بخش جانوران

عکسهایی از عجایب المخلوقات و غرایب الموجودات

کشف گونه جدیدی از میمون که مرتب عطسه می‌کند

ایسنا: پس از آن که اوایل امسال شکارچیان محلی گزارش کردند که در این منطقه جانوری را دیده اند که قبلا ندیده بودند، دانشمندان کشف کردند که این جانور گونه ای از میمون است که تا حال ثبت نشده بود.

آنچه درباره این میمون دم دراز سیاه با گوش‌های سفید عجیب است، شکل بینی سر بالای اوست.

به نوشته بی‌بی‌سی، بینی این میمون چنان به طرف بالا قرار گرفته که سوراخ های آن نیز کاملا رو به بالا و مشهود است.

این شکل دماغ به این معنی است که وقتی باران می آید قطرات آب مستقیم وارد سوراخ های دماغ میمون می شود و جانور شروع می کند به عطسه کردن و آن هم بدون وقفه.

ساکنان محلی که در نزدیکی محیط زیست این میمون در استان کاچین زندگی می کنند، می گویند عطسه های او باعث می شود خیلی راحت در فصل بارندگی رد آن گرفته شود.

نام رسمی و علمی این میمون "راینو پیته کوس استرایکری" است اما به زبان محلی "میمونی با چهره ای از خود راضی" خوانده می شود.

گزارش شده که این میمون برای این که عطسه نکند روزهای متوالی سرش را بین دو پای خود می گذارد و می نشیند.

بنا به تخمین دانشمندان احتمالا این گونه از میمون به شدت رو به انقراض است و از جمعیت آن فقط سیصد و سی عدد به جای مانده است که در ناحیه ای کوچک در اطراف رودخانه "ماو" زندگی می کنند.

دی سباستین، گزارشگر بی بی سی می گوید محیط زیست این میمون به دلیل قطع درختان جنگی و جاده و سد سازی توسط شرکت های چینی در حال از بین رفتن است.

كشف جنين دايناسور 190 ميليون ساله

اين كشف پنجره جديدي را روي شناخت بيشتر تكامل دايناسورها بازكرده است.

قديمي‌ترين جنين دايناسور كه 190 ميليون ساله است، كشف شد.

ديرينه‌شناسان به تازگي كهن‌ترين جنين دايناسور را شناسايي كردند كه اين گونه از دايناسورها 190 ميليون سال قبل روي زمين مي‌زيستند.

تخم دايناسور ماسوسپونديلوس كه شامل جنين اين دايناسور است در سال 1976 در آفريقاي جنوبي در عمليات حفاري از زير خاك بيرون آمده است.

به گزارش فارس، ماسوسپونديلوس از اولين دايناسورهاي گياهخوار با حدود 4متر طول و 1متر بلندي بود كه گردني دراز و دمي بسيار بلند، سركوچك، دندان يخ مانند و دستان پنج انگشتي با پنجه شصتي بزرگ داشت.

روبرت ريسز از دانشگاه تونتو گفت: اين كشف پنجره جديدي را روي شناخت بيشتر تكامل دايناسورها بازكرده است.

نتايج اين تحقيقات در مجله علمي «Vertebrate Paleontology» منتشر شده است.

محققان با مطالعه جنين اين دايناسور در تلاش هستند تا متوجه شوند دايناسورهاي كوچك چه ظاهري داشتند و چه زمان شبيه دايناسورهاي بزرگي كه فسيل آن‌ها پيدا شده، شده‌اند.

ريسز كه سرپرستي اين تحقيق را بر عهده داشت گفت: اين قديمي‌ترين جنين و تخم دايناسوري است كه تاكنون كشف شده است.

جالب بود

فهرستی از عجیب‌ترین حیوانات جهان!

فهرستی از عجیب‌ترین حیوانات جهان!

بر اساس اعلام نظر كارشناسان محیط زیست، 28 جاندار عجیب‌ترین حیوانات بر روی كره زمین لقب گرفتند!

اولین این جانداران یك نوع «موش‌كور» است كه اغلب در امریكای شمالی یافت می‌شود. ‌این موش كور از آن جهت لقب عجیب‌ترین حیوان روی كره زمین را از آن خود كرده كه به جای بینی بر روی پوزه خود، 22 بازوچه و حسگر دارد و از طریق آن‌ها می‌تواند غذای خود را بیابد. این جانور در باتلاق‌ها، دشت‌ها و مناطق پست زندگی می‌كند و اغلب جانوران بی مهره، حشرات آبزی، كرم و جانداران نرم‌تن نظیر حلزون‌ها را می‌خورد.

دومین موجود عجیب در این رده‌بندی، یك نوع مار تیز دندان از نژاد افعی است كه با داشتن آرواره و پوزه‌ای بلند و نوع خاصی از دندان می‌تواند زهر خود را به بدن شكارش وارد كند.

بر اساس تحقیقات صورت گرفته توسط كارشناسان محیط زیست، امروزه تنها دو نوع از این مارها در حیات وحش زندگی می‌كنند یكی در «هائیتی» و «جمهوری دومینیكن» و دیگری در كوباست.

