ایتالیا

ایتالیا


ایتالیا کشوری در جنوب اروپا است. این کشور از شبه‌جزیره ایتالیا و دو جزیره سیسیل و ساردنی در دریای مدیترانه تشکیل شده‌است.امروزه ایتالیا كشوری توسعه یافته است و جزو هشت كشور صنعتی محسوب میشود.
جمهوری ایتالیا در جنوب اروپا واقع شده و علاوه بر شبه‌جزیره ایتالیا، شامل دو جزیره بزرگ دریای مدیترانه، سیسیل و ساردینی است.
ایتالیا از شمال با كشورهای فرانسه، سوئیس، اتریش و اسلوانی هم‌مرز است. ایتالیا در درون خود هم دو ایالت مستقل را جای داده است: «واتیكان و سن‌مارینو»

مسینا ایتالیا

مسینا




مسینا یا مسین (به ایتالیایی Messina) نام شهری در جزیره سیسیل مشرف بر تنگه‌ای به همین نام بین سیسیل و جنوب ایتالیاست.

این تنگه دو دریای تیرنین*[۲] و یونین*[۳] را که از شعبات مدیترانه هستند به هم مربوط می‌سازد. طول این آبراه ۲۴ کیلومتر و پهنای آن از ۳ تا ۱۸ کیلومتر می‌باشد.

این شهر که مرکز استانی به همین نام است بالغ بر ۲۵۷۳۰۰ تن جمعیت دارد. استان مسینا دارای ۳۲۴۸ کیلومتر مربع مساحت و ۶۷۴۱۰۰ نفر جمعیت است.

صنایع عمده آن تهیه مواد غذائی‚ چرمسازی، کشتی سازی و تجارت می‌باشد. شهر مسینا دارای دانشگاه [تأسیس در سال ۱۵۴۹ (میلادی)]، انستیتوی تحقیقات دریا زیستی، تئاتر و موزه می‌باشد. این شهر به فراوانی میوه مشهور است.


میراث فرهنگی

آثار و ابنیه تاریخی که در جریان جنگ جهانی دوم آسیب دیده یا به طور کلی نابود شده بودند، مجددأ بازسازی شده‌اند که می‌توان کلیسای «دم»*[۴]، «سانتیسیما آنونسیاتا دی کاتالانی»*[۵] را که متعلق به دوران نورمانها است، نام برد.



تاریخ

مسینا درقرن هشتم پیش از میلاد بر روی شهرک قدیمی تری که یک مجتمع یونانی بود، احداث شد و در قرن پنجم پیش از میلاد مسانا نامیده شد. در قرن سیزدهم میلادی برای کسب استقلال تلاش هائی از طرف اهالی مسینا صورت گرفت که مانند بقیه شهرهای سیسیل به نتیجه‌ای نرسید. این شهر در سال ۱۹۰۸ (میلادی) در اثر زلزله آسیب فراوان دید و ۸۴۰۰۰ نفر کشته به جای گذاشت. بازسازی مجدد مسینا بر روی سکوئی پی ریزی شد که شبیه صفحه شطرنج می‌باشد.

روم ایتالیا

روم



روم اشاره به سرزمین‌هایی در اروپا و آسیای صغیر دارد که مدتی در دست امپراتوری روم و امپراتوری روم شرقی بود. معمولاً در منابع عربی و اسلامی قدیم منظور از روم سرزمین‌های آسیای صغیر است. یکی از نام‌های عربی دریای مدیترانه نیز که در جنوب آسیای صغیر قرار دارد، «بحرالروم» به معنی «دریای روم» است.رمی های نخستین شاخه‌ای از قبایل لاتین زبان بودند که در حدود سال دو هزار پیش از میلاد ، از اروپای مرکزی به ایتالیا مهاجرت کردند.در حدود سال هزار پیش از میلاد ، رمی های مهاجم و کوچ رو با ساختن دهکده‌هایی بر روی هفت تپهٔ کم ارتفاع در پیچ و خم رود تیبر بر لیه شمالی دشت حاصلخیز لاتیوم، آغاز به یکجانشینی نمودند.

نام روم بعد از فروپاشی امپراتوری روم شرقی در دوره سلجوقیان روم و بعد عثمانیان همچنان به‌کار می‌رفت.



واژه‌شناسی



بنابر افسانه‌های رومیان موسسین روم رومولوس و رموس بودند که فرزند مارس خدای جنگ بودند. روم از کلمه یونانی Ρώμη می‌آید که به معنی شجاع می‌باشد. همچنین معنی گرگ هم می‌دهد که از افسانه شیر دهی یک گرگ ماده به رومولوس و رموس در زمان طفولیتشان بوده است.


