اخبار ایران و جهان

فرارو- محمد خواجه‌پور نویسنده وبلاگ روزنامه‌نگار شهر خاکستری، درباره آزمون دکترا در وبلاگ خود نوشته است اگر می‌خواهید در این آزمون موفق شوید کتاب‌های ریاضی دوره راهنمایی خود را مرور کنید! بخشی از این پست را می‌خوانید:

1.
اگر می‌خواهید در آزمون دکترای سال بعد موفق باشید، کتاب‌های ریاضی راهنمایی را یک بار دیگر با دقت بخوانید.

2.
سوال‌های به ویژه سوال‌های استعداد تحصیلی خیلی سرگرم‌کننده بود و دلچسب بود. هر چند مثل تمام آزمون‌های تستی زندگی‌ام در هر سه دفترچه نیم ساعت وقت اضافه آوردم.

3.
دو سوال آزمون که یادم مانده را ببنید:

الف. اگر با 65 درصد سوخت یک ماشین چمن‌زنی یک سوم یک زمین فوتبال را بزنیم. با سوخت باقی مانده چند درصد باقی‌مانده زمین را می‌شود شخم زد.

ب. فروشنده‌ای آخر وقت آخرین جنس خود را زیر قیمت به یک مشتری می‌فروشد. مشتری هم به او انعامی می‌دهد اگر فروشنده نه سود کرده باشد و نه ضرر، درصد تخفیفی که فروشنده داده بیشتر است یا درصدی که خریدار انعام داده است.

یک مجموعه سوال درباره این بود که پنج‌نفر می‌خواهند سوار ماشین شوند و دو نفر رانندگی بلد نیستند و یک نفر می‌خواهد حتماً کنار پنجره باشد بعد سوال پرسیده بود توی فلان حالت چند حالت اتفاق می‌افتد یک سوال هم درباره چیدن 8 آگهی در 12 کادر روزنامه بود که نوشتیم.

4.
مسعود معتقد بود که سوال‌های زبان عمومی نسبتاً مشکل بوده اما برای من سوال‌های زبان و فرم طراحی‌شان سرگرم کننده بود.

5.
یادواره شهیدان گراش دقیقاً در روز و ساعت امتحان کنکور دکترا برگزار شد. یعنی از بین این همه مسئولین که در جلسات برنامه‌ریزی این سه ماهه حضور داشتند یک نفر نمی‌خواست در آزمون دکترا شرکت کند.

6.
شرکت در کنکور یک وظیفه است و گرنه من که پایان‌نامه‌ام همچنان پا در هواست.

فرارو- امروزه  قدرت‌های جهان چگونه به منابع طبیعی کشورهای ضعیف‌تر دسترسی پیدا می‌کنند؟ شاید دوره بسیاری از تبیین‌های قدیمی گذشته باشد؛ حامد قدوسی در پست اخیر خود، با عنوان مکانیسم‌های غارت منابع نفتی در وبلاگ یک لیوان چای داغ، یکی از شیوه‌های معمول کنونی برای دستیابی به این منابع را توضیح داده است:

وقتی بحث دخالت خارجی در کشورهای مختلف پیش می‌آید، یک توضیح محبوب و فراگیر - و به نظر من نادقیق - وجود یا عدم وجود چاه‌های نفت در کشور مورد مداخله است. یکی از صورت‌های استاندارد این استدلال این است که "بین ... و ... برای دست‌یابی به منابع انرژی ... رقابت وجود دارد و لذا ... سعی کرده منطقه ... را تحت تسلط خود درآورده و حریف را از دست‌رسی بلندمدت به منابع انرژی محروم کند."

چرا به نظرم این توضیح خاص نادقیق - نه لزومن نادرست - است؟

1) دوره غارت به شیوه اوایل قرن بیست و قرارداد دارسی و الخ گذشته است که در آن یک طرف منابع طبیعی یک کشور را به صورت انحصاری و قیمت پایین استخراج می‌کرد. قابلیت فنی و مدیریتی و حقوقی کشورهای تولیدکننده رشد کرده است و منفعت طرف‌های خارجی از قراردادهای مشترک به سمت حداقل میل می‌کند. (حداقلی که البته هنوز سود خوبی در بر دارد).

2) نفت کالای قابل حمل و کمابیش استانداردی است که بازار یک‌پارچه جهانی دارد - و با اندکی اغماض از جزییات و تفاوت‌های مربوط به نوع نفت -، بازار جهانی‌اش بر اساس مکانیسم قیمت به تعادل می‌رسد و عرضه و تقاضا برابر می‌شوند. در این بازار استاندارد هر کس که پول بدهد می‌تواند نفت بخرد و این طور نیست که یک گروهی از کشورها نفت دریافت کنند و بقیه محروم بمانند. اگر بحث بازار گاز یا برق یا در حد کم‌تری ذغال سنگ مطرح بود، استدلال قبلی دقت بیش‌تری داشت. چرا که بر خلاف نفت،‌ برای این محصولات بازار جهانی استاندارد و یک‌پارچه وجود ندارد و رابطه بین فروشنده و خریدار دو طرفه‌تر و محلی (منطقه‌ای‌)‌تر است.

3) منافع طرفین رقیب در ماجرای نفت هم‌سو است. همه مصرف‌کنندگان بزرگ انرژی ، بازار نفت با قیمت پایین و نوسان کم می‌خواهند. بنا براین هر کدام از رقبا که در یک کشور نفتی مداخله کند عملن به نفع همه عمل خواهد کرد.

گفتم که استدلال نادقیق ولی نه لزومن نادرست است. به این معنی که تاثیرگذاری روی وضعیت اقتصادی و سیاست‌های کشورهای نفت‌خیز در نهایت و در بلندمدت روی منافع همه مصرف‌کنندگان بزرگ تاثیر دارد. این تاثیر می‌تواند از مسیرهای مختلفی باشد:

- بی‌ثباتی سیاسی در کشورهای تولیدکننده نفت، ریسک تولید را بالا برده و باعث افزایش قیمت می‌شود. پس به نفع طرف مصرف است که بی‌ثباتی را هر چه زودتر خاتمه بدهد.
- افزایش ثبات سیاسی و ارتباط به‌تر با قدرت‌های بزرگ، باعث جذب سرمایه به بخش نفت کشور شده و ظرفیت تولید را بالا می‌برد. عراق یک نمونه روشن است که هم‌اکنون به صورت تهاجمی در حال ظرفیت‌سازی است و اگر ظرفیت‌های جدیدش به بهره‌برداری برسند می‌تواند چند میلیون بشکه به تولید فعلی اضافه کرده و قیمت نفت را به شدت کاهش بدهد.
- اگر کشور عضو اوپک باشد و قدرت‌های بزرگ تاثیر سیاسی روی آن داشته باشند می‌تواند سیاست‌های اوپک را به سمت عرضه بیش‌تر سوق داده و منافع طرف مصرف را تامین کند.
- اجرای پروژه‌های توسعه ظرفیت بازار خوبی برای شرکت‌های مهندسی و نفتی و مالی کشور مداخله‌کننده خواهد بود.

