برای این كار راهنمایی بخواهید.
۲. بعد از سوراخ كردن گوش، احتمال عفونت‌های سطحی نرمه گوش وجود دارد كه این عفونت‌ها معمولا به خوبی به درمان موضعی پاسخ می‌دهند.بنابراین محل سوراخ شده را با یك حوله گرم و مرطوب كمپرس كنید و در صورت نیاز از یك پماد آنتی‌بیوتیك بدون نسخه یا آنتی‌بیوتیكی كه پزشك دستور می‌دهد، استفاده كنید.
۳. از گوشواره‌های سنگین به مدت طولانی استفاده نكنید، زیرا این گوشواره‌ها ممكن است سوراخ گوش را گشاد كرده و حتی پاره كنند و نرمه گوشه را به دو قسمت تقسیم كنند.
۴. اگر پشت (گل میخ) گوشواره شما بلند است یا گوشواره شما قسمت نوك تیزی دارد كه در هنگام خواب شما را اذیت می‌كند، باید گوشواره خود را هنگام خواب خارج كنید زیرا این نواحی نوك تیز ممكن است زخم‌های فشاری یا آزردگی‌های پوست قسمت پشتی لاله گوش را ایجاد كنند.
۵. اگر كودك كم سن و سال شما گوشواره دارد. مراقب باشید كه قفل گوشواره‌اش محكم باشد و كودك نتواند خودش آن‌را باز و بسته كند، زیرا در این صورت ممكن است كودك گوشواره‌اش را از گوش خارج كرده، آن‌را به دهان ببرد و ببلعد (خطر خفگی وجود دارد.)
۶. هنگام انجام ورزش‌های پر برخورد بهتر است گوشواره‌ها از گوش خارج شوند زیرا احتمال پارگی گوش در اثر كشیده شدن گوشواره‌ها به هنگام ضربه وجود دارد.
۷. یكی از عوارض شایع استفاده از گوشواره‌ها، حساسیت پوستی به فلزهایی است كه گوشواره‌ از آن ساخته شده است. این حساسیت‌ها به‌صورت خارش، قرمزی و التهاب دیده می‌شود. معمولا افراد به گوشواره‌هایی از جنس نیكل حساسیت دارند اما حساسیت به طلا و یا نقره نیز گزارش شده است. برای برطرف شدن حساسیت، بهتر است گوشواره خود را عوض كنید و اگر مشكل برطرف نشد، شاید لازم باشد مدتی گوشواره را از گوش خود خارج كنید. در این زمان لازم است با پزشك خود مشورت كنید تا در صورت لزوم به كمك حلقه‌ای از نخ بخیه سوراخ گوش شما را باز نگه دارد.
۸. پاره شدن نرمه گوش سوراخ شده در اثر ضربه یكی از عوارض شایع است. ممكن است در اثر تصادف رانندگی، افتادن، نزاع ورزش‌های پربرخورد و یا كشیده شدن یك گوشواره به‌صورت تصادفی نرمه گوش پاره شود. اگر چنین اتفاقی افتاد ظرف حداكثر ۲۴ ساعت به پزشك مراجعه كنید، پزشك این ناحیه را بخیه می‌زند و محل پاره شده معمولا در مدت ۳ ماه ترمیم می‌شود. بعد از این زمان می‌توان نرمه گوش را مجددا سوراخ كرد.