برخی معتقدند که واژه «روم» از نام اوستایی sairama (که در پارسی کنونی سلم می‌خوانیم) گرفته شده است. سلم یکی از سه پسر فریدون شاه استوره‌ای ایران بود که روم را به سلم بخشید.

در زبان پهلوی به روم Hrom و به کسی یا چیزی که از روم بود هروماییگ Hromâyig می‌گفتند.


در افسانه‌های رومی هم آمده که وقتی رومولوس و رموس به سرزمین تیبر رسیدند رومولوس و رموس میخواستند شهری را تاسیس کنند.رومولوس بر فراز تپهٔ پالاتینوس چند سنگ را روی هم گذاشت و محدودهٔ خود را معلوم کرد رموس براد او از روی سنگ پرید بخاطر این‌کار او رومولوس برادرش را کشت و گفت:"از این بعد هرکس به محدودهٔ من بیاید سزایش این است".[۱]

==دین== رومیان برای خدایان خود معابد زیادی بنا می‌کردند. هر الهه معبد مخصوص به خود را داشت. بسیاری از رومیان خدایگان متفاوت را می پرستیند و بسیاری از خدایگان از فرهنگ یونانی وارد رومی شده بودند اما در سال ۳۱۱ میلادی کنستانتین سزار روم رسماْ دین مسیحیت را دین رسمی اعلام کرد


زندگی اجتماعی

در ابتدا رومیان در آلونک های چوبی به شکل بدوی زندگی می‌کردند.رومیان را می‌توان اولین شهرنشین هایی که از آپارتمان استفاده می‌کردند نامید. در روم ساختن ساختمان هایی با ارتفاع بیش از 20 متر ممنوع بود. دلیل آن ، جلوگیری از فرو ریختن ساختمان ها بود.* کتاب چراهای شگفت انگیز روم باستان . فیونا مک دانلد

طبقات اجتماعی

طبقه حاکم روم را اشراف سناتور و درباریان تشکیل می‌دادند.اما طبقاتی مانند شهروند عادی و برده وجود داشت که هرکدام نیز از امکاناتی برخوردار یا از امکاناتی محروم بودن


تفریحات


گلادیاتورها

مردم روم تفریح بسیار خشنی به نام مبارزات گلادیاتوری داشتند که در مکانی به نام آمفی تئاتر٬ فرد در مقابل فرد دیگر یا در مقابل حیوانات وحشی می‌جنگید.


فهرست آمفی تئاتر های قدیمی در شهر رم


# کلوسیوم
# استادیوم سزار
# سیرکوس
# اکتاوی

میلان ایتالیا

میلان




میلان (به ایتالیایی: Milano) دومین شهر بزرگ ایتالیا است. این شهر در دشت لومباردی قرار دارد و جمعیت آن همراه با حومه، در سال ۲۰۰۶ میلادی ۴٬۲۸۰٬۸۲۰ نفر برآورد می‌شود.


دیدنی‌های میلان
میدان دلدوئومو، میدان مرکزی میلان




* از میدان‌های اصلی و جالب این شهر می‌توان از میدان دلدوئومو نام برد.
* از دیدنی‌های شهر میلان کلیسای دومو است که به سبک معماری گوتیک ساخته شده است و
* تئاتری بنام (Teatro della Scala) که به زبان ایتالیایی تئاتر پلکانی معنی می‌دهد. این تئاتر باشکوه در سال ۱۷۷۸ میلادی ساخته شده و برای ۳۶۰۰ نفر تماشاچی جا دارد و روبروی مجسمهٔ لئوناردو داوینچی در میدان Palazzo della Scala قرار دارد.
* مجتمع نمایشگاهی تجاری فیِرا میلانو (Fiera Milano) که در حومهٔ شمال غربی شهر ساخته شده‌است، بزرگ‌ترین پروژهٔ ساخت و ساز در اروپا و خود مجتمع بزرگ‌ترین نمایشگاه تجاری دنیا به حساب می‌آید. این مجتمع در آوریل سال ۲۰۰۵ میلادی افتتاح شد.

ونیز ایتالیا


وِنیز


وِنیز شهری است در کشور ایتالیا. ونیز به شهر کانال‌ها مشهور است و با جمعیتی بالغ بر ۲۷۱،۶۶۳ نفر مرکز ناحیه وِنِتو است.

