چهره های ماندگار

استاد كيخسرو خروش تولد : 1320/2/4 تهران رشته تخصصي : خوشنويسي

كیخسرو خروش از بزرگترین استادان خط نستعلیق معاصر به ویژه در عرصه كتابت است و آثار خوشنویسی او در سه دهه گذشته مورد اقبال خاص و عام بوده است.

كتابت دیوان حافظ، فرمان امام علی(ع) به مالك اشتر، وصیت نامه امام، خسرو و شیرین نظامی، چهارمقاله عروضی سمرقندی ومثنوی پیروجوان از جمله آثار هنری استاد خروش در حوزه خوشنویسی است.

استاد كیخسرو خروش در هنر نقاشی به ویژه در تصویرگری از چهره نیز مهارتی منحصر به فرد دارد. پرتره‌های او سحرانگیز و زنده‌اند و هر بیننده‌ای را تحت تأثیر قرار می‌دهند.

خروش نقاشی را نزد استاد حیدریان آموخته و حیدریان از پروردگان مكتب كمال الملك است از این رو آثار این چهره ماندگار هنر، اهمیت و منزلتی خاص دارد.

خروش پرتره های متعددی را از امام خمینی(ره) بر پرده نشانده اما هر كدام از آنها، تازگی و ویژگی‌های ممتازی دارند. اثر اخیر در ابعاد ۱۰۰ × ۱۲۰ طراحی شده و هم اكنون در اختیار مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام (ره) قرار دارد.

-

دكتر مهدي بهزاد تولد : 1315/2/2 يزد رشته تخصصي : رياضيات

وی‎ نخستین‎‎ دبیر کل‎ و عضو فرهنگستـان علوم‎‎ ایران‎‎, نخستین رئیس‎ شاخه‎‎ علوم پایه و عضو شورای‎‎ پژوهـش‎ هـای عـلمـی‎ کـشـور و نخستین‎‎‎ رئیس‎ انجمن ریاضی‎ ایران است‎.
بهزاد که‎ مسابقات‎ ریاضی‎‎ دانـشجـویـی کشور را بنیان‎ نهاده‎‎ به پدر علم‎ گراف‎ یکی‎ از شاخه‎ های‎ علوم‎ ریاضی‎ ملقب‎ است‎.

ایشان تحصیلات متوسطه خود را در شهر یزد به پایان رساندند و بعد از شرکت در کنکور وارد دانشگاه فنی دانشگاه تهران شدندولی 4 ماه بعد انصراف دادند و دوباره در کنکور شرکت کردند و این بار در رشته ریاضیات قبول شدند و در دانش سرای عالی سابق به تحصیل پرداختند. زندگی ایشان از این پس به تحقیق، تحصیل و تدریس در زمینه ریاضیات گذشت.بعد از گرفتن لیسانس به امریکا رفتند و فوق لیسانس و دکترای خود را در زمینه ترکیبات و گراف از دانشگاه میشیگان گرفتند. ایشان از اعضای موسس انجمن ریاضیات و اولین رئیس این انجمن هستند . در دانشگاههای مختلف مشغول به تدریس هستند. استاد را به نام پدر علم گراف ایران می شناسند.

مرحوم دكتر قيصر امين پور متولد : 1338/2/2 گتوند خوزستان رشته تخصصي : ادبيات فارسي و شعر

استاد قيصر امين پور در دوم ارديبهشت ماه سال 1338ش. در گتوند خوزستان متولد شد. پس ازگذراندن تحصيلات ابتدايي و راهنمايي و دبيرستان در زادگاهش و سپس در دزفول، به سال 1357در رشته دامپزشكي تهران پذيرفته شد، اما تحولات روزگار منجر به انصراف او از ادامه تحصيل در اين رشته گرديد و به جمع هنرمندان انقلابي پيوست. يكي از ثمرات اين عزم معنوي مشاركت در شكل‌گيري حوزة هنر و انديشه اسلامي بود.
پس از پيروزي انقلاب بار ديگر عزم تحصيل علم نمود و به دانشكدة علوم اجتماعي دانشگاه تهران رفت. در سال 1363 مجدداً رشتة تحصيلي خود را تغيير داد و به سفارش و راهنمايهاي دكتر شفيعي كدكني به گروه ادبيات همان دانشگاه پيوست و پس از اخذ مدرك دكترا در اين رشته به تدريس در دانشگاههاي الزهرا (1367) و تهران (1370) مشغول شد.
علاوه بر تدريس، وي دبير شعر هفته نامه سروش و عضو شوراي سردبيري ماهنامة ادبي، هنري سروش نوجوان بود. از آثار او مي‌توان به كتاب «روز دهم»، تنفس صبح، در كوچة آفتاب و منظومة روز دهم اشاره كرد. قيصر امين پور در سال 1378به عنوان شاعر برگزيده دفاع مقدس از طرف كنگرة شعر دفاع مقدس برگزيده شد.
از سال 1382 ايشان به عنوان عضو پيوسته فرهنگستان و عضويت در شوراي علمي دانشنامه تحقيقات ادبي فرهنگستان زبان و ادب فارسي منصوب شد. روحش شاد

غربت....

چه غربتي است، عزيزان من كجا رفتند؟
تمام دور و برم پر ز جاي خاليها
زلال بود و روان رود رو به دريايم
همين كه ماندم، مرداب شد زلالي ها

دکتر فیروز حریرچی تولد : 1320/1/22 تبريز رشته تخصصي : ادبيات عرب

در سال 1320 در تبریز متولد شد . خانواده وی در سال 1326 به خاطر عدم امنیت در تبریز در قائله پیشه وری به تهران مهاجرت کردند تحصیلات دکتر حریرچی در تهران به ترتیب در دبستان ابن سینا و دبیرستان های بامداد و دالفنون سپری شد. وی سپس در سال 1339 در امتحانات ورودی دانشگاه ها که هر رشته به صورت جداگانه برگزار می شد شرکت کرد و در رشته های حقوق سیاسی حقوق قضایی ، ادبیات فارسی و ادبیات عرب دانشگاه تهران در ردیف های چهارم و پنجم پذیرفته شده اما به دلیل علاقه وافر به رشته زبان و ادبیات فارسی به دانشگاه تهران رفت و در سال 1342 با کسب رتبه اول مدک لیسانس خود راگرفت .
دکتر حریرچی در این دوره از تحصیل، از دانش اساتیدی چون: بدیع الزمان فروزانفر، استاد محمدتقی مدرس رضوی، دکتر محمد معین، دکترصفا، دکتر خانلری و استاد سید جعفرشهیدی بهره مند شد. در سال 1341 دکتر محمد معین، او را برای همکاری علمی دعوت کرد و از آن سال تا زمانی که آن مرحوم در بستر بیماری بود، وی مانند یک دانشجوی طالب علم، از محضر استاد معین روش تحقیق و تتبع ونیز سجایای اخلاقی را فراگرفت . حاصل این همکاری چند ساله، مشارکت دکتر حریرچی در تدوین فرهنگ معین بود و به همین سبب نام وی در جلد ششم فرهنگ مذکور ذکر شده است.
دکتر حریرچی در سال 1343 با تشویق و مساعدت استاد محمد تقی رضوی و با تصویب شورای دانشگاه به خاطر داشتن لیسانس ادبیات فارسی، در امتحان ورودی دکترای زبان و ادبیات عرب در دانشکده الهیات دانشگاه تهران شرکت کرد و در بین 60 نفر کننده ، رتبه نخست را به دست آورد و در سال 1347 در این دوره نیز با کسب رتبه اول فارغ التحصیل شد. در سال 1345 عملا دبیری دو گروه فارسی و عربی دانشگاه دانشگاه سپرده شده و از سال 1347 تا 1357 در پژهشکده فرهنگ ایران به تدریس عربی در دوره های کارشناسی ارشد و دکترای زبان و ادبیات فارسی و نیز کارشناسی ارشد تاریخ پرداخت . دکتر حریرچی از سال 1348 به عنوان مربی به استخدام رسمی دانشگاه تهران در آمد و پس از طی مراحل استادیاری و دانشیاری به درجه استادی نایل آمد وی پس از دوسال مطالعه علمی از سال 1367 به عضویت فرهنگستان بین المللی زبان و ادبیات عربی سوریه پذیرفته شد.


تاليفات :

موشح در ادبيات عرب ؛ چاپ اول، تهران، بي تا،‌1342، 93 ص،‌رقعي.

دراسة وجيزة حول اشعار هاتف العربية ؛چاپ اول، تهران، انتشارات طهوري، 1343،‌75 ص،‌رقعي.

پارسيان عربي نويس ؛ چا پ اول، كتاب فروشي فروغي، 1345 ، 61ص،‌رقعي.

اساس العربية (لالهادي للشادي) تاليف: ابوالفضل ميداني نيشابوري، تصحيح و توضيح: فيروز حريرچي، چاپ اول، تهران، مركز فرهنگي علامه طباطبايي، 1361، 211 ص، رحلي.