یک شنبه 13 شهریور 1390 5:11 PM

mohammad_43

کاربر طلایی1

تاریخ عضویت : فروردین 1388

تعداد پست ها : 41934

محل سکونت : اصفهان

پاسخ به:مجله پزشکی و سلامت : گوش و حلق و بینی

گوشها ، شنوایی و تعادل

گوشهای ما مسئول دو حس حیاتی اما کاملا متفاوت هستند : شنوایی و تعادل. صداهای تشخیص داده شده از طریق گوشها ، اطلاعات اساسی را درباره محیط خارجی به ما می دهند و به ما اجازه می دهند با روشهای پیچیده ای چون گفتار و موسیقی ارتباط برقرار کنیم . علاوه بر این گوشها در حس تعادل ما نیز سهم دارند . درک ناخود آگاه وضعیت بدن در فضا به ما اجازه می دهد تا بایستیم و حرکت کنیم بدون آنکه زمین بخوریم .
گوش دارای اندام های مجزای شنوایی و تعادل است که صداهای دنیای اطرافمان و اطلاعات درونی درباره وضعیت و حرکتمان را تشخیص می دهد . ساختمان های حسی داخل گوش ، اشکال متفاوت اطلاعات را بصورت ایمپالسهای عصبی برگردانده تا از طریق اعصاب به قسمتهای مختلف مغز ، جایی که اطلاعات تجزیه و تحلیل می شوند ، فرستاده شوند . توانایی ما در تفسیر اصوات و استفاده از اطلاعات ، درباره تعادل در زمان نوزادی و کودکی شکل می گیرد .
کیفیت صوت
درواقع صوت ارتعاش مولکولها در هوای اطراف ماست . درجه بلندی (Pitch) یک صدا (میزان بم یا زیر بودن) ویژگی ای از امواج صوت می باشد که فرکانس (تواتر) نامیده میشود . فرکانس تعداد ارتعاش در هر ثانیه است و در واحدهایی بنام ((HZ)Hertz) سنجیده می شود . هر چقدر فرکانس بالاتر باشد صدا زیرتر است .
شدت و قدرت یک صدا به نیروی امواج صوتی بستگی دارد که در واحد هایی بنام دسی بل ((db) Decibel) اندازه گیری می شود . با هر ١٠ دسی بل افزایش در قدرت , صدایی به بلندی دو برابر شنیده می شود ، بنابراین صدایی با ٩٠ دسی بل دو برابر قویتر از صدایی با ٨٠ دسی بل است . مکالمه بطور معمول در حدود ٦٠ دسی بل است صدایی تقریبی ترافیک معمولا در حدود ٨٠ دسی بل می باشد. قرار گرفتن در معرض صدای بالاتر از ١٢٠ دسی بل حتی برای مدتی کوتاه می تواند به شنوایی ما آسیب برساند .
میزان توانایی ما در تجزیه صداهای مرکب مثل موسیقی و اینکه یک صدا چقدر بلند باشد تا قادر به شندین آن باشیم با یکدیگر متفاوت است . گوش انسان بطور معمول قادر است صداهایی با فرکانس های بین ٢٠٠٠٠-٣٠ هرتز را تشخیص دهد ، اما توانایی شنیدن صداهای فرکانس بالا با افزایش سن ، کاهش می یابد . حیواناتی مثل خفاش bat)) و سگ می توانند صداهایی با فرکانس های بالاتر از حد طبیعی شنوایی انسان را بشنوند .
تعادل و حرکت
در تعادل و حرکت گوشها دارای این عملکرد هستند : آگاهی از موقعیت سر و تشخیص چرخش و حرکت سردر تمامی جهات . مغز اطلاعات گوشها را با اطلاعات حاصل از گیرنده های موقعیت در عضلات ، تاندونها و مفاصل و اطلاعات بینایی بدست آمده از چشمها ترکیب می کند . ترکیب این اطلاعات با هم ما را قادر می سازد تا بدون از دست دادن تعادل در جهات مختلف حرکت کنیم .
گوش از سه قسمت خارجی ، میانی و داخلی ساخته شده است . گوش خارجی دارای لاله گوش و مجرا می باشد . این لوله پر از هوا به پرده گوش منتهی می شود که در پاسخ به صدا مرتعش می شود . پشت پرده گوش ، گوش میانی قرار دارد که از هوا پر شده و دارای سه استخوان ظریف می باشد که استخوانهای شنوایی نامیده می شوند . چکش(malleus) ، سندانی (incus) ، رکابی (stapes) این استخوانها ارتعاش پرده را به غشا دریچه بیضی که جدا کننده گوش میانی از گوش داخلی است ، منتقل می کنند . در گوش داخلی که پر از مایع می باشد حلزون قرار دارد که دارای گیرنده حسی برای شنوایی و ساختمانهای دیگری برای حرکت و تعادل است .
مکانیسم شنوایی
توانایی شنوایی به یک سری وقایع پیچیده در گوش بستگی دارد . امواج صوتی در هوا از طریق ساختمانهایی به گیرنده شنوایی منتقل می شوند . این گیرنده اندام کرتی نام داشته و در گوش داخلی قرار گرفته است . داخل اندام کرتی ، ارتعاشات فیزیکی بوسیله سلولهای مویی (hair cells) حسی تشخیص داده می شود و این سلولها با تولید سیگنالهای الکتریکی پاسخ می دهند . اعصاب این سیگنالها را به مغز منتقل می کنند و در آنجا این سیگنالها تفسیر می شوند . فرکانس های مختلف صوتی سلولهای مویی را در قسمتهای مختلف اندام کرتی تحریک کرده و باعث درک اصواتی مثل موسیقی و مکالمه می شوند .
مغز در حین شنوایی
صدا در نواحی شنوایی دوطرفه مغز پردازش می شود . اما صحبت بیشتر در طرف چپ مغز تفسیر می شود . این اسکن pet در حال شنیدن آواز گرفته شده و هر دو طرف مغز فعالیت تحریک داشته است .
حس تعادل
توانایی ایستادن صاف و راه رفتن بدون آنکه بیفتیم به حس تعادل ما بستگی دارد . ساختمانهایی در گوش داخلی مثل دستگاه وسیتبولار(دهلیزی) شناخته شده اند که با تعیین وضعیت و حرکت سر در ایجاد تعادل نقش دارند . دستگاه وستیبولار از سه مجرای نیم دایره و دو دهلیز ساخته شده است
نقش سلولهای مویی
حرکت سر بوسیله سلولهای مویی در ساختمانهایی در مجاری نیمدایره که کریستا cristae نامیده می شوند و دو ساختمان در دهلیز که ماکولا (maculae) نامیده می شوند تشخیص داده می شود.
حرکت خطی و وضعیت ایستا(ساکن static )
دو ماکولای درون و ستیبول در گوش داخلی حرکت خطی راحس می کنند . بعنوان مثال هنگام مسافرت با ماشین یا استفاده از آسانسور موقعیت سر به نیروی جاذبه بستگی دارد . تشخیص موقعیت سر در ارتباط با جاذبه به ما کمک می کند . بعنوان مثال ، هنگامیکه درون آب عمیق شیرجه می زنیم به ما می فهماند از چه جهتی به سطح آب بیاییم .
حرکت چرخشی
حرکات چرخشی سر بوسیله کریستا که در مجاری نیم دایره قرار دارند تشخیص داده می شوند . بنابراین حرکت سر در هر جهتی بوسیله حداقل یک مجرا تشخیص داده می شود . این اطلاعات باعث حفظ تعادل و ثبات بینایی هنگام حرکت سر می شود.
راههای ارتباطی
اگر چه گوشها به ظاهر ساختمانهای مجزایی دارند ، آنها مستقیما با بینی و حلق (Throat (pharynx)) ارتباط دارند . قسمت قابل رویت گوش ، لاله گوش (pinna) با مجرای گوش مرتبط است که در انتهای آن پرده گوش (eardrum) قرار دارد. پشت این پرده ، گوش میانی است که یک فضای پر از هواست که از طریق مجرایی بنام شیپور استاش (Eustachian tube) با حفره پر پشت بینی و حلق مرتبط می باشد . این مجرا مسوول ایجاد فشار مشابه در هر دو طرف پرده است . ساختمان گوش داخلی در عمق جمجمه قرار گرفته و حاوی اندامهای حسی برای صدا و تعادل می باشد.