شهر ونیز در شمال ایتالیا و در میان دریای آدریاتیک قرار گرفته است. ونیز بصورت جزیره‌های کوچکی است و خشکی‌ها به وسیله کانال‌ها از هم جدا شده‌اند و تردد در شهر به وسیله قایق صورت می‌گیرد.

برج کج پیزا





برج کج پیزا (به ایتالیایی: Torre pendente di Pisa) واقع شده در شهر پیزا در ایتالیا، با وجودی که تنها برج کج جهان نیست، ولی مشهورترین آن در کل جهان می‌باشد.



آغاز ساخت این برج در ۹ آگوست ۱۱۷۳ به انجام رسید. چند سال پس از شروع ساخت آن، هنگامی که تنها سه طبقه پایینی آن به پایان رسیده بود، این برج خمیدگی خودش به سمت جنوب‌شرقی را نشان داده بود. پس از آن ساخت این برج به مدت ۱۰۰ سال متوقف شد.

چهار طبقه بعدی آن سپس با همان تمایل به خمیدگی به پایان رسید. پس از چندین وقفه در ساخت این برج قسمت ناقوس‌های آن نیز در سال ۱۳۷۲ به پایان رسیدند. این برج به این ترتیب ۵۵ متر بلندی و هفت ناقوس داشت، که به علت خطر ریزش آن، ناقوسهای آن به صدا در نمی‌آمدند.در آن ۳۰۰ پله نصب شده است، ضخامت پی های برج در حدود ۵ متر است که روی ماسه، کار گذاشته شده اند. عده‌ای معتقد هستند همین امر سبب کج شدن برج شده است. کل انحراف برج ۲/۴ متر است که ۳۰ سانتیمتر این کجی، مربوط به ۱۰۰ سال اخیر است.

بر طبق یک افسانه گالیلئو گالیله که خودش نیز یک پیزایی بود، آزمایشاتش در مورد سقوط آزاد را نیز در بالای این برج انجام داد.

این برج به این ترتیب، به نشان اصلی شهر پیزا تبدیل شد و سال ۱۹۸۷ نیز توسط یونسکو به میراث فرهنگی پیوست.

از ۷ ژانویه ۱۹۹۰ بازدید از این برج توسط توریستان ممنوع شد. چون خطر ریزش آن افزایش پیدا کرده بود. پس از ۱۲ سال و کمی راست‌سازی برج از ۱۵ دسامبر ۲۰۰۱، دیدار از این برج ۱۴،۵۰۰ تُنی مجدداً توسط بازدید‌کنندگان آزاد شد.

فلورانس


فلورانس (ایتالیایی: Firenze، تلفظ: فیرنتزه) یکی از شهرهای تاریخی و بسیار زیبا در ایتالیا است و همکنون پایتخت ناحیه توسکانی ایتالیا می‌باشد. شهر فلورانس از سال ۱۸۶۵ تا ۱۸۷۰ پایتخت پادشاهی ایتالیا بوده‌است.

در قرون وسطا فلورانس مرکز تجارت و امور مالی اروپا بوده و بعدها رنسانس ایتالیا از این شهر آغاز شد. خاندان مدیچی سالهای طولانی در شهر فلورانس فرمانروایی داشتند.

انواع هنر به‌ویژه هنر معماری و تندیسگری در شهر فلورانس جایگاه ویژه‌ای داشته و دارد به طوری که این شهر را به یکی از مهم‌ترین مراکز هنری اروپا تبدیل کرده‌است.


فلورانس همچنین دارای بیش از چهل موزه و نگارخانهٔ هنری می‌باشد که مهم‌ترین آنها گالریا دلیی اوفیتزی^ و پالاتزو پیتی^ به‌شمار می‌آید.

همچنین آثار دیگر تاریخی فلورانس بشرح زیر است:

۱-Palazzo Vecchio

۲-Loggia de,Lanzi (دراین محل آثار هنری زیبای چلینی بنام Perseus دیده می‌شود.)

۳-دوئومو (Doumo) (در آنجا آخرین مجسمه که میکلانژ ساخت مشاهده می‌شود.)

۴-Palazzo Riccardi (محل اقامت خانواده مدیچی)

۵-کلیسای سانتا کروچه به معنای (صلیب مقدس)، (میکل آنژ و مکیاویلی در آنجا دفن شده‌اند.)


