پیروزی فکر

16. نقاط ضعفمان را از میان ببریم
چه می خواهی؟ همه چیز مال توست. راهها در برابرت باز است. نور حقیقت برای تو می درخشد. پس نایست و نپرس به راحتی پیش برو و شخصیت خود را نشان بده.
عده اشخاصی که دارای موازنه کامل باشند بسیار کم است. اغلب در عین حال که دارای استعداد درخشان تربیت خوب و تحصیل کافی می باشند، برای توانایی در کار "چیزهایی" کم دارند این کمبود ها پیشرفت آنان را مشکل می سازد زندگانی شان را درهم می ریزد و به تمام کوشش هایشان لطمه می زند.
اغلب مردم چنین نقاط ضعفی دارند که آنان را از رسیدن به هدفهایشان باز می دارند. اگر توجه نکنیم و بگذاریم که این نقاط ضعف رفته رفته بزرگتر شود و ما به فکر چاره آن نیفتیم، مسلماً لطمه سختی به زندگی خودمان زده ایم، آیا تأثر آور نیست که مرد درشت هیکلی بر اثر داشتن نقطه ضعفی، کوچک و بی اهمیت جلوه کند؟
وقتی که ضعفی را در خود سراغ می گیرید اراده خویش را در جهت عکس آن متمرکز کنید. اگر مغزتان مدت زیادی در این جهت عکس یعنی بر روی اوصافی که آرزوی داشتن آنها را می کند تکیه کند بالاخره به همین اوصاف نائل می شود. وجود طبیعی زاییده یک فکر طبیعی است. اما اگر نقاط ضعف را به حال خود بگذارید و با تمرین فکری در تقویت آنها نکوشید، چگونه انتظار دارید که ضعف را از میان ببرید؟
اگر تصور می کنید که در نظر دیگران مورد تمسخر قرار گرفته اید باید با خود بگویید: "کسی نمی تواند مرا مسخره کند اصلاً چنین چیزی نیست. تخیلاتم بی اساس است. خداوند بزرگ بشر را مضحک نیافریده است، این عیب هایی که در فکر خودم آفریده ام وجود خارجی ندارد."
و به این ترتیب کاری کنید که تأثیر آن تخیلات را از میان ببرید در نتیجه می توانید خود را قانع سازید که چندان فرقی با دیگران ندارید و نشاط و عشق به زندگی را باز می یابید.
 

17. زیبایی چگونه کسب می شود؟
هر کار درست و هر فکر شایسته به چهره انسان زیبایی می بخشد. "راسکین"
راز زیبایی واقعی در داشتن قلب رئوف و میل به شادی و محبت است. تمایل به نشاط و محبت در چهره زن منعکس می شود و به او زیبایی می بخشد. کوشش برای داشتن مشخصات اخلاقی نیک همه زندگی را زیبا می سازد. چون صورت ظاهری انسان آینه صورت باطنی اوست چه صورت و چه حرکات انسان تحت تأثیر افکاری قرار می گیرد که بر درون او حاکم است اگر احساسات مربوط به زیبایی، نیکی و محبت در قلب شما بر سایر احساسات برتری دارد هر جا که قدم گذارید آهنگ ملایمت و پاکی روح تلقین می کنید، به طوری که هیچکس متوجه زشتی و یا مثلاً ناقص الاعضاء بودن شما نمی شود.

18. قدرت خیال
خیال، پیشقدم و الهام بخش هر کاری است.
همه ما ترقیات دنیا و پیشرفتهای تمدن را مدیون الهه خیالیم. اگر آنچه را با چشم می بینیم بعضی از انسانها پیش از دیدن با چشم در خیالشان نمی دیدند اکنون مانند وحشیان در غارها و یا زیر کلبه های نئی زندگی می گویم.
مورس در خیال خود وسیله مخابره ای که کاملتر از پست باشد مجسم کرد در نتیجه تلگراف را به عالم بشریت تقدیم کرد.
میکل آنژ در مجسمه ای که موسی را نشان می داد نمونه ای از بشر کامل آینده به ما نشان داده است. و چه استفاده بزرگی که بشریت از نیروی خیال او کرده است.
