ليست شهداي دفاع مقدس (ش)

در سال 1345 ابوالقاسم شعباني در شهر مقدس قم، همراه برادر دوقلويش هادي، ديده به جهان گشود. شش بهار از عمرش مي‌گذشت که پدر را از دست داد. تا کلاس پنجم ابتدايي درس خواند و پس از آن براي کمک به مادر، مدرسه را رها کرد و مشغول کار شد.
مادر با قالي بافي زندگي را مي گذراند و سعي داشت سختي زندگي را براي فرزندانش کمرنگ کند. ابوالقاسم از هيچ تلاشي براي کمک به مادر دريغ نمي‌کرد. او در حرفه‌ي برق‌کشي ساختمان مشغول به کار شد و تمام پولي را که از اين راه به دست مي‌آورد، به مادر مي‌داد تا در سختي نباشد؛ چرا که علاقه ي زيادي به مادر داشت و هميشه آرزو داشت که بتواند زحمات مادر را جبران کند.
در يک حادثه دست و پايش شکست و او از اين بابت که مادرش به زحمت افتاده، خيلي ناراحت بود. برادران دوقلو، پس از رسيدنِ موعد سربازي، به ياسوج رفتند. ابوالقاسم به دليل بيماري، از ادامه‌ي دوره‌ي آموزشي معاف شد و پس از گذراندن يک سال خدمت، مقرر شد که هادي به سوسنگرد و ابوالقاسم به منظريه اعزام شود. اما ابوالقاسم به هادي گفت: « من به جاي تو به منطقه مي‌روم و تو نزد مادر بمان. »
سپس داوطلبانه به منطقه اعزام شد. شبي که برگه‌ي ترخيص ابوالقاسم صادر مي شد، آغاز عمليات فکه بود. حملات دشمن شدت گرفته بود. ابوالقاسم به همراه دوستش مسير خيلي زيادي را پياده طي کرده بودند، اما او از فرط خستگي نتوانست به مسير ادامه دهد؛ از دوستش خواسته بود که او برود و خود را نجات دهد.
هم‌رزم ابوالقاسم، به تنهايي مسير را ادامه داد؛ اما او نيز پس از خستگي بي‌هوش شد. وقتي نيروهاي کمکي او را پيدا کردند، گفت: « من با شعباني بودم. » اما هيچ نشاني از ابوالقاسم پيدا نشد.
او که قلبش سرشار از عشق و معرفت بود، در روز بيست و يکم تيرماه 1367 در خوزستان، در سنّ 22 سالگي به شهادت رسيد و هيچ نشاني از پيکرش يافت نشد.

منبع:كتاب سبزقامتان صفحه 171

سال 1341 به دنيا آمد؛ نامش را " ابوالقاسم " نهادند و برايش آرزوي سلامتي و سعادت نمودند.
او سال‌هاي کودکي و نوجواني را در سايه‌ي دستان نوازشگر پدر و مادري فرزانه سپري کرد و با پيروزي انقلاب، لباس سبز سپاه پاسداران را بر تن نمود.
شعباني در زمان جنگ تحميلي به صفوف رزمندگان اسلام پيوست و سرانجام نامش در جرگه‌ي شاهدان عمليات عاشوراي 3 ثبت شد و در روز بيست و چهارم مردادماه سال 1364 در سنّ 23 سالگي در شمال فکه به شهادت رسيد.

منبع:روزنامه جمهوري اسلامي   -  تاریخ:  1381/3/6

جهان شعباني در چهارمين روز از ارديبهشت ماه سال 1346 در استان اردبيل چشم به هستي گشود.ايام کودکي را با نشاط و شادي در دل طبيعت سپري کرد و تحصيلات خود را تا پايان مقطع ابتدايي ادامه داد.با رسيدن به سن 18 سالگي جهت انجام خدمت نظام وظيفه به ارتش پيوست و پس از بيست ماه خدمت شجاعانه در بيست و يکمين روز از مردادماه سال 1366 در سن 20 سالگي در منطقه ميمندبه شهادت رسيد.پيکر مطهر او را در بهشت زهرا (س) به خاک سپردند.

