زندگینامه دانشمندان

زندگینامه توماس شلینگ

توماس شلینگ در سال 1921 در آمریکا به دنیا آمده و در دانشگاه های هاروارد (دکترا) و برکلی (لیسانس) در رشته اقتصاد تحصیل کرده است. فعالیت دانشگاهی او از سال 1953 با پیوستن به دانشگاه ییل آغاز شد و در ادامه با فعالیت در دانشگاه هاروارد به عنوان استاد تمام تداوم پیدا کرد. این دوره تا سال 1990 به طول انجامید. او هم اکنون استاد سیاست گذاری عمومی در دانشگاه مری لند آمریکا است.

توماس شلینگ در سال 1921 در آمریکا به دنیا آمده و در دانشگاه های هاروارد (دکترا) و برکلی (لیسانس) در رشته اقتصاد تحصیل کرده است. فعالیت دانشگاهی او از سال 1953 با پیوستن به دانشگاه ییل آغاز شد و در ادامه با فعالیت در دانشگاه هاروارد به عنوان استاد تمام تداوم پیدا کرد. این دوره تا سال 1990 به طول انجامید. او هم اکنون استاد سیاست گذاری عمومی در دانشگاه مری لند آمریکا است. شلینگ سال های زیادی را در مخزن فکری معروف رند (RAND) سپری کرده است که در دوره بعد از جنگ جهانی دوم میزبان حلقه ای از متخصصان معروف نظریه بازی بوده و سهم به سزایی در توسعه کاربردهای این رشته ایفا کرده است. شلینگ علاوه برتدریس حدود 30 سال در دانشکده اقتصاد هاروارد بمدت 21 سال نیزدر مدرسه سیاست کندی هاروارد به آموزش اشتغال داشته است. او در سال 2005 پس از 54 سال فعالیت علمی جایزه نوبل اقتصاد را به طور مشترک با رابرت آومن به دلیل نقش وی در توسعه درک ما از منازعات و هم کاری ها در قالب مدل های بازی دریافت نمود.

نظریه بازی ها در سال ۱۹۲۸ توسط فون نیومن مطرح شد و در سال ۱۹۴۴ با انتشار کتابی توسط او و مورگنشترن جایگاه وسیعی در علوم اقتصادی پیدا کرد. نظریه بازیها یکی از موضوعات مهم ریاضی است که در علم اقتصاد کاربرد فراوانی دارد. اساس این موضوع بر کنش و واکنش رقبا و یا بازیکنان استوار است. این نظریه از توپولوژی برای اثبات اصول خود استفاده کرده و بر اساس قوانین احتمالات نقطه تعادل نش را دنبال می‌کند.

نظریه بازی ها حوزه ای از ریاضیات کاربردی است که در بستر علم اقتصاد توسعه یافته و به مطالعه رفتار استراتژیک بین عوامل "عقلانی" می پردازد. رفتار استراتژیک زمانی بروز می کند که مطلوبیت هر عامل نه فقط به استراتژی انتخاب شده توسط خود وی بلکه به استراتژی انتخاب شده توسط بازی گران دیگر هم بستگی داشته باشد. زندگی روزمره ما حاوی مثال های بی شمار از چنین وضعیت های است که از جمله آن ها می توان به مذاکرات تجاری بین دو کشور، جنگ تبلیغاتی بین دو شرکت رقیب، رای دادن دو سهام دار، بازی بین استاد و دانشجو برای تعیین کیفیت درس، بازی دولت و شهروندان برای اعلام و پذیرش سیاست ها، پیشنهاد/رد ازدواج بین یک زن و مرد اشاره کرد.

اعتبار معرفی مفهوم نظریه بازی ها به کار مشترک فون نویمان و مرگن اشترن، اقتصاددانان مجار-اتریشی مقیم آمریکا در سال 1944 با عنوان نظریه عمومی بازی ها و رفتار اقتصادی برمی گردد. افزون بر آن جان نش برنده جایزه نوبل اقتصاد سال 1998 با ارائه مفهوم تعادل نش و اثبات وجود آن تحت برخی فروض نسبتا عمومی و دست یافتنی در دهه 50 میلادی این اطمینان را به وجود آورد که نظریه بازی ها قابلیت فراوان برای بررسی مسایل مختلف دارد. تعادل نش به ترکیبی از استراتژی های بازی گران اشاره دارد که در آن استراتژی منفرد هر بازی گر پاسخ بهینه وی به استراتژی بازی گران دیگر است و در نتیجه هیچ فردی انگیزه ای برای انحراف از این نقطه را ندارد (به زبان ریاضی تعادل نش یک نقطه ثابت تابع مجموعه ای بهترین پاسخ همه بازی گران است).

نقطه تعادل نش برای هر بازی لزوما واحد نیست و ممکن است با موضوع تعادل های چندگانه مواجه شویم که شرایط پیچیده ای را به وجود می آورد و اتفاقا این شلینگ است که راه حل هایی برای خروج از این شرایط پیشنهاد می کند.
نظریه بازی ها به دو شاخه اصلی بازی های تعاونی و بازی های رقابتی تقسیم می شود. فرض روی کرد اول این است که بازی گران منافع ناشی از پیوستن به ائتلاف های مختلف را بررسی می کنند و مکانیسمی برای اعمال تعهد بازی گران در پیوستن به این ائتلاف ها وجود دارد در حالی که روی کرد دوم فرض وجود مکانیسم اجبار به حفظ تعهد برداشته شده و بازی گران در صورتی استراتژی را انتخاب می کنند که تخطی از آن برایشان بهینه نباشد و لذا ائتلاف ها و تعهدها باید به خودی خود قابل اعمال باشد. در ادبیات امروز نظریه بازی ها روی کرد دوم سهم کاملا غالب دارد..
شلینگ در مصاحبه ای در سال 90 می گوید که به نظر وی نظریه بازی ها مشغله فکری جذابی است ولی صرفا در سطح مباحث مقدماتی. او بعدا در مصاحبه دیگری در سال 2005 تصریح می کند که وقتی به بسیاری از مسایل موجود در روابط بین الملل می اندیشد چارچوب مدل سازی نظریه بازی یعنی مفاهیمی مثل بازی گران، استراتژی های در اختیار هر بازی گر، منافع و ماتریس بازی را ابزار بسیار مفیدی برای تحلیل مساله می یابد ولی این سطح از ابزارهای نظریه بازی در قیاس با مدل های ریاضی بسیار پیچیده تری که در این حوزه توسعه یافته اند – مثلا بازی های دیفرانسیلی یا اثبات های مبتنی بر نظریه ایندکس در توپولوژی دیفرانسیل – آن قدر ساده و پیش پا افتاده اند که وی حتی مطمئن نیست که نام آن ها را نظریه بازی بگذارد. این نظر شلینگ بسیار شبیه به نظری است که آرین رابینسون در کتاب زبان و اقتصاد و در فصلی با عنوان "خطابه نظریه بازیها" ارائه می کند.

کسانی که با کاربردهای عملی و سیاست گذاری (و نه تحقیقاتی) نظریه بازی ها آشنا هستند اتفاقا نظر این دو نفر را صائب می یابند. نکته جالب قضیه این است که آن بخش هایی از نظریه بازی که می تواند به طور گسترده در مسایل سیاست گذاری و تربیت مدیران و متخصصان روابط بین الملل به کار رود تا اندازه زیادی مدیون نظرات شلینگ است. البته اگر بخواهیم نقش شلینگ را در توسعه نظریه بازی ها بررسی کنیم باید متذکر شویم که در مقایسه با نقش افراد معروف و موثر در این حوزه مثل نش، هارشاینی، مایرسون، رابن اشتاین، زلتون، آومن و ... نوشته های شلینگ به نحو بارزی غیرفنی تر و غیرریاضی تر است.

در واقع می توان گفت که سهم بزرگ شلینگ در توسعه شهود کاربردی نظریه بازی ها بوده است تا توسعه مفاهیم ریاضی برای مدل کردن و بررسی دقیق تر بازی ها. از این حیث جای گاه وی در بین برندگان جایزه نوبل شاید به کسی مثل هایک نزدیک تر باشد تا به رابرت اومن که جایزه را به طور مشترک با شلینگ برنده شد و سهم عمده ای در توسعه مبانی ریاضی نظریه بازی (از جمله عقلانیت بیزی و تعادل هماهنگ شده) داشت. مایرسن (برنده جایزه نوبل اقتصاد در سال جاری ) در متنی که برای بزرگ داشت شلینگ نوشته به این نکته اشاره کرده که بر خلاف بسیاری از متخصصان حوزه نظریه بازی ها (از جمله خود وی) که به دنبال توسعه نظریه های عام ریاضی در حوزه نظریه بازی بودند روی کرد شلینگ بیشتر به سمت تمرکز بر روی یک مساله خاص و بیان ابعاد آن از طریق به کارگیری مفاهیم نظریه بازی بوده است. از قول خود شلینگ نقل می شود که خودش را یک کاربر و مصرف کننده نظریه بازی می داند حال آن که بقیه متخصصین این حوزه را افراد توسعه دهنده می داند.