فرارو- غلامعلی رجایی در وبلاگ شخصی خود به درگذشت دکتر بروجردی، داماد امام اشاره کرده و خاطره خود را از حضور ناشناس فرزند ایشان در جبهه‌های جنگ بیان نموده است: 

دکتر بروجردی را سالها از نزدیک می شناختم واین آشنایی با آمدن فرزندش مسیح به جبهه بیشتر از قبل شد.مردی بود پاک ومتدین ، عالمی بود فرهیخته ومتواضع.با آنکه بیش از چهاردهه درکنارامام بود کمتر تصویری از او با امام منتشر شده است.

در دوران جنگ – سال 65 - فرزند او جناب حجت الاسلام والمسلمین مسیح بروجردی که با حالاتی که دارد هر وقت او رامی بینم به یاد امام می افتم، ایامی رابه قرارگاه خاتم الانبیاءآمد و در واحد تبلیغات وجبهه وجنگ آن ،که این کمترین مسولیت آن رابرعهده داشتم خدمات ارزشمندی کرد.

درآن زمان هیچ کس از رزمندگان وفرماندهان جنگ نفهمید این دانشجوی بسیجی آرام وبی سر وصدا وگمنام، که درجبهه ها حضور دارد و نمازجماعت مغرب وعشاء مانند امام شمدی بر روی دوش خود می اندازد ودرانتهای صفوف جماعت در جمع رزمندگانی که او را نمی شناختند عاشقانه وسر به زیر به نماز می ایستد همان مسیح بروجردی، نوه امام است!

در طول این بیست وچند سال که از آن روزها می گذرد نه بیت شریف امام ونه پدر مکرمش از این حضورمسیح در جبهه ها هیچ سخنی نگفتند.

محمد باقر قالیباف در سایت شخصی خود درباره یکی از حواشی بارش برف در تهران نوشته است:

شب بود. حدود ساعت ۱۱به خانه آمدم، خسته و همچنان نگران. تا ساعت ۱۰ شب در جلسات فوریت دار برای برف بودم. از بعدازظهر برف سنگین شروع شده بود و همچنان می بارید.
 
تمام شب با بچه های شهرداری در تماس بودم که مبادا راه ها بسته شود و صبح ترافیک سنگین مردم را کلافه کند. صبح بعد از نماز، از مسجد برای بازدید خیابان ها رفتم. اول منطقه ۲ که برف سنگین تر بود و بعد هم ۱ ، ۴ و ... بعد از دیدن خیابان ها از نزدیک خیالم راحت شد و خستگیم کمی فروکش کرد. 

تا شب پیگیر بقیه کار ها شدم. شب باز هم هنگام بازگشت به خانه وضعیت خیابان ها رازیر نظر داشتم. بعد از خیابان های اصلی به پیمانکاران سپرده شده بود که کوچه ها را برف روبی کنند تا پیاده ها وسواره ها راحت تر تردد کنند. 

کوچه ها را که نگاه کردم برای جلوگیری از سر خوردگی برف ها جمع و میان کوچه شن پاشی شده بود. به خانه که رسیدم خیلی تعجب کردم، در کوچه هیچ برفی نبود! یادم آمد وقتی که می رفتم کوچه پر از برف بود. در خانه خبر دار شدم که اکیپ برف روبی این منطقه آمده و برف ها را جمع کردند، بار کردند، بردند! از این کار خستگی در تنم ماند.
 
فردای آن روزبعد از پیدا کردن پیمانکار ، ۱۰ میلیون تومان جریمه اش کردم تا بدانند کوچه شهروندان مثل کوچه شهردار باید در اولین ساعات صبح برفی به بهترین شکل تمیز شده باشد.

برف شهروند درجه ۱ و ۲ نمی شناسد، شهر و شهرداری هم شهروند درجه ۱ و ۲ نمی شناسد.

فرارو- وبلاگ کوچ در قسمتی از پست جدید خود با عنوان بانگ خروس، به یادآوری سالگرد فرار شاه مخلوع ایران و همزمانی آن با فرار پادشاه تونس اشاره کرده است. بخشی از این پست را در زیر می‌خوانید:

امروز به تعبیر تقویم ها، سالروز فرار شاه معدوم از ایران است. سی و دو سال پیش در چنین روزی فردی که خود را وارث تاریخ ایران می دانست و به دنبال برپایی تمدنی جدید بود، در میان شادی و سروری ملی، کشور را ترک کرد تا روزگار دروغ و فریب به سر آید و عهدی نوین در تاریخ ایران آغاز شود. شاهی که در پی کودتای ضد ملی 28 مرداد، به قدرت بازگشت و چه جالب بود که پس از آن، همیشه سالروز این کودتای سباه را جشن می گرفت. به یقین روز 26 دی 57 یکی از زیباترین روزها در تاریخ ملت ایران بود، روزی که همه فهمیدند که باطل رفتنی است و روزگار تلخ می تواند به سرآید. این روزها در سالروز چنین رخداد نیکویی، در تونس نیز چنین رخدادی به وقوع پیوسته است و دیکتاتوری که بیست و چند سال پیش با کودتایی غبرقانونی بر سر کار آمده بود، در میان خشم و اعتراض همگانی پا به فرار گذاشت و نکته مهم این جاست که همانند شاه سابق ایران کمتر کشوری بود که پذیرای دیکتاتور تونس باشد و این گویا سنت همیشه تاریخ است.

فرارو- صحبت از هدفمندسازی یارانه‌ها در میان اهالی اقتصاد رنگ و بوی دیگری دارد. آن‌ها با بدبینی‌های معمول دیگر مردم سخن نمی‌گویند. حامد قدوسی نویسنده وبلاگ یک لیوان چای داغ، در پست جدید خود با عنوان حذف یارانه‌ها: سفال و بتونه به اثرات بلندمدت حذف یارانه‌ها که در دوره زمانی کوتاه قابل مشاهده نیستند، پرداخته است:

وقتی صحبت از تحلیل تاثیر تغییر قیمت‌های انرژی روی رفتار اقتصاد می‌کنیم یکی از مدل‌های ساده ولی مفید مدل بتونه-سفال (Putty-Clay) است. وجه تسمیه مدل این است که بتونه قابلیت شکل‌دهی دارد ولی سفال شکل گرفته و منعطف نیست. نکته این نوع مدل این است که تکنولوژی که قبلن نصب شده (سفال) نمی‌تواند بین عوامل تولید انتخاب کند ولی تکنولوژی که قرار است نصب شود (بتونه) انعطاف لازم برای تطبیق با شرایط را دارد. این چسبندگی فناوری‌های قبلی باعث می‌شود تا منافع مربوط به افزایش بهره‌وری در کوتاه‌‌مدت آشکار نشود و چه بسا اقتصاد را به رکود هم ببرد. این ویژگی طراحی سیاست‌‌های مکمل (مثل آزادسازی قیمت سایر کالاها و تطبیق نرخ ارز) را برای موفقیت سیاست‌ هدف‌مندی الزامی می‌کند.

