ليست شهداي دفاع مقدس (ش)

موسي در سال 1330 در شهرستان آبادان ديده به جهان هستي گشود.
خانواده براي تربيت اسلامي او تلاش وافري انجام داد. سال‌ها گذشت و موسي در سال 1351 به استخدام نيروي هوايي ارتش درآمد و پس از طي دوره‌هاي مربوطه به عنوان کروچيف به خدمت پرداخت.
با اوج‌گيري انقلاب اسلامي، در خيل ياران امام (ره) قرار گرفت و بعد از پيروزي انقلاب در جمع لبيک‌گويان فرمان امام (ره) سر به فرمان ولايت سپرد. در مساجد و مجالس مذهبي حضوري فعال داشت.
زماني که جنگ تحميلي آغاز گشت، او نيز به مصاف باطل شتافت و سعي کرد مجروحين را نجات دهد. آخرين مأموريت شيرازي ياري رساندن به رزمندگان غرب کشور بود که هلي‌کوپتر آن‌ها در حين انجام مأموريت در روز بيست و دوم خردادماه سال 1363 سقوط کرد و موسي در سنّ 33 سالگي عاشقانه به سوي عرش اعلي پرواز نمود.
مزار پاکش در گلزار شهداي اصفهان قرار دارد. از او 2 فرزند به يادگار مانده.

منبع:روزنامه جمهوري اسلامي   -  تاریخ:  1380/7/15

نهال وجودي عباس در روز چهارم مهرماه سال 1342 در روستاي " وراوي " جوانه زد و در محيط مذهبي خانواده شکوفا شد. در کودکي به مکتب‌خانه رفت و در اندک مدتي تعليمات ديني و قرائت قرآن‌کريم را فرا گرفت. سپس وارد دبستان دولتي وراوي شد و تا کلاس ششم نظام قديم ادامه‌ي تحصيل داد. پس از پايان تحصيلات ابتدايي به دليل کمبود امکانات و مشکلات زندگي، ترک‌تحصيل کرد و به کارگري پرداخت.
مدتي بعد راهي کشور قطر گرديد و با تلاش و جديّت در امور ساختماني و جوشکاري مهارت يافت. با سرمايه‌اي که اندوخته بود، به مکه‌ي معظمه مشرف شد. پس از زيارت خانه‌ي خدا به عراق رفت و عتبات عاليات را از نزديک زيارت کرد. وي از بنيان‌گذاران جهاد سازندگي وراوي بود و از طريق جمع‌آوري کمک‌هاي مردمي و بودجه‌ي شخصي، بسياري از وسايل جهادسازندگي را خريداري کرد و به خصوص در کمک به زلزله‌زدگان گلبافت کرمان، زحمات زيادي متقبّل شد. با شروع جنگ تحميلي، به ياري سپاه پاسداران پيوست و با گذشت 20 ماه از جنگ، چهار بار به جبهه رفت.
در عمليات‌هاي فتح‌المبين و بيت‌المقدس شرکت کرد. سرانجام در حالي که سرمست از باده شهادت بود، بر اثر اصابت ترکش خمپاره در سن 19 سالگي در تاريخ 2/3/1361 دعوت حق را لبيک گفت و نخل قامتش در خرمشهر بر زمين افتاد.

منبع:كتاب حديث عاشقان صفحه 285

شيرافکن‌ديزج در سال 1341 در آغوش پرمهر مادر جاي گرفت و از او فرامين دين اسلام را آموخت. هنوز کودکي بيش نبود، که عشق اهل‌بيت (ع) در جانش ريشه کرد و او را با فرهنگ ايثار آشنا ساخت.
مهدي کم‌کم به خيل کثير ياوران امام (ره) پيوست و سلاح بر دوش به جنگ با متجاوزين عراقي پرداخت. وي سرانجام در سال 1364 در حالي‌که 23 سال داشت، از خاک جزيره‌ي خارک بر اثر حمله هوايي دشمن به ملکوت آسمان پر کشيد.

منبع:مجله‌ي اوج

مهدي در يکي از روزهاي زيباي سال 1340 در جمع گرم و صميم خانواده‌اي متدين و مذهبي به دنيا آمد عشق به اسلام و کلمات نوراني خدا از همان کودکي در وجودش موج مي‌زد و همواره به همراه پدرش در مجالس و محافل مذهبي شرکت مي‌کرد تحصيلاتش را تا پايان دوره ابتدايي با موفقيت ادامه داد و پس از آن براي تأمين معاش خانواده به کمک پدر شتافت و در دکان ريخته‌گري مشغول کار شد و سه سال بعد از ترک تحصيل با شوق فراگيري دوباره به کلاسهاي درس بازگشت و دوره راهنمايي را به صورت شبانه به پايان رساند مهدي علاوه بر تزکيه روح به افزايش قواي جسمي نيز اهميت مي‌داد و در ورزش تيراندازي و کشتي مهارتهايي کسب نمود حتي موفق شد در رشته کشتي چند مدال بياورد اما او هرگز ورزش را هدف کسب مدال قرار نداد و هميشه مي گفت به خاطر بالا بردن نيروي جسماني و خدمت به اسلام کشتي را انتخاب کردم.
با شروع شعله‌هاي پر فروغ انقلاب مهدي نيز به نداي قلبي خود پاسخ داد و به صف مبارزان راه حق پيوست و در تظاهراتهاي خياباني حضوري فعال داشت پس از آغاز جنگ تحميلي براي کمک به رزمندگان اسلام از هيچ کوششي دريغ نکرد و تمام دارايي خود را که 150000 ريال بود عاشقانه براي آسيب ديدگان جنگ تقديم کرد پس از آن براي تقديم جان خود از طريق بسيج مستضعفين راهي جبهه‌هاي نور شد ،در جبهه چنان رشادتهات و ايثاري از خود نشان داد که دوستانش به او لقب پهلوان مهدي را داده بودند .حتي پس از مجروحيت در يکي از درگيريها با دشمن حاضر بازگشت به عقب نبود و مي‌گفت تا زمانيکه وطنم را از لوث وجود کفار آزاد سازم هرگز به شهر خود بازنمي‌گرديم.
سرانجام روح بيقرار اين سردار جوان 20 ساله اسلام راه ملکوت را در پيش گرفت و در روز بيست و سوم خرداد سال 1360 در جبهه دارخوئين حين عمليات فرمانده کل قوا، عاشقانه به سوي دوست پرواز کرد.