یک شنبه 13 شهریور 1390 5:11 PM

mohammad_43

کاربر طلایی1

تاریخ عضویت : فروردین 1388

تعداد پست ها : 41934

محل سکونت : اصفهان

پاسخ به:مجله پزشکی و سلامت : گوش و حلق و بینی

گوش‌ها برای چه به صدا درمی‌آیند؟

وزوز گوش یک مشکل شایع شنوایی است که از قدیم‌الایام در آثار پزشکی پیشینیان در بابل، آشور، هند، مصر و یونان باستان به آن اشاره شده. بین ۶ تا ۱۷ درصد جمعیت جهان دچار وزوز گوش می‌شوند و این مشکل دست‌کم ۵ دقیقه طول می‌کشد. در ۳ تا ۷ درصد موارد وزوز گوش به حدی است که فرد برای رفع مشکل خود، به پزشک مراجعه می‌کند. اگرچه تحمل وزوز گوش و تأثیر آن بر زندگی، در افراد مختلف یکسان نیست، در ۵ درصد مبتلایان، وزوز گوش تأثیر عمده‌ای بر زندگی می‌گذارد. با دکتر بهرام ملکوتی، جراح و متخصص گوش و حلق و بینی و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران درباره همین مشکل شنوایی گفتگو کرده‌ایم...
▪ آقای دکتر! وزوز گوش بیماری شایعی است؟
ـ وزوز گوش اصلا بیماری نیست؛ صرفا یک علامت است. مثلا وقتی می‌گوییم یک نفر تب دارد، باید بدانیم که تب یک بیماری نیست؛ بلکه یک نشانه است، نشانه‌ای از یک بیماری ساده مانند سرماخوردگی یا نشانه‌ای از یک بیماری وخیم‌تر مانند مننژیت که اگر به آن توجه نشود، ممکن است مشکلات جدی برای بیمار ایجاد کند. این وظیفه پزشک است که اگر یک بیمار به وی مراجعه کرد و دچار وزوز گوش بود، تشخیص بدهد که این نشانه‌ای از یک بیماری ساده است یا یک بیماری خطرناک. پس وزوز گوش یک علامت است،‌نه یک بیماری.
▪ چه اتفاقی در گوشمان می‌افتد که این وزوز را حس می‌کنیم؟
ـ ببینید، ساختمان گوش داخلی انسان در داخل استخوان گیجگاهی قرار گرفته است. سختی این استخوان بعد از مینای دندان، مقام دوم را در بدن دارد. در کنار این استخوان غشایی قرار گرفته که احشای داخلی را عایق‌بندی می‌کند. این قضیه نشان می‌دهد که خلقت گوش به نحوی صورت گرفته که اعضای حساس باید در محیطی ایمن قرار داشته باشند تا هیچ‌گونه ضربه و اختلالی در کارشان به وجود نیاید بنابراین اگر هر عاملی (مثل ضربه‌، تروما‌ یا داروها) عایق پیرامون ساختمان داخلی گوش را دچار خدشه و آسیب کند، می‌تواند در گوش ایجاد صدا نماید.
▪ حالا این صداها واقعا صدای وزوز است یا اینکه صداهای دیگری هم ایجاد می‌شود؟
ـ نه، این طور نیست که فقط صدای وزوز باشد. خیلی از بیماران وقتی به پزشک مراجعه می‌کنند خودشان خیلی خوب می‌توانند این صدا را برای پزشک توضیح بدهند. بعضی‌ها می‌گویند مثل صدای ترانس مهتابی است و بعضی دیگر صدای آرام موتور یخچال یا دیگ‌ زودپز را مثال می‌زنند و جالب است بدانید با مثال‌هایی که بیماران می‌زنند ما می‌توانیم حتی محدوده فرکانسی وزوز را در ذهن‌مان تصور کنیم و این امر می‌تواند تا حدودی به ما کمک کند که محل مشکل را در گوش بیمار تشخیص بدهیم که آیا در داخل حلزون است یا در مناطق دیگر.
▪ علت بروز یک عارضه‌ شنوایی که منجر به بروز وزوز گوش می‌شود، چیست؟
ـ گوش سازمانی است که گیرنده‌اش در محیط قرار دارد که همان کانال گوش خارجی، گوش میانی، پرده گوش و استخوان‌های ریز گوش است اما قسمتی که این صدا را تفسیر می‌کند، در مغز قرار دارد و بین مغز و گوش عصب شنوایی به عنوان پل ارتباطی قرار گرفته است. این عصب از گوش خارجی به گوش میانی و از سمت حلزون به سمت مغز امتداد دارد بنابراین اگر در هر کجای این سیستم از گوش خارجی تا سطوح عالی مغز مشکلی به وجود آید، می‌تواند عامل وزوز باشد. به عنوان مثال وقتی جرم گوش در گوش خارجی تجمع پیدا کند، می‌تواند عامل وزوز باشد. در گوش میانی عواملی مانند سفتی استخوانچه‌ها و چسبندگی بین آنها سبب ایجاد وزوز می‌شود. برخی از مسمومیت‌های دارویی به وسیله بعضی از داروها که برای گوش سمی هستند مانند برخی از داروها نظیر سالیسیلات‌ها، NSAIDS (ایبوپروفن، ایندومتاسین، فنیل‌بوتازون و...) آمینوگلیکوزیدها، فلزات سنگین مانند ارسنیک، کینین و بعضی از ضد افسردگی‌ها (آمی‌تریپتیلین، آموکساپین، دزیپرامین، دوکسپین، ایمیپرامین، نورتریپتیلین، تری‌میپرامین، پروتریپتلین و تزازودن) می‌توانند با آسیب حلزون و عصب زوج هشتم مغزی موجب وزوز گوش می‌شوند. در مسیر عصب شنوایی هم عواملی مانند تومورهای عصب شنوایی بسیار مهم‌اند.