از زاویه دیگر شلینگ را باید جزو پیشگامان تعامل علم اقتصاد و سایر حوزه های علوم انسانی دانست. همانند گری بکر و جیمز بوخانان که با توسعه متدولوژی علم اقتصاد به مباحث اجتماعی و سیاسی باعث شکل گیری حوزه هایی مثل حقوق و اقتصاد و انتخاب عمومی  شدند شلینگ هم مفاهیم نظریه بازی را به عرصه تحلیل های سیاست خارجی و مسایل بین الملل وارد کرد. علاوه بر آن بسیاری معتقدند که نوشته های شلینگ - از جمله کتاب معروف رفتارهای خرد و رفتارهای کلان- جزو اولین تلاش ها برای ایجاد یک چارچوب وحدت بخش برای علوم انسانی از طریق فراهم کردن پایه های خرد برای رفتار استراتژیک به شمار می آید.

مفهوم محوری که در اکثر کتاب ها و مقاله های شلینگ دیده می شود تاکید بر وجود دو عنصر "تضاد" و "همسویی" منافع به طور همزمان در یک بازی است. در دنیای واقع هر چند که معمولا در طرف بازی رقیب هم به شمار می آیند (مثلا دو کشوری که بر سر یک پیمان تجاری مذاکره می کنند) ولی از طرف دیگر این دو طرف منافع مشترکی از دست یافتن به تفاهم (و یا به طور معادل تحمل هزینه زیاد در اثر دست نیافتن به تفاهم) هم دارند. در مثال مذاکرات تجاری هر دو کشور علاقه مند هستند تا یک قرارداد نهایی امضاء شود تا از مزایای تجاری آن بهره مند شوند. چنین نگاهی به مساله افق جدیدی را پیش روی حل بازی قرار می دهد. اولا بازی در این شرایط یک بازی با جمع ثابت و صفر نیست بلکه بازی است که متناسب با رفتار طرفین می تواند منافع مثبت برای هر دو طرف داشته باشد. ثانیا بازی گران می دانند که برای رسیدن به نقطه مطلوب باید انگیزه های طرف مقابل را خود بشناسند و او را برای رسیدن به این نقطه یاری کنند.

به قول آوینش دیکسیت در مقاله ای که برای تشریح نقش شلینگ در تئوری بازی ها نوشته است تفاوت شلینگ با بقیه متخصصان نظریه بازی این است که بقیه عمدتا ناظر بازی هستند و سعی می کنند تعادل های موجود در بازی را تحت یک ساختار مشخص تحلیل کنند (من معمولا از اصطلاح ساخته خودم "اقتصاددان خون سرد" برای تشریح این موضوع استفاده می کنم) حال آن که شلینگ بیشتر به این می اندیشد که چه بازی های جایگزینی می توان تعبیه کرد که تعادلش در جایی قرار بگیرد که ما می خواهیم. به عبارت دیگر شلینگ ابتدا از تعادل مطلوب شروع کرده و سپس به طراحی بازی می رسد. باید توجه داشت که این روی کرد همان نقطه تمرکز بحث طراحی مکانیسم در ادبیات متاخر اقتصاد است که جایزه نوبل سال 2007  هم به سه نفر از پیشگامان آن (از جمله مایرسان که در پاراگرف های قبلی ذکری از او به میان آمد) اعطا شد.

زندگینامه آدام اسمیت

آدام اسمیت چهره‌‌ی برجسته تئوری «توسعه‌ی اقتصادی» در سال 1723 در شهر «کرکالدی» اسکاتلند به دنیا آمد. او از دانشگاه آکسفورد فارغ‌التخصیل شد و از 1751 تا 1764 استاد فلسفه در دانشگاه گلاسکو بود.

آدام اسمیت چهره‌‌ی برجسته تئوری «توسعه‌ی اقتصادی» در سال 1723 در شهر «کرکالدی» اسکاتلند به دنیا آمد. او از دانشگاه آکسفورد فارغ‌التخصیل شد و از 1751 تا 1764 استاد فلسفه در دانشگاه گلاسکو بود. در خلال همین سالها  اولین کتاب خود «نظریه عئاطف اخلاق» را منتشر کرد که شهرت خوبی در محافل روشنفکری برای او به ارمغان آورد. امّا شهرت پایدار او حاصل انتشار اثر بزرگش «تحقیقی پیرامون ماهیت و اسباب ثروت ملل» در سال 1776 بود. انتشار این کتاب با توفیق فراوانی همراه شد و آدام اسمیت سال‌های باقی مانده‌ی عمر را با اعتبار و احترامی که سزاوار آن بود گذراند. اسمیت که ازدواج نکرده و فرزندی نداشت در سال 1790 در شهر زادگاهش درگذشت.

آدام اسمیت اولین فردی نبود که تمام سعی و کوشش خود را یکسره وقف تئوری اقتصادی کرده باشد، بسیاری از نظریات معروف او بی‌سابقه و بدیع نبودند. امّا او اولین کسی است که یک تئوری اقتصادی جامع و سیستماتیک را ارائه داد که به قدر کفایت درست و به قاعده بود و می‌توانست پایه و اساسی برای پیشرفتهای آتی در این زمینه باشد. به همین دلیل شاید بی‌مناسبت نباشد چنانچه گفته شود که «ثروت ملل» نقطه آغازین مطالعات نوین درباره‌ اقتصاد سیاسی است.

یکی از دستاوردهای بزرگ این کتاب آن بود که بسیاری از تصورات واهی گذشته را زدود. اسمیت نظریه قدیم سوداگرانه را که در اقتصاد بر اهمّیت وضعیتی که در آن بتوان حجم بزرگی از طلا را عرضه کرد تأکید داشت، مورد بحث قرار دارد. به همین نحو کتاب مزبور نظریه کسانی که زمین را یگانه سرچشمه‌ی ثروت می‌دانستند (فیزیوکرات‌ها) مردود شمرد. و به جای تمام آنها اهمّیت به شدّت بر افزایش فراوان تولید که می‌توانست از طریق تقسیم کار به وجود آید پافشاری می‌کرد و محدودیت‌های کهنه و مستبدّانه دولت را که مانعی برای توسعه‌ی صنعتی بود مورد حمله قرار داد.

نظریه‌ی اصلی در «ثروت ملل» این است که هرج‌ و مرج ظاهری در بازار آزاد در مواقع همان مکانیزم تنظیم‌کننده می‌باشد که به شکل خودکار نوع و میزان کالایی که بیشتر مورد نیاز جامعه است مشخص کرده و به تولید آن منجر خواهد شد. به عنوان مثال فرض کنید که زمینه‌ی یک کالای مورد نیاز کمبود جود داشته باشد. در این صورت قیمت آن بالا خواهد رفت و این افزایش قیمت سود بیشتری برای تولیدکننده‌ی آن کالا به ارمغان می‌آورد. قیمت بالای این کالا سایر تولیدکنندگان را ترغیب خواهد کرد که به تولید آن کالای به خصوص رو آورند. نتیجه این امر بالا رفتن تولید و رفع کمبود کالای مورد نظر در بازار خواهد بود. از طرف دیگر عرضه‌ اضافی کالا عاملی برای رقابت بین تولید کنندگان می‌باشد که عملاً به تنزل بهای آن کالا منجر شده و آن را تا سطح «بهای واقعی» و یا «هزینه تولید» می‌رساند. به این ترتیب با اینکه هیچکس عالماً عامداً  قصد نداشته است با رفع کمبود کالا به کمک جامعه بشتابد ولی کمبود برطرف می‌شود. طبق گفته‌ی آدام اسمیت «هر فردی تنها در فکر منافع خویش است ولی دستی نامرئی او را به سویی هدایت می‌کند که خود قصد آن را نداشته است. او با دنبال کردن منافع خود خیلی بیش از مواقعی که واقعاً قصد داشته باشد منافع جامعه را تأمین می‌کند.»

البته این «دست نامرئی» اگر موانعی برسر راه رقابت آزاد وجود داشته باشد نمی‌تواند وظیفه خود را به درستی انجام دهد. اسمیت به داد و ستد آزاد اعتقاد دارد و تعرفه‌های بازرگانی بالا را به شدت زیر سؤال می‌برد. در واقع او با بسیاری از مداخلات دولت در امر دادو ستد و بازار آزاد مخالف است. اسمت مدعی است که این گونه مداخلات همواره باعث تنزل کارائی اقتصاد شده و در نهایت به پرداخت قیمت ‌های بیشتر از طرف عامه مردم منتج می‌شود. اسمیت واژه «عدم مداخله-سیاست اقتصاد آزاد» را ابداع نکرد ولی بیش از هر کس دیگری مفهوم آن را گسترش داد.