منبع:پرونده شهيد در بسيج اسلامشهر

حسن در سال 1349 به دنيا آمد؛ روزهاي كودكي‌اش را در شهرستان لنگرود استان گيلان سپري كرد و در ميان مردماني مومن و متعهّد به دين اسلام بزرگ شد. هنوز 7 سال بيشتر نداشت كه راهي مدرسه گشت تا توشه‌اي از علم روز بردارد.
شعباني در زمان جنگ تحميلي درس و مدرسه را رها كرد و راهي خطوط مقدم رزم گرديد. او دلاورانه در جبهه جنگيد و سرانجام در تاريخ 11/6/1365 در جبهه‌ي حاج‌عمران هنگامي‌كه 16 سال بيشتر نداشت، در عمليات كربلاي 2 به آرزوي ديرينه‌اش دست يافت.

منبع:روزنامه جمهوري اسلامي   -  تاریخ:  1383/11/25

شعباني در سال 1341 در روستاي اهران دماوند در يك خانواده مذهبي به دنيا آمد. دوران تحصيل خود را با موفقيت به پايان رساند. پس از پيروزي انقلاب اسلامي در تشكيل پايگاه بسيج محله تلاش زيادي نمود. پيوسته به مردم محروم و مستضعف كمك مي‌كرد. سپس وارد نظام تعليم و تربيت شد و به شغل مقدس معلمي پرداخت. در جريان جنگ تحميلي به جبهه اعزام شد و سرانجام در تاريخ 10/2/1362 در منطقه قصرشيريندر سن 21 سالگي به آرزوي خود كه همان شهادت بود نايل آمد.

منبع:كتاب يادياران

اصغر شعباني در سال 1336 در خانواده‌اي مهربان و صميمي ديده به جهان گشود.در هفتمين پائيز زندگي به مدرسه رفت و پس از پايان دوره تحصيلات ابتدايي جهت کمک به تامين معاش خانواده به کار پرداخت بواسطه علاقه‌اي که به کارهاي فني داشت حرفه لوله‌کشي و جوشکاري را برگزيد و دستان پينه بسته‌اش او را به جمع مردان کوچک اما سخت‌کوش پيوند داد. سالها گذشت و در سال 1355 اصغر راهي خدمت نظام وظيفه شد دوره آموزشي را در زابل گذراند و براي گذراندن باقي مانده دوران خدمت به زاهدان اعزام شد و در آنجا فقر و محروميت مردم منطقه را از نزديک مشاهده کرد. او که خود نيز زخم خورده بيداد حکومت شاهنشاهي بود در اعتراض به ظلم دستگاه حاکم بازداشت و زنداني شد.روزها از پي هم گذشتند و دوران خدمت سربازي به سر رسيد.بازگشت اصغر به جمع خانواده مصادف با روزهاي اوج‌گيري قيام انقلابي مردم ايران بود و او نيز چون مبارزي شجاع به جمع انقلابيون پيوست و با شرکت در تظاهرات و حرکت‌هاي انقلابي از قبيل همراهي با جوانان محل در گشت‌هاي شبانه به منظور تکثير و پخش اعلاميه و ....به نداي رهبر انقلاب لبيک گفت و بارها به سبب شرکت در تظاهرات و پايين کشيدن مجسمه‌هاي شاه مورد تعقيب قرار گرفت. سرانجام دوازدهم بهمن 1357 از راه رسيد و خورشيد آرزوي مردم ايران طلوع کرد با به ثمر رسيدن انقلاب اسلامي اينبار اصغر به منظور حفاظت از اين نهال نورسته پا به ميدان نبرد نهاد و با پاسداريهاي شبانه از انقلاب حمايت نمود. سپس در بيمارستان شريعتي مشغول به کار شد او که همدردي صميمي براي بيماران بود با شروع جنگ تحميلي به جبهه‌هاي نبرد شتافت و پس از رشادت‌هاي بسيار سرانجام در تاريخ 11/9/1360 در سن 24 سالگي در عمليات طريق‌القدس در سن 24 سالگي در منطقه بستان با اصابت ترکش خمپاره به وصال معبود رسيد و پاداش مجاهدتهاي خالصانه خود را از دست ساقي کوثر دريافت کرد. روحش شاد و يادش گرامي باد