به عنوان یک مثال خیلی ساده بحث مصرف سوخت و خودرو را با این مدل تحلیل می‌کنیم. انتظار اولیه این است که وقتی قیمت سوخت گران شد باید مصرف سوخت کم شده و بهره‌وری آن افزایش یابد. مدل سفال و بتونه - که مدل مقبولی در تحلیل اثرات کلان شوک‌‌های قیمت انرژی است - می‌گوید که حداقل در کوتاه‌مدت این طور نیست. ماشین‌های فعلی ساختار مصرف مشخصی دارند. یک تولیدکننده خدمات حمل و نقل (تاکسی) تقریبن هیچ امکانی برای جای‌گزینی عوامل تولید با هم ندارد. مثلن نمی‌تواند برای یک مسیر مشخص نیروی بدنی بیش‌تری مصرف کند یا هم‌زمان دو نفر راننده به کار بگیرد (افزایش نیروی کار در تولید) ولی در مصرف بنزین صرفه‌جویی کند! در این حالت افزایش قیمت سوخت صرفن هزینه‌های تولید را برای او بالا می‌برد. در درازمدت ولی تکنولوژی منعطف است (بتونه) و تاکسی‌داری که از فردا ماشین می‌خرد تمایل خواهد داشت تا ماشینی بخرد که مصرف کم‌تری داشته باشد.

این که شوک ناشی از قیمت انرژی تا چه حد مصرف را کاهش خواهد داد به سهم فناوری‌های غیرمنعطف (سفالی) در ساختار تولید و دوره عمر آن‌ها بستگی دارد. اگر ناوگان تاکسی کشور همین دو سه سال پیش نوسازی شده باشد و از عمر مفید تاکسی‌ها پنج سال دیگر باقی مانده باشد اثرات بهره‌وری ناشی از افزایش قیمت سوخت خودش را به این زودی نشان نخواهد داد و در بلندمدت و به صورت تدریجی و با خارج شدن تاکسی‌های قدیمی‌تر بیش‌تر خواهد شد.

بحث افت تولید (Output Gap) هم که در ادبیات جزو اثرات منفی حذف یارانه‌ها به حساب آمده است می‌تواند از همین پدیده ناشی شود. فرض کنید قیمت سوخت چند برابر شود ولی به علت نظارت دولت کرایه تاکسی ثابت بماند. چون راننده امکان جای‌گزینی عوامل تولید را ندارد فایده نهایی هر ساعت رانندگی برای او کم‌تر می‌شود و لذا تمایل خواهد داشت که از ساعت کار خود بکاهد. در این حالت شکاف تولید به وجود می‌آید چون ما تاکسی داریم (تولید بالقوه) ولی تاکسی‌ها به اندازه کافی کار نمی‌کنند (تولید بالفعل) و بین این دو فاصله وجود دارد.

البته اگر قیمت خروجی کنترل نشود (مثلن کرایه تاکسی در تعادل تعیین شود) هم‌چنان می‌توان گفت که بین استهلاک سرمایه و مصرف انرژی امکان مقداری جا به جایی هست. مثلن دو نفر راننده می‌توانند یک تاکسی‌ را بخرند و زمان استفاده روزانه خودرو را بالا ببرند (چون استهلاک سرمایه به نسبت انرژی ارزان شده است). اگر تقاضا برای حمل و نقل عمومی بالا رفته باشد این جای‌گزینی در برخی صنایع تا حدی عرضه را افزایش می‌‌دهد ولی سقف آن ممکن است محدود باشد. می‌توان جنبه‌های دیگری هم اضافه کرد که به علت طولانی شدن پست صرف‌نظر می‌کنیم. مثلن این‌که اگر در اثر جهش قیمت‌ها دست‌مزد واقعی افت کرده باشد تمایل به عرضه نیروی کار می‌تواند بیش‌تر شده و لذا تاکسی‌ها ساعت‌های طولانی‌تری را کار کنند. این نیرو تمایل به افزایش سطح تولید در اقتصاد خواهد داشت.

یک نکته حاشیه‌ای هم این‌که برای هر سیاستی می‌توان زمان بیش‌تری صرف کرد و آن‌را پخته‌تر کرد ولی این وسط یکی دو قلم هزینه مهم است که نباید فراموش شود. تقریبن در این دو سالی که بحث هدف‌مندسازی مطرح شده است بنگاه‌ها با عدم اطمینان شدیدی در مورد آینده قیمت و زمان وقوع شوک قیمت مواجه بودند. من با هر شرکتی که کار مشاوره می‌کردم اولین سوال این بود که تکلیف ما بعد از هدف‌مندسازی چه خواهد شد؟ از ادبیات ارزش اختیارات می‌دانیم که عدم اطمینان (با جهش‌های صرفن منفی) باعث به تاخیر انداختن سرمایه‌گذاری‌ها می‌شود و چون مقدار دقیق قیمت‌های نسبی آتی هم مشخص نیست بنگاه مجبور است فناوری را انتخاب کند که منافع مورد انتظار را بیشینه کند. وقتی قیمت‌ها مشخص شد بخشی از این انتخاب‌ها به صورت پسینی (Ex-Post) غیربهینه خواهند بود. حالا اگر آن ویژگی سفالی سرمایه‌گذاری را در نظر بگیریم هر قدر این زمان معطلی بیش‌تر شود نه تنها تمایل به سرمایه‌گذاری پایین‌تر خواهد بود بل‌که انباشت بیش‌تری از فناوری‌های سفالی غیربهینه (غیر بهینه به صورت پسینی) در اقتصاد شکل خواهد گرفت. لذا سیاست‌گذار مجبور است بین پخته‌تر کردن سیاست و کمینه کردن این هزینه‌های ناشی از عدم اطمینان تعادل ایجاد کند.

فرارو- محمد درویش یکی از فعالان محیط زیست است که وبلاگ مهار بیابان‌زایی از 5 سال پیش به این سو می‌نویسد. وی در پست اخیر خود به رتبه ایران در آلوده‌سازی محیط زیست اشاره کرده است:

همان طور که در این نقشه می‌بینید، 10 کشور نخست جهان که بیشترین آلودگی را در محیط زیست کره زمین ایجاد می‌کنند، عبارتند از:
1- چین
2- آمریکا
3- روسیه
4- هند
5- ژاپن
6- آلمان
7- کانادا
8- انگلستان
9- ایران
10- کره جنوبی
این بررسی توسط یک نهاد پژوهشی محیط زیستی در آلمان موسوم به Germanwatch تهیه و انتشار یافته است. 

