ورزش
زندگی مسابقهای است همگانی، همیشگی و سراسری. برنده این مسابقه كیست و جایزهاش چیست؟
با ورزش باید قلّه انسانیت را فتح كرد، اندام روح را زیبا ساخت، به تربیت جان پرداخت و حریف نفس را خاك كرد، باید به باشگاه تقوا رفت و برای برداشتن «حرف حق» و تقویت اراده، تمرین خود سازی كرد تا مدال شرف گرفت.
در میدان زندگی همه می دوند، ولی افرادی معدود به مقصد می رسند. نباید به«نفس» ببازیم كه شرمندگی دارد. و نباید هشدارهای نجات غریق را نادیده بگیریم و در استخر دنیا غرق شویم یا امواج گناه ما را خفه كند.
زندگی بازی نیست، نوعی مسابقه در «چگونه زیستن» است. مربّی شما در این راه كیست؟ باید از پاس فرصتها خوب استفاده كرد و در تیم خوبیها عضو شد و گل حقیقت را چید.
تا داور، «سوت مرگ» را نكشیده، شاید بتوانیم آخرین گل را بزنیم و با «امتیاز» از میدان رقابت بیرون برویم. بازنده واقعی كسی است كه «زندگی» را ببازد.