بعضی از وزوزهای گوش با بالا رفتن سن ایجاد می‌شود زیرا دیواره عروق سخت شده و در نتیجه عروقی که حلزون گوش را تغذیه می‌کند، مسدود یا تنگ شده و سبب کم‌خونی در قسمتی از حلزون می‌شود که خود، عامل ایجاد وزوز گوش است. یک‌سری اختلالات عروقی هم هستند که می‌توانند عامل وزوز باشند. مثلا وقتی بیمار سر خود را پایین می‌آورد یا در حالت درازکش قرار می‌گیرد فشار وریدی ناحیه جمجمه بالا می‌رود و بالا رفتن این فشار وریدی همراه با نازک شدن یا وجود نداشتن دیواره نازک استخوانی که بین شریان‌های مغز وجود دارد، سبب می‌شود صدای ضربان یا نبض به حلزون منتقل شده و صداهای داخلی در گوش ایجاد ‌کند. ولی به طور کلی، بیشترین علت بروز وزوز گوش، آلودگی‌های صوتی در محیط‌های صنعتی و محیط زندگی است.
▪ آیا بیماری‌های زمینه‌ای هم در ابتلا به وزوز گوش موثرند؟
ـ بله، برخی بیماری‌ها مانند فشارخون، دیابت، بیماری‌های عروقی، آلرژی‌ و حساسیت، مشکلات روحی و روانی مانند افسردگی و... در این زمینه موثرند. یک‌سری عوامل هم سبب بدتر شدن وزوز گوش می‌شوند؛ مانند استعمال دخانیات، مصرف الکل و قرارگیری در معرض اصوات بلند.
▪ در چه صورتی وزوز گوش آزاردهنده محسوب می‌شود و حتما به درمان احتیاج دارد؟
ـ این مطلب را ما این طور از بیمار سوال می‌کنیم که آیا این صدا، تمرکز شما را به هم می‌زند؟ آیا مانع خواب‌تان می‌شود؟ آیا در شنوایی شما اختلال ایجاد می‌کند؟ اگر جواب این سه سوال «بله» باشد، ما می‌فهمیم که وزوز شدید و آزاردهنده است. وزوز گوش گاهی شدت زیادی دارد و سبب آشفتگی و پریشانی فرد شده و زندگی طبیعی فرد را مختل می‌کند. اما اگر وزوز بیمار با یک صدای دیگر مانند صدای رادیو یا تلویزیون، دیگر شنیده نمی‌شود و نیمه شب هم بر اثر وزوزگوش بیدار نشود، یعنی اینکه آزاردهنده نیست و خفیف است.
▪ آیا بیماری‌هایی که به وزوزگوش منجر می‌شوند، می‌توانند موجب کاهش شنوایی هم بشوند؟
ـ بله، می‌توانند. به عنوان مثال، بیماریی به نام منییر که فشار گوش داخلی را بالا می‌برد و ایجاد وزوزگوش هم می‌کند. اگر این بیماری پیشرفت کند، به کاهش شنوایی منجر خواهد شد و خود کاهش شنوایی اثر وزوز را بیشتر می‌کند و چون کاهش شنوایی سبب می‌شود صداهای محیط اطراف کمتر شنیده شود در نتیجه وزوز به نظر بلندتر شنیده می‌شود، در حالی که صدای آن تغییری نکرده است.
▪ آیا عفونت گوش هم می‌تواند سبب ایجاد وزوز گوش شود؟
ـ بله، عفونت‌های گوش هم ممکن است موجب جذب سم از پشت دریچه گرد به گوش داخلی شود و این عفونت‌ها ممکن است سبب ایجاد وزوز شوند. اگر عارضه برگشت‌ناپذیر نباشد با درمان عفونت، وزوز از بین می‌رود ولی اگر برگشت‌ناپذیر بوده و صدمه خیلی شدید باشد صدا از بین نخواهد رفت.
▪ پس با توضیحاتی که دادید خیلی‌ها این مشکل را تجربه می‌کنند؟
ـ حدود ۸ تا ۱۵ درصد افراد ممکن است صدایی را به صورت کوتاه مدت یعنی کمتر از ۵ تا ۸ دقیقه در گوش‌شان حس کنند و اگر بررسی شود که این صدا مربوط به عارضه یا بیماری خاصی نیست، ارزش زیادی ندارد و نیازی به درمان نخواهد داشت و نباید نگران شد.
▪ آیا درمانی هم برای وزوز گوش وجود دارد؟
ـ البته راه‌های درمانی متفاوتی برای وزوز گوش وجود دارد. یکی از راه‌های درمانی، استفاده از داروها است. البته ما با دادن دارو، صدای وزوز را از بین نمی‌بریم، بلکه تحمل بیمار را زیاد کرده یا او را نسبت به صدا بی‌تفاوت می‌کنیم. این داروها معمولا داروهای آرام‌بخش هستند ولی در هر صورت ابتدا باید بیماری‌ ایجادکننده وزوز گوش را تشخیص داد تا بتوان مشکل را به صورت ریشه‌ای درمان کرد.
● اگر وزوزگوش دارید...
▪ آرامش داشته باشید و به وزوز فکر نکنید. یادتان باشد که هر چه بیشتر به این مشکل فکر کنید، طنین صدا را در گوش خودتان بیشتر خواهید شنید.
▪ برای کنترل وزوز گوش باید توجه کنید که چه فعالیت‌هایی در طول روز، شما را از دقت به صدای گوش‌تان باز می‌دارد.
▪ وزوز گوش می‌تواند با تحریک‌پذیری، عصبانیت، اضطراب و افسردگی شدت پیدا کند. بنابراین بر اعصاب خودتان مسلط باشید و بدانید که با خونسردی و آرامش، مشکلتان کمتر می‌شود.
▪ از قرار گرفتن در معرض اصوات بلند خودداری کنید.
▪ مرتب فشارخونتان را کنترل کرده و در صورت وجود مشکل به پزشک مراجعه کنید.
▪ سیگار نکشید، کمتر نمک بخورید و در مصرف چای، قهوه و نوشابه‌های گازدار افراط نکنید.

