ليست شهداي دفاع مقدس (ن)

حميد در روز دوم آبان‌ماه سال 1343 در خانواده‌اي متوسط در محله‌ي «کهوردان» لامرد ديده به جهان گشود. در دبستان شهيد صفايي به تحصيل پرداخت و پس از پايان دوره‌ي ابتدايي به مدرسه‌ي راهنمايي شهيد اندرزگوي لامرد رفت. پس از پيروزي انقلاب در مقابل خطوط انحرافي و منافقين قاطعانه ايستاد و از مواضع انقلاب دفاع کرد.
با شروع جنگ تحميلي، درس و مشق را کنار نهاد و به سپاه پاسداران پيوست. در سپاه به آموزش نيروهاي مردمي پرداخت و از بنيانگذاران بسيج «چاهورز» بود. براي جهاد با متجاوزان بعثي، اولين بار به غرب رفت و دو ماه در جبهه‌ي بازي‌دراز با دشمن جنگيد. سپس در عمليات بزرگ فتح‌المبين که در غرب دزفول صورت گرفت، شرکت کرد. در آخرين اعزامش به جبهه چنان گرم و صميمي خداحافظي کرد که همه احساس کردند شهيد خواهد شد. در تاريخ 29/4/1362 به منظور خارج کردن شهرهاي کردنشين از زير آتش دشمن، در عمليات والفجر 2 که در منطقه‌ي حاج‌عمران انجام شد، فعالانه حضور يافت.
پس از تصرف پادگان حاج‌عمران و تپه‌هاي اطراف آن، در حالي که براي تصرف تنگه‌ي «دربند» هجوم برده بود، در يک نبرد سهمگين با دشمن در تاريخ 2/5/1362 در سن 19 سالگي زخمي شد و به درجه‌ي رفيع شهادت نائل آمد. جنازه‌ي مطهرش بعد از گذشت يک ماه،‌ هنگام پيشروي نيروهاي اسلام به دست آمد و پس از انتقال به زادگاهش، در ميان استقبال پرشور مردم، در گلزار شهداي کهوردان به خاک سپرده شد.
روحش شاد و يادش گرامي باد

منبع:كتاب حديث عاشقان صفحه 469

احمد در سال 1337 در خانواده مذهبي چشم به جهان گشود، و بعد از اتمام دوران تحصيلات و اخذ مدرک ديپلم به عنوان معلم جذب آموزش و پرورش شد وي بعد از تشکيل خانواده در شهر ورامين ساکن شد و از آنجا به جبهه‌هاي حق عليه باطل رفت و سرانجام در تاريخ4/4/67 در منطقه جزيره مجنون در سن 30 سالگي جاويدالاثر گشت.

منبع:كتاب يادياران

يوسف در سال 1339 در شهرستان بوشهر ديده به جهان گشود، پدر تلاش زيادي براي تربيت اسلامي او انجام داد و يوسف تحت تعليمات عالمانه خانواده بزرگ شد. هميشه به دنبال شناخت خدا بود.
علاقه زيادي به خواندن قرآن و نهج‌البلاغه داشت، قرآن را با صوت زيبا قرائت مي‌کرد و هميشه دوست داشت، لباسي بپوشد که جلب توجه نکند. آموختن، مهم‌ترين دغدغه آن روزهاي يوسف بود. به کارهاي فني و اختراعات علاقه داشت.
مدرک ديپلم خود را در رشته مکانيک دريافت کرد و ضمن آن از فراگيري کارهاي برقي نيز خودداري نکرد. اسباب‌بازي‌هايي که او مي‌ساخت، هيچ‌کس به فکرش نمي‌رسيد که فردي بتواند اين‌گونه تميز و منظم آنها را بسازد. تبحر زيادي در تعمير موتور ماشين داشت. يوسف علاوه بر اين‌که در زمان رژيم شاهنشاهي در مبارزات فعال بود، پس از پيروزي انقلاب به عضويت سپاه پاسداران درآمد و با شروع جنگ تحميلي مردانه در ميدان نبرد حاضر شد. هر وقت که به شهر، باز مي‌گشت بچه‌هاي مسجد توحيد را به حضور در جبهه تشويق مي‌کرد.
ناصري در عمليات‌هاي طراح و طريق‌القدس شرکت کرد و سرانجام در عمليات فتح‌المبين در سن 22 سالگي در تاريخ 2/1/1361 در منطقه شوش، خون سرخ خود را تقديم به اسلام نمود.
پيکر پاکش را در بوشهر به خاک سپردند.