بیش از سیصد و پنجاه تن از یکهزار مهم‌ترین هنرمندان دومین هزاره اروپا (از سال هزار میلادی تا دوهزار) در این شهر می‌زیسته‌اند.

عمده درآمد گردشگری در اروپا از این شهر می‌باشد.

ناپل ایتالیا

ناپل




ناپل (به ایتالیایی: Napoli) شهری است در ایتالیا. شهر ناپل مرکز ناحیه کامپانیا و استان ناپل است.


پیشینه و جغرافیا

نیپولیس به معنای شهر جدید در زبان یونانی، نام باستانی شهر ناپل امروز بوده‌است که در زبان ایتالیایی ناپولی (Napoli) خوانده می‌شود. این شهر در جنوب ایتالیا در ناحیه کامپانیا واقع شده و یکی از بنادر مهم ایتالیا است.

ناپل بر سراشیب کوهپایه‌های رشته کوهی ساخته شده‌است که خلیج ناپل را در دهانه دریای مدیترانه، محصور کرده‌است. آتشفشان وزو (Vesuvius) از شهر قابل مشاهده‌است، وزو همان آتشفشانی است که شهر پمپی (Pompeii) را در سال ۷۹ میلادی زیر گدازه‌ها مدفون کرد.


صنایع فعال

در ناپل علاوه بر یک بندر بزرگ برای کشتی‌های مسافری و تجاری، چندین بندر کوچک‌تر برای کشتی‌های ماهیگیری و تفریحی وجود دارد. در کنار صنعت اصلی که گردشگری است، ناپل دارای صنایع کشتی‌سازی و تولیدکنندگان مواد شیمیایی، غذایی، دستکش، آهن و فولاد و ماشین‌سازی است.


ابنیهٔ مشهور

ناپل جایگاه قلعه‌های بیشمار و مکانهای جالب است. روی یک جزیره سنگی که توسط گذرگاهی به شهر متصل شده قلعه دل اوو (dell'Ovo) متعلق به قرن دوازده واقع شده و در بندر نیز قلعه قرن سیزده نوو (Nuovo) و بالای تپه‌ای رو به شهر نیز قلعه قرن چهاردهمی سنت المو (Sant'Elmo) خودنمایی می‌کند.

ناپل به جهت زندگی رنگین خیابانی، غذاها (محل پیدایش اسپاگتی و پیتزا) و ترانه‌هایش بالاخص سبک بل کانتو (bel canto ترانه زیبا) معروف است.

پالاتزو رئاله (Palazzo Reale) مکان سلطنتی بوده که در اوایل قرن هفدهم ساخته شده و اکنون یکی از کتابخانه‌های ملی قابل توجه ناپل است که شامل مجموعه ارزشمندی از کتابهای دستنویس است. در کنار این کتابخانه، تیترو سن کارلو (ساخته شده در سال ۱۷۳۷ و بازسازی شده در سال ۱۸۱۶) قرار دارد که از مشهور ترین تئاترهای اپرا در سراسر اروپا بشمار می‌آید.

موزه ملی ناپل به جهت دارا بودن نقاشیهای زیاد یونانی-رومی و مجسمه‌های یافت شده از شهر پمپی، هرکولانیوم (Herculaneum) و حومه شهر، زبانزد است. این موزه همچنین دارای مجموعه‌ای غنی از نقاشی‌های مجلل فرانسوی است.

علاوه بر دانشگاه، ناپل دارای موسسه آموزش نیروی دریایی، مدرسه زبانهای خارجی، هنرستان موسیقی و آکادمی هنرهای زیبا می‌باشد.asmahalaha

کلیسای جامع سن جنارو (San Gennaro) یکی از معروفترین کلیساهای ناپل است که در قرن سیزدهم شروع به ساخت شده و تا قرن نوزدهم قسمت‌های زیادی از جمله نمای سر در به آن اضافه شده‌است. مقبره سنت جنوریوس (St. Januarius) محافظ مقدس شهر، در این کلیسا واقع شده که در ماههای مه و سپتامبر انباشته از جمعیتی است که به معجزه این شخص اعتقاد دارند. کلیسای سن دومنیکو ماجوره (San Domenico Maggiore) دارای نمای داخلی زیبایی است و انباشته از پیکره‌ها و نقاشی‌های دیواری است. در کنار این کلیسا صومعه دومنیکن واقع شده که سنت توماس اکینز در آنجا زندگی می‌کرده و درس میخوانده‌است.