مریم منصوری

روزنامه سلامت

یک شنبه 13 شهریور 1390 5:18 PM

mohammad_43

کاربر طلایی1

تاریخ عضویت : فروردین 1388

تعداد پست ها : 41934

محل سکونت : اصفهان

پاسخ به:مجله پزشکی و سلامت : گوش و حلق و بینی

گوش‌ها را باید شست...!

گوش‌ها را باید شست...! پرشدن مجاری گوش از سروین یا موم گوش wax كه گاهی به صورت مكرر اتفاق می افتد، سبب ایجاد ناراحتی هایی از قبیل گرفتگی گوش، افت شنوایی، خارش و درد، وزوز گوش و گاهی سرگیجه می شود.ازاین رو متخصصان، تخلیه آن را كه اغلب از طریق شست وشوی گوش انجام می شود ضروری می دانند. شست وشوی گوش در تمام دنیا از روش های رایج كلینیك های گوش و حلق و بینی است. تخمین زده می شود كه در انگلیس هر هفته ۴۰ هزار مورد شست وشوی گوش و در ایالات متحده آمریكا نیز بالغ بر ۱۵۰ هزار مورد شست وشوی گوش انجام شود.در كشور ما نیز شست وشوی گوش آنچنان رایج شده كه اغلب افراد به محض هر نوع گرفتگی گوش كه ممكن است در اثر عوامل دیگری باشد، اقدام به شست وشوی مداوم گوش می كنند. برخی شست وشوی منظم و مكرر گوش را منجر به عادت كردن گوش به شست وشو می دانند و معتقدند شست وشوی گوش، آغازگر این عادت است. درحالی كه این گوش های آنها است كه مرتباً جرم می گیرد و نیاز به شست وشو می یابد، ازاین رو شست وشو همواره نقش ثانویه امدادی ایفا می كند.
● علت پرشدن مداوم گوش
پرشدن مداوم مجاری گوش ناشی از دو علت اساسی است. نخست این كه اختلالی در وظیفه خود پاك كنندگی یا مهاجرت لایه های متفلس و ترشحات مومی به سمت خارج ایجاد شده یا افزایش در عملكرد تولید ترشحات مومی گوش از سوی غدد موم ساز پدید آمده است كه در این صورت، موم در گوش انباشته و سفت می شود و جلوی شنوایی را می گیرد.
● روش های تخلیه موم گوش
تخلیه موم گوش به وسیله كورت یا از طریق مكش (ساكشن) یا شست وشوی سنتی با سرنگ فلزی مخصوص گوش یا شست وشو از راه شست وشوی دهان كه در دندانپزشكی نیز به كار می رود و متصل به یونیت گوش و حلق و بینی است، انجام می پذیرد. بهترین روش تخلیه گوش، مكش با روِ یت زیرمیكروسكوپ است. اما این روش نیز برای مجرای گوش كه به ورود ابزار بسیار حساس است در برخی افراد موجب ضعف و نقش بر زمین شدن می شود. شست وشو با سرنگ گوش متجاوز از یكصد سال است كه در تمام دنیا به كار می رود و همچنان مؤ ثرترین راه تخلیه جرم گوش به حساب می آید. البته باید توجه داشت شست وشو با سرنگ گوش باید به وسیله افراد كارآزموده و متخصص در این رشته انجام شود. چرا كه در شرایطی خاص موجب صدمه زدن به پرده یا پارگی پرده صماخ می شود.
● عوارض شست وشوی گوش
در هرحال شست وشوی گوش هرچند كار ساده ای به نظر می رسد اما باید به وسیله فردی متخصص انجام شود. در پژوهش های به عمل آمده مشخص شده است میزان فشاری كه قادر است پرده صماخ را به درد آورد میانگین ۵/۹۶ كیلو پاسكال تا ۲۲۷ كیلو پاسكال است كه سرنگ شست وسوی گوش و هم شست وشو با روش دیگر، عملاً فشاری بیش از این ارقام را روی پرده صماخ وارد می آورد. در هرحال، شست وشوی گوش قاعده و روش خاص خود را دارد و همواره باید سابقهِ پارگی قدیمی پرده صماخ از بیمار سؤ ال شود. چون آب در هنگام شست وشو در پرده صماخ و گوش میانی رسوخ خواهد كرد و از طریق شیپوراوستاش به حلق و بینی رخنه كرده و عفونت زمینه ای و غیرفعال را موجب خواهد شد.به یاد داشته باشید پرده صماخ كه سابقه پارگی قبلی داشته و جوش خورده است آسیب پذیری بیشتری نسبت به پرده صماخ سالم دارد و در اثر شست وشوی نامناسب و بی موقع ممكن است سوراخ شود.عوارض شست وشوی گوش به پارگی پرده صماخ محدود نمی شود.
در اثر شست وشوی گوش، التهاب مجاری خارجی گوش، گسترش پارگی قدیمی، گسیخته شدن استخوانچه ها و كم شنوایی حسی - عصبی در اثر ضربه های صوتی امكانپذیر است. شست وشوی گوش در افرادی كه اگزمای گوش، زمینه بیماری های قارچی، زمینه بیماری های سیستمیك مانند دیابت یا زخم های فشارندهِ ناشی از موم گوش در مجرا را دارند وجود دارد. علاوه بر این، شست وشوی گوش موجب بیداری عفونت های قارچی و التهاب شدید مجرا می شود. شست وشوهای مكرر در افراد سالم، همچنین باعث برهم خوردن محیط اسیدی مجرا و تغییرPH به سمت قلیایی می شود كه خود زمینه ساز بسیاری از بیماری های التهابی و عفونی است. شست وشو با جت هرچند روش پذیرفته شده در تخلیه موم از مجرای خارجی گوش است، اما چندان مطمئن تر از سرنگ شست وشو نیست. حتی با فشار ملایم این سیستم می توان نیرویی اعمال كرد كه به پرده صماخ آسیب وارد سازد. پارگی صماخ از طریق این شیوه شست وشو می تواند موجب درهم گسیختگی استخوانچه ای، فیستول پنجرهِ گرد و بیضی و دررفتگی پایك استخوانچهِ ركابی شود.به طور خلاصه می توان گفت شست وشوی گوش هرچند عملی بسیار شایع و درمانگاهی است، اما بروز اتفاقی عوارض به صورت نادر، گاهی مسا له ساز و دردسرآفرین می شود و حتی كار را به مراجع قضایی می كشاند. ازاین رو تبحر در شست وشوی گوش و اتخاذ روش مناسب دربرابر بروز صدمات احتمالی، ضرورتی اجتناب ناپذیر است.