نکته جالب در این رتبه‌بندی آن است که ایران در شرایطی به عنوان یکی از 10 کشور آلوده کننده جهان مطرح شده است که از نظر تولید ناخالص ملی و قدرت اقتصادی به هیچ وجه در سطح 9 کشور دیگر نیست. 

به نظر می‌رسد باید حرف آن نماینده مجلس را قبول کنیم که چندی پیش گفته بود: 70 میلیون ایرانی به اندازه یک میلیارد نفر از مردم جهان، انرژی مصرف می‌کنند! 

البته شخص آقای محمدی‌زاده هم از شنیدن این خبر نباید تعجب کند! زیرا او شاید نخستین فردی بود که در سال گذشته و حتا پیش از انتشار نتایج این بررسی توسط آلمان‌ها، آن را افشا کرد و خودش را یکپا "ویکی زیست" معرفی کرد! نکرد؟

فرارو- وبلاگ "نیشابور برای همه" روایتی دردناک از مرگ یک کودک یک ساله در این شهر را منتشر کرده است که در نوع خود بسیار تاسف آور است، براساس گزارش مستند این وبلاگ اهمال و تشخیص اشتباه چند پزشک و متخصص در شهر نیشابور موجب شد که این کودک بی‌گناه به سادگی هر چه تمام‌تر و بر اثر عفونت ناشی از سرماخوردگی جان خود را از دست دهد.

متن کامل گزارش را در زیر می‌خوانید؛ 
در آموزه های دینی ادیان ابراهیمی و بسیاری از دستگاه های فکری – اخلاقی آمده است که "هرکس انسانی را بکشد انگار جهانی را کشته و هر کس انسانی را نجات دهد گویی بشریت را نجات داده است."... و ناگفته پیداست که بی اعتنایی به یک انسان نیز می تواند این گونه تلقی شود که "کل انسانیت نادیده گرفته شده است."

اینجا نیشابور است؛ شهری که روزی بزرگ ترین طبیبان دنیا در آن نفس می کشیدند و با فشردن نبضی، پی به عمیق ترین لایه های درد و رنجوری انسان ها می برده اند.طبیبانی که گاه از فرط بزرگی و وسعت روح و اندیشه شان، در هاله ای از اسطوره نیز فرو رفته اند...

و اینک:
می چکد خون دل از این نامه
گر به دست اندکی بیفشاری...

"محمدسام برهانی فر"، متولد 24/8/1388، نوزاد 11 ماهه ای بود که دنیا را کمتر از یک سال نفس کشید.

نوزاد بی گناهی که پس از مراجعه ی خانوداه ی دقیق و منضبط اش به دو متخصص مشهور شهر در بیماری های اطفال، در امر درمان اش راه به جایی برده نمی شود.

نخستین متخصص "دکتر ف. ر." در تاریخ 1/8/1389 نوع بیماری را سرماخوردگی تشخیص داده و صرفا دو نوع آنتی بیوتیک تجویز می کند، که پس از پایان دوره ی مصرف و بهبود اندک بیمار، تب شدید بیمار بازمی گردد.

دومین مراجعه در 13/8/1389 است که دکتر ف.ر. عفونت در گوش نوزاد را تشخیص داده و بدون انجام هرگونه آزمایشی، صرفا دو نوع آنتی بیوتیک قوی تر را تجویز می کند، که پس از مصرف داروی جدید نیز وخامت حال بیمار افزون تر شده و آتش تب او بیش تر شعله می کشد.

با بدتر شدن حال بیمار، در 14/8/1389 خانواده به "اورژانس بیمارستان حکیم" مراجعه کرده و در آن جا دکتر "م.ل" یک سرم و آمپول ضد تهوع را تجویز کرده و باقی امور را به دکتر ز. ط. که متخصص بیماری های کودکان نیز می باشد، وامی گذارد.

"دکتر ز. ط." با ویزیت بیمار، سرم قبلی را قطع و سرمی 24 ساعته همراه با آمپول ضد تهوع دیگری را تجویز می کند.

بعد از ظهر 14/8/1389 دکتر "ز. ط" به درخواست و با سماجت مادر نوزاد، از بیمار آزمایش خون گرفته و تازه درآن هنگام متوجه وجود عفونت در بدن نوزاد شده و این بار آمپول آنتی بیوتیک بسیار قوی تری را تزریق می کند.

دکتر "ز.ط" که پزشک آن – کال (On – Call) آن شب بیمارستان نیز بوده است، به تماس هاس مکرر پرستاران بیمارستان در ساعت های 12 و 1 نیمه شب که به دلیل وخامت حال بیمار گرفته می شده، پاسخ نداده و تنها یک مرتبه تماس تلفنی را با این پاسخ همراه می کند که "دیگر تماس نگیرید." و از آمدن به بیمارستان نیز سر باز می زند.

ساعت 5.30 صبح 15/8/1389 دکتر ز. ط. در کمال خونسردی به بیمارستان آمده و با دیدن بیمار، دستور به انتقال او به بخش N.I.C.U. را صادر می کند که البته آن بخش نیز دارای فضا و مکان مناسب و خالی برای بیمار نبوده است.

نکته ی تراژیک دیگر آنکه شیلنگ اکسیژن به دلیل عدم وجود ماسک مناسب، توسط همراهان بیمار و به نوبت مقابل مجاری تنفسی بیمار نگه داشته می شده است.

و نهایت آن که، "محمد سام" در قرن 21، در شهری همچون نیشابور، در 11 ماهگی، فقط و فقط به دلیل وجود عفونت تولید شده بر اثر یک سرماخوردگی ساده، با عدم تشخیص این امر، توسط دو متخصص بیماری های کودکان، زندگی را بدرود گفت... 

فرارو- سجاد صفارهرندی فرمانده سابق بسیج دانشجویی دانشگاه تهران، که اینک دانشجوی دکترای جامعه‌شناسی این دانشگاه است در یادداشت کوتاهی با عنوان میانبر در وبلاگ خود، خصوصی نیست، پیرامون انحلال دانشگاه علوم پزشکی ایران نوشته است:

چند سال پیش که رتبه علمی دانشگاه تهران در میان دانشگاههای جهان به یکباره با جهشی خیره کننده به زیر 500 ارتقا یافت، خیلی­ها نمی­دانستند که اصل ماجرا چیزی نیست جز اینکه طی یک همکاری معقول و منطقی عملکرد دانشگاه تهران و دانشگاه علوم پزشکی تهران (که عملاً دو دانشگاه مستقل با رؤسا و سیستم اداری متفاوت هستند) با هم ادغام و به نهاد ارزیابی کننده ارائه شده است! حالا که این روزها بحث ادغام دانشگاه علوم پزشکی ایران در علوم پزشکی تهران داغ شده، این ذهن بی­خانمان (!) ناخودآگاه منحرف می­شود به اینکه شاید اینطوری راهی برای ارتقای رتبه دانشگاه تا زیر 200 کشف شده باشد؟!

