سخنان بزرگان در مورد دنیا

اَلدُّنيا أَصغَرُ وَ أَحقَرُ وَ أَنزَرُ مِن أَن تُطاعَ فيهَا الحقادُ؛

دنيا كوچك تر و حقير تر و ناچيز تر از آن است كه در آن ازكينه ها پيروى شود.

شرح آقا جمال الدین خوانساری بر غررالحكم و دررالکلم ج2، ص52، ح1804

حضرت امام علی (علیه السّلام) فرموده اند: محبّت دنیا عقل را فاسد می کند و گوش دل را از شنیدن مطالب حکیمانه ناشنوا میسازد.

منبع : فهرست غرر،ص111

13- حضرت امام صادق (علیه السّلام) فرموده اند: کسیکه به دنیا دل بسته و در بند علاقه اش اسیر است همواره گرفتار سه حالت روحی است: غصّه و اندوهی که هرگز از صفحه ی دلش زدوده نمی شود، آرزوئی که هرگز برآورده نمی گردد، و امیدی که هرگز به آن دست نمی یابد.

منبع : کافی ، جلد 2،ص320

اِثنانِ یعجلهما اللهُ فِی الدُّنیا البَغیَ و عُقوقَ الوالدین؛

دو چیز را خداوند در دنیا کیفر می دهد : تعدی و ناسپاسی پدر و مادر.

نهج الفصاحه ص165

اَلدُّنيا دارُ بَلاءٍ وَ مَنزِلُ بُلغَةٍ وَ عَناءٍ قَد نَزَعَتْ عَنها نُفُوسُ السُّعَداءِ وَ انتَزَعَت بالْكُرهِ مِن أيدِى الأْشْقياءِ فَأَسعَدُ النّاسِ بِها أرغَبُهُم عَنها و أشقاهُم بِها أرغَبُهُم فيها؛

دنيا سراى بلا و گرفتارى و محل گذران زندگى و زحمت است خوشبختان از آن دل كنده ‏اند و از دست بدبختان به زور گرفته مى ‏شود پس خوشبخت‏ ترين مردم، بى ‏ميل ‏ترين آنان به دنيا و بدبخت ‏ترين مردم، مايل‏ ترين آنان به دنياست.

اعلام الدّين فی صفات المومنین ص 342 - بحار الانوار (ط-بیروت) ج74 ، ص185

- محمّد بن مسلم زهری از مردان فهمیده و تحصیل کرده ای بود که تمایل مال و مقام، از مسیر پاکی و فضیلت منحرفش ساخت و در کبر سن دچار تیره روزی و بدبختی شد. حضرت علی بن الحسین (علیه السّلام) به منظور راهنمایی و نصیحت ، نامه ای به وی نوشته و در ضمن یک جمله ی کوتاه، نارسایی فکر جوانان و خطرات بیشتری را که بر سر راه آنان وجود دارد خاطر نشان فرموده اند: وقتی که دنیا پرستی می تواند مانند تو کسی را تا این درجه به انحطاط و پستی برساند با آنکه عمر بسیار کرده ای و از تحصیلات عمیق علمی بهره مند شده ای و با مرگ فاصله ی زیادی نداری پس یک نفر جوان در برابر تمایلات نفسانی خود چگونه سالم می ماند، جوانی که نوخاسته و از دانش بی بهره است، جوانی که رأیش ضعیف و عقلش نارسا و منحرف است؟

منبع : تحف العقول ،ص277

مَنْ كانَ فيهِ ثَلاثٌ سَلِمَتْ لَهُ الدُّنْيا وَ الآْخِرَةُ: يَأْمُرُ بِالْمَعْروفِ وَ يَأْتَمِرُ بِهِ وَ يَنْهى عَنِ الْمُنْكَرِ وَ يَنْتَهى عَنْهُ وَ يُحافِظُ عَلى حُدودِ اللّه‏ِ جَلَّ وَ عَلا ؛

هر كس سه خصلت داشته باشد، دنيا و آخرتش سالم مى‏ماند: به خوبى فرمان دهد و خود به آن عمل كند، از زشتى باز دارد و خود از آن باز ايستد و از حدود الهى پاسدارى كند.