شاهکارهای روح پرور موسیقی زاییده خیال آهنگسازان بزرگ است.
عالی ترین آثار هنری زاییده خیال هنرمندان است. آنان پیوسته چیزی عالی تر از موجود را در خیال خود پرورده و شاهکارهای شان را بوجود آورده اند. دیدن چیزهای موجود به همان وضعی که هستند کار آسانی است و فقط کار چشم است. ولی دیدن آنها به وضعی عالی تر از وضع موجود و دادن شکل حقیقت به آن خیال کار مخیله است.
نیروی خیال فقط عبارت از یک تصور آشفته نیست بلکه الهام ایده آل است. افکار بزرگ و تصورات نیرومند نخست در مخیله بوجود می آیند و بعد باز زحمت و پشتکار ما بصورت حقیقت در می آیند.
مخیله اغلب اشخاص اگر در جهت مفید توجیه شود سعادت آینده را تأمین می کند. اما اگر به سوی بدی ها متوجه گردد بدبختی و فلاکت نصیب آنان می سازد و همه آمالشان را نابود می کند.
 

19. با پیری مبارزه کنید
پیری فقط با کمک روح می تواند در چهره منعکس شود. خطوط چهره را روح رسم می کند.
باید این قاعده را دانست و فراموش نکرد: "هنر پیر نشدن پرارزش تر از هنر نیل به یک پیری خوب است" مردان و زنان به همان اندازه پیر می شوند که خودشان قبول دارند. بی شک این بسته به نیروی اراده است زیرا دنیا بر محور نیروی اراده می گردد.
جرج مردیت چنین گفت: "به هیچ وجه پیر شدن قلب و مغزم را احساس نمی کنم، هنوز به زندگی مثل یک جوان نگاه می کنم. من از مدتها پیش تصمیم گرفته بودم که پیر نشوم. پیران کسانی هستند که فکرشان را متوجه گذشته می سازند و از تازگی می ترسند ولی من به جوانی و آینده پیوسته با امید نگاه می کنم و تاکنون آرزویم جامه عمل پوشیده و پیری به من رو نیاورده است."
کسی که به جاودانی روح ایمان دارد و اعتقاد قلبی دارد به آینه هرگز عارضه ای برای روح روی نمی دهد، هر قدر که سنش زیادتر شود بدن و مغزش نیز از لطمه دیدن مصون می ماند. 
برای اینکه انسان جوان به نظر برسد و مغزش زنده بماند باید عادت شمردن سن را از سر بیرون کند. باید از تلقین پیری به مغز حذر کرد. اغلب ماها از همان سنین جوانی عادت می کنیم که تخم پیری در روحمان بکاریم.
پرنتیس مولفورد می گوید: "کسی که بطور مداوم از چیزی می ترسد آثار در چهره اش منعکس می شود. اگر انتظار دارید که حتماً پیری به سراغتان خواهد آمد و وجودتان شکسته خواهد شد شکی نیست که کاملاً پیر خواهید شد."
انسان خود را در قلب خود هر طور تصور می کند همانطور است. کسی که با وجود داشتن سن زیاد خود را جوان می پندارد واقعاً جوان است و درباره شکسته شدن وجود نیز باید گفت که جلوگیری از آن بسته به اراده است. کسی که با زندگی مبارزه می کند طالع یارش است ولی آنکه خود را تسلیم جریان کند غرق می شود.
الیویه وندل گفته است:
هنوز روز است! نیروهایت را جمع کن.
در راه حقیقت به نبرد تازه ای برخیز
مگر پیری چیست؟ کمال جوانی است.
صورت پر بهره تر و بهتری از جوانی است.
مارگارت دلاند می گوید: "یکی از بهترین مشخصات عصر ما این است که پیری بجز عصا و عینک، گرفتاری دیگری ندارد و روز به روز بیشتر پی می بریم که ناخشنودی، اندوه، خستگی و نومیدی لازمه پیری نیست و کسانی که پیری شان با این چیزها همراه است اشخاص کم جرأت و خودپرستی هستند."
