موضوعات حجاب و عفاف

مرد بر خلاف آنچه ابتدا تصور می‌رود، در عمق روح خویش از ابتذال زن و تسلیم و رایگانی او متنفر است. مرد همیشه عزت و استغنا و بی‌اعتنایی زن را نسبت به خود ستوده است.
مولوی عارف نازک انديش، راجع به تاثير حریم و حائل میان زن و مرد در افزایش قدرت و محبوبیت زن و در بالا بردن مقام او مثلی لطیف می‌آورد: آن‌ها را به آب و آتش تشبیه می‌کند، می‌گوید مثَل مرد مثَل آب است و مثَل زن مثَل آتش، اگر حائل از میان آب و آتش برداشته شود آب بر آتش غلبه می‌کند و آن را خاموش می‌سازد. اما اگر حائل و حجابی میان آندو برقرار گردد مثل اینکه آب را در دیگی قرار دهند و آتش در زیر آن روشن کنند، آن وقت است که آتش آب را تحت تاثیر خود قرار می‌دهد و اندک اندک او را گرم می‌کند و احیانا جوش و غلیان در او به وجود می‌آورد تا آنجا که سراسر وجود او را تبدیل به بخار می‌سازد.(حجاب شهید مطهری، ص69)
عشق در زمینه فراق‌ها و دست‌ نارسی‌ها می‌شکفد؛ خداوند مرد را مظهر عشق و طلب آفریده و زن را مظهر معشوقیت و مطلوبیت. این عشق آتشین و پاک را با چهارشنبه‌های سفید که نماد بی‌حجابی و به اسم آزادی است ـ ولی درواقع، بی بند و باری و لنگاری است ـ سرد و بی‌روح و آلوده نکنیم. باور‌ کنیم که حجاب ارزش است و به عشق قداست می‌دهد.
پی‌نوشت:
شهید مطهری، کتاب حجاب، بخش دوم، علت پیداشدن حجاب، انتشارات صدرا.

چه زیبا خداوند متعال از نیرنگ‌های دشمن خبر می‌دهد آنجا که می‌فرماید: «وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ يُشْهِدُ اللَّهَ عَلى‏ ما فِي قَلْبِهِ وَ هُوَ أَلَدُّ الْخِصامِ‏ [بقره/204] گروهی از مردم هستند که گفتار آنان در امور دنیا باعث  تعجب تو می‌شود و خدا را بر آنچه در دل دارند گواه مى‏‌گيرند. اين در حالى است كه آنان، سرسخت‏‌ترين دشمنانند».
امروزه هجوم اصلی دشمن بر روی نهاد مقدس خانواده متمرکز شده است.با توجه به این سم‌پاشی و کینه‌توزی دشمنان برای مسموم کردم نهاد مقدس خانواده، بسیار ساده انگاری است که در برابر نقشه‌های شوم و طرح‌های مرموز و پیچیده آنان که با قالب‌های رنگین همچون چهارشنبه‌های سفید همراه است، عکس العملی نشان ندهیم. بدیهی است که هر نوع بی‌توجهی به ضرر همه است. امروز تاکتیک تهاجمی دشمن تغییر پیدا کرده است از درون و آرام آرام متلاشی می‌کند. کمپین چهارشنبه‌های سفید به فکر آزادی و آرامش ما نیستند بلکه هدفشان ترویج فرهنگ آسایش‌طلبی به جای مسئولیت‌پذیری و لذت‌محوری به جای سعادت‌محوری می‌باشد، و از همه مهم‌تر دشمن خواهان تنزّل مقام رفیع همسر و نامی مقدس همچون مادر، در خانواده می‌باشد. براین اساس لازم است بر همه، اینکه نقش خانواده سالم و عشق پاک را درسعادت جامعه پر‌‌رنگ و تبلیغ کنند.

دشمنان دین و قرآن، یک عَلَم افراشتند
زیر چتر فتنه‌بازان، بذر فتنه کاشتند
این عروسک‌ها به BBC شرف را باختند
چادر زهرائی ما را، عَبَث انگاشتند
گر تدبر داشتی‌ این کار تو دیوانگی است
نام کمپین شما، ازخویشتن بیگانگی است
بی‌خبر من نیستم،چون خوانده‌ام، تاریخ را
ما به این نیرنگ‌ها بودیم، دائم  مبتلا
این‌چنین کردارها، درچشم ما فتّانگی است
نام کمپین شما، از خویشتن بیگانگی است
خود نمی‌دانند، دست اجنبی، بازیچه‌اند  
ارزش اسلام و دین، از بیخ حاشا می‌کنند
گفته بودی دوستی، اما زنی خنجر زپشت      
موذیانه با زبان نرم، می‌گوئی: درشت
دوستی، بادشمنان دین، چه معنی می‌دهد            
حامی توسال‌ها، ازما هزاران مرد کشت
لحظه‌ای اندیشه کن، بر گرد از راه خطا                
پنجه در پنجه میفکن، با زنان پارسا
دوستمان داری، اطاعت کن، زفرمان خدا  
پیروی کن، از خدا و انبیاء و اولیا