برخی افراد بر این عقیده‌اند که آدام اسمیت بیشتر از منافع تجاری دفاع ‌می‌کند، ولی این نظریه صحیح نیست او به دفعات و با محکم‌ترین کلمات معاملات انحصاری را محکوم کرده و برای لغو آن پافشاری کرده است. به علاوه اسمیت درباره‌ی اعمال بازرگانی واقعی ساده‌انگار نبود. نمو‌نه‌ای از نظریه او در این باب به نقل قول از کتاب «ثروت ملل» چنین است: « کسانی که در یک رشته بازرگانی خاص فعالیت دارند به ندرت با یکدیگر دیدار می‌کنند، ولی همین دیدارها و گفتگو‌های گاهگاهِ آنان جز توطئه علیه منافع عمومی و پیدا کردن راهی برای بالا بردن قیمت‌ها حاصلی ندارد.»

آدام اسمیت سیستم اندیشه اقتصادی خود را آنچنان مطلوب شکل داد و عرضه کرد که تنها طی چند دهه افکار مکاتب پیشین اقتصادی به کلّی کنار گذاشته شدند. در حقیقت اسمیت تمام نکات مثبت آن مکاتب را در سیستم خود به کار گرفته و در همان حال نقایص و کمبود‌های آنها را به شکلی مدّلل وموجّه بیان می‌کند و اختلاف اسمیت از جمله بدون آنکه تغییری در چارچوب و اصول آن بدهند، ساخته و پرداخته کرده و ساختاری به وجود آوردند که امروزه از آن به نام «اقتصاد کلاسیک» یاد می‌‌شود. اگر چه تئوری اقتصاد جدید مفاهیم و روش‌های تازه‌ای به آن افزوده است ولی این امر نتیجه طبیعی همان اقتصاد کلاسیک می‌باشد. حتی تا حدّ زیادی تئوری‌های اقتصادی کارل مارکس و نه تئوری‌های سیاسی او را می‌توان ادامه تئوری اقتصاد کلاسیک دانست.

اسمیت در «ثروت ملل» تا حدی نظریات مالتوس را در باب تراکم جمعیت پیش بینی می‌کند، امّا در حالی که ریکاردو و کارل مارکس هر دو معتقدند که فشار جمعیت مانع خواهد شد که دستمزدها از سطح حداقل تأمین هزینه زیست بالاتر رود (قانون آهنین دستمزد) ولی اسمیت خاطر نشان می‌کند که در وضعیت افزایش تولید، دستمزدها را می‌توان بالا برد. حوادث بعدی کاملاً روشن کرد که اسمیت در نظریه خود صائب بود و نظریات ریکاردو و مارکس غلط از آب درآمد.

صرف نظر از صحت و سقم نظریات اسمیت و صرف نظر از تأثیر و نفوذ او بر نظریه‌پردازان بعدی اقتصاد، تأثیر او بر روال قانون‌گذاری و سیاست‌های دولت نکته بسیار مهمی می‌باشد. «ثروت ملل» بسیار استادانه و روشن و واضح نوشته شده و در گستره وسیعی مورد مطالعه قرار گرفته است. مباحث اسمیت علیه مداخله دولت در امور بازرگانی و داد و ستد و دفاع او از تعرفه‌های پایین و تجارت آزاد تأثیری قطعی در سیاست‌های اقتصادی دولت‌ها در خلال قرن نوزدهم داشته و در واقع تأثیر او در این گونه سیاست‌ها امروز نیز احساس می‌شود.

از آنجا که تئوری اقتصادی از زمان اسمیت پیشرفت زیادی کرده است و از آنجا که برخی از نظریات او دیگر کنار گذاشته شده است به سهولت می‌توان اهمیت و ارزش او را دست‌کم گرفت. اما واقعیت این است که او بنیان‌گذار و واضع اصلی تئوری اقتصادی به عنوان یک تفکر اصولی و روشمند می‌باشد و به همین دلیل چهره‌ی بزرگی در تاریخ اندیشه بشری به شمار می‌رود

زندگینامه فرانسیس الیزابت

فرانسیس الیزابت فرن آلن در سال ۱۹۳۲ متولد شد. این پژوهشگر آی‌بی‌ام اولین زنی است که مهم‌ترین جایزه رشته علم کامپیوتر به نام جایزه تورینگ را از انجمن ای‌سی‌ام دریافت کرد.

 

فرانسیس الیزابت فرن آلن در سال ۱۹۳۲ متولد شد. این پژوهشگر آی‌بی‌ام اولین زنی است که مهم‌ترین جایزه رشته علم کامپیوتر به نام جایزه تورینگ را از انجمن ای‌سی‌ام دریافت کرد.

فرانسیس آلن از سال ۱۹۵۰ کارش را در زمینه کامپایلرها و بهینه ‌سازی برنامه‌ها آغاز کرد. نتیجه کار فرانسیس آلن ۷۴ ساله را می‌توان در سال‌های اخیر در قالب ساخت کامپیوترها و برنامه‌هایی دید که قادر به تحلیل آب‌وهوا، DNA و مسائل مربوط به گرم‌ شدن تدریجی زمین هستند.

آلن از اینکه برنامه‌هایش باعث شده‌اند به‌جای آزمایش بمب‌های اتمی واقعی، انفجار آنها را شبیه ‌سازی کند، خوشحال است. او به ‌واسطه همین طرح‌هایش توانست در سال ۲۰۰۶ جایزه معتبر تورینگ را که از آن به‌ عنوان نوبل کامپیوتر یاد می‌شود، از آن خود کند.

او با دریافت این جایزه، اولین و تنها زنی است که در تاریخ ۴۰ ساله این جایزه موفق به دریافت آن شده است. وی بعد از دریافت این جایزه اظهار کرد : امیدوارم این جایزه موقعیت ‌های بیشتری را برای زنان در عرصه علم، کامپیوتر و مهندسی ایجاد کند.

زندگینامه آگوستا آدابایرون

آدا بایرون را می توان نخستین برنامه ریز رایانه نامید، زیرا او کسی بود که چگونگی استفاده از یک ماشین حساب گر برای انجام دادن عملیات را مفهوم سازی کرده بود. با وجود آن که او دختر لرد بایرون شاعر بزرگ انگلیسی بود، ولی هرگز پدر خود را نمی شناخت، زیرا مادرش پس از تولد او، پدر را ترک کرده بود. او به طور خصوصی آموزش دید و نزد اگوستوس دو مورگان ریاضیدان معروف لندن تحصیلات پیشرفته ای در ریاضی کرد.
 

آدا بایرون را می توان نخستین برنامه ریز رایانه نامید، زیرا او کسی بود که چگونگی استفاده از یک ماشین حساب گر برای انجام دادن عملیات را مفهوم سازی کرده بود. با وجود آن که او دختر لرد بایرون شاعر بزرگ انگلیسی بود، ولی هرگز پدر خود را نمی شناخت، زیرا مادرش پس از تولد او، پدر را ترک کرده بود. او به طور خصوصی آموزش دید و نزد اگوستوس دو مورگان ریاضیدان معروف لندن تحصیلات پیشرفته ای در ریاضی کرد.

بایرون در سال 1834، با چالز ببیج در یک میهمانی شام ملاقات کرد و با طرح یک ماشین تحلیل گر که یک حساب گر مکانیکی بود آشنا شد. او یکی از معدود افرادی بود که توانایی این ماشین را دید و ببیج را تشویق کرد. در سال 1843، او خلاصه ای از کنفرانسی را که ببیج در مورد این ماشین داده بود ترجمه کرد. یک ریاضیدان ایتالیایی مقاله ای به زبان فرانسه نوشته بود و بایرون متنی توضیحی برای درک بهتر آن به این رساله ی پیچیده افزود. توضیحات بایرون منتشر شد در حالی که او سعی کرده بود که نام نویسنده ی آن که یک زن بود پنهان بماند.

در نامه های بسیاری که بایرون برای ببیج نوشته بود پیش بینی کرده بود که چنین ماشین تحلیل گری می تواند آهنگ بسازد، نمودار بکشد و علاوه بر استفاده های علمی نتایج کاربردی نیز داشته باشد. او روی توانایی خلاق این نوع ماشین ها هم بحث کرده بود (استفاده از هوش مصنوعی).

ماشین تحلیل گر می توانست توسط کارت های سوراخ دار برنامه ریزی شود، کارت هایی که از سال 1801 برای کنترل پارچه ها در ماشین های بافندگی جاکوارد استفاده می شد.