منبع:كتاب اسوه‌هاي شهادت در اصفهان

صداي " محمدمهدي " كه در فضا پيچيد، خيال همه راحت شد. او در سال 1342 در شهرستان خمين براي اولين بار چشم‌هايش را گشود. محمدمهدي كم‌كم بزرگ مي‌شد و راه و رسم زيستن را ياد مي‌گرفت. درس و مدرسه را تا پايان دوره‌ي ابتدايي ادامه داد سپس به كارگري مشغول شد.
فريادهاي اعتراض‌آميز مردم، خبر از انقلابي عظيم مي‌داد؛ انقلابي كه قرار بود همه چيز را عوض كند. محمدمهدي آن زمان نوجواني غيور بود كه هر جا صداي امت حزب‌الله بلند مي‌شد، او نيز مردانه شعار مي‌داد و در صفوف مبارزين جاي مي‌گرفت. انقلاب كه پيروز شد، حال و هواي كشور و مردم طوري ديگر بود؛ امام مردم هنوز حلاوت انقلاب را آن‌طوري كه بايد نچشيده بودند كه جنگ شروع، جنگي نابرابر ميان حق و باطل.
" محمدمهدي " با شروع جنگ تحميلي در يك دوره‌ي آموزشي نظامي شركت كرد و سپس به كردستان اعزام گرديد و در عمليات طريق‌القدس شركت كرد. محمدمهدي پس از حضور دلاورانه‌اش در عمليات طريق‌القدس، در عمليات بيت‌المقدس شركت كرد تا اين‌كه سرانجام در عمليات ظفرمندانه‌ي " رمضان " در روز چهارم مردادماه سال 1361 در سنّ 19 سالگي روحش از قفس تن رها شد و به ملكوت پيوست.

منبع:روزنامه كيهان   -  تاریخ:  1379/19/9

غلام‌حسين شفايي در روز اول تيرماه سال 1339 هـ. ش در شهرستان زنجان چشم به جهان گشود. تحصيلات مقدماتي را در زادگاه خود با موفقيت به پايان رساند. در آزمون سراسري سال 1357 دانشگاه‌ها در رشته ي « رياضي » دانشگاه تبريز پذيرفته شد. شفايي از کودکي با قرآن و معارف اسلامي آشنا بود. در نمازهاي جماعت و مجالس سخنراني شرکت مي‌کرد. غذا کم مي‌خورد و لباس ساده مي‌پوشيد. رفتارش با فروتني و تواضع همراه بود. تيزبيني خاصي داشت و به دليل آشنايي با قرآن و نهج‌البلاغ پشتوانه‌ي بزرگي براي دانشجويان مسلمان به حساب مي‌آمد.
حق را مي‌گفت و از هيچ کسي ابايي نداشت و از کم‌توجهي بعضي از مسئولين به مسايل و مشکلات دانشگاه رنج مي‌برد و جبهه را به عنوان مکاني براي تسکين دردهايش انتخاب مي‌نمود. از نوجواني در کلاس‌هاي قرآن و جلسات درس علامه‌طباطبايي که در زنجان تشکيل مي‌شد، شرکت مي‌کرد. در سال 1356 با دانشگاه آشنا شد که از آن طريق وارد فعاليت‌هاي سياسي گرديده و با نهضت مردم مسلمان ايران همراهي نمود.
بعد از پيروزي انقلاب اسلامي و بازگشايي دانشگاه‌ها به عضويت جهاد دانشگاهي درآمد و مسئوليت کميته‌ي علوم تجربي آن را به عهده گرفت که منشا خدمات زيادي در اين قسمت گرديد. سپس براي فعاليت عقيدتي – سياسي وارد کميته فرهنگي جهاد دانشگاهي گرديد و همزمان با انجمن اسلامي دانشجويان همکاري نمود که بعدها چندين بار به عضويت شوراي مرکزي آن انتخاب گرديد.
با شروع جنگ تحميلي، بارها از طريق سپاه عازم ميادين نبرد گرديد که در آخرين اعزام بر اثر اصابت ترکش خمپاره در عمليات « کربلاي پنج »به تاريخ 5/12/1365 در سن 26 سالگي کنار نهرجاسم به فيض عظيم شهادت نايل آمد.

منبع:پرونده شهيد در مديريت فرهنگي دانشگاه تبريز