شاعر، عبدالمجید فرائی - خرداد96 (بخشی از شعر را انتخاب و ذکر کرده‌ایم)

فقط کافی است دلایل و سخنان افرادی که با حجاب شدند را مقایسه کنیم با دلایل حامیان چهارشنبه‌های سفید، اولی از آزادی جسم و روح و زن بودن و خدا‌محوری و آرامش‌طلبی و مسئولیت‌پذیری می‌گوید. اما دومی از نگاه مرد و خود‌محوری و رهایی و آسایش‌طلبی می‌گوید. 
خانم «سارا بوکا» دختری آمریکایی که یکی از مدل‌های بسیار معروف بود. می‌گوید با علاقه‌ی شدید به زرق و برق زندگی به ظاهر و جذابیت گیرای خودم توجه داشتم. کم‌کم متوجه شدم من برده‌ی مُد شده‌ام و گروگان ظاهرم هستم و در نهایت فهمیدم که تمامی آن‌ها فقط یک مسکن هستند و نه یک درمان موثر. در یازده سپتامبر ۲۰۰۱، زمانی که من شاهد رگبار پی در پی اسلام و فرهنگ اسلامی بودم، توجه‌ام به چیزی بنام اسلام، جلب شد با قرآن آشنا شدم کتابی که در غرب بطور منفی معرفی شده است. در ابتدا سبک و نحوه برخورد قرآن مرا تحت تاثیر قرار داد، و سپس نگاه آن به  زندگی، مرا به شگفتی آورد. من قرآن را خطابه‌ای مملو از بصیرت و بینش برای قلب و روح، یافتم. بعد ازآن یک چادر زیبای بلند و یک پوشش سر خریداری کردم. دیگر من همان نبودم و آرامشی که من  برای اولین بار در زن بودن تجربه کردم. من احساس کردم آزاد شده‌ام از نگاه شکارچی‌ها.( سایت ملکه حجاب، عنوان: زنان زیبا  و تازه محجه شده جهان)

دین اسلام را می توان یکی از میانه‌رو ترین و معتدل ترین دیدگاهها نسبت به نظرات افراطی و تفریطی در مورد زنان دانست. اسلام در مورد زنان، نه دیدگاه آزادی مطلق بدون هیچ قید و بند و نه محبوس کردن و در زنجیر کردن مطلق زنان را در نظر دارد؛ بلکه اسلام با توجه به جنسیت زنان قوانین و مقرراتی برای آنها وضع کرده است؛ همانطور که برای مردان با توجه به ویژگی های آنها قوانینی قرار داده است. اکنون مواردی از توجّه و جهت خاص دین اسلام نسبت به زنان را ذکر می کنیم: 1ـ خوشرفتاری با زنان در خانواده؛ خداوند در سوره نساء می فرماید: «و عاشِرُوهُنَّ بالمعروف [نساء/19] با زنان به نیکی (و مهربانی) رفتار کنید.» و همچنین «وَ عَلَی الْمَوْلُودِ لَهُ رزقُهُنَّ و کِسْوَتُهنَّ بِالْمَعْروُفِ [بقره/233] بر عهده صاحب فرزند است که خوراک و لباس زنان را به وجهی نیکو تأمین کند.» 2ـ دوستی زنان؛ در روایات اهل بیت(علیهم السلام) دوستی و محبت به زنان در زندگی مشترک، از جمله ملاکهای سنجش ایمان افراد مؤمن، شناخته می شود. امام صادق (علیه‌السلام) می فرماید: «انسان آن گاه که زنان را بیش تر دوست داشته باشد، ایمانش فزونی می یابد.» [من‌لایحضرالفقیه، ج3، ص384] 3ـ تاکید بر محبت به دختران «بهترین فرزندان شما، دختران هستند.» [مکارم الاخلاق، ص219] با توجه به این نکات مشهود است که اسلام زن را در جایگاه خود بسیار عزیز و محترم شمرده است. البته گاهی تعدادی از افراد در حقوق زنان افراط و تفریط می کنند که این عمل آنها را نباید به پای دین و اصول و مبانی اصلی قرار داد.