سومین موجودات عجیب خوك‌های دریایی هستند كه اكثرا یا بر روی آب اقیانوس‌ها و آب‌های آزاد زندگی می‌كنند یا آنكه می‌توان آن‌ها را در بستر و كف این آب‌های آزاد یافت. این موجودات آبزی خود را با گل و لای و لجن كف اقیانوس‌ها سیر نگه می‌دارند.

همچنین بر اساس گزارشات موجود، هنوز مشخص نشده است كه این خوك‌های دریایی چگونه می‌توانند در عمق و قعر آب‌های آزاد زندگی كنند.

چهارمین موجود عجیب و خارق‌العاده جهان، یك ماهی از نوع ماهی حباب است كه می‌تواند با باد كردن خود بر روی آب شناور بماند.

«یتی خرچنگ» كه در سال 2005 میلادی در جنوب اقیانوس آرام یافت شد، پنجمین موجود و جاندار آبزی عجیب است و در عمق دو هزار و 200 متری از سطح دریا زندگی می‌كند.

ششمین جاندار عجیب، «لاك پشت سفید – صورتی» است كه البته رنگ كرمی و سفیدش بر بدن این جانور خونسرد غالب است و تنها لكه‌هایی از رنگ صورتی بر بدنش دیده می‌شود. این لاك پشت غول‌پیكر در فرهنگ چینی‌ها ارج و قرب فراوان دارد.

«موش دوپا» كه هفتمین جانور عجیب جهان است، اكثرا شبانه شكار می‌رود و در بیابان‌های چین و مغولستان یافت می‌شود. این جاندار جونده دارای دمی بلند، پاهایی دراز و گوش‌هایی بزرگ است.

بر اساس گزارشات رسمی كارشناسان محیط زیست، این جاندار كمیاب و نادر بوده و به شدت در معرض خطر انقراض نسل قرار دارد.

«داركوب آی‌.آی»، هشتمین جانور عجیب جهان است. این موجود با سوراخ كردن تنه درختان كرم‌های حشره را بیرون می‌آورد و اگر این كرم‌ها تلاش كنند تا از دست این جانور فرار كنند، او با دندان‌هایی همانند یك جونده سوراخ تنه درخت را عریض‌تر كرده و با انگشت وسطی خود غذایش را شكار كرده و می‌خورد.

نهمین جانور «سایگا» است كه با بینی بسیار بزرگ و قابل انعطافش هوای سرد زمستان را گرم كرده و در تابستان گرد و غبار شدید را فیلتر می‌كند تا برای تنفس مناسب شود.

«مارماهی دهان گرد» به دلیل عادات غذایی نامعمول و غیر متعادل، دهمین موجود عجیب جهان لقب گرفته است.

یازدهمین جاندار عجیب جهان یك نوع «ماهی هیولا» است كه به دلیل قابلیت استتار شدن این لقب را از آن خود كرده است. این ماهی هیولا كه در آب‌های سرد و آرام زندگی می‌كند، برای اولین بار در آب‌های استرالیا یافت شد و از سال 1982 میلادی تحت حمایت دولت این كشور قرار گرفت.

دوازدهمین موجود عجیب یك نوع «بوزینه تنبل لاغر» است كه در نواحی پست و مرطوب و استوایی هندوستان و سریلانكا زندگی می‌كند و به دلیل نابود شدن زیستگاه‌ها و یا از بین رفتن محل زندگی به شدت در معرض خطر انقراض قرار دارد.

سیزدهمین موجود عجیب یك نوع «تمساح هندی» است كه با طول تقریبی هفت متر یكی از بزرگترین سوسمارهای جهان بشمار می‌رود، اما به دلیل شكار بی‌رویه توسط قاچاقچیان و شكارچیان غیر‌مجاز نسل این جانور خونسرد به شدت در معرض انقراض قرار گرفته است.

چهاردهمین موجود عجیب این فهرست یك نوع «قورباغه‌ماهی پرمو» است كه در بستر دریاها منتظر شكار به كمین می‌نشیند و اكثرا در آب‌های اندونزی یافت می‌شود.

پانزدهمین موجود شگفت آور، ‌یك نوع «اختاپوس گوش دراز» است كه «اختاپوس دومبو» لقب گرفته و در آب‌های پرعمق اقیانوس‌ها و آب‌های آزاد زندگی می‌كند.

نام این اختاپوس را از شخصیت كارتونی «دومبو» در فیلم‌های والت دیزنی گرفته‌اند.

یك نوع «مار ماهی آب‌های پرعمق» كه دارای دندان‌هایی بلند و سوزنی شكل بوده و آرواره‌ای مفصلی است در رده شانزدهم این فهرست قرار دارد. گفته می‌شود این مار ماهی با حمله به شكارچی، جریانی از الكتریسیته از بدن خود به بدن شكارچی منتقل می‌كند كه می‌تواند تا چند ساعت فرد یا حیوان شكارچی را بیهوش كند.