تاریخ

ناپولی یا همان ناپل زمانی پایتخت ایتالیا بود و تا سال 1901 دومین شهر بزرگ ایتالیا محسوب می‌شد.

تورین





تورین (در ایتالیایی Torino) شهری در شمال غربی ایتالیا و مرکز استان پیه مونته (در ایتالیایی Regione Piemonte) و نیز مرکز شهرستان Torino می باشد. تورین نخستین پایتخت ایتالیا در فاصله سالهای ۱۸۶۱ تا ۱۸۶۵ می باشد. به لحاظ جمعیّتی چهارمین و به لحاظ اقتصادی سوّمین شهر مهمّ ایتالیاست.[۱]

معنای نام این شهر چندان پیچیده نیست و به سان نام برخی از اماکن به ریشه های دور تاریخی زبان باز نمی گردد: واژه «Torino» مرکّب از دو بخش «Toro» که در زبان ایتالیایی به معنای گاو نر است [۲]و پسوند «ino» که در دستور زبان ایتالیایی کارکرد مصغّر سازی (کوچک کردن) اسامی مذکّر را دارد[۳]، می باشد؛ بنابراین می توان این واژه را به فارسی، «گاو نر کوچک» (و نه گوساله نر) ترجمه کرد.


تاریخ و گردشگری

به طور کلی ابنیه و اماکن دیدنی این شهر شامل میادین، موزه ها، کلیساهای قدیمی، پارکها، قلعه‌ها و تپّه زیبای مشرف به شهر در کرانه شرقی آن و به امتداد ساحل رود پو می شود. محوریّت ابنیه تاریخی در تورین، هویّت سلطنتی شهر است (به عکس بسیاری از شهرهای ایتالیا که در آنها هویّت مذهبی و فراز و نشیب های قرون وسطا خودنمایی می کنند).

به‌ جز کلیسای جامع سن جووانی باتّیستا ( Duomo ) که متعلّق به اواخر سدهٔ پانزدهم است، اغلب بناهای عمومی مهم در تورین متعلّق به سده‌های ۱۷ و ۱۸ هستند که به سبک باروک ساخته شده‌اند.

در کلیسای کوچک کفن مقدّس، واقع در کلیسای جامع، ظرفی وجود دارد که حاوی کفنی است که گفته می‌شود حضرت مسیح را با آن دفن کرده بودند.

از دیگر نقاط قابل توجّه اسلحه‌خانه آرمریا رئاله است که موزه برجسته‌ای از اسلحه و جنگ‌افزار است.

پالاتزو ماداما مکانی است که اکنون موزه هنرهای باستان است.

پالاتزو کارینیانو زادگاه ویتّوریو امانوئلّه دوم پادشاه ایتالیا در سال ۱۸۶۱ تا ۱۸۷۸ است.

نیایش گاه لا موله آنتونلّیانا در سال ۱۸۶۳ به عنوان پرستش گاه یهودیان و فرهنگستان علمی ساخته شده‌است. هم اکنون به نام بنای لا موله شناخته می‌شود و محل موزه ملّی سینمای ایتالیا می‌باشد. این بنا نماد شهر تورین محسوب می شود.[۴]

لا باسیلیکا دی سوپرگا که در سال ۱۷۳۱ تکمیل شده، آرامگاه خاندان ساووی، دودمان پادشاهی شمال ایتالیا است که در روی تپّه‌ای رو به شهر واقع شده‌است. در جوار این کلیسا همچنین آرامگاه اعضای تیم فوتبال تورینو که در سال ۱۹۴۹ و از قضا در همان مکان قربانی سانحه هوایی شدند نیز واقع شده است.[۵]

از دیگر جاذبه‌های گردشگری مهمّ شهر می توان به Piazza San Carlo ،Piazza Vittorio Veneto و Piazza Castello (میادین)، Castello del Valentino (قلعه‌ای که مقرّ دانشکده معماری دانشگاه پلی تکنیک تورین نیز می باشد)، Chiesa Gran madre di Dio (کلیسا) و موزه مصرشناسی تورین اشاره نمود


جغرافیا

شهر در برخوردگاه دو رود پو و دورا ریپاریا و بر روی دشت پو واقع شده‌است. مهمترین مشخّصه‌های جغرافیایی شهر تورین واقع شدن در کوهپایه آلپ و گذر رود پو از داخل شهر می باشند.