متخصص و جراح حلق و گوش و بینی
دكتر عبدالحمید حسین نیا

یک شنبه 13 شهریور 1390 5:19 PM

mohammad_43

کاربر طلایی1

تاریخ عضویت : فروردین 1388

تعداد پست ها : 41934

محل سکونت : اصفهان

پاسخ به:مجله پزشکی و سلامت : گوش و حلق و بینی

گوشی‌های ایمنی و طریقه استفاده صحیح از آن

سر و صدای بالا یکی از عوامل زیان آور محیط کار است که به دلیل تاثیر منفی فیزیولوژیکی، روحی، روانی و اجتماعی بر روی انسان به عنوان یکی از مهم ترین عوامل زیان آور، محیط کار به حساب می آید. از جمله اثرات منفی این عامل زیان آور تاثیر آن بر روی حس شنوایی(گوش) است. با توجه به اینکه، حس شنوایی انسان بر گفتار و زبان، پردازش های رفتاری و شخصیتی هنجار در جامعه، یادگیری و توانایی ارتباط با محیط در ارتباط مستقیم است، یکی از مهم ترین حواس بدن و سرمایه وجودی انسان به شمار می رود و مهم ترین دروازه ای است که انسان از طریق آن وارد دنیای اطراف خود می شود، بنابراین لازم است انسان در حفظ آن کوشا باشد. برای محافظت از این حس شگفت انگیز و مهم لازم است به موازات پیشرفت های تکنولوژی و ایجاد آلودگی صوتی، تدابیری اندیشیده شود. یکی از این تدابیر که سهل و ساده ترین روش برای حفاظت شنوایی است استفاده از گوشی های محافظ ایمنی می باشد که استفاده از آن برای حفظ سیستم شنوایی در محیط کار پر سر و صدا ضروری است. گوشی های ایمنی مانعی بین منبع تولید صدا و گوش ایجاد می کند. در صورتی که در کاربرد آنها طریقه استفاده صحیح و نکات بهداشتی رعایت نشود نه تنها سیستم شنوایی افراد را محافظت نمی کنند بلکه می توانند ضررهای جبران ناپذیری به این بخش مهم وارد کنند.
● انواع گوشی های حفاظتی
گوشی های حفاظتی را به چند دسته تقسیم می کنند. هر کدام از انواع مختلف این گوشی ها دارای مزایا و معایبی هستند که آنها را از یکدیگر متمایز می سازد. بدیهی است که نمی توان به اطمینان از یک وسیله خاص به عنوان بهترین نوع یادکرد بلکه انتخاب نوع وسیله حفاظتی گوش باید با توجه به شرایط و عوامل محیط کار انجام گیرد.
● ایرپلاگ (EarPlag)
این گوشی طوری طراحی و ساخته شده است که در مجرای خارجی گوش قرار می گیرد. این نوع حفاظ گوش، به طور معمول ارزان قیمت و دارای دوام کوتاه و محدود بوده و انواع یک بار مصرف تا استفاده چند ماهه آنها وجود دارد. معروف ترین آنها از جنس لاستیک، اسفنج فایبرگلاس، اسفنج وینیل است. پلاگ ها را به طور کلی در سه دسته طبقه بندی می کنند: Custon-molded Type، Formable Type، Pre-molded Type
▪ حفاظ های نوع Formable
این نوع پلاگ ها یک بار مصرف بوده و پس از هر بار مصرف دورانداخته می شوند. مواد سازنده این نوع پلاگ ها شامل فایبر گلاس های خیلی ظریف، پنبه آغشته به واکس و پلاستیک های قابل انبساط است. این پلاگ ها قابل شکل گرفتن برای هر مجرا می باشند. در موقع شکل دادن، دست ها باید تمیز باشند. اگر دست های فرد کثیف باشند اجسام خارجی می توانند به درون گوش وارد شوند.
▪ حفاظ های نوع Custon-molded
این نوع پلاگ ها، حفاظ های شکل پذیری هستند که هر فردی متناسب با مجرای گوش خود به آنها شکل داده و از آنها استفاده می کند.
▪ حفاظ های نوع Pre-moldedaural insert
ماده سازنده این پلاگ ها بیشتر سیلیکون نرم، لاستیک یا انواع پلاستیک ها است. این پلاگ ها طوری طراحی می شوند که با انواع گوناگون مجرای گوش از لحاظ شکل و اندازه متناسب باشند.
● پلاگ های غیرخطی nonline earplug
این پلاگ ها بیشتر در عملیات نظامی و جبهه های نبرد به کار می روند و دارای منافد کوچکی به قطر۵ میلی متر می باشند و قادرند گوش را از شدت صداهای انفجار محافظت کنند. در عین حال صداهای با شدت پایین مانند صداهای مکالمه را از خود عبور می دهند. این پلاگ ها، گوش را از صداهای انفجاری با فرکانس پایین (انفجارهای ناشی از بمباران) بهتر محافظت می کنند.
● ایرماف (Ear Muff)
