ليست شهداي دفاع مقدس (ش)

نامش ملک‌حسين بود؛ اهل ايذه و متولّد نهم آبان‌ماه سال 1344 پدرش حسين شيفته‌ي اهل بيت عصمت و طهارت (ع) بود و فرزند را بر اساس آموزه‌هاي ديني اسلام پرورش داد.
ملک حسين مثل همه‌ي کودکان به مدرسه رفت و تا دوره‌ي دانشرا تحصيل نمود چرا که دوست داشت در آينده شغل معلمي را انتخاب کند اما تقدير بر آن بود که او در عمليات بدر مزد سال ها جهاد خاضعانه‌اش را از حق بگيرد.
شيخي در تاريخ 25/12/1363 در منطقه‌ي شرق دجله در سنّ 19 سالگي به بي‌کران آسمان بال گشود.

منبع:كتاب ميان مدرسه تاعشق صفحه 48

در روز بيست و سوم شهريورماه سال 1344 شهر شيراز ميزبان حضور هاشم بود. کودکي که از آغازين روزهاي حيات با مصائب سخت زندگي روبه‌رو شد. در سنين خردسالي به علت ابتلا به بيماري تا سرحد مرگ پيش رفت. ليکن با نذر و نياز و مناجات خداوند متعال شفا گرفت. شش سال بعد در برگ ريزان پائيزي پا به پاي بچه هاي محله گودگري به مدرسه رفت. دوره‌ي ابتدايي را در مدرسه‌ي حاجي زاده به پايان رساند. در همين سالها ضمن آموختن، پدر را در تأمين معاش خانواده ياري رساند و پس از پايان تحصيل در پايه‌ي دوم راهنمايي ترک تحصيل نمود. سال 1357، سال پرشور انقلاب هاشم به جمع ياوران امام (ره) پيوست. وي اندک زماني بعد از شروع جنگ از طريق ناحيه 1 مقاومت بسيج، جهت گذراندن دوره‌ي آموزشي به کازرون رفت؛ آنگاه مردانه و با عزمي پولادين قدم به ميدان جهاد نهاد مسؤول شناسايي واحد اطلاعات و عمليات لشگر 19 فجر آنچنان در کار خود دقيق بود، که به عنوان يکي از نيروهاي زبده و کارآمد شهرت يافت. سردار دلاور اسلام در روز نهم فروردين ماه سال 1366 بر اثر ترکش گلوله تانک از ناحيه‌ي چشم و صورت مجروح گرديد و ساعاتي بعد در بيمارستان صحرايي در آغوش برادرش جان به جان آفرين تسليم کرد. جزيره‌ي مجنون در آن روز مغموم با سربازي 22 ساله از لشگر خميني بدرود گفت که جاي‌جاي دشت خوزستان از خرمشهر مظلوم تا طلائيه شاهد رشادتها و دلاورمرديهاي اوست.

منبع:كتاب خلاصه خوبيها جلد 2 صفحه‌ي 169

عباس در دامن خانواده‌اي مذهبي و مستضعف در بيدگل متولّد شد. رشد مذهبي، اخلاقي، تربيت اسلامي و تعهد به انجام فرايض ديني در روح بزرگ عباس تأثير به سزايي داشت. سال پنجم تحصيل هم‌زمان با قيام مردم مسلمان به رهبري امام خميني (ره) بود که عباس هم خود را موظف در مسايل انقلاب مي‌دانست و در راهپيمايي‌ها شرکت مي‌کرد.
پس از پيروزي انقلاب، دوران راهنمايي را در مدرسه‌ي شهيد علي خدمتي آغاز کرد و اين دوره را هم با موفقيت تمام کرد. در اين زمان بود که رهبر انقلاب دستور تشکيل ارتش بيست ميليوني را صادر فرمود و عباس هم يکي از سربازان فداکار رهبرش شد و براي گذراندن دوره‌ي آموزش نظامي وارد بسيج شد و پس از پايان آموزش در پايگاه بسيج صاحب‌الزمان (عج)، در واحد پرسنلي پايگاه مشغول خدمت شد. تقارن ايام فعاليت در پايگاه بسيج و جنگ تحميلي، زمينه‌اي مناسب براي حرکت عباس به سوي جبهه‌ها شد و در جبهه‌ها در واحد پدافند هوايي مشغول حراست از آسمان کشور اسلامي خود شد. او پس از 3 ماه حضور در جبهه براي تجديد ديدار با خانواده‌اش، بازگشت و مجدداً در تاريخ 11/2/1362 جهت کمک به مردم بلوچستان عازم آن ديار شد و مدت 3 ماه هم در آن منطقه خدمت کرد و براي مرتبه‌ي سوم در تاريخ 28/6/1362 به جبهه اعزام شد و به جمع رزمندگان لشکر 14 امام حسين (ع) پيوست و توفيق شرکت در عمليات والفجر 4 را پيدا کرد که منجر به مجروح شدن و اسارت ايشان شد ولي به خواست و مشيت الهي موفق به فرار از چنگ دژخيمان بعثي شد.
او پس از گذراندن دوران نقاهت در بيمارستان و پيدا کردن بهبودي نسبي براي مرتبه‌ي چهارم در تاريخ 21/1/1364 به لشگر 8 نجف اشرف اعزام و در واحد تخريب لشگر براي باز کردن معبر در ميادين مين جهت عبور رزمندگان مشغول شد.
عباس تا شروع عمليات بزرگ و سراسري والفجر 8 (‌فتح فاو ) در جبهه ماند و در اين عمليات هم به عنوان تخريبچي پيشگام با گردان‌هاي خط‌شکن، به صف دشمن زبون بعثي حمله برد تا اين‌که در تاريخ 25/11/1364 به اجر و مزد ماه‌ها جهاد و مبارزه در راه خدا نايل آمد و شهادت در راه خدا را با آغوش باز و چهره‌اي خندان پذيرا شد.