پرنده «شوبیل» نیز در رده هفدهم این فهرست قرار دارد. این پرنده كه در مرداب‌های استوایی شرق آفریقا زندگی می‌كند كه با گشودن بال‌هایش به دو متر می‌رسد. این پرنده عجیب سیاه رنگ در قرن نوزدهم میلادی و برای اولین بار توسط پرنده‌شناسان كشف شد.

یك نوع «آفتاب پرست» از راسته مارمولك‌ها نیز در رده هجدهم این فهرست است. این آفتاب پرست كه «آكسوتول» نام دارد در نواحی پست و در بستر دریاچه‌ای واقع در مكزیكو‌سیتی یافت می‌شود. این آفتاب‌پرست از آن جهت عجیب است كه بیش از هر خزنده دیگری قادر است پس از قطع عضو، آن را بازسازی كند.

یك نوع «مرغ شاخدار پفی» نیز كه در كشورهای حوزه اقیانوس آرام یافت می‌شود، ‌در رده نوزدهم این فهرست قرار دارد. طول این مرغ هنگام گشودن بال‌هایش به 50 سانتیمتر می‌رسد.

بیستمین جانور عجیب این فهرست یك نوع «مارمولك» است كه تمام سرش به انضمام بالا تنه از چین و چروك‌هایی پوشیده شده و هنگام فرار از دست دشمن این چین و چروك‌ها جمع می‌شوند.

این نوع از مارمولك‌ها اغلب در صحراهای استرالیا یافت می‌شوند و در این كشور به «مارمولك دوچرخه سوار» مشهورند.

گفته می‌شود «اكیدنه» یا جوجه تیغی نوك دراز كه یكی از دو نوع پستاندار تخم‌گذار محسوب می‌شود و در سال 2007 میلادی جزو حیوانات در معرض خطر انقراض قرار گرفت در رده بیست و یكم قرار دارد و دولت استرالیا برای حفاظت از این جاندار قوانین سختی را اعمال كرده است.

«میمون شبگرد هندی» نیز بیست و دومین حیوان عجیب جهان است و با وجود آنكه در اكثر نقاط دنیا زندگی می‌كند، اما امروزه گروه‌های عمده این حیوان در جزایر جنوب شرق آسیا نظیر اندونزی و فیلیپین یافت می‌شود. گفته می‌شود هر كدام از كره‌های چشم این حیوان 16 میلیمتر ضخامت داشته و به بزرگی مغزش هستند.

بیست و سومین حیوان عجیب این فهرست، «پاندای قرمز» است. این حیوان زیبا به اندازه یك گربه بوده و با داشتن پوست و خزی قطور و ضخیم، می‌تواند از سرمای سوزان فصل زمستان خود را مصون نگه دارد.

یك نوع میمون در معرض خطر انقراض نیز كه به «میمون پوزه‌دار» معروف است در رده بیست و چهارم این فهرست قرار دارد.

«بوزینه كوچك امریكایی» كه دم انبوه و كوتاهی دارد در رده بیست و پنجم این فهرست قرار گرفته و اكثرا در جنگل‌های انبوه غرب برزیل، جوب شرق كلمبیا، شرق اكوادور و شرق پرو زندگی می‌كند. این میمون زیبا همه‌چیز خوار بود و با انواع و اقسام خوراكی‌ها نظیر میوه‌های درختان، برگ، حشرات و حتی خزندگان كوچك شكم خود را از شر گرسنگی رها می‌كند.

«خرس خورشیدی» كه در رده بیست و ششم فهرست است، اكثرا در جنگل‌های استوایی جنوب شرق آسیا یافت می‌شود. قد این موجود تنها یك متر است و یكی از كوچكترین حیوانات خانواده خرس‌ها بشمار می‌رود. حتی گاهی اوقات شنیده شده است لقب «سگ خانواده خرس‌ها» را به دلیل كوچك بودن جثه این حیوان به او داده‌اند.

تصاویر کمیاب ترین و عجیب ترین پستانداران دنیا

به گزارش خبرگزاری مهر، مجله علمی نشنال جغرافی در گزارشی به انتشار طبقه بندی جدید کمیاب ترین و عجیب ترین پستانداران دنیا که از سوی "انجمن جانورشناسی انگلیس" انجام شده پرداخته است. در این طبقه بندی که EDGE نام دارد بسیاری از پستانداران در معرض انقراض و یا احتمالا تاکنون منقرض شده وارد شده اند.

پروژه EDGE استثنائی بودن هرگونه را برپایه "فوق شجره ژنتیکی" محاسبه می کند. این یک شجره ژنتیکی بسیار بزرگ است که روابط تکاملی میان تمام پستانداران را نشان می دهد.

از 100 گونه حاضر در لیست امسال این طبقه بندی، 49 گونه نسبت به طبقه بندی EDGE در سال 2007 تازگی دارند و برخی از آنها نیز می توانند تاکنون منقرض شده باشند.