جمعیّت

در سال ۲۰۰۹ جمعیت شهر تورین، ۹۰۸,۱۹۳ نفر بوده‌است.[۸] آمار یاد شده تنها مربوط به فضای شهری تورین می باشد و فضای کلانشهر تورین (یعنی با احتساب حومه و شهرهای اقماری متّصل به شهر امّا از حیث اداری جدا) آماری جداگانه و مربوط به خود را داراست. تا سال ۲۰۰۴، معادل ۷,۸ درصد از این جمعیّت را اتباع خارجی عمدتاً از اعراب شمال آفریقا و شهروندان شرق اروپا تشکیل می داده اند.


ورزش

تورین دارای دو باشگاه بزرگ فوتبال ایتالیا به نام یوونتوس و اف ث تورینو است و شهرآورد این دو تیم از قدیمی ترین شهرآوردهای ایتالیا و اروپاست. شکل گیری سابقه رقابت و حتّی عداوت میان این دو تیم در درجه اوّل به نحوه شکل گیری باشگاه تورینو و در مرحله بعد به طیف طرفداران سنّتی آنها باز می گردد: آنجا که هواداران بانوی پیر (لقب تیم یوونتوس) متعلّق به صاحبان صنایع، از طبقه متوسّط رو به بالای اجتماع، و هوادارن تورو (لقب تیم تورینو) از طبقه متوسّط رو به پایین هستند. از تیم یوونتوس همچنین با عناوین یووه یا بیانکونری (سپید و سیاه ها) نیز یاد میشود. این شهرآورد Derby della Mole نام دارد. به رغم آوازه و شهرت جهانی تیم یوونتوس و هواداران میلیونی اش در سطح جهان، در سطح شهر تورین تیم تورینو محبوب تر است و برتری یوونتوس در هوادارن بین المللی می باشد.[۱۶]

ورزشهای زمستانی و به ویژه اسکی به لطف ارتفاعات آلپ و اقلیم سردسیر منطقه رونق فراوانی در تورین دارند. مهم ترین رخداد ورزشی رخ داده در تورین در سالیان اخیر، میزبانی المپیک زمستانی ۲۰۰۶ بوده است.

پالرمو ایتالیا

پالرمو





پالِرمو شهر اصلی و مرکز ناحیه خودمختار سیسیل و نیز مرکز شهرستان پالرمو در ایتالیا است. مساحت آن ۴۹۹۲ کیلومتر مربع و سکنه آن بالغ بر ۱٬۲۳۴٬۰۰۰ نفر می‌باشد.

پالرمو در دامنه «مونته پلگرینو»*[۱] واقع شده و در ساحل شمالی جزیره سیسیل قرار دارد.

این شهر دارای دانشگاه (تأسیس‌شده در ۱۸۰۵)، بنیاد علوم، فرهنگستان موسیقی و دانشسرای تربیت معلم، رصدخانه و برج هواشناسی، کتابخانه، موزه و بندرگاه می‌باشد.

این شهر مركز تجارت محصولات كشاورزی جزیره میباشد و كارخانه‌های آن در زمینه محصولات غذایی، فولادسازی، كشتی سازی، محصولات چرمی، شیشه، شیمیایی، سیمان، پارچه بافی و كاغذ در آن فعالیت می‌كنند.

پالرمو از مراکز مهم سیر و سفر بوده و دارای نمایشگاه بین المللی است. این شهر دارای ساختمانهای تاریخی و آثار باستانی متعدد می‌باشد که در دوره حکومت نورمان‌ها در سده یازدهم و دوازدهم میلادی تا سده هیجدهم ساخته شده‌اند.


تاریخ



پالرمو یا پانورموس (نام باستانی) به وسیله فنیقی‌ها بنیانگذاری شد که در سال (۲۵۴ پیش از میلاد) به‌تصرف رومیان در آمد. در سال (۵۳۵) «بلیسار» از جانب بیزانس آن را به دست گرفت. سرانجام سارازان‌ها (عرب‌ها) در (۸۳۱) آن را متصرف شده و در سال (۹۴۸) به‌عنوان پایتخت سیسیل تعیین نمودند. (۱۰۷۲) نورمان‌ها تحت فرماندهی اشتاوفر (فریدریش دوم) شهر را به‌تسخیر درآوردند. در دوران حاکمیت این شاه، پالرمو شکوفائی خود را آغاز نمود.