منبع:كتاب اسوه‌هاي شهادت در اصفهان

سال 1304 به دنيا آمد؛ نامش را " زبيده " گذاشتند و از خداوند سعادت و سلامت او را خواستار شدند. روزهاي كودكي او در چرداول استان ايلام سپري گشت و در جواني همراه و همسفر خود را يافت و خداوند به او 8 فرزند هديه داد.
زبيده سرگرم تربيت فرزندانش بود كه يك ‌باره سايه‌ي شوم مرگ بر فراز روستاي صالح‌آباد گسترانده شد و او در تاريخ 8/1/1364 در سنّ 60 سالگي بر اثر بمباران هوايي به شهادت رسيد.

منبع:كتاب لاله هاي افروختني   -  صفحه: 184

سال 1332 بود که علي‌اکبر در شهر آبادان ديده به جهان گشود و در دامان صبيه شيخ محمدحسين قدس از روحانيون سرشناس آذربايجان پرورش يافت.تحصيلات ابتدايي را در آبادان گذراند و پس از آن به همراه خانواده به تهران مهاجرت کرد و چندي بعد موفق به اخذ مدرک ديپلم گرديد.سپس در يک شرکت خصوصي دوره نقشه‌برداري را گذراند و پس از مدتي کار در شرکتهاي خصوصي به استخدام وزارت راه و ترابري درآمد در سال 1355 با بانويي مؤمنه پيمان ازدواج بست و چندي بعد بعنوان نقشه‌بردار در ذوب‌آهن اصفهان به کار پرداخت.در جريان مبارزات انقلابي او نيز به صف مبارزين پيوست و پس از آشنايي با آيت‌الله موحدي کرماني در مسجد مسلم بن عقيل خيابان نبرد به پخش اعلاميه‌هاي حضرت امام خميني (ره) پرداخت.پس از پيروزي انقلاب اسلامي پيرو فرمان امام (ره) در مورد تشکيل جهادسازندگي به همراه برادر خود (بيژن) به اين نهاد پيوست و در شهرستانهاي زابل و سراوان به ارائه خدمت به محرومين پرداخت.در ديماه سال 1359 علي‌اکبر جهت برداشتن سلاح برادر شهيد خود (بيژن) عازم جبهه شد و در سال 1360 به سپاه پاسداران پيوست و در واحد مهندسي – رزمي مشغول خدمت گرديد و چندي نيز در حفاظت از بيت امام و مجلس شوراي اسلامي انجام وظيفه نمود.پس از مدتي به سرپل ذهاب رفت و در سالهاي 61 و 62 مسئوليت واحد مهندسي – رزمي اين ناحيه را عهده‌دار گرديد و در همين ايام در عمليات مسلم بن عقيل در نواحي غربي کشور شرکت کرد در عمليات خيبر فرماندهي مهندسي – رزمي فتح را بر عهده گرفت و برادرش جهانگيز که جانشين او بود در همين عمليات به شهادت رسيد. پس از آن شيردم به قائم مقامي لشگر مهندسي 42 قدر منصوب شد و قبل از عمليات کربلاي 4 جهت گذراندن دوره آموزش فرماندهي و ستاد راهي تهران گرديد اما در ميانه کار با آغاز عمليات به جبهه بازگشت.علي‌اکبر در سال 1365 به زيارت خانه خدا مشرف شد و پس از بازگشت از سفر حج راهي جبهه شد و در عمليات کربلاي 5 در تاريخ 21/10/1365 در سن 33 سالگي مستجاب الدعوه شد و از شلمچه به آسمان پر گشود. روحش شاد

منبع:كتاب بي‌كرانه

محمدحسين شيرزائي‌پور در مورخه 1/1/1348 در شهرستان زاهدان ديده به جهان گشود. وي در پنج سالگي به مكتب‌خانه و در شش سالگي به مدرسه رفت. در حين درس خواندن در تابستان‌ها كار مي‌كرد. تحصيلات خود را تا سوم راهنمايي ادامه داد. پس از آن ترك‌تحصيل كرد و در نانوايي پدرش مشغول كار شد. محمدحسين از نظر اخلاقي بسيار خوب بود. خنده‌رو و خوشرو و با همه خانواده و فاميل خوش‌رفتار بود. در سن هجده سالگي به سربازي رفت و پس از طي دوران آموزش از طريق لشكر 77 خراسان به جبهه اعزام شد.
در آخرين سفر كه به جبهه مي‌رفت، دستان مادر را بوسيد و با خوش‌رويي گفت: «مادرجان من شهيد مي‌شوم. براي من گريه نکنيد.» سرانجام آن جوان دلاور پس از 19 بهار شيرين در تاريخ 22/6/67 در منطقه جنگي انديمشك در عمليات پدافندي به درجه رفيع شهادت نايل گرديد.

منبع:كتاب كبوتران بهشتي جلد 5 صفحه 39