بمون

 

به آرزوی دیدنت تا خودآسمون میرم   

ابرارو آتیش میزنم چشمای ماه و میگیرم

 

رو شونه‌های عطر تو خورشید و پر پر می‌کنم  

میون پرسه‌های شب عشق تو باور می‌کنم

 

هنوز تو اینهٔ چشات شرم گل‌های مریمه     

با تو حریم لحظه هام غرق نسیم و شبنمه

 

نگاه ناز تو مثل یه معبد مقدسه    

تو که نباشی‌ عشق من دنیا به آخر میرسه

دستتو میگیرم  بمون، من بی‌ تو می‌میرم بمون!