تورات نیز به بشر یاد می دهد که زندگی پاک، ساده و مفید طولانی تر می شود و در این باره چنین می گوید: "بدن کسانی که به سادگی زندگی کرده اند مانند بدن کودک تر و تازه می ماند."
چه بدن و چه فکر تا مدتی که در حرکت و فعالیت است احتیاج به استراحت دارد. زیرا در ضمن استراحت، نیروهای تازه ای ذخیره می کنند. انسان فقط با غذای مادی پرورش نمی یابد، بلکه غذای معنوی که نیروبخش جسم و روح انسان است، بیشتر در مواردی تأثیر خود را می بخشد که بدن در حال استراحت است. از این رو در عین حال که فعالیت فکر و جسم ضروری و مفید است، اختصاص دادن ساعتهایی نیز برای استراحت آنها و کسب غذای معنوی لازم است.
آنکه امیدهای بیشتری دارد عمرش طولانی تر است.
راز جوانی و نیرومند ماندن در این است که چیز تازه ای یاد بگیرید.
مارگارت دلاند می گوید: "خودپرستی، عدم فعالیت و عدم گذشت سه عارضه ی برجسته ی پیری است. هر وقت که این عارضه را در خود حس کنیم باید بدانیم که پیر شده ایم. اما خوشبختانه در برابر اینها سه سلاح دفاعی داریم که اگر با مهارت آنها را بکار بریم ممکن است حتی تا صد سالگی نیز جوانی مان را حفظ کنیم. این سه سلاح: عشق و محبت، گذشت و حرکت رو به جلو است."
 

20. راه تسلط بر فکر
خط حرکت معینی برای خود رسم کن و آنگاه چه در مواقع تنهایی و چه در میان جمعیت، پیوسته این راه را طی کن. "اپیکتتوس"
با کنترل دائمی فکر می توان تمایلات روح را تغییر داد. معنی ندارد که بگذاریم روحمان به هر طرفی متمایل شود و با موضوعات مختلف و متنوعی بطور سطحی مشغول شود.
نیروی اراده می تواند فکر را تحت فرمان و تسلط خود بگیرد و برای اینکه بتوانیم روحمان را به راهی که می خواهیم متوجه سازیم فقط کمی تمرین لازم است. توجهی که توام با اراده و از روی عقل و منطق باشد می تواند روح و فکر را تحت "نظم معینی" به درجات عالی و به نقطه ایده آل برساند. آنگاه احساسات نامناسب و افکار ناشایست به بیرون از شعور رانده می شود و کمال ایده آل جای آنها را می گیرد. این موفقیت نتیجه نظم و ترتیب است.
راهی که باید در پیش گرفت این است: انسان آنچه را که می خواهد باید با حرارت و اشتیاق بخواهد. آن را در خیال چنان که گویی بدست آورده باشد، آشکار و واضح مجسم کند: همه وجود خود را روی این خواهش خود متمرکز نماید. و در تماس با چیزهایی که ممکن است در این راه به او کمک کند و مورد استفاده اش قرار گیرد، با کوشش مداومی بسوی هدف خویش نزدیک شود. اگر چنین کند خواهد دید که موانع یک یک از پیش پایش برداشته می شود و کارهایی که در لحظه اول فوق نیروی بشر جلوه می گردد ساده و آسان به نظر می رسد. رمز اصلی کار در این است که هدف پیوسته جلو چشم مجسم باشد و فرصتی برای ضعف اراده داده نشود.
کاملترین متدی که می توان به هر کسی توصیه کرد این است که انسان در میان سکوت فکر کند و تصمیم بگیرد و بعد این تصمیم را با تمام نیرویی که دارد اجرا کند. چنین فرض و خیال کنید و به هدفتان رسیده اید و آنچه را که می جستید یافته اید. یک خیال پایدار برای تحقق بخشیدن به خواست ها و امکان دادن به غیر ممکن ها کمک بزرگی است.
ق.ب. ویلسون در کتاب خود تحت عنوان "بسوی قدرت" چنین می گوید: "فضایی که اطراف شما را فرا گرفته است محصول فکر است که هر وقت بخواهد می تواند آنرا تغییر دهد."