1-3- سه جوجه تیغی منقار دراز: "کریس هلگن" در شرق کوهستان فوجا در اندونزی یک جوجه تیغی منقار دراز را کشف کرد. این گونه پستانداران که تخمگذار است برپایه طبقه بندی EDGE زیر نظر "انجمن جانور شناسی لندن" یکی از نادرترین و از نظر ژنتیکی خاص ترین پستاندار روی زمین است. در راس این لیست، علاوه بر جوجه تیغی منقار دراز شرقی، یک جوجه تیغی منقار دراز غربی و یک جوجه تیغی منقار دراز Attenborough نیز وجود دارند. به اعتقاد اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت، هر سه گونه به شدت در معرض خطر انقراض قرار دارند.

انجمن جانورشناسی انگلیس در لندن به طبقه بندی عجیب ترین و کمیاب ترین پستانداران دنیا پرداخته است که در میان آنها می توان به جوجه تیغی استرالیایی تا گونه ای از کیسه داران بینی کُرکی و سایر گونه هایی که در معرض خطر انقراض قرار دارند اشاره کرد.

4- خفاش دم بریده: نام علمی این خفاش Mysticina robusta است که کاملا از جزایر نیوزلند که خاستگاه طبیعی آن است محو شده است. این خفاش آخرین بار در سال 1967 در این جزایر دیده شد. امید برای پیدا کردن دوباره آن از چند سال قبل به وجود آمد زمانی که محققان توانستند ردپایی از این خفاش را پیدا کنند.

5- بایجی: بایجی چینی یا دلفین "یانگتز" احتمالا تاکنون منقرض شده است. در حقیقت بین سالهای 1997 تا 1999 تنها 13 نمونه از این دلفین وجود داشتند. بایجی ها اغلب در تور ماهیگیران گرفتار می شدند و یا در اثر آلودگی رودخانه ها می مردند. این دلفین آخرین بار در سال 2007 مشاهده شد.

6- اپاسوم کوتاه قد کوهستان: نام این جانور کوچک کسیه دار Burramys parvus است. اعتقاد بر این است تا سال 1996 منقرض شده است. در این سال یک نمونه از این اپاسوم در یک کلبه در استرالیا پیدا شد. امروزه محل سکونت اپاسومها به کمتر از چند کیلومتر مربع کاهش یافته است.

7-8- دو نوع نادر از سولنودون اسپانیایی: این جانور یکی از خویشاوندان بسیار نزدیک موش کور است. سولنودونها تنها پستاندارانی هستند که در بدن شکار خود سم تزریق می کنند. این جانور دو گونه دارد: "سولنودون اسپانیایی" (Solenodon paradoxus) که خاستگاه آن در هائیتی و جمهوری دومنیکن است و "سولنودون کوبایی" (Solenodon cubanus) که در سال 2003 دوباره کشف شد.

9- خرگوش وحشی رودخانه: با نام علمی Bunolagus monticularis با سایر خرگوشهای وحشی متفاوت است چراکه همانند یک خرگوش وحشی معمولی تولید مثل نمی کند. در حقیقت در حالی که بسیاری از گونه های خرگوشها حداقل 12 بچه به دنیا می آورند، خرگوش وحشی رودخانه در هر تولید مثل تنها یک بچه به دنیا می آورد. برای این حیوان خاک نرمی که در صحرای آفریقای جنوبی است بسیار حیاتی است. اما این گونه با رشد بی رویه کشاورزی بومی بسیاری از زمینهای خاستگاه خود را از دست داده است.

10- 11- کرگدن سوماترایی و کرکدن سیاه: خاستگاه اصلی کرگدن سوماترایی با نام علمی Dicerorhinus sumatrensis جنوب شرقی آسیا و خاستگاه کرگدن سیاه با نام علمی Diceros bicornis آفریقای مرکزی و جنوبی است. کاهش سریع تعداد این گونه ها موجب شده است که وارد لیست EGDE شوند.

12- کیسه دار بینی کُرکی شمالی: این جانور کیسه دار که شبیه خرس است با نام علمی Lasiorhinus krefftii در کوئینزلند استرالیا زندگی می کند. تنها سه گونه از این جانور کیسه دار شناسایی شده اند. در تفاوت با کوالاها و کانگروها، این کیسه داران بچه های خود را در یک کیسه در باز در پشت بدن خود حمل می کنند به این ترتیب بچه ها در زمان حرکت از کیسه به زمین نمی افتند. امروز تنها یک جمعیت کمتر از 100 نمونه از این کیسه دار باقی مانده است.

13- شتر دو کوهان: نام علمی این حیوان Camelus bactrianus است. شتر دو کوهان به دلیل توانایی بالایی که در سفرهای کویری و مقاومت بالا در مقابل بی آبی دارد اهلی شده است. به گفته زیست شناسان، اهلی کردن این جانور می تواند این جانور را برای همیشه از محل زندگی طبیعی خود دور کند. این محققان در این خصوص توضیح دادند: "تعداد زیادی شتر در روی زمین وجود دارد اما آنهایی که در محیط طبیعی خود زندگی می کنند به شدت در معرض خطر قرار دارند."