ترجمه ها :

امثار سائره از شعر متنبي

تاليف: صاحب بن عباد ، ترجمه،‌تفسير، شرح لغات و اعراب از: دكتر فيروز حريرچي،‌چاپ اول، تهران، انتشارات سحر، 1356، 126 ص، رقعي.

دفاع از اسلام

تاليف ،‌دكتر واگلري.‌ترجمه: دكتر فيروز حريرچي، چاپ دوم، تهران، انتشارات فروغي، اسفند 1361، 177 ص، جيبي.

جوهره

نوشته: محمد بن ابوبكر انصاري تلمساني بري،‌ترجمه: فيروز حريرچي ، چاپ اول، تهران،‌انتشارات امير كبير، 1361، 156 ص، رقعي.

قانون

تاليف: قاضي قضاعي، ترجمه: دكتر فيروز حريرچي، چاپ اول، تهران، امير كبير، 1362، 262 ص،‌وزيري.

ا مثال و حكم

تاليف: محمد بن ابي بكر عبدالقادر رازي، ترجمه تصحيح و توضيح از : دكتر فيروز حريرچي،‌چاپ اول، تهران، انتشارات دانشگاه تهران، مرداد 1371، 418 ص، وزيري.

ام سلمه

تاليف: علي محمد علي دخيل، ترجمه دكتر فيروز حريرچي، چاپ اول، تهران، موسسه انتشارات امير كبير،‌1373، 71 ص، وزيري.

آثار مشترك :

كتاب البلغه (فرهنگ عربي و فارسي)

تاليف: ابويوسف يعقوب كردي نيشابوري، مقابله و تصحيح متن،‌به اهتمام مجتبي مينوي و فيروز حريرچي.

(ابويوسف يعقوب الكردي) اديب، لغت شناس، زبان دان و استاد مشهور زبان و ادبيات عرب،‌كتاب حاضر را كه اولين فرهنگ عربي به فارسي است، در قرن پنجم هجري و در سال 438 در نيشابور تاليف كرده است.

مصححين ، اين اثر را از روي دو نسخه عكسي (نسخه شماره 954 كتابخانه بايزيد در اماميه و نسخه شماره 531 كتابخانه گوتا)، تصحيح كرده اند. آنها پس از چاپ كتاب و آگاهي از اغلاط فاحش، و نسخه ديگر از اين اثر را در كتابخانه چستربيني در دوبلين و ديگري در كتابخانه مجلس سنا يافته بودند. استاد مجتبي مينوي در پايان مقدمه خود بر كتاب،‌با ناخرسندي از اثر حاضر، به خاطر عدم دقت لازم و اغلاط فاحش ،‌آرزو كرده است كه دانشوري دامن همت به كمر زده ، متني پيراسته از اشتباه و براساس چهار نسخه اصلي كتاب (البلغه) همراه با تتمه اي كه فنجكردي بر آن نوشته و با شرحي كه مي گويند در كتابخانه ملك هست يكجا به چاپ بسپارند

فرهنگ اصطلاحات سياسي (انگليسي، عريي، فارسي)

تاليف: جمال بركات، ترجمه:‌دكتر فيروز حريرچي، دكتر صادق آئينه وند ، چاپ اول، تهران، مركز نشر فرهنگي رجاء ، تابستان 1368.364 ص، رقعي.

اثر حاضر، ترجمه كتاب (قاموس المصطلحات الدبلوماسية) تاليف جمال بركات است وي از دانشمنداني است كه سالها در جمع آوري مصطلحات سياسي تجربه اندوخته و عمر خود را در پست هاي مهم سياسي در كشورهاي مختلف جهان مصروف داشته است. فرهنگ اصطلاحات سياسي او شامل تمام اصطلاحات و واژه هايي است كه در مكاتبات و قرادادهاي بين المللي به كار مي رود. كتاب،‌در اصل به انگليسي – عربي و براساس حروف هجاي زبان انگليسي تنظيم شده و همين صورت نيز در ترجمه اثر حفظ شده است. مترجمان در فهرستي جداگانه در پايان كتاب،‌براساس حروف تهجي در باب واژه هاي عربي و فارسي مطالبي تنظيم كرده اند كه مي تواند در كاربردي شدن اين فرهنگ تاثير بسزايي داشته باشد.


گزيده مقالات:

تاثير الامثال العربية في شعر حافظ الشيرازي، مجموعه مقالات كنگره بين المللي حافظ، سوريه، 1363.

دراسة الاشعار العربية سعدي الشيرازي، مجموعه مقالات كنگره بين المللي سعدي، سوريه، 1363.

استاد و دانشجو از ديدگاه اسلام،‌مجله دانشكده ادبيات، شماره 6، سال 1369.

علي ضوالملتزم الادب الملتزم، مجله بين المللي علوم انساني، وزارت فرهنگ و آموزش عالي، شماره 3، 1369.

الخطابة و مميزاتها في صدرالاسلام، الثقافة ،‌چاپ سوريه، 1369.

ارزش زبان عربي در ايران شناسي، مجله دانشكده ادبيات دانشگاه تهران، شماره 116 و 117، 1370.

الامثال الشمتركة و تباذلها في اللغتين الفارسية و العربية،‌مجله فرهنگستان عربي، اردن، 1370

رسالة ميزان العمل لنجم الدين كبري، مجله بين المللي علوم انساني وزارت فرهنگ و آموزش عالي، شماره 6، 1374.

الاشعار العربية و الكلمات القصار للسهروردي،‌مجله بين المللي علوم انساني وزارت فرهنگ و آموزش عالي ، شماره 2، 1374.

احمد بن ماجد الملاح الاسلامي، مجله دانشكده ادبيات داشگاه تهران،‌شماره 134.



سوابق اجرايي و مديريتي :

عضويت در فرهنگستان بين المللي زبان و ادبيات عرب سوريه از سال 67 تا كنون .


 

دكتر سروش شميسا متولد : 1327/1/29 رشت رشته تخصصي : زبان و ادبيات فارسي

متولد رشت است و در خانواده ای فرهنگی رشد كرد . پدرش و مادرش هر دو اهل ادب بودند و شغلشان تدریس بود . جد مادری دكتر شميسا ، شیخ محمد سعید گیلانی ، استاد دكتر محمد معین بود .
دكتر شميسا بعد از اتمام تحصیلات متوسطه در رشته پزشكی دانشگاه شیراز پذیرفته شد . سالی را به تحصیل طب پرداخت اما چون به ادبیات علاقه فراوانی داشت پزشكی را رها كرد و وارد دانشكدة ادبیات شد . دكتر شميسا همزمان با تدریس در دانشگاههای كشور به مطالعه و تحقیق در ادبیات می پردازد كه صاحب آثار فراوانی نیز می باشد . او یكی از فعالترین معلمانی است كه ادبیات فارسی را از زوایای مختلف مورد نقد و بررسی قرار می دهد . از مهمترین تألیفات دكتر شميسا می توان از كتابهای زیر یاد كرد :

كتب:
آشنایی با عروض و قافیه ، فرهنگ تلمیحات ، فرهنگ عروضی ، نگاهی تازه به بدیع ، نگاهی به سپهری ، سیر غزل ، سیر رباعی ، بایونگ و هسه (ترجمه) ، وزن های پاییزی خواب (مجموعه شعر) ، گزیده اشعار مولوی ، ال الاد (ترجمه) ، انواع ادبی ، آینه، مجموعه داستان) ، چهل شعر (مجموعه شعر) ، گزیده اشعار مولوی ، بیان ، ای ای كمینگر و شعرهایی از او ، داستان یك روح (شرح و متن بوف كور) ، سبك شناسی شعر ، كلیات سبك شناسی ، نگاهی به فروغ فرخزاد ، سیروس در اعماق
(مجموعه داستان ، دستور پنج استاد معانی ، العجم فی معاییر اشعار العجم) .