منبع:كتاب نردبان توحيد جلد2 صفحه 205

سيروس در سال 1345 چشم بر جهان هستي گشود. كودكي او در سايه پرمهر خانواده سپري گشت و تعليمات دين مبين اسلام را از آنان فراگرفت. ناصري خيلي زود درس ايثار و جوانمردي را از مكتب سرخ سيدالشهدا آموخت و دل‌بسته سيره اهل‌بيت (ع) گشت.
وي با آغاز جنگ‌تحميلي در جرگه سربازان لشكر اسلام به مصاف با بعثيان پرداخت و سرانجام در سال 1364 در منطقه‌ي فاو و در عمليات والفجر 8 از شربت طهور بهشتي نوشيد و در سن 19 سالگي شهيد راه حق شد.

منبع:مجله‌ي اوج

رسول ناصري در سال 1333 در منطقه رهنان شهر اصفهان ديده به جهان گشود.با رسيدن به سن هفت سالگي به مدرسه رفت و تحصيلات خود را تا اخذ مدرک ديپلم از دبيرستان شبانه صائب ادامه داد. در سال 1356 به خدمت سربازي اعزام شد اما پس از چندي به فرمان امام خميني (ره)‌ از پادگان گريخت و به صف مبارزين انقلابي پيوست. با پيروزي انقلاب اسلامي پس از اتمام باقيمانده خدمت زير پرچم شغل معلمي را برگزيد تا عفريت جهل را از مرز و بوم ايران بتاراند اما آغاز جنگ تحميلي او را به سنگري ديگر کشاند و با حضور در جبهه‌هاي نبرد شرکت در چندين عمليات هنرآموز مکتب عشق گرديد و سرانجام در تاريخ 5/12/1365 در عمليات کربلاي 5 و در سن 32 سالگي با کارنامه‌اي درخشان به امضاي حسين بن علي (ع) از اين مکتب فارغ‌التحصيل گشت و دو فرزند به يادگار از خود بر جاي گذارد. روحش شاد

منبع:كتاب سرگذشت سرافرازان جلد2

مهرداد در سال 1344 ديده به جهان هستي گشود. روزها و ماه هاي خردسالي و کودکي از پي هم گذشت و او رعنا قامتي صبور گشت.
او عاشقي پاک باخته و دلاوري بي‌باک بود. زماني که ارتش رژيم بعث به ايران حمله کرد، مهرداد با وجودي که هنوز نوجوان بود، سلاح بر دوش گرفت و عازم خطوط مقدم جهاد شد.
وي بعد از نبردي شجاعانه در روز سوم خردادماه سال 1361 هنگام عمليات بيت المقدس در شلمچه در سن 17 سالگي به شهادت رسيد.

منبع:عاشورائيان شماره 11 صفحه 8

محمود ناطق‌زاده، فرزند اسماعيل، در تاريخ 20/10/1340 ش در خانواده‌اي مذهبي و اهل ديانت، در شهرستان ديلم چشم به جهان هستي گشود. پدرش در يکي از کشورهاي عربي حوزه‌ي خليج‌فارس کار مي‌کرد. هم‌چنين از طريق صيادي نيز امرار معاش مي‌کرد و براي به دست‌ آوردن لقمه‌اي نان حلال براي اهل و عيال خويش، دور از خانواده به سر مي‌برد.
محمود در هفت‌ سالگي راهي دبستان شد تا به فراگيري علم و دانش کسب معرفت بپردازد. او در دوران مدرسه، دانش‌آموزي مستعد و ممتاز بود و تا سال اول راهنمايي در مدرسه ماند.
سال‌هاي بعد، به خاطر فقر مالي و کمک به اقتصاد خانواده، مدرسه و تحصيل را رها کرد و به ماهي‌گيري روي آورد تا از اين راه به خانواده و پدر و مادر خود کمک کند. او در سال 1359 ش به خدمت مقدس سربازي اعزام شد و در تاريخ 11/6/1360، در منطقه‌ي «بازي دراز» و در عمليات «رجايي، باهنر» در سن 20 سالگي به درجه‌ي رفيع شهادت نايل گرديد و به لقاي دوست پيوست و حتي نشاني از پيکر مطهر او يافت نشد.