پی‌نوشت:
ابن بابويه، محمد بن على، من لا يحضره الفقيه دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسين حوزه علميه قم، قم، چاپ دوم، 1413 ق، ج3، ص384.
طبرسى، حسن بن فضل، مكارم الأخلاق، شريف رضى، قم، چاپ چهارم، 1412 ق، ص219.

سوال: آیا زنان با داشتن حجاب کامل باز آرایش کردن برایشان گناه محسوب می شود؟

پاسخ: از جمله مباحث مهم فقهی که مورد نیاز آحاد افراد جامعه، بالاخص زنان می باشد. احکام «پوشش و آرایش» است. «پوشش» از جمله امور طبیعی و درونی برای انسان‌ها و وجه تمایز او نسبت به دیگر موجودات است. همچنین «آرایش» هم رفتاری است که از تمایل انسان به خودآرایی نشئت می‌گیرد. در ابتدا باید گفت که چرا پوشش برای زنان بیشتر از مردان مورد تاکید است چون در منابع روایی، بدن زن، عورت معرفی می‌شود. پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) می فرمایند: «النساء عورة» [بحارالانوار، ج100، ص250] عورت عبارت است از هر چیزی که انسان از آشکار شدن آن حیا می کند و هر گاه ظاهر شود، حیا کرده و آن را می پوشاند. [لسان العرب، ج4، 617] به همین دلیل بدن زن با آشکار شدن حیا کرده و پوشیده نگه می دارد. ولی از کل بدن زن به اتفاق فقها، گردی صورت و دست‌ها تا مچ استثنا شده و جزو عورت حساب نمی‌شود و البته این در صورتی است که به همراه آن هیچ گونه آرایش و زینتی نباشد که موجبات فساد و مفسده انگیز باشد. [سایت آیت الله خامنه‌ای] البته آرایش برای زنان صرفا درمقابل همسر، آن هم در یک مکان خصوصی پیشنهاد داده می‌شود. اما درپاسخ به سوال شما مبنی براینکه خانم در عین اینکه حجاب کامل دارد با آرایش باشد، تنها راهکارش در مکانهای عمومی این است که بواسطه وسیله‌ای مثل روبند، دستکش یا... به طوری که جلب توجه نکند، آرایش خود را بپوشاند، درغیر این صورت، خود آرایش کردن مفسده انگیز بوده و گناه محسوب می شود.

پی نوشت:
مجلسی، بحار الأنوار، دار إحياء التراث العربي، بيروت، چاپ، دوم، 1403 ق، ج100، ص250.
ابن منظور، محمد بن مكرم، لسان العرب، دار الفكر للطباعة و النشر و التوزيع ،دار صادر، بيروت، چاپ، سوم، 1414ق، ج4، ص617.
محمد حسین فلاح زاده، احکام پوشش و آرایش،(سایت مقام معظم رهبری)، 1395/4/21.