آقا چند سال پیش گفتند که ما برای جبران عقب ماندگی علمی­مان از غرب نمی­توانیم از مسیرهای متعارف برویم و باید به دنبال «راههای میانبر» باشیم. یقیناً منظور ایشان چنین میانبرهایی نبوده است.

در پي دعوتي که از سوي مدير عامل خانه هنرمندان ايران دکتر جوزاني از گالري گلستان به عمل آمد قرار بر اين شد که برخي از نمايشگاه هايي که در گالري گلستان برگزار مي شود، به مدت يک هفته ديگر در خانه هنرمندان ايران ادامه پيدا کند.
 
ليلي گلستان در اين مورد توضيح داد: همکاري يک بخش خصوصي با يک نهاد وابسته به شهرداري تهران مي تواتد اتفاق جالبي باشد.جالب از اين نظر که بيننده هاي گالري هاي خصوصي را اشخاص خاصي تشکيل مي دهند، اما بيننده هاي خانه هنرمندان ايران از طيف هاي مختلف اند: کساني که براي پياده روي به باغ هنر مي آيند يا براي خريد به مغازه هاي آنجا سر مي زنند يا اشخاصي که براي شرکت در سخنراني ها، نمايش فيلم يا سمينارها در آنجا حضور پيدا مي کنند. 

تمام اينها از اين تالارهاي چهارگانه بهار، تابستان، پاييز، زمستان و نگارخانه هاي مميز، ميرميران و نامي ديدن مي کنند. بنابراين آثار هنري ارائه شده توسط بيننده هاي مختلف ديده مي شوند و مورد قضاوت قرار مي گيرند. اين اتفلق هم براي بيننده جالب است و هم براي هنرمندان آن آثار.

ليلي گلستان مي گويد: يکي از اهداف من از همان ابتداي کارم يعني سال 1367، کشف استعدادهاي جوان و حمايت از آنها بوده است، و در تمام اين 22 سال فعاليت مستمر هنري اين هدف را با جديت دنبال کرده ام و نتايج خوبي هم به دست آورده ام.
 
اگر به اسامي هنرمندان صاحب نام اين روزها نگاه کنيم مي بينيم حدود 70 درصد آنها در گالري گلستان شروع کرده اند و هميشه مورد حمايت اين گالري بوده اند و اين براي من افتخار بزرگي است و مايه مباهات. همکاري با خانه هنرمندان ايران مي تواند باز بخشي از همين حمايت باشد و پيشنهاد دکتر جوزاني مدير عامل خانه هنرمندان از روي درايت کامل و علاقه او به اشاعه فرهنگ و هنر بود. 

برگزاري اين نمايشگاه ها مي تواند گاهي روند کار آنجا را به سوي سليقه ديگري متمايل کند و آثار هنري هنرمندان هم مي تواتند مورد بازديد عده بيشتري قرار گيرد و در شناساندن بيشتر هنرمندان مفيد باشد. ما در سال، حدود 30 نمايشگاه برگزار مي کنيم که از اين 30 نمايشگاه مي توان 20 نمايشگاه را در خانه هنرمندان ايران ادامه داد. تالار زمستان براي اين نمايشگاه ها در اختيار گالري گلستان قرار گرفته است. اولين نمايشگاه ما نمايشگاه عکس هاي ميترا محاسني است که از عکاسان معروف سينماي ايران است.
 
مضمون عکس هاي اين نمايشگاه ويراني خانه هاي زيباي قديمي است؛ ويراني گچ بري ها و بخاري هاي ديواري با نقاشي هاي بالاي آنها. مي توان آنها را به نوعي يک جور حسرت صفاي روزگار گذشته و حسرت از دست رفتن آن زيبايي ها دانست. دراين نمايشگاه حدود 30 عکس به نمايش گذاشته مي شود.
 
اين نمايشگاه جمعه نهم ارديبهشت ماه به مدت يک هفته در تالار زمستان خانه هنرمندان ايران برپا خواهد بود. ليلي گلستان نام اين همکاري را "گلستان در زمستان " گذاشته و اميدوار است سال 90 سال خوبي براي هنرهاي تجسمي ايران باشد. او اين همکاري را به فال نيک مي گيرد.

تیاتر در هفته ماضی شاهد برگزاری نشستی بود میان معاون هنری وزیر فرهنگ و ارشاد با وقایع نگاران که در آن گل گفته شد و گل شنیده شد! 

به گزارش  مهر، در هفته ماضی تیاتری جماعت جواب کل پرسش‌های خود را گرفتند و شاد و خوشحال به زندگی شاد خود ادامه دادند. هفته ماضی نقطه عطفی در زندگی وقایع نگاران تیاتر هم بود زیرا دریافتند که هر آنچه در نشریات خود نگاشتند و انباشتند از حقیقت به دور بوده است!

هفته ماضی معاون هنری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی که می‌توان از او به عنوان مدیر جدید تیاتر ایران نام برد آب پاکی بر تمام مشکلات تیاتری‌ها که البته اکثر آن‌ها گویی زاییده ذهن و تخیلات تیاتری جماعت بوده، ریخت. تازه تیاتری جماعت پی بردند که مشکلی وجود نداشته و هر چه بوده ذهنیاتی واهی بوده و بس.

معاون هنری در نشست خود با وقایع نگار جماعت از آماری سخن گفت که همگان را به تعجب واداشت. آماری که همه از آن بی خبر بودند و وقایع نگار جماعت که فکر می‌کردند عالم بر همه چیز تیاتر هستند هم مات و مبهوت شدند. آخر یکی نیست به این تیاتری جماعت و وقایع نگار جماعت بگوید که آخر چرا از هیچ همه چیز می‌سازند و مشکلاتی سطحی و دم دستی را چنان بزرگ می‌کنند که روز و روزگار را بر خود و خانواده‌‌ی شان تیره و تار می‌کنند؟

آخر یکی نیست به این جماعت تیاتری بگوید کمی ظرفیت بی پولی‌شان را بالا ببرند تا اگر مواجب‌شان کمی دیر به دست‌شان رسید های و هوی نکنند. از بس که جماعت تیاتری به همه چیز بدبین هستند این بدبینی به وقایع نگار جماعت نیز منتقل شده. 

تیاتری جماعت هنوز نمی‌دانند که مدیران تیاتری به فکر این بلاتکلیف جماعت هستند و اگر در شب تحویل سال نو ریالی به آن‌ها ندانند نه به این خاطر بود که قصد پرداخت مواجب تیاتری جماعت را ندارند، بلکه هدف این بود این مواجب پس‌اندازی باشد برای سال جدیدشان!

