انواع هدایت در قرآن
اِهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُستَقِیمَ
(خداوندا!) ما را به راه راست هدایت فرما.
در قرآن مجید دو نوع هدایت مطرح شده است:
الف) هدایت تكوینى، آنجا كه قرآن مىفرماید: «ربّنا الّذى اعطى كلّ شىء خلقه ثم هدى»(183) بیانگر این نوع از هدایت است. نظیر هدایت زنبور عسل كه چگونه از شهد گلها بمكد و چگونه كندو بسازد. و یا هدایت و راهنمایى پرندگان در مهاجرتهاى زمستانى و تابستانى.
ب) هدایت تشریعى كه همان فرستادن انبیاى الهى و كتب آسمانى براى راهنمایى و تربیت و هدایت بشر است.
183) طه، 50.
راه مستقیم راه مستقیم، راه خداست. «انّ ربّى على صراطٍ مستقیم»(184)
* راه مستقیم، راه انبیاست. «انّك لَمِن المرسلین على صراطٍ مستقیم»(185)
* راه مستقیم، راه بندگى خداست. «و أنِ اعبدونى هذا صراط مستقیم»(186)
* راه مستقیم، توكّل وتكیه بر خداست. «مَن یعتصم باللّه فقدهُدىَ الى صراط مستقیم»(187)
* راه مستقیم، یكتاپرستى و تنها یارى خواستن از اوست.(188)
* راه مستقیم، كتاب خداوند است.(189)
* راه مستقیم، راه فطرت سالم است.(190)
184) هود، 56.
185) یس، 3 - 4.
186) یس، 61.
187) آلعمران، 101.
188) بنا بر اینكه الف و لام در «الصراط» اشاره به راه یكتاپرستى در آیه قبل باشد.
189) با توجه به روایتى در تفسیر مجمعالبیان، ج1، ص58.
190) باتوجه به روایتى در تفسیر صافى، ج1، ص86.