-

دکتر فیروز حریرچی تولد : 1320/1/22 تبريز رشته تخصصي : ادبيات عرب

در سال 1320 در تبریز متولد شد . خانواده وی در سال 1326 به خاطر عدم امنیت در تبریز در قائله پیشه وری به تهران مهاجرت کردند تحصیلات دکتر حریرچی در تهران به ترتیب در دبستان ابن سینا و دبیرستان های بامداد و دالفنون سپری شد. وی سپس در سال 1339 در امتحانات ورودی دانشگاه ها که هر رشته به صورت جداگانه برگزار می شد شرکت کرد و در رشته های حقوق سیاسی حقوق قضایی ، ادبیات فارسی و ادبیات عرب دانشگاه تهران در ردیف های چهارم و پنجم پذیرفته شده اما به دلیل علاقه وافر به رشته زبان و ادبیات فارسی به دانشگاه تهران رفت و در سال 1342 با کسب رتبه اول مدک لیسانس خود راگرفت .
دکتر حریرچی در این دوره از تحصیل، از دانش اساتیدی چون: بدیع الزمان فروزانفر، استاد محمدتقی مدرس رضوی، دکتر محمد معین، دکترصفا، دکتر خانلری و استاد سید جعفرشهیدی بهره مند شد. در سال 1341 دکتر محمد معین، او را برای همکاری علمی دعوت کرد و از آن سال تا زمانی که آن مرحوم در بستر بیماری بود، وی مانند یک دانشجوی طالب علم، از محضر استاد معین روش تحقیق و تتبع ونیز سجایای اخلاقی را فراگرفت . حاصل این همکاری چند ساله، مشارکت دکتر حریرچی در تدوین فرهنگ معین بود و به همین سبب نام وی در جلد ششم فرهنگ مذکور ذکر شده است.
دکتر حریرچی در سال 1343 با تشویق و مساعدت استاد محمد تقی رضوی و با تصویب شورای دانشگاه به خاطر داشتن لیسانس ادبیات فارسی، در امتحان ورودی دکترای زبان و ادبیات عرب در دانشکده الهیات دانشگاه تهران شرکت کرد و در بین 60 نفر کننده ، رتبه نخست را به دست آورد و در سال 1347 در این دوره نیز با کسب رتبه اول فارغ التحصیل شد. در سال 1345 عملا دبیری دو گروه فارسی و عربی دانشگاه دانشگاه سپرده شده و از سال 1347 تا 1357 در پژهشکده فرهنگ ایران به تدریس عربی در دوره های کارشناسی ارشد و دکترای زبان و ادبیات فارسی و نیز کارشناسی ارشد تاریخ پرداخت . دکتر حریرچی از سال 1348 به عنوان مربی به استخدام رسمی دانشگاه تهران در آمد و پس از طی مراحل استادیاری و دانشیاری به درجه استادی نایل آمد وی پس از دوسال مطالعه علمی از سال 1367 به عضویت فرهنگستان بین المللی زبان و ادبیات عربی سوریه پذیرفته شد.


تاليفات :

موشح در ادبيات عرب ؛ چاپ اول، تهران، بي تا،‌1342، 93 ص،‌رقعي.

دراسة وجيزة حول اشعار هاتف العربية ؛چاپ اول، تهران، انتشارات طهوري، 1343،‌75 ص،‌رقعي.

پارسيان عربي نويس ؛ چا پ اول، كتاب فروشي فروغي، 1345 ، 61ص،‌رقعي.

اساس العربية (لالهادي للشادي) تاليف: ابوالفضل ميداني نيشابوري، تصحيح و توضيح: فيروز حريرچي، چاپ اول، تهران، مركز فرهنگي علامه طباطبايي، 1361، 211 ص، رحلي.



ترجمه ها :

امثار سائره از شعر متنبي

تاليف: صاحب بن عباد ، ترجمه،‌تفسير، شرح لغات و اعراب از: دكتر فيروز حريرچي،‌چاپ اول، تهران، انتشارات سحر، 1356، 126 ص، رقعي.

دفاع از اسلام

تاليف ،‌دكتر واگلري.‌ترجمه: دكتر فيروز حريرچي، چاپ دوم، تهران، انتشارات فروغي، اسفند 1361، 177 ص، جيبي.

جوهره

نوشته: محمد بن ابوبكر انصاري تلمساني بري،‌ترجمه: فيروز حريرچي ، چاپ اول، تهران،‌انتشارات امير كبير، 1361، 156 ص، رقعي.

قانون

تاليف: قاضي قضاعي، ترجمه: دكتر فيروز حريرچي، چاپ اول، تهران، امير كبير، 1362، 262 ص،‌وزيري.

ا مثال و حكم

تاليف: محمد بن ابي بكر عبدالقادر رازي، ترجمه تصحيح و توضيح از : دكتر فيروز حريرچي،‌چاپ اول، تهران، انتشارات دانشگاه تهران، مرداد 1371، 418 ص، وزيري.

ام سلمه

تاليف: علي محمد علي دخيل، ترجمه دكتر فيروز حريرچي، چاپ اول، تهران، موسسه انتشارات امير كبير،‌1373، 71 ص، وزيري.

آثار مشترك :

كتاب البلغه (فرهنگ عربي و فارسي)

تاليف: ابويوسف يعقوب كردي نيشابوري، مقابله و تصحيح متن،‌به اهتمام مجتبي مينوي و فيروز حريرچي.

(ابويوسف يعقوب الكردي) اديب، لغت شناس، زبان دان و استاد مشهور زبان و ادبيات عرب،‌كتاب حاضر را كه اولين فرهنگ عربي به فارسي است، در قرن پنجم هجري و در سال 438 در نيشابور تاليف كرده است.

مصححين ، اين اثر را از روي دو نسخه عكسي (نسخه شماره 954 كتابخانه بايزيد در اماميه و نسخه شماره 531 كتابخانه گوتا)، تصحيح كرده اند. آنها پس از چاپ كتاب و آگاهي از اغلاط فاحش، و نسخه ديگر از اين اثر را در كتابخانه چستربيني در دوبلين و ديگري در كتابخانه مجلس سنا يافته بودند. استاد مجتبي مينوي در پايان مقدمه خود بر كتاب،‌با ناخرسندي از اثر حاضر، به خاطر عدم دقت لازم و اغلاط فاحش ،‌آرزو كرده است كه دانشوري دامن همت به كمر زده ، متني پيراسته از اشتباه و براساس چهار نسخه اصلي كتاب (البلغه) همراه با تتمه اي كه فنجكردي بر آن نوشته و با شرحي كه مي گويند در كتابخانه ملك هست يكجا به چاپ بسپارند

فرهنگ اصطلاحات سياسي (انگليسي، عريي، فارسي)

تاليف: جمال بركات، ترجمه:‌دكتر فيروز حريرچي، دكتر صادق آئينه وند ، چاپ اول، تهران، مركز نشر فرهنگي رجاء ، تابستان 1368.364 ص، رقعي.

اثر حاضر، ترجمه كتاب (قاموس المصطلحات الدبلوماسية) تاليف جمال بركات است وي از دانشمنداني است كه سالها در جمع آوري مصطلحات سياسي تجربه اندوخته و عمر خود را در پست هاي مهم سياسي در كشورهاي مختلف جهان مصروف داشته است. فرهنگ اصطلاحات سياسي او شامل تمام اصطلاحات و واژه هايي است كه در مكاتبات و قرادادهاي بين المللي به كار مي رود. كتاب،‌در اصل به انگليسي – عربي و براساس حروف هجاي زبان انگليسي تنظيم شده و همين صورت نيز در ترجمه اثر حفظ شده است. مترجمان در فهرستي جداگانه در پايان كتاب،‌براساس حروف تهجي در باب واژه هاي عربي و فارسي مطالبي تنظيم كرده اند كه مي تواند در كاربردي شدن اين فرهنگ تاثير بسزايي داشته باشد.


گزيده مقالات:

تاثير الامثال العربية في شعر حافظ الشيرازي، مجموعه مقالات كنگره بين المللي حافظ، سوريه، 1363.

دراسة الاشعار العربية سعدي الشيرازي، مجموعه مقالات كنگره بين المللي سعدي، سوريه، 1363.

استاد و دانشجو از ديدگاه اسلام،‌مجله دانشكده ادبيات، شماره 6، سال 1369.

علي ضوالملتزم الادب الملتزم، مجله بين المللي علوم انساني، وزارت فرهنگ و آموزش عالي، شماره 3، 1369.

الخطابة و مميزاتها في صدرالاسلام، الثقافة ،‌چاپ سوريه، 1369.

ارزش زبان عربي در ايران شناسي، مجله دانشكده ادبيات دانشگاه تهران، شماره 116 و 117، 1370.

الامثال الشمتركة و تباذلها في اللغتين الفارسية و العربية،‌مجله فرهنگستان عربي، اردن، 1370

رسالة ميزان العمل لنجم الدين كبري، مجله بين المللي علوم انساني وزارت فرهنگ و آموزش عالي، شماره 6، 1374.

الاشعار العربية و الكلمات القصار للسهروردي،‌مجله بين المللي علوم انساني وزارت فرهنگ و آموزش عالي ، شماره 2، 1374.

احمد بن ماجد الملاح الاسلامي، مجله دانشكده ادبيات داشگاه تهران،‌شماره 134.



سوابق اجرايي و مديريتي :

عضويت در فرهنگستان بين المللي زبان و ادبيات عرب سوريه از سال 67 تا كنون .