آخر تیاتری جماعت آنقدر در هوا سیر می‌کند که هر چه پول و سکه در جیب و همیان خود داشته باشد خرج امور متفرقه می‌کند و این خرج کردن در شب سال نو دیگر بیش از سایر مواقع است. از این رو تیاتری جماعت بدون اینکه شکرگذار این اقدام از مدیران خود باشند کمر به حاشیه سازی بستند!

وقایع نگار هم تحت تأثیر این حواشی گفتند و نوشتند که مدیران ریالی به تیاتری جماعت پرداخت نمی‌کنند تا به حال هیچ کاری برای تیاتر نکرده‌اند الا ایجاد زحمت و بیشتر این شرایط هم توسط معاون هنری وزیر ایجاد شده که می‌توان از او به عنوان مدیر جدید تیاتر ایران نام برد.

اما معاون هنری وزیر که می‌توان از او به عنوان مدیر جدید تیاتر ایران نام برد در نشست خود با وقایع نگاران با کلامی نافذ اعلام کرد که اصل ماجرا چه بوده! تازه آن موقع بود که وقایع نگار و تیاتری به این درک نائل شدند که سال ماضی تیاتر ایران نه تنها پس‌رفت نداشته بلکه پیشرفتی داشته که این بی‌خبران از آن مطلع نبودند!

تازه آن موقع بود که همگان فهمیدند بسیاری به تماشای تیاتر آمده‌اند و از بس که تیاتری جماعت درگیر تخیلات واهی و وقایع نگار جماعت درگیر انعکاس این تخیلات واهی بودند، متوجه حضور این بسیار تماشاگر نشده بودند! تازه آن موقع بود که همگان به این درک نائل شدند که حال تیاتر خوب است و ملالی نیست جز خوشی بیش از حد!

كميته انضباطي يوفا راي به برائت آندرس اينيستا داد تا گوارديولا هافبك ارزشمندش را براي ديدار رفت نيمه نهايي ليگ قهرمانان اروپا مقابل رئال مادريد در اختيار داشته باشد. 

پس از جلسه كميته انضباطي يوفا، اينيستا كه به دريافت كارت زرد عمدي متهم شده بود، از سوي اين كميته محروم نشد تا بتواند در ديدار رفت مرحله‌ي نيمه نهايي ليگ قهرمانان اروپا هم‌تيمي‌هايش را همراه كند.

زننده گل فينال جام جهاني 2010 در ديدار رفت مقابل شاختار دونتنسك در مرحله‌ي يك چهارم نهايي ليگ قهرمانان اروپا كارت زرد دريافت كرد و بازي برگشت را از دست داد. اينيستا متهم شده بود كه اين كارت زرد را عمدا دريافت كرده تا ديدار برگشت كه تقريبا تشريفاتي بود را محروم شده و در ديدار مقابل رئال مادريد حضور داشته باشد.

پيش از اين سرخيو راموس و ژابي آلونسو هم به دليل انجام حركتي مشابه از سوي يوفا محروم نشدند، اما مورينيو دو جلسه از نشستن روي نيمكت تيمش محروم شد.

تيم بارسلونا در ديدار رفت مرحله‌ي نيمه نهايي ليگ قهرمانان اروپا سه شنبه هفته‌ي آينده در ورزشگاه سانتياگو برنابئو ميهمان رئال مادريد است. ديدار برگشت چهارشنبه دو هفته بعد در نوكمپ برگزار مي شود تا يك پاي فينال فصل جاري ليگ قهرمانان مشخص شود. 

مديرعامل شركت آب و فاضلاب استان قم گفت: «پس از سال‌ها انتظار سرانجام روياي مردم قم به واقعيت پيوست و آب شيرين سرشاخه‌هاي دز به قم رسيد.» 

مهندس عبدالحميد توكلي‌ بينا در گفت‌وگو با خبرنگاران با اشاره به پايان تست نهايي خط انتقال آب به قم گفت: «از روز گذشته آب سرشاخه‌هاي دز به صورت آزمايشي وارد تصفيه خانه آب قم شد.»

تصفيه خانه آب قم جان تازه گرفت
وي با بيان اينكه با ورود آب سرشاخه‌هاي دز، تصفيه خانه آب قم جان تازه‌اي گرفت، گفت: «تصفيه خانه آب قم كه به علت كاهش شديد حجم ذخيره آب سد 15 خرداد از آذرماه سال گذشته تعطيل شده بود، از روز گذشته با ورود آب سرشاخه‌هاي دز بار ديگر وارد مدار بهره‌برداري شد.»

مديرعامل شركت آب و فاضلاب استان قم با اشاره به مهندسي مجدد و تعميرات اساسي بعد از 15 سال در تصفيه خانه آب قم، بيان داشت: «هم اکنون اين آمادگي وجود دارد كه با انجام عمليات تكميلي، حدود 3 هزار ليتر در ثانيه آب را تصفيه کنيم و به سمت شهر قم انتقال دهيم.» 

آب شيرين وارد قم شد
وي خاطر نشان كرد: «پس از ورود آب به تصفيه خانه، عمليات انتقال به سمت شهر قم انجام و آب شيرين وارد شهر مقدس قم شد.»

مهندس توكلي‌ بينا با بيان اينكه شب گذشته آب شيرين پس از ورود به مخازن سالاريه، وارد شبكه توزيع شهر شد، خاطرنشان كرد: «پس از ورود آزمايشي آب سرشاخه‌هاي دز به قم با حجم 500 ليتر در ثانيه، اين ميزان در روزهاي آينده به 2 هزار و 500 ليتر در ثانيه خواهد رسيد بنابراين روز به روز آب شيرين‌ تر خواهد شد.»

وي در پايان با اشاره به با اقدامات فني، مهندسي و مديريتي صورت گرفته براي توزيع يكنواخت آب سرشاخه‌هاي دز در تمام مناطق شهر قم گفت: «تا پايان هفته آينده توزيع آب شيرين از لحاظ يكنواختي و شيريني در تمام نقاط شهر به پايداري خواهد رسيد.»

لازم به ذكر است بنابر اعلام استاندار قم پروژه عظيم انتقال آب از سرشاخه‌هاي دز به قم هفته آينده با حضور رئيس جمهوري به صورت رسمي مورد بهره‌برداري خواهد گرفت.

 نماینده مردم میناب در مجلس گفت: «مسئولان فراموشکده شرق هرمزگان را دریابید.» 

به گزارش خبرگزاری مهر، سید علی میرخلیلی در تشریح تذکر کتبی به رئیس جمهور در خصوص نبود امکانات ورزشی در شرق استان هرمزگان، با انتقاد از کمبود امکانات ورزشی در شرق استان خصوصا در مناطق روستایی، تاکید کرد: «روستاهایی که به اندازه ما جمعیت و مساحت دارند به این اندازه محروم نیستند.»