مسئله‌ی حجاب امروزه به یکی از مسائل مهم در جامعه‌ی ما تبدیل شده است. چه در حوزه‌ی عملکرد نهادهای نظارتی، چه در حوزه‌ی مباحث عمومی و در میان افراد جامعه با وجود آنکه حقیقت عفاف در سایه‌ حجاب مورد تأکید همه‌ی ادیان الهی بوده و حتی علوم تجربی نیز به تأثیرات عمیق آن پی برده است ولی همواره مغرضان با نگاهی همراه با شک و شبهه به آن نگریسته‌اند. یکی از شبهاتی که آن را به شیوه‌های گوناگون مطرح می‌سازند، شبهه‌ی حجاب اجباری است. «درحالی که تمام ادیان آسمانی، حجاب و پوشش زن را واجب و لازم شمرده اند، زیرا لزوم پوشش، به طور طبیعی در فطرت زنان به ودیعت نهاده شده و احکام و دستورهای ادیان الهی، هم آهنگ و هم سو با فطرت انسانی تشریع شده است. پس مسئله‌ی حجاب اختصاص به دین اسلام ندارد و در تمام ادیان الهی از جمله زرتشت، یهود و مسیحیت، به لزوم رعایت آن تأکید شده است.» [1]
پس همان طور که همه ادیان الهی در پاسخ به ندای درونی فطرت، حجاب را بر زنان واجب دانسته اند، اسلام که آخرین آیین الهی و بالطبع کاملترین آنها است نیز، وجوب پوشش زنان را به جامعه بشری ارزانی داشته است. حجاب به معنای پوشاندن بدن زن در برابر نامحرم از احکام ضروری دین اسلام است و در آیات قرآن و روایاتی از پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلم) و معصومین (علیهم السلام) به وجوب و کیفیت آن تصریح شده است. پس بر اساس آیات و احادیث حجاب واجب است و برای منع از ترک واجبات به صورت مطلق لازم است امر به معروف و نهی از منکر صورت بگیرد و امر به معروف هم مراتبی دارد. خداوند در قرآن می‌فرماید: «يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْوَاجِكَ وَبَنَاتِكَ وَنِسَاءِ الْمُؤْمِنِينَ يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلَابِيبِهِنَّ ذَلِكَ أَدْنَى أَنْ يُعْرَفْنَ فَلَا يُؤْذَيْنَ [نور/۳۱] و به زنان با ایمان بگو دیدگان خود را (از هر نامحرمی) فرو بندند و پاک‌دامنی ورزند و زیورهای خود را آشکار نگردانند، مگر آن‌چه که طبعا از آن پیداست.»
مسئله حجاب در حقیقت یك قانون اجتماعی است وعدم رعایت حجاب همانند عبور از چراق قرمز و به طور کلی عدم رعایت مقررات راهنمایی و رانندگی است كه مجازات خاص خود را دارد؛ زیرا در این صورت حق افراد جامعه سلب شده و هراس و وحشت جامعه را فرا خواهد گرفت. بر اساس این مثال حتی اگر شهروندان، اعتقادی به حجاب نداشته باشند، می بایست به قوانین مصوب احترام گذاشته و آن را اجرا كنند، زیرا قانون فراگیر است و همگان باید آن را رعایت نمایند. با توجه به ویژگی اسلامیت جامعه و ضمانت قانونی، ضرورت رعایت حجاب در جامعه مشخص می شود.

پی نوشت:
[1] محمدی آشتیانی، علی، حجاب در ادیان الهی (زرتشت یهود، مسیحیت و اسلام)، قم:  نورگستر، 1380، ص 142.

خداوند در هزاروچهارصدسال پیش، ضرورت و واجب بودن حجاب را در قرآن کریم بیان کرد و از آن تاریخ تا کنون سیل وسوسه‌ها و طرح‌های شیطانی برای جدا کردن مسلمانان از حجاب جریان داشته است. خداوند خطاب به بانوان مؤمن فرمود: «یا أَیُّهَا النَّبِیُّ قُلْ لازْواجِكَ وَ بَناتِكَ وَ نِساءِ الْمُؤْمِنینَ یُدْنینَ عَلَیْهِنَّ مِنْ جَلاَبِیبِهِنَّ ذلِكَ أَدْنى‏ أَنْ یُعْرَفْنَ فَلا یُؤْذَیْنَ[احزاب/۵۹] اى پیامبر! به همسران و دخترانت و زنان مؤمنان بگو: چادرها را بر گیرند، این كار براى اینكه شناخته شده و مورد آزار قرار نگیرند بهتر است.»
علاوه بر ابلیس، انسان‌هایی با ذات شیطانی نیز بودند که مقابله با حجاب را دنبال کرده و روزی حجاب را با بخشنامه‌های سفت و سخت، ممنوع اعلام داشتند. آنها حتی مخالفانی را که در مسجد گوهرشاد جمع شده بودند به توپ و تفنگ بستند و قیام ۲۱تیر۱۳۱۴ را رقم زدند.(واقعه گوهرشاد،ص۷۱)
در این روزگار نیز از آن سوی مرزها ضمن پخش شبهات علیه این خواسته الهی، طرح آزادی‌های یواشکی یا چهارشنبه‌های سفید را به راه انداختند. در این میان این مسلمانان ایران اسلامی هستند که نباید فریب شیاطین را بخورند و دین و پاکدامنی خویش را به باد ندهند.

* واقعه گوهرشاد به روایت دیگر، سیما رائین،نشر رائین، تهران،۱۳۷۹، ص۷۱.