چارلز برودی پاترسن طرق کنترل فکر را از لحاظ منافع بدن انسان تشریح می کند و چنین می گوید: "مخیله مان را پاک و درخشان کنیم از افکار عالی انباشته سازیم، خوبی و خوشی هر کسی را بخواهیم. از هیچ چیزی پروا نداشته باشیم و بدانیم که خود ما ذره ای از آن نیروی بزرگ الهی هستیم که قادر به رفع همه ی احتیاجات است. به این نکته نیز بخوبی اطمینان داشته باشیم که صحت، قوت و سعادت حقوق مشروعی است که بطور مادرزادی به ما داده شده است."
اینها پیوسته در زندگی درونی ما بالقوه وجود دارند و در زندگی خارجی ما نیز وجودشان احساس می شود. اعتقاد و اطمینان به این حقوق به بدنمان نیرو و سلامت می بخشد.
روحتان را با ثبات و پشتکار به تمایل نیکویی سرگرم کنید و اراده تان را روی حقایق زیر متمرکز سازید: ایده آل های درست، صحت، صلح و صفا، آرامش، کمک به دیگران، ادبیات پاک، هنر، صنعت، آثار خوب، ایمان و صمیمیت.
وقتی که با دیگران هستید بکوشید که در آرامش و متانت باید به قدری کامل باشید که حتی کوشش تان را برای کسب آن دیگران احساس نکنند. اما باید دقت کنید که این سکوت و آرامش تان بر سدی و یا اختفاء حمل نشود یعنی باید از حرکاتی که دیگران را وادار می کند چنین قضاوتی درباره شما بکنند خودداری کنید.
از هر گونه هیجانات ناروا و رقابتهای شخصی خودداری کنید.
اگر در مغزتان افکاری وجود دارد که ممکن است مایه ناراحتی دیگران شود به هیچوجه آنها را ظاهر نسازید. تکبر و غرور را از خود دور کنید و اجازه ندهید که حرص، حسد، خشم و غضب و احساساتی نظیر اینها از درونتان به بیرون سرایت کند.
از اظهار عدم اعتماد نسبت به کسانی که با شما تماس دارند خودداری کنید.
عدم اعتماد به نتیجه اقدامات  و کوشش هایتان را هم از مغز بیرون کنید.
چه در درونتان و چه در اطرافتان حالتی پر از اعتماد، نشاط و نیروهای فعال خلق کنید و بکوشید که این حالت بر هم نخورد.
 

21. انسان آینده به درجه کمال خواهد رسید
وقتی که شروع به درک علم و دانش کنیم و به ذات عالی نزدیک شویم همه اسرار کشف می شود. دانستن و آزاد بودن هدف هر کسی است و در این عصر روشن اشخاص زیادی هستند که به شعور کامل می رسند.
کسی که در همه کاری خداوند را می بیند، وجد و نشاط تعریف ناپذیر ذات عالی را در وجود خود احساس می کند. کسی که به خداوند واصل شود و رمز کائنات را دریابد کائنات را مقدس می شمارد.
مغز متفکری که ایمان و اعتماد نامحدودی به خداوند بزرگ و برآورنده ی همه احتیاجاتمان دارد. مسلماً دارای پیشینه موفقیت آمیز و پرسودی خواهد بود.
عدم اعتماد، تردید و عدم توازن سدی در برابر موفقیت می کشند.
یک صدای وجدانی به ما می گوید که وجودمان محصول تصادف نیست. یک عقیده ی درونی وجود دارد دائر بر اینکه غصه و اندوه از ضروریات زندگی ما نیست، یک حس طبیعی حکم می کند که ما جزء لایتجزای وجود واحدیم، با او یکی هستیم، آینه وجود او هستیم، و میان هدف عالی ما با هدف عالی او فرقی وجود ندارد.
طبیعت به ما نشان می دهد که همه چیز ما در یک "وحدت" خلاصه شده است و ما را به کشف این وحدت سوق می دهد. بهترین راه رسیدن به آن، اعتقاد به آن وجود بزرگ یکتا است. ما را بیشتر از هر قضاوتی ایمان و اعتقاد به این وحدت نزدیک خواهد ساخت.