14- کرگدن جاوه: این کرگدن نسبت به کرگدن سیاه و یا کرگدن سفید بسیار ابتدایی تر است. کرگدن جاوه با نام علمی Rhinoceros sondaicus نادرترین نوع از میان تمام کرگدنهای زنده دنیا است. به طوریکه تنها حدود 50 نمونه از این جانور باقی مانده اند که در فضاهای محافظت شده در ویتنام و جاوه در اندونزی زندگی می کنند.

جذابيت‌هاي علم

سگ؛ بهترين ردياب بمب درجهان

هزينه‌هاي زيادي براي فناوري‌هاي پيشرفته‌اي همچون ردياب‌هاي فلزي و بيني‌هاي مصنوعي صرف شده است اما زماني كه صحبت از استفاده از آنها براي كشف بمب مي‌شود، بايد همه را دور ريخت، چون هيچ چيز جاي سگ را نمي‌گيرد! پنتاگون بودجه نجومي 19 ميليارد دلاري صرف دستيابي به فناوري‌هاي فوق مدرني كرده است تا با استفاده از آنها، حساس‌ترين سيستم‌هاي ردياب و شناسايي كننده بمب را طراحي كند اما به نظر مي‌رسد تمام اين بودجه هنگفت صرف هيچ شده است، چون مهندسان عالي رتبه پنتاگون اعتراف مي‌كنند كه سگ بهترين ردياب بمب است.

تا پيش از استفاده از سگ‌ها، نظاميان آمريكايي مستقر در عراق و افغانستان موفق به شناسايي تنها 50 درصد از بمب‌هاي كارگذاشته شده بودند اما از زماني كه از اين حيوان نيز كمك مي‌گيرند، اين رقم به 80 درصد رسيده است. نكته جالب اين است كه اين 19 ميليارد دلار تنها در مدت كمتر از 6 سال پيش، صرف دستيابي به فناوري در حد و اندازه‌هاي قدرت بويايي سگ‌ها شده است. نخستين جرقه‌هاي تلاش براي دستيابي به چنين فناوري‌اي به سال 1997 برمي‌گردد؛ زماني كه در آژانس تحقيقات پيشرفته نظامي آمريكا، برنامه‌اي موسوم به پوزه سگ راه اندازي شد. در اين برنامه تحقيقاتي تلاش مي‌شد تا با الهام گرفتن از توانمندي خيره كننده پوزه اين حيوان، سيستم‌هاي فوق‌مدرني براي شناسايي و رديابي مواد انفجاري و بمب‌هاي كار گذاشته ارائه شود اما اكنون كه بيش از 13 سال از آن دوران مي‌گذرد، هيچ گونه موفقيتي حاصل نشده است. در حقيقت پوزه سگ الهام‌بخش دانشمندان بوده است اما آنها هنوز به فناوري‌هاي لازم براي تقليد كامل از توانمندي اين حيوان دست نيافته‌اند. نكته جالب توجه ديگر اين است كه هم‌اكنون پيشرفته‌ترين حسگرهاي بويايي كه در دانشگاه‌ها و مراكز تحقيقاتي گوشه و كنار جهان طراحي و ساخته مي‌شود، عمدتا با الگوبرداري از ساختار پوزه سگ و ارتباط عصبي ميان مغز و ياخته‌هاي حسي پوزه اين حيوان صورت مي‌گيرد. البته تلاش‌هايي كه در اين زمينه صورت مي‌گيرد، در وضعيت خوبي قرار دارند و مي‌توان اميدوار بود در آينده‌اي نه چندان دور نخستين مدل‌هاي كاربردي از آنها وارد بازار شود؛ اما تا دستيابي به فناوري همپاي پوزه سگ فاصله زيادي داريم. محققان معتقدند دستيابي به چنين افقي صرفا در گرو پيشرفت هر چه سريع‌تر فناوري حسگرهاست.

* آيا مي دانستي که شمپانزه، اورانگوتان، گوريل، ميمون، سگ، گربه، راکون، خوک، فيل و اسب 10 تا از باهوشترين حيوانات هستند.
* آيا مي دانستي وزن مغز گوريل 600 گرم است و مغز فيل يک هزارم وزن بدن اوست.

یوز پلنگ به عنوان سریعترین موجود کره خاکی شناخته شده است

یوزپلنگ یکی از خوش ریخت ترین گونه گربه هاست. یکی از نادر ترین افراد خانواده گربه هاست که شکار می کند نه از طریق دزدی بلکه با سرعت فوق العاده ای که دارد. یوز پلنگ به عنوان سریعترین موجود کره خاکی شناخته شده است. نام Cheetah از واژه اصلی Chitraka نشات گرفته که در زبان هندی سانسکریت به معنی خالدار است. یوزپلنگ در ابتدا در افریقا یافت شد. گفته می شود که در افریقا نزدیک به 5/7 تا 26 میلیون سال قبل تکامل یافته است و سپس به سمت آسیا حرکت کرده اند. فرم بدن یوزپلنگ به گونه ای شکل گرفته که حداکثر سرعت را به وی می دهد. وی بدن بلند و باریکی با کمر باریکتر نسبت به بقیه جاها دارد. پاهای بلند و سینه پهنی دارد. یوزپلنگ چنگال های کندی دارد که نیمه جمع شدنی است