منبع:كتاب تولد صبح صفحه 105

مرتضي فرزند احمد در تاريخ 1/6/1344 در شهرستان ديلم، در خانواده‌اي متدين و مذهبي به دنيا آمد. پدرش ملوان بود و از اين طريق معاش خانواده را تأمين مي‌کرد.
مرتضي دوران تحصيلات ابتدايي و راهنمايي خود را با موفقيت پشت سر گذاشت و وارد دبيرستان شد. با اوج‌گيري انقلاب اسلامي در صف ياران امام (ره) قرار گرفت و همراه جان برکفان مبارز فرياد مرگ بر شاه سرداد.
سال 1363 مدرک ديپلم تجربي را دريافت نمود، سپس به خدمت نظام وظيفه اعزام گشت. او دوران آموزشي خود را در توپ‌خانه‌ي اصفهان گذراند. با موفقيت در امتحانات نظامي و عقيدتي، موفق به دريافت درجه‌ي گروهبان دومي گرديد.
مرتضي به عنوان ديده‌بان قدم به عرصه‌ي جهاد نهاد و در عمليات والفجر 8 بر اثر تصادف در ناحيه‌ي سر دچار سه شکستگي شد. علاوه بر آن بر اثر اصابت ترکش خمپاره مصدوم گرديد.
ناطق‌زاده پس از 18 ماه پيکار در تاريخ 23/1/1365 ساعت 12:30 بر اثر اصابت ترکش خمپاره‌ي 81 که در نزديکي‌اش منفجر شد، در منطقه‌ي شرهاني در سن 21 سالگي به کاروان شهيدان پيوست.
مزار پاکش در گلزار شهداي ديلم قرار دارد.

منبع:كتاب تولد صبح صفحه 247

سال 1338 در منطقه رهنان شهرستان اصفهان کودکي به نام مصطفي در خانواده‌اي ساده و صميمي پا به عرصه هستي نهاد. دوران پرنشاط کودکي را در کنار خانواده از تربيت ديني و اسلامي بهره جست و با گام نهادن در هفتمين بهار زندگي آموختن را شرط لازم براي زيستن دانست و تحصيلات خود را تا پايان مقطع ابتدايي با موفقيت به پايان رساند با وجود کوچکي مرد بزرگي بود و مشکلات اقتصادي خانواده را خوب درک مي‌کرد به همين جهت در يک کارگاه مبلسازي مشغول به کار شد ولي در عين حال لحظه‌اي از انديشه ادامه تحصيل غافل نبود و به طور شبانه تا سال اول دبیرستان ادامه تحصيل داد با اوج‌گيري مبارزات انقلابي مردم در جهت فروپاشي نظام خائن پهلوي در کنار مبارزان در تظاهرات راهپيمائي‌ها و پخش اعلاميه‌ها حضوري سبز داشت در سال 1356 مصادف با پيروزي انقلاب اسلامي به خدمت مقدس سربازي اعزام شد و در جريان مبارزات مردمي و ديني طي فرمان امام از سربازخانه فرار کرد و بعد از به ثمر رسيدن انقلاب شکوهمند اسلامي مجدداً به سربازي خود ادامه داد .بعد از پايان خدمت کارگاه مبلمان سازي تاسيس کرد و هنوز مردم شريف ايران طعم خوش آزادي را درست نچشيده بودند که به امتحاني ديگر دعوت شدند مصطفي همانگونه که بارها فرمان امام را لبيک گفته بود اين بار نيز خود را به جبهه‌هاي نبرد رساند و با شجاعتي فراوان در عملياتهاي مختلف حماسه آفريد سرانجام در عمليات آزادسازي خرمشهر (بيت‌المقدس) در تاريخ 2/3/1361 در سن 23 سالگي در خونين شهر به ديدار دوست شتافت مزار اين شهيد والامقام در گلزار شهداي اصفهان قرار دارد روحش شاد و يادش گرامي باد.