وی توضیح داد که ماشین تحلیل گر، همان گونه که ماشین های بافندگی جاکوارد گل ها و برگ ها را می بافند، عوامل جبری را به هم می بافند. زمانی که یک برنامه برای عملیات خاصی وارد کارت های سوخت دار می شود می تواند در جریان استفاده از برنامه ای متفاوت قرار گیرد تا آن عمل خاص را انجام دهد. وی مفید بودن آن چه را که امروز زیر برنامه ها و برنامه های قابل استفاده ی مجدد نامیده می شوند تشخیص داده بود.

بایرون در سال 1835 با ویلیام کینگ ازدواج کرد. هنگامی که به کینگ در سال 1838 لقب کنت داده شد بایرون هم کنتس لاولیس شد. در زمانی که سه فرزند خود را نگه داری و تربیت می کرد ارتباطش را با ببیج حفظ کرد. او ببیج را تشویق کرد تا محاسبه های ریاضی بر مبنای دهدهی را به صفر و یک های دستگاه علائم دودویی تغییر دهد. بایرون روی یک برنامه ی واحد متمرکز شد و آن محاسبه ی اعداد برنولی بود که توسط یک سری نمایی ایجاد شده بود و برای اهداف آماری به کار می رفت. مراحل عملیاتی او به عنوان نخستین ((برنامه ی رایانه ای)) تلقی می گردد، ولی فناوری زمان او قادر به تبدیل نظرات او به کاربردهای عملی نبود.

از حدود سال 1843 ، بایرون از بیماری رنج می برد. بیماری او با مصرف داروهای بسیار قوی از جمله مخدرها تشدید شده بود. او در سن 37 سالگی از سرطان فوت کرد. نخستین رایانه با قابلیت هایی که او در نظر داشت تا سال های دهه ی 1940 ساخته نشد. زبان رایانه ای بی خطر برای سیستم های بدون مراقبت به وسیله ی وزارت دفاع امریکا در سال 1979 کامل و به افتخار بایرون به نام آدا نامیده شد

زندگینامه رودولف کریستین بوتگا

رودولف کریستین بوتگا شیمى‌‌دان بزرگ آلمانى است که نام او در فهرست شخصیت‌هاى برجسته علمى تاریخ آلمان در رده پنجم جاى دارد.
 

رودولف کریستین بوتگا شیمى‌‌دان بزرگ آلمانى است که نام او در فهرست شخصیت‌هاى برجسته علمى تاریخ آلمان در رده پنجم جاى دارد.

رودولف کریستین بوتگا کاشف فرمول نیتروسلولز، کبریت بى‌خطر، تکنیک گالوانیزه کردن فلزات و ردیفى طولانى از اختراعات و اکتشافات دیگر در بیست و هشتم آپریل 1806 در Aschersleben شهر کوچکى نزدیکى فرانکفورت و درخانواده‌اى از طبقه متوسط دیده به جهان گشود. پدرش خادم کلیسا بود، شاید به همین علت با آنکه شیفته علوم پایه بود، پس از به پایان رساندن دوره دبیرستان مشغول تحصیل در رشته الهیات شد و چهار سال بعد در سن بیست و دوسالگى به خدمت کلیسا در آمد. اما پس از مدت کوتاهى این شغل را رها کرد و براى تحصیل در رشته شیمى و فیزیک دانشگاه فریدریش شیلر به ینا (Jena) شهرى در شرق آلمان کوچ کرد. اولین پروژه او تحقیق بر روى ملکول هیدروژن بود.

بوتگا چندى بعد به عضویت انجمن فیزیک شهر فرانکفورت درآمد. انجمنى که بانى تأسیس آن کسى نبود جز یوهان ولفگان گوته. هدف تأسیس این انجمن ایجاد پل ارتباطى میان دانشمندان آن دوره و صنعتى کردن شهر فرانکفورت بود. بوتگا کمتر از سى سال داشت که از سوى انجمن فیزیک شهر فرانکفورت به درجه معلمى شیمى و فیزیک رسید و تنها دو سال بعد در دوره تکمیلى دکتراى شیمى دانشگاه ینا مشغول به کار شد. درست در همین سال تکنیک گالوانو پلاستیک در آلمان کشف شد، تکنیکى که بوتگا طرح آنرا تکمیل کرد و به معروفیت جهانى رساند. گالوانیزه کردن در واقع یک پروسه الکتروشیمیایى است که طى آن سطح فلزات براى جلوگیرى از خوردگى و زنگ‌زدگى با فلز دیگرى مانند پلاتین اندوده مى‌شود.

صفى از اکتشافات و اختراعات، بوتگا را در چهل سالگى به درجه پروفسورى رساند. پروفسورى که چندى بعد فرمول نتیروسلولز را کشف کرد. بعدها از فرمول نیتروسلولز فرمول سلولویید متولد شد، ماده اولیه‌اى که در ساخت محصولاتى از فیلم‌هاى عکاسى تا جوراب شلوارى زنانه کاربرد دارد.

همزمان با بوتگا شیمى‌دان سویسى بنام کریستیان فریدریش شون‌باین نیز به فرمول نیتروسلولز دست یافت. دو دانشمند به سرعت با یکدیگر ارتباط برقرار کردند و تیم تحقیقاتى کوچکى تشکیل دادند. آزمایشگاه آنها اتاق کوچکى بود در زیرزمین موزه   سنکن برگ شهر فرانکفورت، درست زیر سالن جمع آورى فسیل‌هاى نادر و با ارزش جانورشناسى! البته مسولین موزه جانورشناسى روحشان هم خبر نداشت که زیرزمین موزه، آزمایشگاه تحقیقاتى شیمى‌دانان بزرگى مانند بوتگا و شون‌باین است و هر لحظه این احتمال وجود دارد که ساختمان موزه روى هوا برود!! ناگفته نماند بوتگا تمامى فرمول‌هاى تازه‌اش را ابتدا در آشپزخانه‌ خانه‌اش آزمایش مى‌کرد.

همکارى بوتگا و شون‌باین برگ‌هاى زرینى به تاریخ علم شیمى افزود. این دو دانشمند تمامى فرمول‌ها و اختراعات خود را به ثبت رساندند. اما درکمال تعجب در میان مجموعه اکتشافات به ثبت رسیده رودولف کریستین بوتگا، جاى معروفترین کشف او خالى است. کشفى که به سرعت جهانگیر شد و به هر خانه‌اى در هر نقطه از این کره خاکى راه پیدا کرد، کبریت بى‌خطر. تا آن زمان براى مشتعل کردن کبریت سر چوب کبریت‌ها را به فسفر سفید آغشته مى‌کردند. ترکیبى که نه تنها سمى بود بلکه گاه‌گاهى نیز خود به خود مشتعل مى‌شد. بوتگا ترکیب شیمیایى ساخت که متشکل از کلسیم کلرات، سولفیدآنتیمون یا همان سولفید سنگ سرمه و خرده شیشه بود. ترکیبى که همان ماده قرمز رنگ سر چوب کبریت‌هاى امروزى است و تنها در اثر سایش روى سطح سمباده‌اى مشتعل مى‌شود.

‌ارتباط نزدیک رودولف کریستین بوتگا و انجمن فیزیک فرانکفورت موجب شکوفایى و محبوبیت هرچه بیشتر این انجمن شد. بوتگا پیشنهاد کرد هر عضو انجمن یادداشت‌ها و گزارش‌هاى تمامى تحقیقاتش را در اختیار سایر اعضا قرار دهد. فرصتى که انتقال اطلاعات و یافته‌ها، حتى اشتباهات یک پروژه را میان تمامى اعضا و گذشته از آن امکان تدریس این دست نوشته ها در تمامى دانشگاه ها و مراکز تحقیقاتى آلمان را فراهم کرد.

شهر فرانکفورت دو مجسمه از رودولف کریستین بوتگا به یادگار دارد. اولى تندیس گوتنبرگ، کاشف صنعت چاپ است که پس از کشف تکنیک گالوانیز و در زمان حیات بوتگا ساخته شد و دومى طرح برجسته‌اى که بر ضلع غربى ساختمان معروف شهردارى فرانکفورت خودنمایى مى‌کند.

زندگینامه فرانک ویتل

هواپیماى جت گلاستر _ ویتیل E28/39 اولین پرواز آزمایشى خود با موتور جت بر فراز کران ول انگلستان را با موفقیت پشت سر گذاشت. موتور جت هواپیما که هواى داغ پرفشارى را تولید مى کرد توسط فرانک ویتل خلبان و مهندس هواپیماى انگلیسى اختراع شد و از این رو وى را پدر موتور جت مى نامند.
 

