حسگر باران یا کلید واکنش دهنده آب باران، وسیله ای است که هنگام بارندگی از خود واکنش نشان داده و باعث به حرکت در آمدن برف پاک کن ها می شود. در گذشته، خودروسازان برای نصب سیستمی به منظور جمع آوری (پارو کردن) اتوماتیک آب از روی شیشه جلوی خودروها، تلاش و کوشش زیادی انجام داده اند. بعضی از آنها اقدام به طراحی های خاصی کرده اند که از آن جمله می توان طراحی سیستم لرزشی شیشه جلو را نام برد که در هنگام بارندگی، بر اثر لرزش شیشه جلو، آب جمع شده بر روی شیشه، حذف می شد.
استفاده از پوشش های ویژه بر روی شیشه جلو، از دیگر تکنیک های پاک کردن قطرات آب بود. در این روش، قطرات آب بر روی شیشه غلطیده و از سطح کناری شیشه خارج می شد.
در روشی دیگر، با استفاده از شیوه های اولتراسونیک، قطرات باران، ریز شده و از روی شیشه پراکنده می شدند. تمامی این روش ها، علاوه بر ایجاد مزاحمت برای راننده و صدمه دیدن خودرو، از سرعتی پایین برای حذف آب از روی شیشه برخوردار بوده و بازدهی کمی داشتند. سرانجام، سیستم برف پاک کن کنونی برای خودروها طراحی و ساخته شد که آب را بخوبی از روی شیشه جمع آوری می کند. در توسعه این روش شرکت TRW سیستمی طراحی و ابداع کرده است که براساس حسگر نوری کار می کند. این مکانیزم، میزان آب روی شیشه و میزان بارش باران را از طریق حسگری که بین آینه و شیشه جلو قرار دارد، محاسبه و پردازش می کند. روش کار به این صورت است که نور مادون قرمز این حسگر با زاویه ۴۵ درجه به شیشه جلو تابیده می شود و میزان و زاویه برگشت پرتوهای نور بسته به خشک یا خیس بودن سطح شیشه، متفاوت است.
شدت بازتاب این پرتوها توسط نرم افزاری ویژه که درون حسگر قرار دارد، پردازش شده و دستور لازم برای تنظیم زمان کارکرد و سرعت حرکت بازویی برف پاک کن را به موتور آن ارسال می کند.
حسگرهای باران، دو نوع کاربرد دارند. اولین کاربرد آنها هنگام قطع باران است. در این هنگام، به دلیل خیس بودن جاده و یا خیابان، آب ناشی از حرکت خودروهای دیگر به روی شیشه ریخته می شود. در این هنگام، حسگر از خود واکنش نشان داده و به شیشه شور، فرمان پاشش آب و همزمان به برف پاک کن، فرمان حرکت می دهد و در نتیجه باعث تمیزشدن شیشه می شود. دومین کاربرد آن، هنگام بارش باران است که فرمان حرکت به برف پاک کن می دهد و باعث جمع آوری آب از روی شیشه می شود.