منبع:سرگذشت سرافرازان 1

در هجدهم ارديبهشت ماه سال 1333 هجري شمسي مصادف با ماه رمضان و نزول رحمت الهي, خداوند رحمتي را براي خانواده ناظريان به زمين فرستاد و آنان به يمن اين ماه مبارك او را «رمضان»(1) ناميدند. هنوز كودكي بيش نبود كه در غم از دست دادن مادر گونه‌هايش تر گشت و با مرگ پدر در سن ده سالگي دوباره به سوگ نشست.
زمان كوتاهي نگذشت كه برادرش نيز دار فاني را وداع گفت اما رمضان بر الطاف خداوند اميدوار بود ومي دانست پروردگار بهترين محافظ است, به همين دليل تحصيلات خود را در منزل دايي‌اش تا كلاس ششم ابتدايي ادامه داد و بعد از آن براي تأمين معاش به كار پرداخت. آغاز نوجواني رمضان همزمان با اوج گيري نهضت اسلامي به رهبري امام (ره) بود و او آگاهانه با انتخاب امام (ره) به عنوان مرجع تقليد و شركت در تمامي صحنه‌هاي مبارزات عليه رژيم پهلوي به جرگه سربازان روح الله (ره) پيوست.
ناظريان پس از پيروزي انقلاب وارد نهاد مقدس سپاه شد و در سال 1360 با كلام آسماني امام (ره) جهت قرائت خطبه عقد زندگي‌اش را متبرك ساخت و سخن امام (ره) را كه خطاب به او و همسرش فرمود: «برويد با هم سازش كنيد و خوشبخت شويد.» به گوش جان سپرد. او اولين مرتبه در سپاه مسئوليت يك گروه نه نفره از گروهان 3 گردان هفت سپاه را بر عهده گرفت اما پس از مدت كوتاهي با نشان دادن توانايي‌ و قدرت عمل فراوانش پله‌هاي ترقي را پيمود و در عمليات والفجر 8 فرماندهي گردان حضرت علي اصغر (ع) از لشگر ده سيد الشهدا (ع) را به جان و دل پذيرفت.او مسئوليت جانشين دوم ستاد پادگان ابوذر-قائم مقام فرماندهي پادگان ابوذر، جانشين گردان حضرت علي‌اصغر (ع) و جانشين گردان پادگان وليعصر (عج) را پذيرفت.
سرانجام فرمانده دلاور لشگر 10 سيد الشهدا در جزيره فاو در اول اسفند ماه سال 1364 به عرش پرگشود و جانش را در طبق اخلاص نهاده و به دوست تقديم كرد. پيكر مطهر او براي هميشه در منطقه عملياتي والفجر 8 باقي ماند تا ستاره‌اي گمشده در آسمان ميهن باشد.
1- نام مستعار شهيد بهروز بوده است.

منبع:كتاب سرداراران سپاه توحيد

عبدالعلي در سال 1340 در شهرستان جهرم متولد شد. روزهاي کودکي را با شادي سپري کرد. سپس به مدرسه رفت و به آموخت پرداخت و توانست تا پايان اخذ مدرک ديپلم تحصيل نمايد. در همين سال‌ها به جرگه مبارزان راه حق پيوست. براي مدتي از محضر آيت‌الله شيرازي در شهر قم کسب فيض نمود.
با پيروزي انقلاب شعله‌هاي اشتياق خود را براي خدمت در راه اسلام با پيوستن به سبزپوشان سرافراز سپاه فرونشاند. فرمانده گردان تخريب از تيپ 33 المهدي (عج) در عمليات‌هاي فتح‌المبين، خيبر، کربلاي 4 و 5 حماسه آفريد و سه مرتبه از ناحيه پا، شکم و کتف مجروح گرديد.
او سرانجام در تاريخ 4/11/1365 مزد سال‌ها مؤانست خود را با قرآن در هنگام گرفتن وضو از باري تعالي گرفت. او در سن 25 سالگي براثر اصابت گلوله توپ شقايق‌زار شلمچه را از قطرات خون خويش رنگين ساخت. پيکرش را در گلستان فردوس شهرستان جهرم به خاک سپردند.

منبع:كتاب خلاصه خوبيها جلد 3 صفحه 243

محمد در روز دهم دی ماه سال 1344 در شهرستان کنگان به دنیا آمد و روزهای پرنشاط کودکی را پشت سر گذاشت. محمد مثل همه ی کودکان در سن 7 سالگی به مدرسه رفت اما هنوز دانش آموز بود که راهی میدان جنگ شد و سرانجام در تاریخ 16/1/1361 بعد از عملیات فتح المبین در منطقه رقابیه به شهادت رسید و در گلزار شهدای کنگان آرام گرفت.