میرخلیلی گفت: «کمبود امکانات ورزشی در شرق استان هرمزگان مخصوصا در مناطق روستایی دیده می‌شود و حتی برخی روستاها از اینکه یک زمین ورزشی صاف داشته باشند،‌ محروم هستند و مردم از این بابت رنج می‌برند.»

نماینده مردم میناب، رودان و جاسک در مجلس افزود: «مردم روستاهای شرق استان هرمزگان نیاز به تخصیص زمین و آماده ‌سازی آن دارند تا با تهیه دستگاه و دریافت کمک، بتوانند زمینی را برای فعالیت‌های ورزشی صاف کنند.»

وی اعلام کرد: «روستاهای ما که جمعیت چهار، پنج هزارنفری دارند، نیازمند یک سالن ورزشی هستند. حتی بسیاری از مراکز شهرستان مانند رودان، بشاگرد و سیریک نیز فاقد بسیاری ازامکاناتی است که درشهرهای دیگری که مانند ما جمعیت و وسعت دارند، وجود دارد و در واقع سطح ورزشی آنها حتی از متوسط هم پایین‌تر است.»

عضو فراکسیون روحانیون مجلس خواستار توجه بیشتر به مناطق روستایی شد و اظهار کرد: «اختصاص یک زمین ورزشی، امکانات مختصر و وسایل و تجهیزات از حداقل امکاناتی است که باید در اختیار مردم این مناطق قرار بگیرد.»

وی درخصوص ارتباط این وضعیت ورزشی با تشکیل وزارت ورزش و جوانان گفت: «اگر وزارتخانه تشکیل شود، به جای اینکه تذکرات را به رییس جمهور بدهیم، می‌توانیم از وزیر مربوطه انتظار پاسخگویی داشته باشیم وطبعا مجلس درآن صورت قدرت مانور بیشتری در عرصه ورزش خواهد داشت.»

میرخلیلی با بیان اینکه پیش از این هم بارها تذکراتی در این خصوص داده شده است، گفت: «ما ازدستگاه‌های اجرایی گلایه داریم که نسبت به شرق استان هرمزگان بی‌توجه هستند؛ البته منظور این نیست که در سایر قسمت‌های استان کار نشود، بلکه کار و فعالیت در آنجا نباید باعث شود که به شهرهای کوچک و روستاها کم‌توجهی شود.»

وی با تاکید بر اینکه سرانه ورزش حق مردم است و باید به آنها برسد، تصریح کرد: «شهرهای دورافتاده نباید تاوان دوری از مرکز را بدهند زیرا در آنجا استعدادهای خوبی وجود دارد که باید فرصت پیدا کنند تا به منصه ظهور برسند.»

عضو کمیسیون اجتماعی با بیان اینکه ورزش باید از دوره ابتدایی مورد توجه قرارگیرد، اظهار کرد: «در شرق استان هرمزگان فقر ورزشی وجود دارد، ضمن آنکه صنعت راه‌اندازی نشده، کارخانه ساخته نشده و کارهای کلان اقتصادی نیز انجام نگرفته است.»

نماینده مردم میناب،جاسک و رودان از نبودامکانات درحوزه انتخابیه خود گله کرد وعلت آن را دوری ازمرکزیت خدمات‌رسانی یعنی مرکز استان و همچنین کشور خواند.

میرخلیلی گفت: «به علت بی‌توجهی مسئولان به شرق هرمزگان و فاصله 500 کیلومتری تا مرکز استان، مردم در روستاهای این منطقه به سختی زندگی می‌کنند تا جایی که آرزوی اهالی روستایی که هندوانه بازار تهران را تأمین می‌کند، داشتن راه آسفالته است.»

نماینده مردم میناب،جاسک و رودان درمجلس شورای اسلامی، بیان داشت: «متأسفانه به علت دوری راه، برخی مسئولان حاضر به آمدن تا جاسک و یا رودان و میناب نمی‌شوند و این خود علتی بر محروم ماندن این منطقه از امکانات اصلی زندگی است.»

وی تصریح کرد: «وقتی معضلی برای مردم منطقه‌ای پیش آید، صدای آنها به مسئولان مربوط می‌رسداما سازمان و یا دستگاهی در شرق هرمزگان نیست که صدای کشاورزان و سایر اقشار مردم به آنان برسد.»

میرخلیلی درباره فاصله پنج کیلومتری جاسک و سیریک به دریا، گفت: «این فاصله کم شهری تا دریا، باید جاسک و سیریک را به قطب شیلات کشور تبدیل کند، اما می‌بینیم که حتی جاده این مناطق تا رسیدن به دریا هم خاکی است.»

وی در عین حال از سختی خدمات رسانی در این مناطق گفت و اظهار کرد: «به علت وجود منطقه کوه‌سنگی و بیابانی با شن‌های روان خدمات‌رسانی به مردم هم در این منطقه با مشکل روبه‌رو است تا جایی که ساخت پل جگین و گابریک بیش از 20 سال به طول انجامید.»

میرخلیلی، زمینهای شرق هرمزگان را به طلا توصیف و تصریح کرد: «خاک جاسک و میناب و رودان بهترین نقطه برای تولید هندوانه و همچنین کاشت نخل است، اگر در این منطقه سرمایه‌گذاری جدی صورت بگیرد قادر به تأمین محصولات برای همه کشور خواهد بود.»

عضو کمیسیون اجتماعی مجلس با بیان قابلیتها و ظرفیتهای بالای شرق هرمزگان، تأکید کرد: زمانی شرق هرمزگان دروازه تاجران چین و هند بوده و از مناطق تجاری به حساب می‌آمد.

رييس‌جمهور كشورمان در آخرين برنامه خود در سفر استاني به كردستان در ديدار با مديران و منتخبان استان خطاب به مديران و همكاران خود گفت:‌ «از همه شما به خاطر خدمات خوبتان تشكر مي‌كنم. اما توصيه مي‌كنم كه قدرشناس اين فرصت خدمت باشيد.»

به گزارش ایسنا، دكتر محمود احمدي‌نژاد گفت: ‌«بالاترين هديه خدا به انسان دادن فرصت خدمت‌گذاري به مردم است. عناوين و سمت‌ها اعتباري هستند و آنچه اصل مي‌باشد خدمت است. هر كس هر چقدر خادم‌تر باشد بيشتر مدير و رييس است. تفاوت نظام اسلامي با آنچه در غرب شاهديم در همين جاست.»

وي ادامه داد: «در غرب هر كسي بيشتر تشريفات داشته باشد بيشتر رييس است. به عنوان مثال رييس جمهوري را مي‌شناسم كه وقتي به كشوري سفر مي‌كند با 21 هواپيما وسايل و اطرافيان خود را جابه جا مي‌كند، در حالي كه در فرهنگ ما برعكس است؛ هر كس هر چقدر بيشتر رييس باشد بايد تشريفات كمتري داشته باشد.»