استاد حسین زمرشیدی تولد : 1318/1/5 مشهد رشته تخصصي : معماري

در 1318 در مشهد به دنیا آمد و تحصیلات ابتدایی را در همان شهر به پایان برد. سپس همراه پدرش حاج محمد معمار که از اساتید بنام خراسان بود به فراگیری شغل پدری در بنای خواجه ربیع پرداخت. پس از طی مراحلی در نوجوانی به حق استادی سرآمد در معماری اسلامی گردید. آثار فراوانی از معماری و کاشی کاری در بقعه خواجه ربیع، گنبد سبز مشهد، بقعه امام زاده محمد محروق و شیخ عطار در نیشابور و بقعه شیخ احمد جامی در تربت جام از یادگارهای استاد زمرشیدی است. زمر شیدی پس از معماری اسلامی به بنایی روی آورد و چندی نگذشت که در زمینه ساختمان سازی استادی ماهر شد. او شب ها به تحصیل علم پرداخت و تا سوم متوسطه را در مشهد سپری کرد. سپس به تهران آمد و پس از آزمون رشته استاد کاری توسط هیئت آلمانی در هنرستان صنعتی تهران سابق ( ایران و آلمان ) به عنوان استاد کار آموزشی استخدام شد و هم زمان در رشته ساختمان نیز ادامه تحصیل داد و در سال 1350 فارغ التحصیل شد. سپس به آلمان رفت و در رشته های عمومی ساختمان و تربیت دبیر فنی رشته ساختمان در دانشگاه برلین ادامه تحصیل داد. پس از بازگشت به وطن به عنوان هنرآموز رشته ساختمان در هنرستان تهران به کار ادامه داد و 16 جلد کتاب درسی سال های اول تا چهارم رشته ساختمان را برای هنرستانهای کشور تالیف کرد.از نظام پنجساله در رشته عمران نیز چهار جلد کتاب درسی برای هنرستانها تالیف کرده است . حسین زمرشیدی از جمله معمارانی است که به معماری غنی ایرانی عشق می ورزد و به همین دلیل تالیفات با ارزشی در معماری سنتی و اسلامی به جامعه علمی ایران تقدیم داشته است. که مورد توجه بسیار فراوان سایر کشورهای مسلمان از جهت کاربرد در آثار معماری اسلامی آنها نیز واقع شده و تعدا آنها به 10 جلد می رسد .
والدین و انساب : پدر حسین زمرشیدی حاج محمد معمار ،معماری زبردست از مردم مشهد بوده است و نام مادر محترمشان حاجیه خانم مریم بهاریان شرقی است.ایشان یک برادر بنام مهندس علی زمرشیدی و دو خواهر بنامهای مهری و نسیرین زمرشیدی دارد.
خاطرات کودکی : حسین زمر شیدی از دوران کودکی خود چنین یاد می کند:" ده ساله بودم که پدرم تابستان مرا با خود به بقعه خواجه ربیع برد.زلزله گنبد آسیب فراروانی به آن رسانده بود.بطوری که شکستهایی به آن داده بود و قرار بود که توسط پدرم بازسازی شود وقتی پوشش گنبد به ختم شانه رسیده بود پدرم کوزه ای و بطری کوچکی در دست داشت .همه کارگران و استادان را که حدود 24 نفر می رسید جمع کرد و کاغذ تا شده ای را درون بطری انداخت و سر آنرا چوب پنبه گذاشت و لاک ذوب شده ای سر آن ریخت و در کوزه را با پوست گوسفند بست و کوزه را درون پوشش گنبد گذاشت و با رعایت فاصله ای دور و اطراف آن را چیدند.بعد از اتمام کار از پدر سوال کردم ،این کار یعنی چه؟ پدر چوا ب داد هر وقت گنبد را خراب کنند ،کوزه و محتوای آن یاد آور تاریخ ساخت قبلی آن است.
"اوضاع اجتماعی و شرایط زندگی : حسین زمرشیدی در سال 1318ه.ش در خانواده معماری یپشه زاده شد. او از کودکی در فضایی که ارتباط مستقیمی با معماری اسلامی داشت پرورش یافت تشویقها ومهارت پدر ، در پیشرفت های بعدی استاد زمرشیدی بسیار موثر افتاد.
تحصیلات رسمی و حرفه ای : حسین زمرشیدی فنون معماری اسلامی را در کنار پدر خود در نماسازی گنبد و بقعه خواجه ربیع و نیز ساخت گبند و تزیینات شیخ مومن استرآبادی و ... آموخت. زمر شیدی پس از معماری اسلامی به بنایی روی آورد و چندی نگذشت که در زمینه ساختمان سازی استادی ماهر شد. او شب ها به تحصیل علم پرداخت و تا سوم متوسطه را در مشهد سپری کرد. سپس به تهران آمد و پس از آزمون رشته استاد کاری توسط هیئت آلمانی در هنرستان صنعتی تهران سابق ( ایران و آلمان ) به عنوان استاد کار آموزشی استخدام شد و هم زمان در رشته ساختمان نیز ادامه تحصیل داد و در سال 1350 فارغ التحصیل شد. سپس به آلمان رفت و در رشته های عمومی ساختمان و تربیت دبیر فنی رشته ساختمان در دانشگاه برلین ادامه تحصیل داد.
خاطرات و وقایع تحصیل : حسین زمرشیدی در دوره دیپلم ساختمان همواره شاگردی ممتاز بود.وی با وجود داشتن همسر و فرزند و زندگی که تا حدودی سخت بود ولی به درس خواندن خود ادامه داد و در آلمان نیز بعلت علاقه فراوان به تحصیل از شاگردان ممتاز آنجا بوده و این امر باعث حسادت دانشجویان آلمانی می شد چرا که در درس رسم فنی و قشه بدون ادعا فوق العاده بود و همیشه موردتوجه اساتید آلمانی خود قرار می گرفت.
فعالیتهای ضمن تحصیل : حسین زمرشیدی علاوه بر تحصیل، به تحقیق نظری و عملی ( اجرای طرحها و بناهای در معماری) اسلامی ایران می پرداخت.
استادان و مربیان : اساتید و مربیان حسین زمرشیدی به قرار زیر می باشند: زنده یادان : پدر برگوارش، استاد مهدی تشکری اصفهانی ،استاد جواد تقوایی ،استاد علی ناجی ،استاد غلامحسین یزدی ،استاد علی خالو . مهندس دارا بهشتی (در دوران تحصیل) و پروفسور میتچ (از اساتید آلمانی)
هم دوره ای ها و همکاران : مهندس رضا دهشیدی (معاون عمران سابق بارگاه حضرت رضا (ع) )،دکتر علی اصغر وطنی اسکویی ،دکتر موسی مظلوم و دکتر غلامحسین معماریان از همدوره ایها و همکاران حسین زمر شیدی می باشند.
همسر و فرزندان : حسین زمرشیدی متاهل است وی خود را مدیون همسر ش که همپای وی در طول تحصیل و زندگی اش بوده می داند. میانسالی : حسین زمرشیدی پس از فراغت از تحصیل و بازگشت از آلمان، عضو هئیت علمی دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی شد.
مشاغل و سمتهای مورد تصدی : حسین زمرشیدی پس از بازگشت از آلمان به عضو یت هئیت علمی دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی در آمد که اکنون به عنوان دانشیار در دانشگاه مذکور مشغول به فعالیت است. وی علاوه بر آن عضو هئیت تحریریه بسیاری از مجلات معتبر معماری و میراث فرهنگی و نیز عضو مجامع علمی مختلف از جمله فرهنگستان هنرایران می باشد.
فعالیتهای آموزشی : حسین زمرشیدی پس از اخذ فوق لیسانس معماری از دانشگاه برلین و بازگشت به ایران، به عضویت هئیت علمی دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی در آمد و از آن پس به تدریس و تالیف و تحقیق می پردازد.
سایر فعالیتها و برنامه های روزمره : حسین زمرشیدی علاوه بر تدریس، به مطالعه، تحقیق و تالیف آثاری در زمینه معماری سنتی اسلامی ایران و جهان و همچنین به عکس برداری از آثار معماری ایران و مکانها و بنا های ارزشمند معماری از جهات مختلف (تاریخ ،طرح و اجراو غیره ) می پردازد.ایشان به ورزش در روزانه بصورت پیاده وری نیز علاقه دارد.
همفکران فرد : حسین زمرشیدی با مرحوم دکتر محمد کریم پیرنیا ، دکتر محمد مهدی هراتی ،دکتر حسین یاوری و دکتر منصور فلامکی از همفکری نزدیکی برخوردار است.
آرا و گرایشهای خاص : حسین زمرشیدی در معماری، به معماری سنتی اسلامی در ایران توجه ویژه ای دارد و اجزایی چون طاق و قوس و گره چینی را مورد پژوهش قرار داده است.
جوائز و نشانها : حسین زمرشیدی درسال 1381 دردومین همایش چهره های ماندگار، به عنوان چهره ماندگار در عرصه معماری سنتی برگزیده و معرفی شد.از دیگر جوایز وی می توان به چند مورد زیر اشاره کرد: - نشان درجه سه دانش در سال 1383 از سوی ریاست محترم جمهوری جناب آقای خاتمی به همراه 50 سکه تمام بهار آزادی - چاپ تمبر در سال 1382 - دریافت لوح تقدیر و جایزه از سوی مسئولین و چندین وزیر برای 69 بار - برزگداشت از طرف سازمان فرهنگی و هنری شهرداری تهران در سال 1380 - بزرگداشت در روز معلم در سال 1380 از طرف دانشگاه شهید رجایی - بزرگداشت در سال 1384 از طرف سازمان اوقاف و امورخیریه - هزینه سفر به چهار کشور آسیای میانه
چگونگی عرضه آثار : حسین زمرشیدی مقالات علمی و کتب فراوانی درزمینه اسلامی نگاشته است و تعدادی تابلو از نقوش و کاشی معرق از دیگر آثار وی بشمار می رود.
آثار حسین زمرشیدی به شرح زیر است: - 22 جلد کتاب های درسی رشته عمران از مقطع هنرستان تا دانشگاه - 11 جلد کتاب ارزشمند معماری سنتی و خصوصااسلامی که عموما نفیس و رنگی می باشند. - 68 مقاله بلند ارزشمنددر زمینه عمران و معماری که تعدادی از آنها چاپ و برخی آماده چاپ می باشند. - خلق 30 تابلو از هنرهای قدسی معماری اسلامی ایران به شکل تابلوی معرق و غیره که وقف موزه سعد آباد شده است.