وزن یوزپلنگ بین 35 تا 50 کیلوگرم است. کل طول بدن وی از 110 تا 135 سانتی متر متغیر است. یوزپلنگ دم بسیار بلندی دارد و بلندی آن تا 84 سانتی متر هم می رسد. یکی از مهمترین اقلام موجود در یوزپلنگ پوشش آن است. یوزپلنگ پوستی با خال های کوچک مشکی دارد که زمخت و کوتاه است. چشمانی کشیده و سری کوتاه دارد. خز بدن یوزپلنگ به طور طبیعی به گونه ای طراحی شده که این امکان را به وی می دهد تا خود را در زمان شکار صیدش استتار کند. با وجود اینکه قسمت های فوقانی بدن یوز پلنگ خالدار است اما شکم وی سفید و بدون خال است.

اندازه خال های مشکی یوزپلنگ بین 2 تا 3 سانتی متر است. یکی از کمک های دیگری که یوزپلنگ برای شکار دارد، علامت بریدگی از کنار دو چشمش است که به سمت چانه و دور لبش می آید. این علایم بریدگی از چشمان یوزپلنگ در برابر خورشید محافظت می کند و او را به یکی از کشنده ترین شکارچیان قلمرو حیوانات تبدیل می کند.

جالب ترین فاکتور در یوزپلنگ سرعتش می باشد. یوزپلنگ با اولین شلیک خود را بدون توقف با سرعت 100 کیلومتر بر ساعت 450 متر را بدود. همچنین در مدت زمان 3 ثانیه می تواند از شتاب صفر به 100 کیلومتر بر ثانیه برسد. این سرعت از سریعترین ماشین های مسابقه ای هم سریعتر است. یوزپلنگ تعدادی از ویژگی های بی نظیر بدنی دارد که سرعت آن را توجیه می کند. سوراخ بینی بزرگی دارد. قلب و ریه یوزپلنگ با هم همزمان کار می کند تا اکسیژن را در مقایسه با سایر حیوانات به طرز بهتری به گردش در بیاورد. همچنین دم یوزپلنگ در سرعت آن موثر است و با توجه به طول آن می تواند از آن به عنوان وسیله ای برای هدایت در طول مسیر استفاده کند که آن هم یکی از فواید خوب در مورد صید کردن وی به شمار می رود. یوزپلنگ مثل سایر گربه های بزرگ غرش نمی کند با وجود این در حالت استنشاق کردن خر خر می کند.

یوزپلنگ نمی تواند از نایش صدای خر خر در بیاورد اما می تواند زوزه بکشد و ناله و شیون کند. یوزپلنگ آسیب پذیر نیز هست. حداقل سازگاری را با کل خانواده گربه ها دارد. دوره زندگی یوزپلنگ در حالت آزاد 12 سال و در اسارت حدود 20 سال است. یوز پلنگ عمدتا پستانداران زیر 50 کیلوگرم را می خورد. یکی از طعمه هایی که وی در تعقیب آنهاست, غزالهای Thomson ، آهو، چهارپایان بزرگ و گوساله هاست. همچنین خرگوش صحرایی را نیز می خورد. یوزپلنگ هم به صورت مفرد و هم به صورت گروهی شکار می کند یا صبح های بسیار زود و یا در شب شکار می کند. در شکار دید وی از قدرت بویایی اش اثر بالاتری دارد. یوزپلنگ صید خود را بین 10 تا 30 متر دنبال می کند و دنبال کردن وی کمتر از یک دقیقه بیشتر طول نمی کشد. نکته جلب در مورد وی این است که اگر به سرعت به صید خود نرسد آن را رها می کند. در زمان های قدیم ایرانی ها و مصریان و هندی ها برای شکار و ورزش از یوزپلنگ استفاده می کردند. روایت است که چنگیزخان مغول از یوزپلنگ به عنوان حیوان خانگی نگهداری می کرده است.

www.buzzle.com

ملبورن:
پرنده‌ای که به‌خاطر چاقی قادر به پرواز‌کردن نیست باید رژیم‌ بگیرد!

مسئولان محیط‌زیست استرالیا می‌گویند قضیه از این قرار است که این کوکابورا یا جغد قهوه‌ای علاقه فراوانی به خوردن سوسیس دارد و به‌همین خاطر دچار اضافه وزن شده ‌است.

این پرنده در یکی از پارک‌های ملبورن در حالی پیدا شد که به‌خاطر این مشکل قادر به فرار از دست یک گربه نبود!

TOO many tasty sausages almost killed this kookaburra.

مسئولان محیط‌زیست می‌گویند که وزن این پرنده اکنون 540‌گرم است که 40‌درصد بیشتر از میانگین وزن جغدهای قهوه‌ای به حساب می‌آید. این پرنده اکنون به یک مرکز دامپزشکی منتقل شده و قرار است به‌زودی با یک برنامه‌غذایی وزنش را کم کند.