همگی قبول داریم که پیشگیری بهتر از درمان است؛ اصلی که بر آسانترین راه حفظ بهداشت جسمی، روحی و روانی اشاره داشته، ولی به آن عمل نمی‌شود. این اصل در برخی از احادیث ما نیز مورد توجه قرار گرفته و بر مبنای آن دستور العمل‌هایی صادر شده است. مثلاً امام صادق(علیه‌السلام) فرمودند:«یُفَرَّقُ بین الْغِلْمانِ وَ النِّساءِ فی المَضاجِعِ إذا بَلَغُوا عَشْرَ سِنِین؛ وقتی که کودکان به ده سالگی رسیدند، باید جای خواب دختران را از پسران جدا ساخت.»(الکافی،ج۶،ص۴۷)
این حدیث بخشی از اختلاط بین دختر و پسر را مدنظر قرار داده و سن جدا کردن رختخواب آنها را برای تربیت دینی آنها، ده سالگی ذکر می‌کند.
تربیت را باید از همان کودکی آغاز کرد و پاکدامنی را از همان زمان‌ها باید در وجود فرزند نهادینه کرد. به تأخیر انداختن تربیت فرزندان سبب آن می‌شود که اشخاصی ناپاک تربیت آنها را بر عهده گرفته و برای آنها نسخه‌های شیطانی بپیچند. همچنانکه می‌بینیم این روزها از آن سوی مرزها طرح چهارشنبه های سفید را به راه انداختند و فرزندان این مرز و بوم را به بی حجابی دعوت می‌کنند. پس از تربیت فرزندان غافل نباشیم و آن را از کودکی آغاز کنیم.

* الکافی، کلینی، دار الكتب الإسلامية، تهران‏، ۱۴۰۷ ق‏، ج۶، ص۴۷.

حجاب تنها یک دستور الهی نیست؛ بلکه نشانه حیا و عفت نیز هست. کسی که با پوششی ناکافی در بین نامحرم حاضر شود؛ حدود را رعایت نکرده و در مقابل مردم بی‌حیایی کرده است. کاری که امام علی(علیه‌السلام) درباره آن فرمودند: «مَن لَم يَسْتَحيِ مِن النّاسِ لَم يَسْتَحيِ مِن اللّهِ سبحانَهُ؛ كسى كه از مردم شرم نكند، از خداوند نيز شرم نمی‌كند.»(غررالحکم، ص۶۶۰)
کسی که در برخوردهای اجتماعی مرتکب کارهای زشت شده و طبق سلیقه شخصی عمل می‌کند؛ از خداوند هم حیا نکرده و دست به کارهای ناپسند دیگری نیز می‌زند. باید چنین فردی را شناخت و برای شناخت او باید به نشانه‌ها مراجعه کرد. بی‌حجابی یکی از آن نشانه‌هاست که نشان دهنده سست ایمانی فرد است.
در اصل «عفت، عصمت و حیا» برای زن به منزله طلای ناب و گوهری گرانسنگ است که از خودشناسی و خداشناسی وی سرچشمه گرفته، وسیله تشخیص عیار این طلا را باید در حجاب بانوان جستجو کرد. وقتی کسی که چهارشنبه‌های سفید را به راه انداخته و در خیابان‌ها بدون حجاب ظاهر شود؛ از کجا معلوم که به احکام دیگر مانند حرمت ارتباط با نامحرم پایبند بماند؟
* غرر الحكم و درر الكلم‏، تميمى آمدى، دار الكتاب الإسلامي‏، قم‏، ۱۴۱۰ ق‏، ص۶۶۰.

در این دیار بعدِ دادن خون‌ها و خوردن خون دل‌ها عده‌ای ساز آزادی می‌زنند. «آزادی تن به عشق وطن»
عجب، از عشق وطن گفتید یادش بخیر عده‌ای به عشق وطن جان دادند تا جان بگیریم به اسارت رفتند تا اسیر نقشه‌های دشمن نشویم. به خاک افتادند تا خار نشویم. رفتند به عشق ماندن ما، به عشق وطن. حالا کی عاشق وطن است؟ حامیان چهارشنبه‌های سفید که عشق پاک را هدف قرار دادند؟ عاشق وطن باشیم نه خائن، خاری به چشم دشمنان باشیم نه حامی و نه راهی برای نفوذ آنان. کینه و انتقام دشمن تمام شدنی نیست خط شکن باشیم. حجاب اولین قدم است.
چرخش دست روزگار عجیب است. در تمام طول تاریخ زنان تمام ملت‌ها فریاد آزادی بر می‌آوردند تا از زیر یوغ تهاجم و تجاوز مردان سلطه خارج شوند حال اما اینجا با کمال تعجب گروهی با نام کمپین چهارشنبه‌های بدون اجبار با هدف مبارزه با حجاب ایرانی و اسلامی،  تشکیل می‌دهند که  البته خواهان رو سیاهی زن ایرانی هستند.
اینجا ایران است، کشوری با تاریخی سراسر افتخار که قانون رضا خانی‌اش نتوانست عفاف را از زنان آن بگیرد، چهارشنبه‌های سفید و خرده فرمایشات و نقشه‌هایشان جایی برای خود نمایی ندارند.