دكتر ابوالقاسم گرجي تولد : 1300/1/2 تهران رشته تخصصي : الهيات و فقه و حقوق اسلامي

دکتر ابوالقاسم گرجی درسال 1300 در تهران متولد شد .
سوابق تحصیلی :
وی در سال 1306 به مکتبخانه رفت و در سال 1313 تحصیلات حوزوی را آغاز کرد و در اوایل سال 1323 برای تحصیل در فقه و اصول به نجف اشرف رفت.
1 . اخذمدرک لیسانس از دانشکده الهیات و معارف اسلامی و انتقال به همان دانشکده جهت تدریس
2 . انتقال به دانشکده حقوق دانشگاه تهران (1364)
3 . مدیریت گروه حقوق جزا و جرم شناسی

از استادان ایشان می توان به آقایان شیخ محمد حسین بروجردی ، شیخ محمد رضا تنکابنی،شیخ محمد کاظمینی و ... نام برد.وی پس از اینکه در سال 1330 به تهران مراجعت کرد ،به تدریس در سطوح عالیه و خارج فقه و اصول مشغول شد. از سال 1332 آقای دکتر گرجی به تحصیل در فقه و مبانی حقوق اسلامی در دانشکده الهیات پرداخت. در سال 35 تحصیل در دوره دکترای فلسفه و حکمت اسلامی را آغاز کرد.ازهمان زمان که وی در دوره دکترا تحصیل می کرد در همان دانشکده نیز به تدریس پرداخت.دکتر گرجی هم اکنون دوره دکتری حقوق خصوصی و حقوق جزا در دانشگاه تهران تدریس می کند.علاوه برتدریس ،وی مجری و محقق تعداد زیادی از طرههای پژوهشی دانشگاه تهران بوده است. از ایشان تا کنون بیش از صد مقاله و بیست عنوان کتاب چاپ شده از بین آنها که دو کتاب به عنوان کتاب سال انتخاب شده است.
ایشان تاکنون به عنوان استاد نمونه ، استاد ممتاز،پژوهشگر برجسته دانشگاه و پژوهشگر نمونه کشور شناخته شده و همچنین نشان درجه1 دانش را دریافت کرده است.

برخی از تالیفات و تحقیقات :
1 . الذریعه
2 . جوامع الجامع
3 . تاریخ پیامبر(ص)
4 . مسائل الخلاف
5 . صرف و نحو
6 . مقالات حقوقی
7 . آیات الاحکام
و...

دكتر جليل تجليل تولد : 1313/1/1 تبريز رشته تخصصي : ادبيات

در سال 1303 در تبريز به دنيا آمد.وي تحصيلات آغازين را در زادگاه خود گذراند و به جهت علاقمندی به تحصيل علوم دينی به حوزه علميه شهر تبريز وارد شد و به کسب فيض از علمای آن سازمان پرداخت.
پس از آن به علت اشتياق به تحصيل به دانشکده ادبيات دانشگاه تبريز وارد شد و به تحصيل پرداخت.
تجليل در سال 1334 ليسانس ادبيات فارسی را اخذ كرد و در محضر اساتيدي چون دکتر خيامپور، دکتر قاضی طباطبايی، استاد اديب طوسی و استاد تجانی بهره برد و در سال 1349 وارد دانشکده ادبيات و علوم انسانی دانشگاه تهران شد.
وي همچنين همزمان با تحصيل در دانشگاه در حوزه‌های علميه قم و تهران به فراگيری فلسفه، منطق، صرف و نحو پرداخت.

برخي از سمت‌های اجرایی جليل تجليل:

عضویت درهیات ممیزه و کمیته تخصصی دانشگاه تهران
عضویت در شورای گسترش دانشگاههای کشور
عضویت در کمیته برنامه ریزی زبان وادبیات فارسی ستاد انقلاب فرهنگی
عضو شورای پژوهشی دانشگاه تهران 63-62
عضوکمیته ادبیات وعلوم انسانی دفترمرکزی جهاددانشگاهی
عضو شورای برنامه ریزی زبان وادبیات فارسی
عضو کمیسیون سیاستگذاری مجلات علمی وزارت فرهنگ و آموزش
عضوکمیته تخصصی هنر و معماری هیات ممیزه دانشگاه تهران
مدیر گروه تخصصی ادبیات فارسی المپیاد دانشجویی وزرات علوم تحقیقات و فناوری
عضویت در شورای گسترش زبان و ادبیات فارسی در خارج کشور
عضویت درمجله دانشکده ادبیات وعلوم انسانی دانشگاه تهران

برخي آز آثار جليل تجليل:

اسرارالبلاغه (تأليف)
الغدير (ترجمه)
معيار الاشعار خواجه نصيرالدين طوسی (تصحيح)
برگزيده متون ادب فارسی (کتاب دانشگاهی)
معانی و بيان
جناس در پهنه ادب فارسی
نقشبند سخن
فنون و صنايع ادبی
کتابداری نوين در اسلام

تشویق‌ها، جوایز، نشان‌ها و مدال‌ها :

مدال درجه اول رتبه اولی دانشنامه لیسانس از وزارت فرهنگ 10/8/34
لوح تقدیر وزیرفرهنگ وآموزش عالی از نقش فعال درجلسات هیات ممیزه مرکزی توسط دکتر سیدمحمد هاشمی گلپایگانی
لوح تقدیرنامه وزارتی به مناسبت عضویت درمجله بین‌المللی علوم انسانی از دکترمصطفی معین وزیر علوم و اموزش عالی وقت
تقدیر و معرفی در اولین دوره چهره‌های ماندگار مهرماه80
برگزیده چهره ماندگار در سال 85
استاد برتر دانشگاه آزاد اسلامی سال 86