انتشارات > ویژه‌نامه - همشهری‌آنلاین:
عقاب طلایی بزرگترین عقاب خشکی‌های ایران است و در کوهستان‌ها و دشت‌های پهناور روزگار می‌گذراند.

شکارچی تیزبینی که در چشم بهم زدنی طعمه اش را با سرعت و دقت می رباید و کار او را یکسره می‌کند.

این جانور در ایران در امتداد دو رشته کوه البرز و زاگرس و کویرهای مرکزی سکونت دارد. ماده این پرنده از نر بزرگتر است و در 4 تا 5 سالگی بالغ می‌شود.

عقاب طلایی، سلطان پرندگان ایران

عکاس‌: حسن مقیمی / همشهری دانستنیها

همشهری آنلاین:
پلیس هند یک کبوتر را به اتهام ماموریت جاسوسی برای پاکستان در حبس نگاه داشت

به گزارش واحد مرکزی خبر به نقل از خبرگزاری فرانسه از دهلی نو، یکی از ساکنان محلی استان پنجاب هند که در مرز پاکستان است این کبوتر را یافت و آن را به پاسگاه پلیس تحویل داد.

این کبوتر حلقه‌ای بر پایش بسته شده و یک شماره تلفن پاکستانی و آدرس نیز با رنگ قرمز بر روی بدنش نوشته شده است.

یکی از افسران پلیس هند به خبرگزاری تراست گفت:

آنها گمان می‌کنند این کبوتر احتمالا با پیامی از پاکستان در خاک هند نشسته است با این حال هیچ ردپایی از یک یادداشت یافت نشده است.

به مقامات پلیس پاکستان دستور داده شده است هیچ کس حق دیدن این کبوتر را ندارد.

این کبوتر به لحاظ پزشکی مورد معاینه قرار گرفته است و اکنون در اتاقی زیر نظر پلیس نگهداری می‌شود.

همشهری آنلاین:
پرنده نگری (Watching Bird) تماشای پرندگان و یکی از شاخه‌های پرطرفدار صنعت اکوتوریسم است

پرنده نگری نوعی تفریح جذاب است و در دنیا قدمتی 40 ساله دارد و در ایران سرگرمی جدیدی به حساب می‌آید.

برای تفریح پرنده نگری اصلا نیازی به شناخت حرفه‌ای یا تخصصی پرندگان نیست. فقط باید در ساعات خلوت مثل صبح زود خیلی خوب به صداهای اطراف گوش داد و به آهستگی صدای پرنده‌ها را از بقیه صداها جدا کرد.

رفتن به طبیعت و تماشای پرندگان زیبا، تفریحی است که ده‌ها سال پیش در بین مردم دنیا رواج یافت و علاقه مندان فارغ از نوع شغل یا تخصص با شوق و ذوق وافر به این تفریح سالم می‌پردازند.

برخلاف تصور عامه مردم، برای پرنده نگری لازم نیست پرنده شناس باشید، علاقه مندی به طبیعت کافی است. کما اینکه زیبایی و رنگارنگی پرهای یک سهره یا زیبایی آواز یک توکا هر بیننده یا شنونده‌ای را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

آرامش و لذت پرنده نگری به حدی است که بسیاری از روانشناسان آن را راه حلی برای آرامش فکری و تقویت روحیه افراد می‌دانند. [نخستین همایش و جشنواره ملی پرنده‌نگری]

تعداد پرنده نگرهای دنیا مرتباً رو به افزایش است تا حدی که در کشورهای انگلیس و آلمان برابر طرفداران فوتبال، پرنده نگر وجود دارد.

پرنده نگری از شاخه‌های علوم محسوب نمی‌شود و یک پرنده نگر در زمره محققان به شمار نمی‌رود. پرنده نگری یکی از زیر شاخه‌های اکوتوریسم یا طبیعت گردی است.

حركت مارها روی سطوح مختلف ازجمله سطوح شنی و صخره‌ای همواره برای دانشمندان علوم زیست‌شناسی مملو از راز و هیجان بوده است.

از مدت‌ها پیش آنها متوجه این موضوع شده‌اند كه مارها به نوعی با تنه زدن یا هل دادن سطوح به حركت خود ادامه می‌دهند، اما نكته عجیب این است كه آنها حركت ماهرانه خود را بدون كوچك‌ترین كمك جانبی انجام می‌دهند. بی‌نقص بودن این حركات موجب شده تا دانشمندان خود را در برابر یك راز دیگر از مجموعه حیات طبیعی تصور كنند. آنها سال‌هاست كه برای طراحی و ساخت روبات‌های مارشكل و به‌كارگیری آنها در عملیات امداد و نجات، حركت ماهرانه مارها را به دقت زیر نظر گرفته‌اند. به تازگی تحقیقات مشترك گروهی از دانشمندان دانشگاه نیویورك و انستیتو فناوری جورجیا پاسخ این معما را ارائه كرده است. در حقیقت این مطالعه علمی توضیح كاملی برای این منظور است كه چگونه اصطحكاك تولید شده میان پوست مار و سطوح مختلف و تركیب آن با پدیده غیرقابل مشاهده جابه‌جایی وزن در طول مار به حیوان در حركت سریع كمك می‌كند.