تصنیف غررالحکم و دررالکلم ص332 ، ح7645

15- حضرت امام علی (علیه السّلام) فرموده اند: کسیکه در مقابل شیفتگان دنیا اظهار ذلّت کند و برای دلباختگان مال و مقام تن به خواری بدهد با این عمل، جامه ی تقوی و پاکی را از بر خود بدر آورده است.

منبع : فهرس غرر ،ص126

إبنَ آدَمَ إن کُنتَ تُریدُ مِنَ الدُّنیا ما یَکفیکَ فانَّ أیسَرَ ما فیها یَکفیکَ وَ إن کُنتَ إنَّما تُریدُ ما لا یَکفیکَ فانَّ کُلَّ ما فیها لا یَکفیکَ.

ای فرزند آدم، اگر از دنیا بقدر کفایتت بخواهی اندکی از دنیا تو را کفایت می کند و اگر بیش از کفایتت بخواهی همه دنیا هم تو بس نباشد.

کافی (ط-الاسلامیه) ج2 ، ص138

حضرت امام صادق (علیه السّلام) فرموده اند: کسی که به دنیا دل بسته و در بند علاقه اش اسیر است همواره گرفتار سه حالت روحی است: غصه و اندوهی که هرگز از صفحه ی دلش زدوده نمی شود، آرزویی که هرگز برآورده نمی گردد، و امیدی که هرگز به آن دست نمی یابد.

منبع: کافی،ج2،ص320

16- خداوند به داود پیغمبر وحی فرستاد: درباره ی عالمی که علائق دنیوی و شهوات مادّی او را مست کرده است از من پرسش مکن ، اینان راهزنانی بر بندگان من هستند.

منبع : لئالی الاخبار ص 192

مَن عَرَفَ اللهَ خافَ اللهَ و مَن خافَ اللهَ سَخَت نَفسَهُ عَنِ الدُّنیا؛

هر که خدا رابشناسد ترس او در دلش می افتد و هر از خدا ترسان باشد نفسش از دنیا باز می ماند.

کافی(ط-الاسلامیه) ج2 ، ص68 - تحف العقول ص362 - وسایل الشیعه ج15 ، ص220

في صِفَةِ الدُّنيا: إنَّ الدُّنيا دارُ... مَوعِظَةٍ لِمَنِ اتَّعَظَ بِها... ذَكَّرَتهُمُ الدُّنيا فتَذَكَّروا ،و حَدَّثَتهُم فصَدَّقوا، و وَعَظَتهُم فاتَّعَظوا؛

- در وصف دنيا- : همانا دنيا... سراى پند است براى كسى كه پند گيرد... دنيا به آنان يادآورى كرد و ايشان يادآور شدند، آنان را خبر داد و ايشان تصديق كردند، آنان را پند داد و ايشان پندش را پذيرفتند.

نهج البلاغة(صبحی صالح) ص 493 ، حكمت 131

- وشاء گوید : از حضرت امام رضا (علیه السّلام) شنیدم، می فرمودند: عیسی بن مریم (علیه السّلام) به حواریین خود گفت: ای زاده های اسرائیل ، افسوس مخورید بدانچه از دنیا از دست دادید، چنانچه دنیاداران بدانچه از دینشان از دست دهند افسوس نخورند هر گاه به دنیای خود برسند.

منبع : اصول کافی جلد 4، ص 409

الأمَلُ کالسَّرابِ یَغِرُ مَن راهُ وَ یَخلِفُ مَن رَجاءُ.

آرزو چون سراب است، بیننده را فریب داده و امیدوار را مأیوس می کند.

تصنیف غررالحکم و دررالکلم ص312 ، ح7207