شادروان دكتر عليمحمد كاردان تولد: 1306/1/1 يزد رشته تخصصي : تعليم و تربيت

دكتر عليمحمد كاردان در سال ١٣٠٦ شمسي در شهر يزد به دنيا آمد. دوره ابتدايي را در دبستان سعدي و دوره اول متوسطه را در دبيرستان ايرانشهر زادگاه خود گذرانيد. پس از گذرانيدن دوره اول متوسطه و به تشويق دبيران خود و نيز به اقتضاي وضع خانوادگي خود در دانشسراي مقدماتي يزد كه به تازگي تأسيس شده بود به تحصيل مشغول شد و خود را براي آموزگاري آماده كرد. اما چون با رتبه اول در اين مدرسه فارغ‌التحصيل شد بنا بر مقررات آن زمان براي ادامه تحصيل به دانشسراي عالي تهران اعزام شد و به هزينه دولت به تحصيل پرداخت. پس از گذرانيدن «كلاس مخصوص» آن مؤسسه كه در حكم سال ششم دبيرستان بود در دوره ليسانس دبيري فلسفه و علوم ‌تربيتي در دانشسراي عالي تهران پذيرفته شد.
وی در طول تحصیل در دانشسراي عالي، زبان فارسي را نزد بزرگانی چون دكتر معين، دكتر پرويز ناتل خانلري و بديع‌الزمان فروزانفر، زبان عربي را در محضر آيت‌الله مهدي الهي قمشه‌اي، فلسفه قديم را نزد آيت‌الله محمد حسين فاضل توني، فلسفه جديد را در محضر دكتر يحيي مهدوي، دكتر رضا‌زاده شفق و دكتر غلامحسين صديقي گذراند. در روان‌شناسي از محضر دكتر علي‌اكبر سياسي و در جامعه‌شناسي از محضر دكتر غلامحسين صديقي فیض برد. درسهاي علوم تربيتي را نزد دكتر محمدباقر هوشيار، دكتر عيسي صديقي و دكتر اسدالله بيژن و فيزيولوژي اعصاب را نزد دكتر عبدالله شيباني تلمّذ كرد.
دکتر کاردان در سال ١٣٢٨ درجه ليسانس فلسفه و علوم تربيتي را از دانشسراي ‌عالي (دانشگاه تهران) کسب کرد و چون فارغ‌التحصيل رتبه اول دوره خود بود، طبق قانون اعزام دانشجو به خارج براي ادامه تحصيل در دوره دكتري فلسفه و علوم تربيتي به دانشگاه ژنو در سويس اعزام و در دانشكده ادبيات و مؤسسه علوم تربيتي اين دانشگاه (معروف به مؤسسه ژان ژاك روسو) مشغول به تحصيل شد. وی فلسفه را نزد استاداني چون شارل ورنر(Ch. Werner) (مؤلف تاريخ فلسفه يونان)، روان‌شناسي را نزد روان‌شناس و معرفت‌شناس مشهور ژان پياژه (Jean Piaget) و تعليم و تربيت را نیز نزد استاداني مانند روبر دوترانس (Robert Dottrens) آموخت. سرانجام در سال ١٣٣٦ به اخذ درجه دكتري فلسفه علوم تربيتي از دانشكده ادبيات دانشگاه ژنو نايل شد. دکتر کاردان پس از اخذ درجه دكتري به رغم اينكه از سوي پروفسور پياژه براي دستياري در «مركز معرفت‌شناسي تكويني» به‌ كار دعوت شد، به سائقه وظيفه‌شناسي، بي‌درنگ به وطن بازگشت. پس از شركت در آزموني از سوي دانشگاه تهران براي انتخاب به عنوان دانشيار كرسي اصول آموزش و پرورش و جانشيني استاد فقيد دكتر هوشيار- كه در تابستان ١٣٣٦ از دنيا رفته بود - و پذيرفته شدن در آن آزمون به خدمت در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران مشغول شد و تدريس درسهايي مانند اصول آموزش و پرورش و تاريخ آموزش و پرورش را به عهده گرفت. با تأسيس مؤسسه مطالعات و تحقيقات اجتماعي در دانشگـاه تهـران (١٣٣٧ ـ ١٣٣٨) و ايجاد دوره ليسانس و فوق‌ليسانس علوم اجتماعي از وی برای تحقيق و تدريس در اين مؤسسه نيز دعوت شد. لذا تا سال ١٣٤٥ به تدريس روان‌شناسي اجتماعي و روش تحقيق در علوم اجتماعي پرداخت؛ همچنين به ترجمه كتابهاي مهمي در روان‌شناسي اجتماعي و مردم‌شناسي و روش تحقيق در زمينه‌هاي فوق توفيق يافت.
دكتر كاردان به موازات تدريس، تحقيق، ترجمه و تأليف از همان آغاز كار در مديريت امور دانشگاه نيز مشارکت داشت؛ از جمله تا سال ١٣٤١ مديريت دروس مؤسسه مطالعات و تحقيقات اجتماعي؛ از ١٣٤١ تا ١٣٤٨ رياست اداره كل آموزش دانشگاه تهران و از ١٣٤٨ تا ١٣٥٦ نیز رياست نخستین دانشکده علوم تربیتی کشور که در دانشگاه تهران ایجاد شده بود را بر عهده داشت.
وی پس از انقلاب اسلامی هم در عرصه های علم و فرهنگ یاریگر نظام بوده و در سال ١٣٦٩ از سوي شوراي عالي انقلاب فرهنگي به عضويت پيوسته فرهنگستان علوم جمهوري اسلامي ايران برگزيده شد. دکتر کاردان علاوه بر تدريس در دوره‌هاي مختلف كارشناسي و كارشناسي ارشد و دكتري در دانشگاههاي تهران و تربيت مدرس، از ١٣٦٣ تا ١٣٧٦ سرپرستي مؤسسه روان‌شناسي دانشگاه تهران را عهده دار بود. دكتر كاردان سالها در شوراي دانشگاه تهران و هيئت مميزه علمي آن و نيز هيئت مميزه مركزي عضويت داشته و فعاليت كرده است. وی همچنین از نخستين صاحبنظرانی است كه در سازماندهی متمرکز و جدید آزمون ورودي دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالي كشور از سال ١٣٤٢ نقش ویژه‌ای داشته است.
از دیگر اقدامات ماندني او تلاش در گسترش رشته‌هاي مختلف علوم تربيتي در سطح كارشناسي ارشد و تأسيس نخستين دوره دكتري علوم تربيتي (تاريخ و فلسفه آموزش و پرورش) در سال ١٣٥٣ در دانشكده علوم تربيتي دانشگاه تهران است.
مديريت گروههاي پژوهشي روان‌شناسي و علوم تربيتي سازمان مطالعه و تدوين كتب علوم انساني، عضويت در شوراي پژوهشي اين سازمان و همكاري مؤثر با پژوهشگاه علوم انساني و مطالعات فرهنگي و پژوهشكده حوزه و دانشگاه و نيز مؤسسه پژوهشي برنامه‌ريزي درسي و نوآوريهاي آموزشي وابسته به وزارت آموزش و پرورش از جمله فعاليتهاي ديگر وي در مراکز مختلف علمی است.

مقالات

دكتر كاردان قريب به پنجاه سال خدمت خود در دانشگاه تهران و مؤسسات علمي ديگر علاوه بر تدريس و تحقيق به نوشتن مقالات مهمي (در حدود صد مقاله) در زمينه علوم تربيتي، روان‌شناسي، جامعه‌شناسي و علوم انساني پرداخته است. كساني كه با اين رشته‌ها سروكار دارند، نوشته‌هاي وی را در مجلاتي نظير مجله دانشكده ادبيات و علوم انساني، مجله دانشكده علوم تربيتي، مجله آموزش و پرورش، مجله سخن، مجله راهنماي كتاب ديده و خوانده‌اند. وي علاوه بر مقالات دهها سخنراني در مجامع علمي گوناگون داشته كه بیشتر آنها در انتشارات دانشگاه تهران، مركز نشر دانشگاهي و سازمان «سمت» به چاپ رسيده است. فهرست برخي از مقالات و سخنرانيهاي او در مجامع علمي بدين شرح است:

- “تحولات رواني دوره نوجواني”، مجله سخن؛ شماره ۹، ۱۳۳۷.

- “كرشن اشتاينر و عقايد تربيتي او (۱)”، مجله دانشكده ادبيات دانشگاه تهران؛ شماره۴، ۱۳۳۷.

- “كرشن اشتاينر و عقايد تربيتي او (۲)”، مجله دانشكده ادبيات دانشگاه تهران؛ شماره۶، ۱۳۳۷.

- “تحول هوش”، مجله پرورش نو؛ شماره ۱-۲، ۱۳۳۹.

- “روشهاي جامعه‌سنجي (سوسيومتري) در تعليم و تربيت”، مجله آموزش و پرورش؛ شماره ۳، ۱۳۳۹.

- “فرهنگ و آموزش و پرورش فرهنگي”، فصلنامه پژوهش و برنامه‌ريزي در آموزش عالي: مؤسسه پژوهش و برنامه‌ريزي آموزش عالي، سال اول، شماره ۱، ۱۳۷۲ (مقاله برگزيده).

- “La Planification de L’enseignement en Iran”, Revue Detiers Monde; No l, 1959.

- “Situation Actuelle et Perspective de L’enseignement Post-secondaire Destiné aux Personnes Engagées dans la vie Active en Iran”, Rapport Presenté au Comité D’experts de L’Unesco, Londre, 27-30 Juillet 1979, In Journal of Faculty of Education, University of Tehran; Vol VI, No l, Autumn-Winter.

- “پژوهش و اخلاق پژوهشگري”،‌ پژوهشگاه دانشگاه تهران؛ سال هشتم، شماره ۱۹، ۱۳۷۳.

- “ژان پياژه”، فلسفه و فلسفه آموزش و پرورش”، مجله روان‌شناسي و علوم تربيتي؛ فصلنامه علمـي ـ پـژوهشـي دانشكـده روان‌شناسي و علوم تربيتي دانشگاه تهران؛ سال دوم، شماره ۱-۴، ۱۳۷۵، ص ۳-۱۴.

- “نقش‌ آموزش و پرورش در رشد علوم”، نامه فرهنگستان علوم؛ شماره ۱۶، ۱۳۷۹، ص ۱۵-۳۰.

- “نقش كتاب دانشگاهي و ويژگيهاي آن” ، سخن سمت؛ سال هشتم، شماره دهم، تابستان ۱۳۸۲.

- اهميت و روش پرورش تفكر، سخنراني در سمپوزيوم نقش آموزش ابتدايي و جايگاه مطلوب آن در جامعه آموزش و پرورش اصفهان ۱۵-۱۷فروردين ماه ۱۳۷۴.

- آموزش و پرورش و فرهيختگي، سمينار آموزش‌ـ فرهنگ بهره‌وري، دانشگاه تهران، ارديبهشت ماه ۱۳۷۵.

آثار تأليف و ترجمه شده

الف) تأليفات....

1. L’Organisation Scolaire en Iran, Histoire et Perspective; Thèse de Doctorat, Faculté des Lettres, Université de Genéve, Imprimerie Reggioni et Jaccoud, 1957.