آنها برای این منظور مارهای مختلفی را بیهوش و مقاومتی كه بدن آنها در حین لیز خوردن یا لغزیدن در جهات مختلف روی یك صفحه درجه‌بندی شده تولید می‌كند را به دقت اندازه‌گیری كردند. آنها دریافتند مار از قسمتی از بدن خود كه از آن به شكم حیوان یاد می‌شود، در زمان حركت پهلویی یا به عقب برای متصل نگاه داشتن خود به زمین استفاده می‌كند. این عضو مهم به حیوان خزنده كمك می‌كند تا در حین لغزیدن از یك پهلو به پهلوی دیگر همواره حركت رو به جلوی خود را حفظ كند، اما شاید بتوان بخش دیگر این مطالعه را هیجان‌انگیزتر دانست.

محققان با قرار دادن مار در محلول حاوی ماده ژلاتینی (تا بتوانند حركات مار را به خوبی مشاهده كنند) متوجه شدند این حیوان با قرار گرفتن در شرایطی كه نیروهای محیطی به بدنش وارد می‌شود این توانایی را دارد تا بخش‌های مختلفی از بدنش را اندكی از زمین جدا كند تا نه‌تنها سرعت حركت رو به جلوی خود را حفظ كند، بلكه تاثیر نیروهای محیطی را نیز به حداقل برساند. این مطالعه و تحقیقات مشابه می‌توان به دانشمندان در طراحی و ساخت روبات‌های مار شكل كمك زیادی كند تا بهترین نمونه‌های ممكن برای انجام عملیات امداد و نجات استفاده شود

راز دندان‌هاي نيش مار

مارها دنياي پيچيده و مملو از ترس و هيجاني دارند. اين حيوانات با تنوع زيستي خيره‌كننده‌شان همواره براي دانشمندان جاي پرسش داشته‌اند، از ساختار بافت پوست بدنشان گرفته تا نحوه خزيدن روي سطوح مختلف. اكنون يكي از اين معماها رمزگشايي شده است و آن چيزي نيست جز سرمنشا پيدايش و تكامل دندان‌هاي نيش اين حيوان.

داستان از اين قرار است كه گروهي از دانشمندان موفق به كشف چند سري دندان با قدمت حدود 200 ميليون سال شده‌اند كه به عقيده آنها مرتبط به نوعي حيوان از خانواده دايناسورها و كركديل‌هاست. كشف اين دندان‌ها موجب شده دانشمندان نظريه‌هاي جديدي درخصوص چگونگي پيدايش دندان‌هاي نيش مار ارائه كنند. شناسايي اين دندان‌ها دانشمندان را بر آن داشته تا بيش از پيش بر اين باور باشند كه كانال‌هاي انتقال سمي كه درون دندان‌هاي نيش مار وجود دارد از شيارهاي موجود روي اين دندان‌ها تكامل يافته‌اند. نكته جالب توجه اين است كه دانشمندان عمده اطلاعات خود درباره خزنده‌اي همچون Uatchitodon را كه در دوره ترازيك زمين‌شناسي زندگي مي‌كرده است، صرفا با بررسي دندان‌هاي كشف شده آن به دست آورده‌اند. اين دندان‌ها شباهت زيادي به دندان‌هاي دايناسورها يا كركديل‌هاي غول‌پيكر دارند. در كشفيات اخير دانشمندان تعدادي دندان به چشم مي‌خورد كه دو سري از آنها از همه جوان‌تر بوده و به حدود 220 ميليون سال پيش مربوط مي‌شوند. نكته حيرت‌انگيز اين است كه اين دندان‌ها داراي برجستگي‌هايي هستند كه شباهت بسيار زيادي به كانال‌هاي سمي دندان‌هاي نيش مار دارند. در اين ميان يك سري دندان قديمي‌تر نيز ديده مي‌شود كه شيارهايي با عمق‌هاي مختلف دارند، اما خبري از كانال‌هاي سمي در آنها نيست. اكنون دانشمندان به اين يقين نسبي رسيده‌اند كه دندان‌هاي نيش مار به طور كامل مستقل از دندان‌هاي گونه‌اي دايناسور موسوم به Uatchitodon تكامل يافته است. با توجه به اين كشفيات جديد، دانشمندان خود را در برابر دنياي جديدي از اطلاعات مي‌بينند كه با قرار دادن جزء به جزء آنها در كنار هم مي‌توانند پازل‌هاي متعدد مربوط به ارتباط احتمالي دايناسورها با كركديل‌ها و مارها را شناسايي كنند. همواره در پس چنين يافته‌هايي، اين پرسش هيجان‌انگيز مطرح مي‌شود كه آيا مي‌توان گفت دايناسورها اجداد مارهاي امروزي بوده‌اند؟

مترجم: فاطمه پورمزرعه

منبع: New Scientist