احمدي‌نژاد در ادامه گفت: ‌«اين اعتقاد شخصي من است كه همه انبياي الهي آرزو داشته‌اند زمان ما را درك كنند؛ چرا كه پيچ تند و آخرين پيچ تاريخ است و عبور از گردنه‌اي است كه نتيجه زحمات تمام انبيا است. قرار است در اين دوره از پيچ ظلم و تحقير، به دوره درخشاني تاريخي برسيم.»

رييس جمهور گفت: «‌امروز همه مدعيان شكست خورده‌اند، ماركسيست‌ها كارشان تمام شده است، وسرمايه‌داران هم به آخر خط رسيده‌اند و تنها راه بازگشت به راه انبيا الهي باقي مانده است؛ همه پيامبران آمده بودند كه اين نكته را به بشريت بفهمانند كه راهي جز راه انبيا براي سعادت وجود ندارد.»

احمدي‌نژاد در ادامه گفت: «ما در ايران خدمت مي‌كنيم و براي ملتي كار مي‌كنيم كه پر افتخارترين ملت تاريخ است. همه مورخان اذعان دارند كه سهم ملت ايران در فرهنگ و تمدن جهاني بي‌نظير است. ملت ايران رتبه اول را دارد و رقيبي هم ندارد.»

احمدي نژاد با بيان اين مطلب كه موجوديت فعلي هر ملتي برآمده از تاريخ آن ملت است، اظهار داشت: «امروز مي‌بينيم كه آمريكا و برخي كشورهاي استكباري با تكيه بر سلاح سخن مي‌گويند و خود چيزي براي گفتن ندارند. ممكن است برخي گول ظاهر آن‌ها را بخورند، اما ظاهر نمي‌تواند حرفي به جهان ارائه دهد. ظاهر آن‌ها هم نشان از غارت آن‌ها در طول تاريخ دارد.»

رييس جمهور با اشاره به كسري بودجه آمريكا گفت: «آمريكا مي‌گويد هزار و 600 ميليارد دلار كسري بودجه دارد وآن را از طريق چاپ پول جبران مي‌كند. وقتي اقتصاد و پولي در جهان مسلط باشد و بخواهد كسري بودجه خود را با چنين كاري تامين كند يعني مي‌خواهد معادل آن را از جيب ملت‌ها بردارد. در 30 سال اخير دولت آمريكا 30 الي 31 هزار ميليارد دلار پول قلابي توليد كرده است. آن ها در عرصه اقتصاد، فرهنگ و سياست به بن‌بست رسيده‌اند و وقتي كم مي‌آورند سلاح مي‌كشند. تنها ملتي كه در تاريخ تجلي فرهنگ و انسانيت، توحيد و عدالت بوده است ايران است.»

احمدي‌نژاد تصريح كرد:‌ «اين ناسيونالسيم نيست، ما پيرو دين حنيف هستيم، اما ايران و موجوديت آن يك نعمت خدادادي است وقتي عظمت ايران را مي‌گويم به دنبال غرور نيستيم، بلكه مي‌خواهيم مسووليت‌هاي خودرا يادآوري كنيم.»

احمدي‌نژاد افزود: «جز ملت ايران هيچ كس حرفي براي گفتن ندارد و اگر قرار است تغييري ايجاد شود پرچمداريش با كشور ماست.»

به گزارش ايسنا، احمدي‌نژاد در ادامه با تاكيد بر فرصت خدمت‌رساني به مردم ايران گفت: ‌«ما خادم ملت ايران هستيم، و اين توفيق بزرگي است. حالا اين براي شما توفيق بيشتري است، چرا خادم مردم كردستان هستيد. مردمي كه صادق، بي‌آلايش و فداكارند و در سخت‌ترين شرايط از كشور دفاع كردند.»

رييس جمهور در بخش ديگر سخنان خود با تاكيد بر رسيدگي به مشكلات جزيي مردم گفت:‌ «ما بايد در كنار مردم باشيم. كارهاي كلان استان مهم است، اما تك تك مردم و زندگي‌شان هم بايد براي ما مهم باشد. اگر بيش از 500 مديري كه در اين استان هستند هر كدام روزي يك مشكل مثل دادن وام به يك دانشجو يا بر طرف كردن مشكلات يك كشاورز را انجام دهند بسياري از مشكلات مردم حل خواهد شد. راه آسان بودن خدمت به مردم اين است كه عاشق مردم باشيم.»

احمدي‌نژاد گفت: «‌حتي من معتقدم كسي كه عاشق مردم نباشد اگر بگويد خدا را دوست دارد حتما دروغ مي‌گويد، چرا كه معيار سنجش دوست داشتن خدا دوست داشتن مردم است. ما بايد مشكلات مردم را مشكلات خودمان بدانيم در اين صورت است كه به دنبال حل آن خواهيم بود.»

رييس جمهور در بخش ديگري از سخنان خود گفت:‌ «استان كردستان سرشار از استعدادهاست. بهترين طبيعت و بهترين انسان‌ها در اين جا هستند. مردمي كم توقع و قدرشناس و سخت‌كوش. همه چيز براي جهش در استان مهياست، اين استان مي‌تواند نمونه شود، و همه بايد براي اعتدال استان تلاش و با همدلي فعاليت كنيم. دشمن به دنبال ايجاد تفرقه است و ما نبايد اجازه چنين چيزي را بدهيم.»

رييس جمهور كشورمان با تاكيد بر ايمان و آينده‌يي درخشان گفت:‌ «بايد به آينده درخشان اميد داشته باشيم و اين كه تلاش‌هايمان نتيجه خواهد داد. دشمن است كه مي‌خواهد ما را نااميد كند.»

احمدي‌نژاد در ادامه به هدفمندي يارانه‌ها اشاره كرد و گفت:‌ «تا چند سال پيش افرادي بودند كه در اجراي هدفمندي يارانه‌ها مي‌گفتند كه نمي‌شود و اگر اجرا كنيم ممكن است اتفاقاتي بيفتد، اما ديديد كه هيچ اتفاقي نيفتاد و اين‌ها جز القاي شيطان نبود تا اين كار انجام نشود.»

احمدي‌نژاد گفت: «‌هر كس دوستدار كردستان است امروز بايد براي آباداني اين استان تلاش كند. همه جاي ايران بايد چنين فرهنگي حاكم شود. همه بايد به فكر مملكت باشيم. نه اين‌كه به دنبال آن باشيم كه فقط منافع خود را ببريم. من در زماني كه در دانشگاه درس مي‌خواندم دوستي داشتم كه روزي مرا به ناهار يا شام دعوت كرد و سر سفره نان و سركه آورد، اما امروز نمي‌دانم كه ثروتش چقدر است. چندي پيش به او پيام فرستادم كه آن رفتارها كجا و رفتارهاي امروز كجا.»

رييس جمهور در پايان سخنان خود از ماموستا شيخ‌الاسلام ياد كرد و گفت: او مثل يك چشمه پاك و زلال بود.