هواپیماى جت گلاستر _ ویتیل E28/39 اولین پرواز آزمایشى خود با موتور جت بر فراز کران ول انگلستان را با موفقیت پشت سر گذاشت. موتور جت هواپیما که هواى داغ پرفشارى را تولید مى کرد توسط فرانک ویتل خلبان و مهندس هواپیماى انگلیسى اختراع شد و از این رو وى را پدر موتور جت مى نامند.

ویتل در سال ۱۹۰۷ در شهر «کاونترى» به دنیا آمد. پدرش مکانیک بود. در سن ۲۶ سالگى به عنوان خدمه پرواز در کران ول به نیروى هوایى سلطنتى انگلستان پیوست و در سال ۱۹۲۶ با قبولى در معاینات پزشکى_خلبانى به دانشکده نیروى هوایى سلطنتى راه یافت. او به عنوان یک خلبان بى پروا شهرتى بسزا به دست آورد و در سال ۱۹۲۸ تز فوق لیسانسش با عنوان «پیشرفت هاى آتى در طراحى هواپیما» که در آن راجع به امکان نفوذ راکت به هواپیما بحث شده بود را به رشته تحریر درآورد.

از زمان اولین پرواز برادران رایت در سال ۱۹۰۳ تا اولین پرواز جت در سال ۱۹۳۹ اکثر هواپیما ها ملخى بودند. در سال ۱۹۱۰ هنرى کوندا (مخترع فرانسوى) هواپیماى جت دو ملخه اى را طراحى کرد که اولین پروازش موفقیت آمیز نبود و سقوط کرد و دیگر هرگز پرواز نکرد. هواپیماى کوندا از جهاتى نظر طراحان هواپیما را به خود جلب کرد و مهندسین را به سوى استفاده از تکنولوژى ملخ سوق داد هر چند که همگى آنها به زودى متوجه شدند که ساختار ملخ به گونه اى است که هرگز نمى تواند به برخى محدودیت هاى ذاتى اش به ویژه در مورد سرعت غلبه کند.

ویتل پس از فارغ التحصیلى از دانشکده نیروى هوایى سلطنتى، به اسکادران جنگى ملحق شد و در اوقات فراغتش به مطالعه درباره اصول طراحى موتور توربوجت مدرن مى پرداخت. یکى از اساتید پرواز که تحت تاثیر ایده او در زمینه هواپیماهاى ملخ دار قرار گرفته  بود، او را به نیروى هوایى و یک کارخانه خصوصى مهندسى توربین معرفى کرد. پس از مدتى همه به این نتیجه رسیدند که عقاید و نظریات ویتل غیرعملى است. او در سال ۱۹۳۰ ایده موتور جت را به صورت انحصارى به ثبت رساند و در سال ۱۹۳۶ با تاسیس کارخانه خصوصى «پاور جت» به ساخت و آزمایش اختراعش پرداخت.

در سال ۱۹۳۷ اولین موتور جت خود را بر روى زمین آزمایش کرد. تا آن زمان او همچنان از سرمایه و حمایت اندکى برخوردار بود. در ۲۷ آگوست ،۱۹۳۹ «هانیکل اچ اى ۱۷۸» که توسط «هانس یوخیم پابست فون اوهاین» آلمانى طراحى شده بود اولین پرواز موتور جت در تاریخ را به انجام رساند. مدل موتور جت آلمانى به صورت مستقل از تلاش هاى ویتل تکمیل شده بود.

یک هفته پس از پرواز «اچ اى ۱۷۸»، جنگ جهانى دوم در اروپا آغاز شد. پروژه ویتل، فضایى دوباره براى تحقیق و آزمایش یافت. نیروى هوایى سفارش ساخت موتور جت جدیدى را به شرکت «پاور جت» داد و از شرکت هواپیمایى گلاستر خواستار تولید هواپیمایى آزمایشى با مشخصات یکسان به نام E28/39 شد.

در ۱۵ مه ،۱۹۴۱ هواپیماى جت گلاستر ویتل E28/39 با موتور جت تکمیل شده توسط شرکت توربین انگلستان که تا آن روز به عقاید ویتل بى توجه بود، به پرواز درآمد.

هواپیماى ویتل در پروازهاى آزمایشى اولیه به خلبانى «گرى سایر» به سرعت ۳۷۰ مایل در ساعت در ارتفاع ۲۵ هزار پایى رسید که سریع تر از هر هواپیماى ملخیاى تا آن زمان بود. همچنان که شرکت هواپیمایى گلاستر در زمینه هواپیماهایى با موتور توربو جت براى جنگ تحقیق مى کردند، ویتل آمریکایى ها را در تکمیل موفقیت آمیز اولین نمونه موتور جت یارى مى داد.

دولت انگلستان در سال ،۱۹۴۴ شرکت «پاورجت» را تحت اختیار خود گرفت. در این زمان هواپیماى جت گلاستر انگلستان که در اختیار نیروى هوایى سلطنتى بود، علیه هواپیماى جت Me262S آلمان بر فراز آسمان اروپا به پرواز درآمد.

ویتل در سال ۱۹۴۸ با درجه فرمانده یگان هوایى از نیروى هوایى سلطنتى بازنشسته شد. در این سال از جانب هیات سلطنتى موفق به دریافت پاداش یکصدهزار پوندى به دلیل اختراعاتش شد و همچنین به دریافت لقب شوالیه مفتخر شد. کتاب وى با نام «جت، داستان یک پیشرو» در سال ۱۹۵۳ منتشر شد. او در سال ۱۹۷۷ استاد تحقیق آکادمى فنون و علوم هوایى آمریکا در آناپولیس مرى لند شد. وى در سال ۱۹۹۶ در شهر مرى لند ایالت کلمبیا چشم از جهان فروبست.

زندگینامه دتی پاپن

فیزیکدان و مخترع فرانسویکه در 22 اوت 1647 در فرانسه چشم به جهان گشود. او در دانشگاه آنژه در رشته پزشکیتحصیل کرد و درجه دکتریخود را از همان دانشگاه دریافت کرد. پس از پایان تحصیل به پاریس رفت و بعنوان دستیار هویگنس و بویل مشغول به کار شد که در سال 1674 اصلاحاتیرا در زمینه تلمبه بویل انجام داد. پاپن مکانیکیزبردست و ماهر بود او تلمبه هواییساخت و آزمایشهاییرا با آن انجام داد، سپس نتیجه آزمایشهایخود را منتشر کرد.
 

فیزیکدان و مخترع فرانسویکه در 22 اوت 1647 در فرانسه چشم به جهان گشود. او در دانشگاه آنژه در رشته پزشکیتحصیل کرد و درجه دکتریخود را از همان دانشگاه دریافت کرد. پس از پایان تحصیل به پاریس رفت و بعنوان دستیار هویگنس و بویل مشغول به کار شد که در سال 1674 اصلاحاتیرا در زمینه تلمبه بویل انجام داد. پاپن مکانیکیزبردست و ماهر بود او تلمبه هواییساخت و آزمایشهاییرا با آن انجام داد، سپس نتیجه آزمایشهایخود را منتشر کرد.

او در سال 1679 دیگ بخار را ساخت، که آب در ظرفیکاملاً سرپوشیده در معرض حرارت قرار می‌گرفت. بخار آب متراکم  شده در دیگ باعث می‌شد که در ظرف فشاریوارد شود، این فشار موجب بالا رفتن نقطة غلیان آب می‌شد. پاپن دریچه اطمینانیبرایآن ساخت. در زمانیکه فشار از یک حد معین تجاوز می‌کرد، دریچه خود به خود گشوده می‌شد و بخار از آن به خارج راه پیدا می‌کرد که زمینه‌ایبرای ساختن دیگهایزودپزیکنونیاست. این وسایل به کمک و حمایت رابرت هوک در انجمن سلطنتیدر معرض دید همگان قرار گرفت. ساختمان این دیگ و کارها و تحقیقات علمیپاپن سبب شد که ویدر سال 1680 به عضویت انجمن سلطنتیدرآید. هوک او را استخدام کرد تا برایانجمن سلطنتیمقاله‌‌ایتهیه کند و در ازایآن حقوق دریافت کند. پاپن همچنین به دانشگاه ماربورک آلمان رفت و در آنجا سمت استادیریاضیات را به دست آورد.

پاپن ازدواج کرد و صاحب فرزندان زیادیشد که تعداد فرزندان و شرایط ناگوار مالیبه او فشار می‌آورد. پاپن هنگامیکه به انگلستان رفت دوستان قدیمیش نبودند و نتوانست در انجمن سلطنتیکاریرا پیدا کند. او در سال 1712 در لندن فوت کرد.

زندگینامه راجربیکن

راجر بیکن (۱۲۱۴-۱۲۹۴) کیمیاگر انگلیسیسدهٔ سیزدهم میلادیبود. ویاز دانشمندان علوم طبیعیانگلیسیبود که در دانشگاه آکسفورد و پاریس که در آن زمان پایتخت دانش اروپا بود دانش آموخت؛ و گردآوریهایدانشمندان اسلام وآنچه را که ایشان از کتاب هاییونانیترجمه کرده بودند، بازخوانیکرد. و درحدود سال1500 به فرقه فرنسیسکان پیوست.