این گوشی که رایج ترین وسیله حفاظتی در محیط کار صنعتی محسوب می شود از دو پوسته صلبی با فرم نیم کرده و یا شکل های مشابه غیر منظم تشکیل شده که توسط یک تسمه فلزی در مقابل گوش قرار می گیرد. در محل تماس پوسته های فوق الذکر با سر یک لایه نرم و انعطاف پذیر قرار می گیرد که در پیرامون لاله گوش کیپ می شود این نوع گوشی ها دارای اجزای اصلی هستند که عبارتند از:
- فنجانک (Cup) که از پوسته های سفت به فرم نیم کره یا اشکال دیگر تشکیل شده است.
- بالشتک (Cushion) دارای لایه لاستیکی و انعطاف پذیری است که پیرامون لاله گوش قرار می گیرد.
فنر (Headband)
دو فنجانک را در دو طرف گوش ثابت نگه می دارد.
● کلاه محافظ Helmet
این وسیله از یک کلاه محافظ که قسمت اعظم سر را می پوشاند، تشکیل شده است. این وسیله حفاظتی گوشی از قدیمی ترین، عجیب ترین و گرانترین وسیله فردی محسوب می شود. عملکرد آکوستیکی آن نیز تاکنون چندان متفاوت و برتر از گوشی های محافظ نبوده است، استفاده از آن تنها به عنوان یک محافظ، چندان معقول به نظر نمی رسد اما اگر حفاظت سر مطرح باشد می توان از آن به عنوان یک محافظ در مقابل صدا یاد کرد.
Semi insert یا Partical insert این واژه ها شامل گروهی از وسایل حفاظت شنوایی بوده که در واقع ترکیبی از پلاگ و گوشی حفاظتی است. یعنی قسمت اصلی و فعال آن شبیه پلاگ (توپی) است که در داخل مجرای گوش قرار می گیرد. اما قسمتی از آن نیز بیرون از گوش واقع شده و توسط یک نوار نگهدارنده بر روی سر نگه داشته می شود.
● محافظ های فعال (Active Protectors)
منظور از محافظ های فعال آن دسته از وسایل حفاظتی است که کاهش تراز صدا در آنها به کمک ترکیبی مناسب از عناصر الکترونیک صورت می گیرد. به وسایل مذکور جاذبه های الکترونیک نیز گویند. این وسایل به دلایل مختلف هم چون گرانی، حجیم بودن، وابستگی زیاد به فرکانس و ... کاربرد زیادی ندارد. برای کاربرد زیاد دو نوع گوشی ایرماف و ایرپلاگ در صنعت و استفاده بهینه و بالا بردن کارایی این دو محافظ شنوایی لازم است موارد زیر در استفاده از آنها رعایت شود.
● طریقه استفاده از گوشی روگوش (ایرماف):
- صفحات گوشی را از داخل صفحات نگهدارنده بیرون بکشید و مطمئن شوید بالشتک ها و نم گیرها به طور صحیح روی گوشی فیکس شده اند.
- رکاب های فلزی را در امتداد نوار نگهدارنده تا آخرین حد بیرون بکشید.
- رکاب ها را به داخل بلغزانید تا باند نگه دارنده به آرامی روی سر بنشیند. قرار گرفتن لایه ضخیم مو یا موارد دیگر زیر بالشتک تاثیر حفاظت شنوایی آن را کاهش خواهد داد.
- قاب های گوشی را روی گوشی ثابت کنید به این صورت که فلش یا علامت Top برای ثابت شدن بهتر سمت بالای گوشی باشد و هد باند را به طور دقیق بر روی سر قرار دهید.
- از گوشی خودتان به درستی مراقبت کنید و بعد از استفاده در هوای خنک و خشک به دور از تابش مستقیم نور خورشید قرار دهید و موقعی که از گوشی استفاده نمی شود باید با مایع آب و صابون و آب ولرم شسته شود و به هیچ وجه نباید از مواد حلال و تمیز کننده استفاده شود.
- در صورت مفقود یا خراب شدن گوشی یا اجزای گوشی به سرعت برای تعمیر یا تعویض گزارش کنید.
● طریقه استفاده از گوشی داخل گوش (ایرپلاگ):
- ابتدا بند گوشی را در جای خود محکم کنید.
- گوشی را در داخل گوش قرار دهید.
- با یک دست لاله گوش را به طرف بالا و خارج بکشید و با دست دیگرگوشی را به آرامی با حرکت چرخشی به داخل کانال گوش بفرستید.
- گوشی باید طوری قرار گیرد که حداکثر حفاظت خوب و مطمئن را فراهم سازد و برا ی خارج کردن گوشی، لاله گوش را به همان ترتیب قبلی گرفته و با حرکت چرخشی، گوش را خارج کنید.
- به دلیل اینکه در زمان قرار دادن و خارج کردن سریع گوشی می تواند باعث صدمه به پرده گوش (پرده صماخ) شود بنابراین لازم است حرکت چرخشی در زمان قرار دادن و خارج کردن گوشی رعایت شود.
- گوشی ها باید به طور مرتب تمیز شوند و برای تمیز کردن از آب ولرم و مایع صابون استفاده شود.
- گوشی ها، هر روز در پایان کار (به طور روزانه) باید شسته شوند.
- در محیط های پر سر و صدا، برای محافظت بیشتر سیستم شنوایی بهتر است از گوشی داخل گوش و گوشی رو گوش به صورت ترکیبی (همزمان) استفاده شود.