معماری

بیشتر ساختمانهای قدیمی شهر از زمان پادشاهی نرماندی به‌جای مانده‌اند و نمایشگر نفوذ عرب‌ها، بیزانس، نرماندی و اسپانیا هستند. از جمله این ساختمان‌ها میتوان به كلیسای جامع (۱۱۶۹- ۱۱۸۵)، كلیسای كوچك پالاتین (Palatine Chapel ۱۱۴۰) و كلیسای سن جیوانی دلی ارمیتی (San Giovanni degli Eremiti ۱۱۳۲) اشاره كرد.

وسپر سیسیلی

در روز دوشنبه عید پاک سال (۱۲۸۲) برابر با سال (۶۸۰ قمری) مردم سیسیل علیه کارل یکم پادشاه آنجیو قیام کردند. این حادثه هنگام نماز مغرب (وسپر)*[۲] در کلیسای شهر پالرمو شروع شد و سرتاسر سیسیل را فراگرفت. قیام به‌شدت سرکوب شد و عده زیادی کشته و زخمی به‌جای گذاشت. این حادثه در تاریخ به نام «وسپر سیسیلی» معروف می‌باشد.

جنوا ایتالیا

جنوا



جنوا (به ایتالیایی: Genova) شهری بندری در کرانه شمالی مدیترانه و شمال غربی ایتالیا در نزدیکی مرز فرانسه است.

جنوا مرکز استان جنوا در شمال غرب ایتالیا در ناحیه لیگوریا و بندری کنار خلیج جنوا در قسمتی از دریای لیگوریا است و جمعیت آن در حدود ۶۱۰٬۰۰۰ نفر است. شهر کنار یک لنگرگاه طبیعی و در پای گذرگاهی در غرب رشته کوههای آپنینه واقع شده. در این شهر اماکن گردشگری زیادی وجود دارد.

امکانات این بندر که در جنگ جهانی دوم خسارات بسیاری دید، توسعه یافته و مدرن شده است. کشتی سازی صنعت اصلی جنوا است. محصولات آهنی و فولادی، قطعات موتور و اتومبیل، وسایل منجمدسازی، جنگ افزار، شیمیایی، صابون و پردازش محصولات کشاورزی از دیگر صنایع مهم این شهر است.

صنایع و مناطق مسکونی در شرق و غرب روی تپه‌ها به موازات ساحل و پشت بندر قدیمی توسعه پیدا کرده اند. در میان شهر کلیسای سبک گوتیک رومی سن دوناتو (San Donato) متعلق به قرون 12 و 13 قرار دارد و جلوی لنگرگاه ساختمان پلازو سن جورجو (Palazzo San Giorgio) قراردارد که در قرن 14 ساخته شده است.


آثار تاریخی

قبرستان استالینو (Staglieno) که بین سالهای 1844 تا 1851 در سرازیری یک تپه ساخته شده است و شامل گردشگاهها، مجسمه ها، باغها و معابد پروتستانها می‌باشد.

کلیسای جامع سن لورنتزو (San Lorenzo) شامل گنجینه‌های هنری فراوانی است. در شمال غربی نزدیک ایستگاه ماریتتیما (Marittima) که لنگرگاه کشتی های مسافری است، کلیسای قرن 13 آنونتزیاتا (Annunziata) واقع شده که به لحاظ کارهای هنری خوبش مشهور است. محل تولد کریستف کلمب (Christopher Columbus) نیز به عنوان مکانی تاریخی شناخته می‌شود. شهر جنوا همچنین جایگاه دانشگاه جنوا (1471) می‌باشد.

بولونیا ایتالیا

بولونیا




بولونیا شهری در شمال ایتالیا و مرکز استان بولونیا، دشتی حاصلخیز در کوهپایه رشته کوههای آپنینه. مرکز بزرگ نقل و انتقالات و بازار کشاورزی، بولونیا مرکز تلاقی جاده‌های اصلی و راه آهن است که شمال ایتالیا را با مدیترانه و سواحل جنوبی آدریاتیک پیوند می‌زند.

صنایع اصلی تولید ماشینهای کشاورزی، فولاد، فراورده‌های غذایی، وسایل نقلیه موتوری و مواد شیمیایی است.

بولونیا مرکز بزرگ آموزش و فرهنگ در دوره میانه و اوایل رنسانس بود. در مرکز قرون وسطی ایی شهر ساختمانهای نما آجری و گچی سیمانی به رنگهای گرم، گذرگاههای مسقف با مغازه‌های کوچک، خیابانهای سنگ فرش شده زیاد و میادین بیشمار دیده می‌شود.

