ایتالیا

بولونیا ایتالیا

بولونیا




بولونیا شهری در شمال ایتالیا و مرکز استان بولونیا، دشتی حاصلخیز در کوهپایه رشته کوههای آپنینه. مرکز بزرگ نقل و انتقالات و بازار کشاورزی، بولونیا مرکز تلاقی جاده‌های اصلی و راه آهن است که شمال ایتالیا را با مدیترانه و سواحل جنوبی آدریاتیک پیوند می‌زند.

صنایع اصلی تولید ماشینهای کشاورزی، فولاد، فراورده‌های غذایی، وسایل نقلیه موتوری و مواد شیمیایی است.

بولونیا مرکز بزرگ آموزش و فرهنگ در دوره میانه و اوایل رنسانس بود. در مرکز قرون وسطی ایی شهر ساختمانهای نما آجری و گچی سیمانی به رنگهای گرم، گذرگاههای مسقف با مغازه‌های کوچک، خیابانهای سنگ فرش شده زیاد و میادین بیشمار دیده می‌شود.

حاشیه مدرن شده، مرکز شهر را احاطه کرده است. سن پترونیو (San Petronio) کلیسای پرابهت بولونیاست، که رو به میدان بزرگ (Piazza Maggiore) که میدان اصلی شهر است واقع شده. این میدان در سال 1390 شروع به ساخت شد، اما نماهای ظاهری آن هیچگاه کامل نشد. محوطه وسیع درونی به سبک گوتیک ساخته شده است.

از کلیساهای قابل توجه دیگر یکی سن دومنیکو (San Domenico) است، که در سال 1221 بنا شد، اما بین 1729 تا 1732 کاملاً اصلاح و دگرگون شد و دیگری هم سن فرانچسکو (San Francesco) که ساخت آن از سال 1236 تا 1263 طول کشید و بعد از خسارت زیادی که در جنگ جهانی دوم دید، مرمت شده است.

بولونیا مرکز آموزش و نشر است و دانشگاه بولونیا، موزه‌های نقاشی، باستانشناسی و صنایع باستانی توسکان در آن واقع شده است.

ورونا


ورونا شهری است در شمال ایتالیا، ناحیه ونتو Veneto کنار رود آدیگه Adige که موقعیت سوق الجیشی آن بین ونیز و میلان و همچنین گذرگاه برنر Brenner که ارتباط دهنده اروپای مرکزی با ایتالیاست، آن را به مرکز مهم تجاری و راه آهن تبدیل کرده‌است.

این شهر تولید کننده منسوجات، ماشین الات، کاغذ، شیمیایی، محصولات غذایی و همچنین کفش می‌باشد.

از معماریهای قابل توجه این شهر می‌توان به قصر سلطنتی سن زنو ماجوره (San Zeno Maggiore متعلق به قرن ۱۲ و ۱۳) ، مقبره خوانواده اسکالیجر (Scaliger قرن ۱۴)، کلیسای سبک گوتیک سنت آناستازیا (Sant'Anastasia کامل شده در قرن ۱۵)، مکان باشکوه قرن ۱۵ بویلاکوا (Bevilacqua)، کانوسزا (Canossa) و پمپی (Pompeii) و قلعه قدیمی (Castel Vecchio ۱۳۵۴) که اکنون به یک موزه هنری تبدیل شده‌است، اشاره کرد.

یکی از سالمترین آمفی تئاترهای بجا مانده از امپراتوری روم در مرکز میدان ورونا واقع شده که متعلق به قرن یکم میلادی است، که امروزه برای اجرای اپرا و کنسرتها استفاده می‌شود. در سمت راست تالار بزرگ شهر واقع شده‌است.

این شهر تا سال ۸۹ قبل از میلاد متعلق به رومیان بوده‌است. در قرن پنجم اقوام وحشی آلمانی این شهر را به یک دژ نظامی تبدیل کردند، تا اینکه در قرن ۱۲ به یک شهر آزاد تبدیل شد. اوج پیشرفت ---------- و هنری شهر در قرن چهاردهم بود که توسط ونیز فتح شده بود. این شهر تا سال ۱۷۹۷ یکی از ایلات ونیز به شمار می‌رفت تا اینکه توسط قوای ناپلئون فتح شد. هنرستان نقاشی ورونا (متعلق به قرن ۱۵ و ۱۶) به جهت تابلوهای مناظر و پرتره‌هایش زبانزد است. در قرن نوزدهم ورونا به اشغال اطریشیها درآمد تا اینکه در سال ۱۸۶۶ قسمتی از پادشاهی ایتالیا گردید. این شهر در جنگ جهانی دوم خسارات فراوانی دید. جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۲، ۲۵۶۱۱۰ نفر بوده‌است.

کاتانیا




کاتانیا یکی از شهرهای ناحیه سیسیل در کشور ایتالیا است و از سمت جنوب با دریای یونان مرز آبی دارد و به این علت این شهر دارای بندر می باشد. جمعیت کاتانیا در حدود 752.895 نفر است و دومین شهر بزرگ ناحیه سیسیل به حساب می آید و همچنین نهمین شهر بزرگ کشور ایتالیا است بدون اینکه مرکز ناحیه‌ای باشد. این شهر در سال 900 بعد از میلاد مسیح مورد حمله اعراب قرار گرفت.

آتشفشان اتنا در نزدیکی این شهر قرار دارد. در سال 1693 میلادی زمین لرزه‌ای بزرگ در این شهر روی دارد که باعث فعالیت آتشفشان اتنا شد و در نتیجه شهر کاتانیا به طور کامل نابود شد ولی در سالهای بعد بازسازی شد .