منبع:روزنامه كيهان   -  تاریخ:  1381/10/28 -  صفحه: 13

غلام‌رضا شيخي ستوده به سال 1341 در زاهدان متولد شد. تحصيلاتش را تا مقطع راهنمايي به پايان برد. زمان سربازي در زمينه‌هاي صنعتي فعاليت داشت. هيچ‌گاه از انجام تكاليف ديني‌اش به ويژه نماز غافل نبود. به نيازمندان در حدّ توانايي‌اش كمك مي‌نمود. امام (ره) را دوست مي‌داشت و هميشه يادآور اين نكته بود كه ما انقلاب را از بركت وجود امام (ره) داريم.
غلام‌رضا پس از يك سال حضور در جبهه نبرد با بعثيون كافر در سال 1361 آماج تير مستقيم دشمن قرار گرفت و در سن 20 سالگي به درجه رفيع شهادت نايل آمد.

منبع:كتاب كبوتران بهشتي جلد 5 صفحه 34

بهرام شيخي در سال 1339 در شهرستان خمين ديده به جهان گشود. دوران كودكي را در آغوش پرمهر خانواده سپري كرد و قدم بر عرصه دانش نهاد. وي پس از اخذر مدرك ديپلم به خدمت سربازي رفت، در آنجا با دو دانشجوي انقلابي آشنا شد. همين امر سبب گشت تا وارد جريانات سياسي كشور شود و در راه مبارزه با رژيم شاه فعاليت خود را آغاز كند. در جريان انقلاب با پيام امام (ره) از پادگان نظامي گريخت و همراه با امت حزب الله وارد ميدان مبارزه شد . پس از پيروزي انقلاب به عضويت سپاه درآمد و به عنوان مسئول عمليات فعاليت چشمگيري انجام داد. زمانيكه ضد انقلاب قصد داشت خطه «كردستان» را به آشوب بكشد «شيخي» براي نبرد با اشرار به كردستان رفت و پس از شروع جنگ تحميلي به منطقه جنوب عزيمت نمود. منطقه عملياتي «فتح المبين» شاهد حماسه‌هاي اوست. وي در عمليات «خيبر» به عنوان معاون تيپ دوم لشگر 17 علي بن ابيطالب (ع) معرفي شد و در عمليات «بدر» به عنوان معاونت تيپ سوم لشگر 17علي بن ابيطالب(ع) هدايت نيروهاي عملياتي را بر عهده گرفت. در همين عمليات براي شناسايي به منطقه «طلائيه» رفت و گرفتار كمين دشمن زبون گشت و با آتش كينه بعثيان در تاريخ چهاردهم فروردين ماه سال 1364 به مقام رفيع شهادت دست يافت.

منبع:كتاب سرداران خميني- دفتر سوم

روز سوم آذرماه سال 1344 در روستاي " ميرملکي " استان فارس در خانواده‌اي مذهبي ديده به جهان گشود و تحصيلات ابتدايي را در زادگاهش به پايان رساند.
اوايل انقلاب اسلامي با آن که نوجواني سيزده ساله بود، فعالانه در تظاهرات و راهپيمايي‌ها شرکت کرد. با آغاز جنگ تحميلي عراق عليه ايران، به دفاع از مرزهاي ميهن اسلامي پرداخت. عشق به شهادت، تمام وجودش را فرا گرفته و آرزوي ديدار معشوق بي‌تابش کرده بود. سخنان شورانگيز وي در آستانه‌ي سومين اعزامش به جبهه، حاکي از عشق به شهادت و ارادتش به امام خميني (ره) است: « ننگ باد مرا که حسين زمان، مرا به کمک بخواهد و لبيک نگويم. »
سرانجام در تاريخ 18/2/1361 در حالي که بي‌صبرانه به استقبال شهادت مي‌رفت، در عمليات بيت‌المقدس در تاريخ 18/2/1361 در سن 17 سالگي به آروزي خويش رسيد.

منبع:كتاب حديث عاشقان صفحه 288

عبدالله شيرازي در سال 1330 در روستاي ترقويي از توابع شهرستان زابل ديده به جهان گشود. در شش ماهگي از نعمت وجود مادر محروم گشت و دوران شيرخوارگي را در دامن يکي از زنان مؤمن و پرهيزگار روستا گذراند و تا اخذ مدرک سيکل ادامه تحصيل داد. براي گذراندن دوران مقدس سربازي به ارتش پيوست و دو سال خدمت را در کرمان سپري کرد. پس از خدمت به استخدام ارتش درآمد. با آغاز جنگ‌تحميلي شيرازي به ميادين نبرد حق عليه باطل اعزام گرديد و مدت هفت سال در اکثر عمليا‌ت‌ها شرکت جست و دلاوري‌هاي فراواني از خود نشان داد. وي فردي مهربان و باگذشت بود . به پدر و مادر احترام مي‌گذاشت. او هشت سال در جبهه بود و کمتر موفق به ديدار فرزندش مي‌شد. سرانجام در تاريخ 27/12/66 در جبهه سومار در سن 36 سالگي بر اثر اصابت ترکش خمپاره مزدوران بعثي در حالي‌که 36 بهار از عمر بابرکتش گذشته بود به فيض شهادت نايل آمد.

منبع:كتاب كبوتران بهشتي جلد 5 صفحه 38