 

راجر بیکن (۱۲۱۴-۱۲۹۴) کیمیاگر انگلیسیسدهٔ سیزدهم میلادیبود. ویاز دانشمندان علوم طبیعیانگلیسیبود که در دانشگاه آکسفورد و پاریس که در آن زمان پایتخت دانش اروپا بود دانش آموخت؛ و گردآوریهایدانشمندان اسلام وآنچه را که ایشان از کتاب هاییونانیترجمه کرده بودند، بازخوانیکرد. و درحدود سال1500 به فرقه فرنسیسکان پیوست.

مردم در زمان زندگیاش ارزش او را ندانستند زیرا اندیشهٔ او خیلیبالاتر از اندیشه زمانیبود که درآن میزیست. نوآوریشیشه، دودکش، قطب نمایکشتی، سکان کشتی، کاغذ، عدسی، عینک و باروت را از او می‌دانند. همچنین ویتوانست دستور زبان ساده‌ایکه به یاریآن می‌توان زبان هاییونانی، لاتین، عبریو عربیرا در زمان کوتاهیآموخت فراهم آوَرَد.

زندگینامه گرنویل وودز
 

گرنویل وودز در سال 1856 در Colombus/ Ohio متولد شد.

گرنویل مهارت ‌هایش را در جریان کار، کسب کرد. او تا سن ده سالگیدر کولومبوس به مدرسه‌رفت، بعد از آن در یک تعمیرگاه شاگردیکرد و فنون آهنگریو ماشین‌سازیرا آموخت. در دوران جوانی‌اش به مدرسه شبانه‌ ‌رفت و به دنبال آن دروس خصوصیرا فرا گرفت. اگرچه او مجبور شده بود مدرسه رسمیرا در سن ده سالگیترک کند، اما گرنویل دریافته بود که آموختن و تحصیل برایتوسعه مهارت هایش ضروریاست تا بتواند خلاقیت خود را در ماشین‌ آلات نشان دهد.

او در سال 1872 کاریبه عنوان یک آتش‌نشان و سوخت‌گیر در «دنویل» و خط آهن جنوبیدر «میسوری» پیدا کرد، و بالاخره یک مهندس شد. او اوقات فراغتش را صرف مطالعه در زمینه الکترونیک کرد و در سال 1874 به «ایلینویز» در «اسپرینگفیلدز» نقل مکان کرد و در یک کارخانه تولید ورق آهن و فولاد مشغول به کار شد.

و همچنین در 1878، کاریدر یک ماشین کشتیبخار انگلیسی، پیدا کرد و ظرف تنها دو سال مهندس ارشد ماشین بخار کشتیشد که سرانجام، مسافرتها و تجربیاتش او را به Gincinnali در Ohio رساند و در آنجا نیز مسئول مدرنیزه کردن راه‌آهن شد.

در سال 1888، وودز سیتسمیبرایهدایت الکتریکیخط آهن‌ها ایجاد کرد که هدف آن توسعه سیستم‌هایراه‌آهن موجود در شهرهاییمانند شیکاگو ، ST.Lovis و نیویورک سیتیبود. او در سن سیسالگی، به توان حرارتیو موتورهایبخار علاقه‌مند شد و در سال 1889، نخستین حق ثبت اختراعش را به خاطر یک دیگ بخار بهبود یافته کسب کرد.

در 1892، به همت او یک سیستم خط آهن تمام الکتریکیدر Coney Island بکار گرفته شد. در 1887، او تلگراف چندتاییهمگام خط آهن را اختراع کرد که اجازه ارتباط بین ایستگاه‌هایقطار از قطارهایدرحال حرکت را می‌داد. اختراعات وودز به قطارها امکان داد تا با ایستگاه و نیز با سایر قطارها ارتباط برقرار کنند تا بتوانند در هر لحظه بدانند دقیقآ کجا هستند. این اختراع، ‌حرکت قطارها را سریعتر کرده و از تصادفات و برخوردهایمتعدد جلوگیریکرد.

زندگینامه ویلیام استنلی

ویلیام استنلیدر سال 1858 در بروکلین نیویورک متولد شد. او در طول زندگی‌اش 129 حق امتیاز برایگستره وسیعیاز قطعات الکتریکیدریافت کرد.
 

مهمترین آنها سیم‌پیچ القاء بود که یک تبدیل‌کننده بود که جریان الکتریکیمتناوب تولید می‌کرد. در سالهای1880 هر سیستم توزیع الکتریسیته از جریان مستقیم استفاده می‌کرد. مسئله این است که انتقال ولتاژ DC در فاصله‌هایزیاد از نظر عملیناممکن و نیازمند سیم‌هایکلفت و خطرناک است و نمی‌تواند برایدادن روشناییاستفاده شود. در مقابل سیستم‌هایجریان متناوب، این اشکالات را ندارند. ولتاژ سیستم‌هایAC می‌توانست با استفاده از سیم‌پیچ‌هایالقا تغییر کند اما هنوز هیچ سیستم سیم‌پیچ عملیاختراع نشده بود. حق امتیاز 611 و 349 استنلیهمه اینها را عوض کرد و یک شکل اولیه برایتمام مبدلهایبعدیشد.

او پیش از نام نویسیدر دانشگاه Yale در مدارس خصوصیشرکت می‌کرد. او شروع به تحصیل حقوق در سن 21 سالگیکرد ولیدر کمتر از یک ترم، مدرسه را ترک کرد تا شغلیدر عرصه الکتریسیته پیدا کند. اولین شغل استنلی، یک متخصص برق در یکیاز اولین کارخانه‌هایکلیدهایتلگراف و هشدار دهنده‌هایآتش بود. او یکیاز اولین تأسیسات الکتریکیکشور را براییک فروشگاه در خیابان پنجم نیویورک انجام داد.

بعد از اینکه «جرج وستینگ هاوس» که یک مخترع و صنعت‌گر بود از فضائل استنلیمطلع شد، استنلیرا به عنوان مهندس اصلیخود در کارخانه Pittsburgh به کار گرفت. در این زمان ها بود که استنلیشروع به کار رویمبدل کرد.

بعد از آن که استنلیPittsburgh را ترک کرد، در سال 1886 اولین سیستم AC را ساخت که برایدفاتر و فروشگاه‌هایخیابان اصلیماساچوست و گریت بارینگتون روشنائیفراهم می‌کرد.

او مبدلها، تجهیزات الکتریکیکمکیو اسباب الکتریکیرا ساخت. شرکت تولیدیالکتریکیاستنلیتوسط «جنرال الکتریک» در سال 1903 خریداریشد.

زندگینامه رودولف دیزل

رودولف دیزل در سال 1858 در فرانسه متولد شد و کار خود را به عنوان یک کارشناس یخچال برقیآغاز کرد. برایمدت ده سال او رویموتورهایحرارتیمختلفی، از جمله موتور هوا با نیرویخورشیدیکار کرد. ایده‌هایدیزل براییک موتور وقتیاحتراق در سیلندر رخ می‌دهد در سال 1893 منتشر شد، یک سال بعد از آن که برایاولین حق امتیازش درخواست داده بود، امتیاز 608845 را برایموتور دیزلیدریافت کرد. موتورهایدیزلیامروزی، نسخه‌هایتصحیح شده و بهبود یافته از مفاهیم اصلیرودولف دیزل هستند. آنها اغلب در زیردریایی‌ها، کشتی‌ها، لوکوموتیوها و بارکش‌هایبزرگ و در دستگاه‌هایتولیدیبرقیاستفاده می‌شوند.
 

اگرچه او بیشتر به خاطر اختراع موتور گرماییاشتعالیبا فشار که اسم او را بر خود گرفته است، مشهور بود، دیزل هم‌چنین به عنوان یک کارشناس حرارتیو یک متخصص علوم اجتماعیقابل احترام بوده است. اختراعات دیزل سه نقطه مشترک دارند: آنها برمبنایقوانین یا فرایندهایطبیعیفیزیکیبه تبدیلات گرماییمربوطند. آنها مشخصاً درگیر طراحیمکانیکیهستند و انگیزه ایجاد آنها در اصل فکر مخترع درباره نیازهایجامعه ‌شناسیبوده است. دیزل در واقع با انگیزة قادر ساختن صنعت‌گران مستقل برایرقابت در صنعت، به ایدة موتور دیزلیرسیده است.