نویسنده: مهندس خیراله عسگریان

یک شنبه 13 شهریور 1390 5:40 PM

mohammad_43

کاربر طلایی1

تاریخ عضویت : فروردین 1388

تعداد پست ها : 41934

محل سکونت : اصفهان

پاسخ به:مجله پزشکی و سلامت : گوش و حلق و بینی

مراقب سمعکتان باشید

هر کدام از انواع سمعک نیاز به نگهداری و نظافت روزانه دارد. در مورد سمعک‌های پشت گوشی باید روزانه با یک پارچه خشک، سمعک و قالب آن را تمیز کنید اما هیچ‌وقت سمعک را نشویید. در عین حال مطمئن شوید که هیچ جرمی، داخل دهانه سمعک و یا قالب نشده باشد زیرا این امر موجب کاهش تاثیر و عملکرد سمعک می‌شود. وقتی از سمعک استفاده نمی‌کنید به خصوص شب‌ها، در باتری را باز بگذارید تا جریان هوا در آن برقرار شود...
در مورد سمعک‌های داخل گوشی و کاملا داخل کانال هم جرم تولید شده در کانال گوش، می‌تواند موجب بسته شدن و گرفتگی دهانه سمعک شود. اما هیچ‌وقت از آب یا الکل برای تمیز کردن سمعک استفاده نکنید. شما می‌توانید خارج و سطح سمعک را به وسیله پارچه و یا وسایل مخصوص پاک کردن که همراه با سمعک به شما داده می‌شود خشک و تمیز کنید. استفاده از لوسیون یا اسپری مو هم می‌تواند به سمعک آسیب وارد کند. هیچ وقت نباید سمعک را در معرض گرمای شدید، مثلا در ماشین پارک شده زیر آفتاب قرار داد. همچنین سمعک نباید در معرض رطوبت قرار بگیرد، مثل قرار گرفتن در سونای بخار و یا زیر دوش یا باران شدید. در صورتی‌که سمعک در محیط بسیار مرطوبی قرار گرفت با احتیاط آن‌را خشک کنید و از کیت ضد رطوبت استفاده کنید.
وقتی صدای تقویت شده توسط سمعک، دوباره توسط میکروفن جمع‌آوری شده و دوباره تقویت شود، سمعک سوت می‌کشد که آن را فیدبک اکوستیکی می‌نامند. قابل ذکر است که سمعک در حین گذاشتن و یا برداشتن از گوش سوت می‌کشد که این حالت طبیعی است و نشانه روشن بودن سمعک است. همچنین اگر شیئی را به میکروفن سمعک خیلی نزدیک کنید -‌مانند قرار دادن سر روی بالش‌- سمعک سوت می‌زند، که این حالت نیز طبیعی است. پس سوت زدن سمعک دو حالت دارد؛ موارد طبیعی، مثل موارد ذکر شده و موارد غیرطبیعی مثل وقتی سمعک در گوش قرار دارد و در حین استفاده روزمره سوت بزند که در این حالت بهتر است با متخصص خود تماس گرفته و این ایراد را برطرف کنید.

سارا هاشمی‌نیک

روزنامه سلامت

یک شنبه 13 شهریور 1390 5:41 PM

mohammad_43

کاربر طلایی1

تاریخ عضویت : فروردین 1388

تعداد پست ها : 41934

محل سکونت : اصفهان

پاسخ به:مجله پزشکی و سلامت : گوش و حلق و بینی

مراقبت از پرده گوش پاره‌شده

پاره‌شدن پرده گوش معمولا به دنبال عفونت گوش، صدمات وارد بر گوش، یا تغییرات ناگهانی فشار رخ می‌دهد.
برای کمک به ترمیم پرده پاره‌شده گوش این نکات را در نظر داشته باشید:
▪ همه دستورات دکترتان در این مورد را رعایت کنید، هیچ چیز را وارد گوش‌تان نکنید، مگر اینکه دکترتان به شما اجازه داده باشد.
▪ هنگامی به حمام می‌روید، نگذارید آب وارد گوش‌تان شود.
▪ از یک داروی مسکن معمولی مانند استامینوفن یا ایبوپروفن استفاده کنید.
▪ تا هنگامی که پرده گوش‌تان ترمیم پیدا کند، به آرامی بینی‌تان را فین کنید.
▪ تا زمانی که دکتر اجازه نداده از شناکردن و فروبردن گوش به زیر آب خودداری کنید.

یک شنبه 13 شهریور 1390 5:42 PM

mohammad_43

کاربر طلایی1

تاریخ عضویت : فروردین 1388

تعداد پست ها : 41934

محل سکونت : اصفهان

پاسخ به:مجله پزشکی و سلامت : گوش و حلق و بینی

مردان کوتاه قد

مردان كوتاه قد سه برابردیگران در معرض خطر ابتلا به اختلالات شنوایی قراردارند مراقبتهای دوران بارداری به سلامت دستگاه شنوایی افراد در دوران بزرگسالی تاثیر میگذارد در آخرین شماره نشریه پزشكی بریتانیا آمده است كه قرار گرفتن در معرض برخی سموم و یا مصرف سیگار یا الكل در دوران بارداری به ویژه طی ماههای نخست با ایجاد اختلال در روند ساخت اعضا و اندامهای بدن میتواند باعث بروز مشكلات قلبی كوتاهی قد واختلالات شنوایی شود نتایج مطالعات اخیر پژوهشگران سوئدی در باره ۴۷۹ مرد كه به اقتضای شغلشان درمعرض آلودگی صوتی قرار داشتند بیانگر آن است كه مردان كوتاه قد سه برابر بیش از سایرین در معرض خطر ابتلا به اختلالات شنوایی قرار دارند نتایج این بررسی بار دیگر لزوم مراقبتهای دقیق دوران بارداری را خاطر نشان میكند.

یک شنبه 13 شهریور 1390 5:43 PM