منبع:مجله عرشيان شماره 26

اولين روز از بهار سال 1345 بود؛ هواي مهاباد کم‌کم سوز زمستاني‌اش را فراموش مي‌کرد. پرندگان مسابقه گذاشته بودند تا خبر تولّد تو را زودتر به پدرت برسانند. پدر نامت را نادر گذاشت تا نادره‌ي دوران گردي.
کم‌کم بايد آماده‌ي مدرسه رفتن مي‌شدي مهرماه از راه رسيده بود و تو با ذوق کودکانه‌ات در راه مدرسه مي‌دويدي. مي‌خواستي زودتر به مدرسه برسي و درس را شروع کني؛ فرصت نشد. شايد هم شرايط مهيا نبود؛ نمي‌دانم دليلش چه بود که تو با آن همه استعداد فقط تا سوم راهنمايي درس خواندي.
انگار منتظر بودي؛ منتظر فرمان امام تا به سربازي بروي و همين که امام فرمان داد، خودت را معرفي کردي و به سربازي رفتي. محل خدمتت گردان 784 لشگر 21 حمزه (ع) نيروي زميني ارتش بود. تو مي‌جنگيدي و ما دعا مي‌کرديم. تو مي‌جنگيدي و ما افتخار مي‌کرديم.
اما يک باره هواي پرواز کردي؛ پرواز به سوي نور. مگر چند سالت بود؟ فقط 22 سالت بود که در روز بيست و يکم تيرماه سال 1367زبيدات شوش را با خونت رنگين کردي و حالا با آرامشت به گلزار شهداي مهاباد هم آرامش داده‌اي و خاک سرد آن‌جا را گلباران کرده‌اي و هر پنج‌شنبه خيل مشتاقان بر گرد مزارت حلقه مي‌زنند و مي‌خوانند: « الرّحمن علّم القرآن ... »

منبع:مطالب ارسالي ازايثارگران ارتش

حسين نامجو در سال 1347 در روستاي کرباسک از توابع شهرستان زابل در خانواده‌اي مذهبي ديده به جهان گشود. دوران ابتدايي را در زادگاهش سپري کرد و دوره‌ي راهنمايي را در شهر زابل به پايان رساند. حسين از کودکي علاقه‌ي زيادي به فراگيري مسائل ديني داشت. شب‌ها همراه پدر روانه‌ي مسجد مي‌شد. نماز را به جماعت مي‌خواند و در برنامه‌هاي مذهبي شرکت مي‌کرد. پس از اخذ مدرک سيکل در يک مغازه‌ي خياطي مشغول به کار شد و پس از مدتي جهت گذراندن خدمت مقدس سربازي به نيروي زميني ارتش پيوست. آموزش‌هاي اوليه را گذراند و به عنوان نيروي رزمي تيپ 55 به مناطق جنگي اعزام گرديد. مدت شش ماه را در جبهه حضور مستمر داشت و سرانجام در سن 20 سالگي در سال 1367 در منطقه‌ي عملياتي مريوان به فيض شهادت نايل آمد.

منبع:كتاب كبوتران بهشتي جلد 5   -  صفحه: 145

علي‌رضا در مهرماه سال 1345 همزمان با ميلاد کوثر ولايت صديقه طاهره (ع) چشم بر جهان هستي گشود و در شهرستان خرم‌آباد بزرگ شد. 2 ساله بود که به همراه خانواده به تهران انتقال يافت و آموختن علم را از دبستان فرهاد واقع در خيابان شهدا آغاز کرد و مدرک ديپلم خود را از دبيرستان البرز دريافت نمود. در همين زمان به منظور تکميل تحصيلات پدر راهي آمريکا شد.
وقتي به ايران بازگشت انقلاب اسلامي به پيروزي رسيده بود و آيت الله طالقاني عارف پير ايران از ميان خاکيان رخت بربست و علي‌رضا در مراسم عزاداري او شرکت نمود.
در اين زمان ناظم مصمم و استوار به حمايت از دستاوردهاي انقلاب برخاست.
سال 1364 با رتبه‌ي عالي در رشته‌ي برق دانشگاه تهران پذيرفته شد و همزمان ضمن تحصيل از طريق شوراي مرکزي انجمن اسلامي به فعاليت‌هاي فرهنگي روي آورد.
علي‌رضا در طول سال‌هاي جنگ همواره در جبهه‌ها حضور داشت و سرانجام در صبحگاه روز چهارم خرداد ماه سال 1367 پس از انجام مأموريتي تحقيقاتي مهندسي در منطقه شلمچه بر اثر اصابت ترکش خمپاره به ناحيه سر و کمر در سن 22 سالگي شهيد راه حق شد و پيکر پاکش همچون سيد شهيدان در صحراي شلمچه بر جاي ماند.

منبع:مطالب ارسالي از دانشگاه تهران