در Augsburg در دهم اگوست 1983، مدل اولیه دیزل، یک سیلندر آهنیده فوتیبا یک چرخ طیار در پایه‌اش، برایاولین بار با نیرویخودش به کار در آمد. دیزل دو سال دیگر را برایایجاد اصلاحات گذراند و در سال 1896 مدل دیگریبا کارآییتئوری75% در مقابل موتور بخار با کارآیی15% معرفیکرد. در 1898، دیزل یک میلیونر بود. موتورهایاو برایدادن نیرو به خطوط لوله‌کشی، دستگاه‌هایالکتریکیو آبی، اتومبیلها، بارکش‌ها و کمیپس از آن در معدن‌ها، کارخانه‌ها، عرصه‌هاینفتیو حمل و نقلهایاقیانوسیاستفاده می‌شدند.

زندگینامه بنامین فرانکلین

بنیامین فرانکلین، نویسنده و ناشر، سیاست‌مدار، طبیعی‌دان و مخترع آمریکاییدر تاریخ ۱۷ ژانویه ۱۷۰۶ میلادیدر بوستون چشم به جهان گشود. او یکیاز بنیانگذاران ایالات متحده آمریکا و مخترع برق‌گیر و عینک‌ دوکانونیبود.
 

بنیامین به عنوان دهمین پسر و پانزدهمین فرزند آقایفرانکلین که تولیدکننده صابون و شمع بود، در بوستون زاده شد. ویاز اوان کودکیبا اشتیاق و علاقه به مطالعه کتاب‌هایعلمی، مذهبیو ادبیات پرداخت و گنجینه‌ایاز دانش و معلومات کسب کرد. بنیامین مدتیدر چاپ‌خانه برادر ناتنیخود، جیمز فرانکلین، به کارآموزیپرداخت و برایاولین بار در سال ۱۷۲۲ با نام مستعار در روزنامه برادرش چهارده مقاله طنزآمیز و کوتاه منتشر کرد. آن روزنامه در همان سال بخاطر مقاله جنجال ‌برانگیزیکه به چاپ رساند توقیف و جیمز که سردبیر آن بود به یکماه زندان محکوم شد. از آن پس بنیامین مدیریت روزنامه را به عهده گرفت و به نشر آن همت گماشت.

بنیامین فرانکلین در فیلادلفیا به صنعت چاپ رویآورد و کتاب‌هایبی‌شماریرا منتشر ساخت. فعالیت‌هایخستگی‌ناپذیر او در زمینه چاپ کتاب، ویرا به عنوان ناشر صاحب ‌نامیبه اشتهار رسانید. فرانکلین در دوران زندگیبه فعالیت‌هایاجتماعیو خدمات عمومیو امدادرسانیهمت گماشت و به عضویت در این مؤسسات پذیرفته شد. او توجه خود را به خدمات شهریو رفاه عمومیمانند نظافت خیابان‌ها، روشناییشهر، نظام تشکیلاتیمدارس، تأسیس آتش‌نشانیغیرانتفاعی، بیمارستان و اولین کتاب‌خانه عاریتیکه در دنیا بی‌همتا بود، معطوف داشت.  بنیامین فرانکلین در سال ۱۷۳۱ به عضویت در لژ فراماسونریپذیرفته شد و یک‌سال بعد به مقام دوم ‌ناظر بزرگ منصوب شد.

بنیامین فرانکلین، نفس خویش را به مدد امساک و پرهیزگاریکه از دوران شباب بدان خو گرفته بود، مهار کرد و به خلوص آن همت ورزید. او فهرستیشامل سیزده روش سودمند در زمینه آموزش اخلاق که در تمام طول زندگیبدان پایبند بود، به صورت زیر تنظیم کرد :

۱) خویشتن‌داری: شکم را تا مرز بلاهت شعور پر مکن و تا مرز بی‌خودیمنوش.

۲) سکوت : سخنیبران که خود یا دیگران از آن سود گیرید؛ از سخنان بی‌ثمر پرهیز کن.

٣) نظم و انضباط : هرچیز را در جایخود قرارده و هرکاریرا به وقت خود موقوف کن.

۴) عزم و اراده : آن‌چه را که باید به انجام رسد، بدان همت گمار و آن‌چه را که بدان اراده نموده‌ایبی‌وقفه و خلل به انجام رسان.

۵) قناعت : از خرج کردن برایخوش‌آمد دیگران یا خشنودیخویش بپرهیز و چیزیرا ضایع مکن.

۶) سعیو کوشش : زمان را از دست مده، هرلحظه به کاریسودمند بپرداز، کارهایباطل را از خود دورکن.

۷) راستیو درستی: از فریب بپرهیز، اندیشه را به عصمت و حقیقت آراسته دار و به سخن خویش پای‌بند باش.

۸) عدالت : راضیبه زیان دیگران مباش، مباد که بر کسان ستمیروا داریو آن ها را از خیریکه بدان موظفیبینصیب گردانی.

٩) اعتدال : از تندرویپرهیز کن؛ اهانت ناروا به دیگران که به گمان خویش خود نیز در خور آن نیستی، روا مدار.

۱۰) نظافت : ناپاکیرا از تن و جامه و خانه خویش بزدا.

۱۱) آسایش خیال : آرام باش و از خرده گیریبپرهیز و از وقایع عادیو حوادث اجتناب ناپذیر رویدرهم مکش.

۱۲) عفت : در ارضایمیل جنسیاعتدال را رعایت کن؛ تنها به خاطر حفظ تندرستیو بقاینسل و نه تا مرز جنون و سستی، نزدیکیکن. در این راه از جرح عواطف و سلامت خود و دیگریخودداریکن و دغدغه خوش ‌نامیخویشتن را به دل داشته باش.

۱۳) تواضع و فروتنی: از پیش‌کسوتان بزرگ مانند عیسیمسیح و سقراط تقلید کن.

بنیامین فرانکلین در سال ۱۷۴۸ موسسه انتشاراتیخود را ترک کرد و در سال۱۷۵۰ به عضویت پارلمان پنسیلوانیا برگزیده شد. آثار منتشره فرانکلین در این دوران تأثیر بسزاییدر تشکیلات آموزشیپنسیلوانیا داشت و با انتشار کتاب «پیشنهادیچند در باب آموزش و پرورش جوانان پنسیلوانیا» در احداث آکادمیفیلادلفیا که بعدها به نام دانشگاه پنسیلوانیا خوانده شد، مفید افتاد. برنامه پیشنهادیفرانکلین علوم قدیمیو مسلط آن دوران را محدود و دانش جدید را شامل زبان انگلیسی، زبان‌هایزنده خارجی، ریاضیات و علوم طبیعیجایگزین کرد.

فرانکلین در سال های۱۷۵۱ تا ۱۷۶۴ به تناوب معاونت وزارت پست را به عهده داشت. ویدر سال ۱۷۵۲ دستگاه برق گیر را اختراع کرد. ویدر مجموع پانزده‌ سال به عنوان نماینده پنسیلوانیا، جورجیا، نیوجرسی، و ماساچوست در انگلستان اقامت گزید. بنیامین فرانکلین در یکیاز سفرهایخود از انگلیس به آمریکا در توقف کوتاهیکه نصیبش شد، «انجمن فلسفیآمریکا» را تأسیس کرد. او در سال ۱۷۷۵ انگلیس را به مقصد آمریکا ترک گفت و در همان سال به عضویت کنگره آمریکا درآمد و پس از مدتیبه کمیته تنظیم «بیانیه استقلال ایالات متحده آمریکا» دعوت شد. به خاطر افکار درخشان و آزادیخواهیاو و همچنین در پیوند با اختراع برق گیر، در باره او چنین گفته‌اند : «او برق را از پهنه آسمان و شمشیر را از دست ستمکاران برگرفت.»

فرانکلین به اتفاق ۵۴ نفر از مقامات برجستهٔ سیزده ایالت دیگر، بیانیه استقلال را در ۴ ژوئیه ۱۷۷۶ میلادیامضا کرد و یک ‌سال بعد از طرف کنگره به عنوان نماینده سیزده ایالات مستقل آمریکا به فرانسه رفت و در آن جا به عنوان سیاستمداریبزرگ اشتهار یافت. او در پاریس به عضویت لژ فراماسونریفرانسه در آمد و ولتر نیز از او پیرویکرد. فرانکلین از سال ۱۷۷۹ تا ۱۷۸۲ به مقام ریاست آن لژ برگزیده شد.

فرانکلین در تمام دوران زندگیبه انتشار رسالات، مقالات و پند و اندرز در هر زمینه و هر مقوله‌ایپرداخت. زندگی‌نامه خود را که در سال ۱۷۷۱ آغاز کرده بود، همچنان ناتمام ماند. او با بیشتر بزرگان عهد خویش مکاتبه داشت و نامه‌هایبی‌شماریاز ویبه یادگار مانده است. بنیامین فرانکلین در سال ۱۷۸۶ به آمریکا بازگشت و به عنوان ریاست عالیاجراییشورایپنسیلوانیا و در سال ۱۷۸۷ به مقام دبیرکل جامعه ضد برده‌داریبرگزیده شد.