۲. فلسفه تعليم و تربيت (جلد اول)؛ دفتر همكاري حوزه و دانشگاه و سازمان مطالعه و تدوين كتب علوم انساني دانشگاهها (سمت)، ۱۳۷۲؛
تاريخچه تعليم و تربيت، بخش اول، ص ۶۰-۱۱۰؛
تعليم و تربيت از ديدگاه افلاطون، بخش دوم، فصل اول، ص ۱۶۷-۱۷۳؛
تعليم و تربيت از ديدگاه ارسطو، بخش دوم، فصل اول، ص ۱۷۳-۱۷۸؛
تعليم و تربيت از ديدگاه ژان ژاك روسو، بخش دوم، فصل اول، ص ۲۰۹-۲۱۵؛
تعليم و تربيت از ديدگاه اميل دوركيم، بخش دوم، فصل اول، ص ۲۲۳-۲۲۶؛
طبيعت از ديدگاه علوم رواني، بخش سوم، فصل اول، ص ۳۸۱-۳۸۸؛
طبيعت از ديدگاه علوم اجتماعي، بخش سوم، فصل اول، ص ۳۸۸-۳۹۷.

۳. درآمدي بر جامعه‌شناسي اسلامي؛ دفتر همكاري حوزه و دانشگاه و چاپ سلمان فارسي، ۱۳۶۳؛ (بخش «طبيعت آدمي»، ص ۲۹۱-۳۰۷).

۴. سير آراء تربيتي در غرب؛ سازمان مطالعه و تدوين كتب علوم انساني دانشگاهها (سمت)، ۱۳۸۱.

۵. علوم تربيتي، ماهيت و قلمرو آن؛ سازمان مطالعه و تدوين كتب علوم انساني دانشگاهها (سمت)، ۱۳۸۳؛ (مقدمه و فصل دوم؛ اين كتاب زير نظر استاد دكتر كاردان و با همكاري گروهي از استادان علوم تربيتي تأليف و منتشر شده است.

ب) ترجمه....

۱. طرح اصلاح فرهنگ فرانسه؛ پل لانژون و هانري والون، انتشارات وزارت فرهنگ، ۱۳۳۷.

۲. اصول راهنمايي در آموزش و پرورش؛ نوشته رژه‌گال، انتشارات وزارت فرهنگ، ۱۳۳۹.

۳. روان‌شناسي اجتماعي؛ ژان مزون نوو، انتشارات دانشگاه تهران، چاپ دوم، ۱۳۴۳.

۴. طرح روان‌شناسي طبقات اجتماعي؛ هالبواكس، انتشارات دانشگاه تهران، چاپ اول، ۱۳۴۰، برگزيده سال ۱۳۴۰ (انجمن كتاب)، چاپ سوم، ۱۳۷۱.

۵. روش مردم‌شناسي؛ پيربس؛ انتشارات دانشگاه تهران، چاپ دوم، ۱۳۴۴.

۶. قواعد روش جامعه‌شناسي؛ اميل دوركيم، انتشارات دانشگاه تهران، چاپ سوم،۱۳۶۲.

۷. روان‌شناسي اجتماعي؛ اتوكلاين برگ، شركت انتشارات علمي و فرهنگي، چاپ سيزدهم، ۱۳۸۳.

۸. اصول راهنمايي در آموزش و پرورش همراه با طرح لانژون ـ والون، انتشارات دانشگاه تهران، چاپ پنجم، ۱۳۸۱.

۹. مسائل روان‌شناسي جمعي و روان‌شناسي اجتماعي، ژرژ گورويچ و ديگران، مؤسسه چاپ و انتشارات دانشگاه، چاپ دوم، ۱۳۷۱.

۱۰. مراحل تربيت، موريس دبس، انتشارات دانشگاه تهران، چاپ نهم، ۱۳۷۰.

۱۱. وضع و شرايط روح علمي، ژان فوراسيته، انتشارات دانشگاه تهران، چاپ سوم،۱۳۷۱.

۱۲. روان‌شناسي اجتماعي، ژان استوتزل، انتشارات دانشگاه تهران، چاپ پنجم، ۱۳۷۱.

۱۳. اصول روش آزمايشي بخشي از «مقدمه بر مطالعه طب آزمايشي»، كلود برنار، انتشارات دانشگاه تهران، ۱۳۵۷.

۱۴. روان‌شناسي و دانش‌ آموزش و پرورش، ژان پياژه، انتشارات دانشگاه تهران، چاپ سوم، ۱۳۷۱.

۱۵. سيطره كميت و علايم آخر زمان، رنه گنون، انتشارات مركز نشر دانشگاهي، چاپ دوم، ۱۳۷۲.

۱۶. آراء و نظريه‌ها در علوم انساني، ژولين فروند، انتشارات مركز نشر دانشگاهي، چاپ اول، ۱۳۶۲، چاپ دوم، ۱۳۷۲.

۱۷. تاريخ روان‌شناسي، مولر، انتشارات مركز نشر دانشگاهي، ۱۳۶۷ـ ۱۳۶۸.

۱۸. معني و حدود علوم تربيتي، ميالاره، انتشارات دانشگاه تهران، چاپ دوم، ۱۳۷۵.

عناوين و تقديرنامه ها

- نشان (مدال) فرهنگ (١٣٢٩) به دليل احراز رتبه اول در دوره ليسانس فلسفه و علوم تربيتي از سوي وزارت فرهنگ وقت.

- نشان (مدال) سپاس (١٣٥٣) به مناسبت داشتن خدمات شايان در مقام رياست دانشكده علوم تربيتي دانشگاه تهران از سوي شواري‌ عالي فرهنگ (آموزش و پرورش).

- تجلیل از ایشان به عنوان استاد ممتاز دانشگاه تهران.

- نکوداشت شخصیت علمی و آثار ایشان از سوی انجمن آثار و مفاخر فرهنگی.

- از ميان تاليفات ايشان تاريخ روانشناسي در سال ١٣٦٨ به عنوان كتاب سال برگزيده شد و ترجمه كتاب جامعه شناسي و تربيت در سال ١٣٨٠ از طرف وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي شايسته دريافت لوح تقدير گرديد.

- پژوهشگر نمونه فرهنگستان علوم در سال ١٣٨١.

- نام ايشان در سومين همایش چهره های ماندگار در سال ١٣٨٢ به عنوان يكي از چهره هاي ماندگار كشور در رشته روانشناسي و علوم تربيتي به ثبت رسيده است.

- لوح تقدير از سازمان «سمت» به امضاي رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام آقاي هاشمي رفسنجاني به مناسبت برگزيده شدن به عنوان مدير نمونه گروه پژوهشي علوم تربيتي.

دكتر صادق آيينه وند تولد : 1330/1/1 تويسركان رشته تخصصي : تاريخ اسلام

دكتر صادق آيينه وند

وي در سال ١٣٣٠ ه.ش در يكي از روستاهاي تويسركان متولد شد و تحصيلات ابتدايي را در زادگاه و دوران دبيرستان را دراسد آباد همدان به پايان رسانيد و درهمين دوران بود كه به فعاليتهاي فرهنگي و سياسي پرداخت و با كانون فعاليتهاي جوانان ولي‌عصر (عج) همدان ارتباط يافت .
آئينه‌وند در اين سال در دانشگاه تهران به تحصيل در رشتة ادبيات عرب پرداخت و فعاليت‌هاي سياسي و فرهنگي خود را نيز ادامه داد . تأسيس تشكلي اسلامي با عنوان كتابخانة دانشجويي ن والقلم و ما يسطرون از جمله فعاليت‌هاي او در دوران دانشجويي قبل از انقلاب است .
وي درهمان دانشگاه به ادامه تحصيل در مقطع كارشناسي ارشد ادبيات عرب پرداخت و همراه با آن ، مقداري دروس حزوي را نيز خواند . در ١٣٦١ ش به عضويت هيئت علمي دانشگاه تربيت مدرس درآمد و در گروه تاريخ آن دانشگاه ، مشغول به كار گرديد. يك سال بعد، با سمت رايزن فرهنگي جمهوري اسلامي ، عازم سوريه شد و همزمان ، در ١٣٦٣ ش به تحصيل در مقطع دكتري ادبيات عرب در دانشگاه قديس يوسف لبنان پرداخت و پس از اتمام تحصيل و بازگشت به ايران در دانشگاه‌هاي تربيت مدرس، تهران، الزهراء و قم ، دروس تاريخ اسلام و سيرة نبوي و تاريخ نگاري در اسلام و ادبيات عرب تدريس كرد .
تا ١٣٧٢ش ‌مسئوليتهاي فرهنگي‌متعددي از جمله مديريت كل پژوهش‌ها و برنامه‌ريزي فرهنگي ، رياست مركز سياست علمي و پژوهشي وزارت آموزش عالي و رياست دانشكده علوم انساني دانشگاه تربيت مدرس(١٣٧٥) و … را برعهده داشت . در سال ١٣٧٣ ش به عنوان استاد نمونة كشور به دريافت لوح تقدير از رياست جمهوري وقت ، نايل آمد و ‌تاكنون مقالات گوناگوني از او در نشريات معتبر داخلي و خارجي منتشر شده است .آئينه‌وند در چندين كنگره بين المللي به عنوان داور و عضو هيئت علمي حضور داشته كه از جملة آنها بوده است ؛ تاريخ پزشكي در اسلام ، سيد جمال الدين اسد آبادي ، خوارزمي ، امام خميني و فرهنگ عاشورا . او از كنگرة تاريخ پزشكي و نيز از رياست دانشگاه باقرالعلوم ، لوح تقدير دريافت كرده است .