حاشیه مدرن شده، مرکز شهر را احاطه کرده است. سن پترونیو (San Petronio) کلیسای پرابهت بولونیاست، که رو به میدان بزرگ (Piazza Maggiore) که میدان اصلی شهر است واقع شده. این میدان در سال 1390 شروع به ساخت شد، اما نماهای ظاهری آن هیچگاه کامل نشد. محوطه وسیع درونی به سبک گوتیک ساخته شده است.

از کلیساهای قابل توجه دیگر یکی سن دومنیکو (San Domenico) است، که در سال 1221 بنا شد، اما بین 1729 تا 1732 کاملاً اصلاح و دگرگون شد و دیگری هم سن فرانچسکو (San Francesco) که ساخت آن از سال 1236 تا 1263 طول کشید و بعد از خسارت زیادی که در جنگ جهانی دوم دید، مرمت شده است.

بولونیا مرکز آموزش و نشر است و دانشگاه بولونیا، موزه‌های نقاشی، باستانشناسی و صنایع باستانی توسکان در آن واقع شده است.

ورونا


ورونا شهری است در شمال ایتالیا، ناحیه ونتو Veneto کنار رود آدیگه Adige که موقعیت سوق الجیشی آن بین ونیز و میلان و همچنین گذرگاه برنر Brenner که ارتباط دهنده اروپای مرکزی با ایتالیاست، آن را به مرکز مهم تجاری و راه آهن تبدیل کرده‌است.

این شهر تولید کننده منسوجات، ماشین الات، کاغذ، شیمیایی، محصولات غذایی و همچنین کفش می‌باشد.

از معماریهای قابل توجه این شهر می‌توان به قصر سلطنتی سن زنو ماجوره (San Zeno Maggiore متعلق به قرن ۱۲ و ۱۳) ، مقبره خوانواده اسکالیجر (Scaliger قرن ۱۴)، کلیسای سبک گوتیک سنت آناستازیا (Sant'Anastasia کامل شده در قرن ۱۵)، مکان باشکوه قرن ۱۵ بویلاکوا (Bevilacqua)، کانوسزا (Canossa) و پمپی (Pompeii) و قلعه قدیمی (Castel Vecchio ۱۳۵۴) که اکنون به یک موزه هنری تبدیل شده‌است، اشاره کرد.

یکی از سالمترین آمفی تئاترهای بجا مانده از امپراتوری روم در مرکز میدان ورونا واقع شده که متعلق به قرن یکم میلادی است، که امروزه برای اجرای اپرا و کنسرتها استفاده می‌شود. در سمت راست تالار بزرگ شهر واقع شده‌است.

این شهر تا سال ۸۹ قبل از میلاد متعلق به رومیان بوده‌است. در قرن پنجم اقوام وحشی آلمانی این شهر را به یک دژ نظامی تبدیل کردند، تا اینکه در قرن ۱۲ به یک شهر آزاد تبدیل شد. اوج پیشرفت ---------- و هنری شهر در قرن چهاردهم بود که توسط ونیز فتح شده بود. این شهر تا سال ۱۷۹۷ یکی از ایلات ونیز به شمار می‌رفت تا اینکه توسط قوای ناپلئون فتح شد. هنرستان نقاشی ورونا (متعلق به قرن ۱۵ و ۱۶) به جهت تابلوهای مناظر و پرتره‌هایش زبانزد است. در قرن نوزدهم ورونا به اشغال اطریشیها درآمد تا اینکه در سال ۱۸۶۶ قسمتی از پادشاهی ایتالیا گردید. این شهر در جنگ جهانی دوم خسارات فراوانی دید. جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۲، ۲۵۶۱۱۰ نفر بوده‌است.

کاتانیا




کاتانیا یکی از شهرهای ناحیه سیسیل در کشور ایتالیا است و از سمت جنوب با دریای یونان مرز آبی دارد و به این علت این شهر دارای بندر می باشد. جمعیت کاتانیا در حدود 752.895 نفر است و دومین شهر بزرگ ناحیه سیسیل به حساب می آید و همچنین نهمین شهر بزرگ کشور ایتالیا است بدون اینکه مرکز ناحیه‌ای باشد. این شهر در سال 900 بعد از میلاد مسیح مورد حمله اعراب قرار گرفت.

آتشفشان اتنا در نزدیکی این شهر قرار دارد. در سال 1693 میلادی زمین لرزه‌ای بزرگ در این شهر روی دارد که باعث فعالیت آتشفشان اتنا شد و در نتیجه شهر کاتانیا به طور کامل نابود شد ولی در سالهای بعد بازسازی شد .