الاو. ویلکسوکس می گوید:
به استعداد خودت ایمان داشته باش
همانطور که به خدا ایمان داری.
روح تو پاره ای از آن "واحد" بزرگ است.
نیرویی که در تو هست
مانند دریای وسیعی عمیق و بی پایان است.
روحت را در میان سکوت،
در جزائر الماس گردش بده.
آن جزائر را کشف کن و از آنها استفاده کن.
اما برای اینکه تسلیم بادها نشوی    
سکان اراده را بکار انداز.   
اگر به آفریننده و به خودت ایمان داشته باشی.
هیچکس نمی تواند به نیروهای تو حدودی قائل شود
بزرگترین پیروزی ها به تو تعلق می گیرد.
به پیش! به پیش!
پس از این که به قدرت خود پی بردیم و آن نیروی مرکزی را که از حقیقت و آن وجود بزرگ سرچشمه گرفته است در نفس خود احساس کردیم، از بی قراری نجات خواهیم یافت و به چیزهایی سطحی و زودگذر توجهی نخواهیم کرد. پس از این که روح غذای حقیقی خود را چشید دیگر نمی تواند به چیزهای کوچک قناعت کند.
کسی که بداند که خود قسمتی از وجود الهی است هرگز موازنه ی وجود و مغز خود را از دست نمی دهد و چون نیروی خود را از حقیقت ابدی می گیرد، در آن پناهگاه ابدی از ترس نگرانی و اندوه محفوظ می ماند، زیرا می داند که خود پاره ای از حقیقت ابدی است. اطمینان او به اینکه پیوسته با نیروی آفریننده و با نگاهدارنده کائنات در تماس است و ایمان او به اینکه هرگز از آن نیرو جدا نخواهد شد و به او اعتماد و سلامت تلقین می کند. هر روز صبح وقتی که ترو تازه و بانشاط از خواب برمی خیزد تماس خود را با قدرت الهی احساس می کند.
انسان تا نداند که وجودش مانند قوانین ریاضی دارای قاعده ی لایتغیر و تزلزل ناپذیر است، به مرتبه ی کمال نمی رسد.
آرامش یکی از نتایج بزرگ اراده است و از اعتماد کامل به نیروی اداره کننده کائنات سرچشمه می گیرد. انسان وقتی که تعیین کند که جزیی از یک واحد معظم است و برای بردگی خلق نشده بلکه برای این آفریده شده است که اراده خود را بکار اندازد، در برابر هر حادثه ای نه مانند یک امیر بلکه مانند یک فرمانروا رفتار خواهد کرد. انسان آینده پیوسته شاد خواهد بود: چون که فقط افکار سعادت آور را در ذهن خود حفظ خواهد کرد، اجازه نخواهد داد که ابرهای غم و اندوه، سایه های غصه و گرفتگی و تیرگی های حرص و حسد وارد مغزش شوند. هرگز نخواهد نالید و از حال خود شکایت نخواهد داشت، پیوسته شاد و با نشاط خواهد بود.
انسان آینده کلمه "نمی توانم" را از قاموس خود حذف خواهد کرد، زیرا درباره قدرت و استعداد خود کوچکترین شک و شبهه ای نخواهد داشت قدرت مقابله با هر گونه حادثه ای را در خود خواهد دید و به خود اعتماد خواهد داشت. انسان در آینده پیوسته با فراوانی روبرو خواهد بود. زیرا اجازه نخواهد داد که فقر و عجز وارد روحش شود و پیوسته افکار فیض و برکت را با خود خواهد داشت.
انسان آینده در میان شادی و محبت زندگی خواهد کرد زیرا خود او نیز پیوسته احساس شادی و محبت خواهد کرد و چنین حسی را از خود پرتو افکن خواهد ساخت، سالم خواهد بود زیرا روح، فکر و وجود او از توازن و آهنگ برخوردار خواهد بود و معنی توازنی چیزی جز صحت کامل نیست.
انسان آینده از کمالی که خدای بزرگ در آسمانها دارد بهره مند خواهد گردید.
گردآورنده: مریم سلطانی فیروز

منبع:http://www.successir.com