آثار:

تأليف فارسي :

ادبيات انقلاب در شيعه / پژوهش‌هايي در تاريخ و ادب / تاريخ نگاري در اسلام / علم تاريخ در گسترة تمدن اسلامي / علم تاريخ در اسلام / قيامهاي شيعه در تاريخ اسلام

تأليف عربي :

الأدب السياسي الملتزم في الاسلام / الأدب السياسي في الاسلام / من أدب التشيع با الخوارزم

ترجمه :

حجربن عدي انقلابي شهيد ، محمدفوزي / خاندان وحي در احاديث اهل سنت ، عبدالمصطفي محمد امين قلعه جي / سلسلة زنان بزرگ صدر اسلام ، ام كلثوم ، فاطمه بنت اسد ، فاطمه بنت الحسين ، ٦ ج ، علي محمد دخيل / شك و شناخت ، ترجمة المنقذ من الضلال، امام محمد غزالي / فرهنگ اصطلاحات سياسي ، جمال بركات / قيام عبدالقادر جزايري ، محمد كامل حسن المحابي / مالك بن نبي انديشمند مصلح ، اسعد سمحراني / مشكاه الأنوار ، امام محمد غزالي / نقش و رسالت مسلمانان در ثلث آخر قرن بيستم ، مالك بن نبي

تولد : 1330/1/1 تويسركان

رشته تخصصي : تاريخ اسلام

استاد علامه محمد تقي جعفري (قدس سره) به سال 1304 خورشيدي در شهر تبريز متولد شد و پس از تحصيلات عاليه علوم اسلامي در شهرهای تبريز، تهران، قم و نجف اشرف در محضر آيات عظام، ميرزا فتاح شهيدي، شيخ محمدرضا تنكابني، شيخ كاظم شيرازي، سيد عبدالهادي شيرازي، سيد ابوالقاسم خويي و سيد محسن حكيم، كسب فيض نمود.
تا به حال بيش از هشتاد اثر از آثار استاد به طبع رسيده است و چاپ بعضي از آنان همچون شرح مثنوي در 15 جلد مكرر را تجديد گرديده است. ضمناً تحت نظارت ايشان و طي 12 سال كاملترين كشف الابيات مثنوي مولوي در 4 جلد رحلي تحت عنوان «از دريا به دريا» منتشر شده است.
از آثار برجسته ايشان، شرح و تفسير بر نهج البلاغه مي باشد كه 27 جلد آن به زبان فارسي چاپ و منتشر شده است. ديگر اثر نفيس استاد جعفري، در زمينه بررسي و مقايسه افكار مولانا با فلسفه ها و جهان بيني هاي شرق و غرب مي باشد كه تحت عنوان مولوي و جهان بيني ها چاپ شده است.
در زمينه حقوق بشر و مقايسه آن با حقوق بشر در اسلام، كتاب مفصل و مشروحي به قلم ايشان منتشر شده كه نظريات جديد آن در كنفرانس اسلامي طرح و مورد استفاده قرار گرفته است. كتاب مزبور به زبان انگليسي نيز ترجمه و چاپ شده است و به زبان ژاپني توسط يكي از اساتيد دانشگاه ناكويا در دست ترجمه است.
بيش از 60 كتاب و مقاله ديگر استاد علامه جعفري هنوز منتشر نشده و در آينده به طبع خواهند رسيد. كه به اين ترتيب مجموعه آثار منتشر نشده ايشان متجاوز از 150 عنوان مي گردد. كتابهاي ايشان در زمينه هاي: فقه، علوم سياسي، روان شناسي، علوم تربيتي، معارف اسلامي، نظريه زيبايي و هنر در اسلام، مباحث فلسفي و كلامي، مشحون از آرا و نظريات ابتكاري و بديع است.
تا كنون دهها نويسنده، استاد و محقق و متفكر از سراسر جهان با ايشان مذاكرات علمي داشته اند كه بيش از 50 فقره از اين مذاكرات در 2 جلد كتاب تحت عنوان «تكاپوي انديشه ها» منتشر شده است.
لازم به ذكر است كه مكاتبات علمي علامه جعفري با "برتراند راسل" فيلسوف شهير انگليسي كه طي آنها، استاد جعفري به برخي از نظريات راسل انتقاد کرده، در بعضي از كتابهاي ايشان مثل: نقد و بررسي افكار راسل، توضيح و بررسي مصاحبه راسل به طور مكرر به چاپ رسيده است. همچنين كتابي تحت عنوان «بررسي و نقد سرگذشت انديشه ها» حاوي تحليل و نقد نظريات آلفرد نورث وايتهد پدر منطق رياضي كه يكي از بزرگترين فلاسفه اروپا مي باشد، چاپ و منتشر شده است.
ضمناً كتابهايي به قلم ايشان در نقد و تحليل فلسفه پوزيتيويستي و نئوپوزيتيويستي معاصر غرب چاپ و منتشر شده است. كه از آن جمله مي توان به شرح و نقد نظريات كانت، هگل، دكارت و ديويد هيوم اشاره نمود. استاد فقيد علامه محمد تقي جعفري (ره) بر اثر بيماري در تاريخ 25/8/1377 به رحمت ايزدي پيوست. روحش شاد و يادش گرامي باد.

فهرست آثار علامه محمد تقي جعفري (قدس سره)
در فقه:

استاد دکتر عباسقلي دانشور، استاد جراحي قلب و عروق دانشگاه تبريز. وقتي که در دانشگاه تبريز دانشجوي جواني بودم، ايشان در اواخر دهه 1340 شمسي با کوله‌باري غني از دانش پزشکي و جراحي قلب و عروق از يکي از دانشگاه‌هاي معتبر مغرب زمين، به تبريز آمده و با علاقه و شوق وافر، خود را وقف دانشگاه نموده و به کار در جراحي قلب و عروق و آموزش دانشجويان پزشکي پرداخت. او تمام وقت خويش را صرف دانشگاه نمود و هرگز دنبال کار در بخش خصوصي نبوده است.

دکتر دانشور در بيمارستان بزرگ دانشگاه تبريز يک بخش جراحي قلب مدرن تاسيس کرده و به جراحي قلب باز پرداخته و در کنار آن با عشق و علاقه زياد به تعليم دانشجويان و دستياران مشغول شدند.

ايشان در يک خانه سازماني چسبيده به بيمارستان زندگي مي‌کرده‌اند و از صبح زود تا دير وقت شب‌ها در بخش خويش به سختي کار مي‌کردند.

افتتاح بخش جراحي قلب مدرن در اواخر دهه 40 و اوايل 50 به اعتبار دانشگاه افزوده، به طوري که هر ميهمان برجسته‌اي که وارد تبريز مي‌شد، از بخش جراحي قلب ديدن مي‌کرد.

در حال حاضر در خيلي از مراکز استان‌ها بخش جراحي قلب به وجود آمده و عده زيادي از جراحان قلب دانش‌آموخته داخلي و خارجي در آنها کار مي‌کنند و يا اينکه جراحي قلب باز انجام مي‌دهند، ولي در آن زمان که تعداد اين بخش‌ها و تعداد جراحان قلب شايد از انگشتان يک دست هم کمتر بود، اهميت موضوع بيشتر نمايان مي‌شود. خوانندگان محترم شايد خوانده باشند که اولين پيوند قلب توسط دکتر دانشور در دانشگاه تبريز انجام شده است.

من به خوبي به ياد دارم و يا انگار همين ديروز بود که دکتر دانشور در کنار جراحي‌هاي سنگين قلب، با چه عشق و علاقه‌اي و با چه ابتکاري دانشجويان پزشکي را چون پروانه به دور شمع وجود خويش جمع مي‌کرد و به آنها آموزش مي‌داده است.

او خود زندگي ساده‌اي داشته و با حقوق دانشگاهي و بدون هيچ درآمد ديگري زندگي مي‌کرده است. او هميشه، فقط، خوب درس خواندن و پزشک خوبي شدن را به دانشجويانش درس مي‌داد، نه راه و روش پول در آوردن را.

استاد که همه عمر پرمايه خويش را صرف عمل و علم نموده است، در اوايل انقلاب اسلامي ايران به تهران کوچ کرد و در دانشگاه شهيد بهشتي به کار خويش ادامه داد، چند سال پيش بازنشسته شده و همسر خويش را نيز هنگام درمان بيماري قلب در آمريکا از دست دادند.

استاد اخيرا خود هم دچار عارضه قلبي و مغزي شده که پس از بيماري طولاني سلامت کامل خويش را به دست نياوردند.