او در ۱۷ آوریل ۱۷۹۰ میلادیدر سن هشتاد و چهار‌سالگیدر پنسیلوانیا درگذشت. هنگامیکه بیست و سه ‌سال بیشتر نداشت، شرحیبه مضمون زیر برایمقبره خود نوشت :

«این جا آرامگاه بنیامین فرانکلین ناشر است که برایتغذیه کرم ‌ها، مانند جلدیاز کتابیکهن که نبشته‌هایش پراکنده و بی‌نام و عاریاز تذهیب، اما بیخللیکه بر محتوایآن آید، به خاک سپرده‌اند. باشد تا به باور خویش به شیوه‌اینو و آراسته، به ویراستاریخود نویسنده تجدید چاپ گردد.»

زندگینامه آلفرد نوبل

 

آلفرد در 21 اکتبر سال 1833 در کشور سوئد به دنیا آمد. او توانست در سن پطرزبورگ تحصیل کند. ویبسیار با استعداد بود. پدرش امانوئل نوبل از جمله مخترعانیبود که توانست یک مین زیردریاییبسازد. به همین دلیل به درخواست دولت روسیه که مین ها را خریداریکرده بود، به سن پطرزبورگ نقل مکان کرد. آلفرد نوبل در سال 1850 به آمریکا رفت و در آنجا نزد اریکسن مشغول به تحصیل شد. ویدر مدت اقامتش در آمریکا دائم به این مسئله فکر میکرد که آیا میشود با اختراع یک ماده منفجر کننده میتوان از زحمت و رنج هزاران کارگر کاست یا نه. این موضوع همیشه فکر او را به خود مشغول میکرد. این شیمیدان بزرگ و ارزشمند سوئدیکه در نهایت در سال 1866 توانست دینامیت را کشف کند، نتواست به مردم بگوید که نباید از این ماده برایکشتن و مقاصد جنگیاستفاده کرد. با این اختراع آقاینوبل در زمان بسیار کمیو اندکی، میله هایدینامیت جایترکیبات بسیار خطرناک نیتروگلسیرین را گرفت. او اختراع خود را به ثبت رسانید و البته با فروش آنها نوانست ثروت بزرگ و هنگفتیبدست بیاورد. دینامیت سیما و چهره غرب را دگرگون کرد. از این ماده منفجره هم در موارد صلح جویانه و هم در ضمینه ویران و تخریب تمدن بشریمیشد استفاده نمود. به خاطر کاربرد ناصحیح و غلط این ماده توسط بعضیکشورها او در بین مردم به عنوان یک مخترع بدشگون و بدخیم شناخته میشد. آنها میگفتند که او معلومات و دانش خود را درجهت کشف وسایل ویرانگر و نابودکننده مورد استفاده قرار داده است. شناخته شدن این وسیله (دینامیت) و کاربرد نادرست آن در جنگ ها و ویرانگریها و کشتن انسانها توسط بعضیکشورها نوبل پشیمان شد و برایآنکه بتواند آن را جبران کند، به هنگام مرگ وصیت نمود که تمامیثروت و داراییخود را که شامل 31 میلیون کرون سوئدیمیشد، به عنوان جایزه سالیانه به بهترین و برگزیده ترین شاعر، نویسنده و به تمامیکسانیکه در یکیاز رشته هایشیمی، فیزیک، زیست شناسی، پزشکیو یا در ضمینه صلح جهانیخدمتیکرده باشند و یا کشفیارائه داده باشند، به طور مساویتقسیم گردد. این جایزه شامل دیپلم اقتخار و مدال طلا و چکیاست که مبلغ آن، بستگیبه سود بنیاد نوبل در آن سال دارد. در سال 1968 بانک دولتیسوئد جایزه نوبل در رشته اقتصاد را نیز به آن اضافه نمود. از آن سال به بعد همه ساله این کار انجام میشود و در سال هایاخیر اعتبار بیشتریپیدا کرده است و برگزیدگان بیشتر به جنبه علمیو تخصصیآن افتخار میکنند. آلفرد نوبل در سال 1896 در سان یو ایتالیا چشم از جهان فروبست.

زندگینامه نیکولاتسلا

نیکولا تسلا در سال ۱۸۵۶ در Austria _ Hvngary متولد شد و در سال ۱۸۸۴ به عنوان یک فیزیک‌دان به ایالات متحده  مهاجرت کرد. او پیشگام تولید، انتقال و استفاده از جریان الکتریکیمتناوب (AC) شد، که می‌تواند در مقایسه با جریان مستقیم، در فواصل بسیار بزرگتریمنتقل شود.
 

تسلا وسیله‌ای برای القاء جریان الکتریکی در یک قطعه آهن(یک چرخان) اختراع کرد که بین دو سیم‌ پیچ الکتریکی شده می‌چرخید. این قطعه چرخان مغناطیسی، وقتی با استفاده از نوعی انرژی مکانیکی مانند بخار یا قوه محرکه مولد برق شروع به چرخش می‌کند، جریان AC تولید می‌کند. وقتیجریان تولید شد به کاربر مربوطه می‌رسد و به یک قطعه چرخان الکتریکی دیگر داده می‌شود، این قطعه دوم مانند یک موتور القاییAC عمل می‌کند که انرژی مکانیکی تولید می‌کند. موتورهای القایی، وسایل خانگی مانند لباس‌شویی‌ها و خشک‌کننده‌ها را راه می‌اندازد. توسعه این قطعات منجر به استفاده‌های گسترده صنعتی و تولیدی برای الکتریسیته شد.

موتور القاییتنها جزییاز مفهوم کلیتسلا است. در دنباله‌ایاز اختراعات، او یک سیستم جریان متناوب چند فازه، شامل یک ژنراتور، تبدیل‌کننده‌ها، طرح‌بندیانتقال، موتور و لامپ‌ها را معرفیکرد. این سیستم عناصر اساسیبرایتولید و بهره‌برداریالکتریکیرا از نیرویمنبع به نیرویکاربر فراهم می‌کند. سیستم‌هاینیرویAC تا امروزه اساساً بدون تغییر باقیمانده‌اند.

در ۱۸۸۸ George Westinghouse، صاحب شرکت الکتریکیWestinghouse امتیاز سیستم تسلا را شامل دیناموها، تبدیل‌کننده‌ها و موتورها خرید، Westinghouse سیستم جریان متناوب تسلا را برایروشناییدادن به نمایشگاه جهانیکلمبیایی‌ها در سال ۱۸۹۳ در شیکاگو استفاده کرد. سپس در سال ۱۸۹۶، سیستم تسلا در آبشار نیاگارا در اولین دستگاه بزرگ هیدروالکتریکیاستفاده شد. سیم‌پیچ تسلا که در سال ۱۸۹۱ اختراع شد، هنوز در مجموعه‌هایرادیو و تلویزیون، استارت ماشین‌ها و یک گستره وسیع از تجهیزات الکترونیکیاستفاده می‌شود .

کار تسلا با امواج فرکانس رادیوییاساس رادیوهایامروزیاست. او آزمایش‌هاییدربارهٔ انتقالات بدون سیم نیرویالکتریکیانجام داد و ۱۱۲ امتیاز ثبت اختراع برایقطعات مختلف گرفت، از سرعت‌سنج‌ها گرفته تا ژنراتورهایالکتریکیبسیار کارا و قدرتمند تا یک توربین بدون تیغه که امروزه هنوز استفاده می‌شود. او فرضیاتیدر رابطه با امکان شناساییکشتی‌ها با کمک امواج رادیوییدارد (که بعدها تحت عنوان رادار توسعه یافت) و کار او با لامپ‌هایگازیخاص پایه‌ایبرایتولید لامپ‌هایفلورسنت شد.

تسلا رقیب توماس ادیسون در انتهایقرن نوزدهم بود. در واقع او در طیسال ۱۸۹۰ مشهورتر از ادیسون بوده است. اختراع نیرویمنبع جریان الکتریکیچند فازه توسط او، شهرت جهانیبرایاو به دنبال داشت، اما نه خوش‌بختی. در اوج زندگیاو، دایرهٔ دوستانش شامل شاعران و دانشمندان، صنعتگران و سرمایه‌گزاران بود. نهایتاً تسلا در تنهاییو بی‌پولیدر اتاق یک هتل نیویورک در سال ۱۹۴۳ درگذشت. در طیزندگانی‌اش، تسلا یک میراث حقیقیاز اختراعات به جایگذاشت که امروزه هنوز جذاب هستند. بعد از مرگ او، جهان به افتخار او، نام واحد چگالیشار مغناطیسی را تسلا گذاشت.