سخنان بزرگان در مورد دنیا

حضرت امام علی (علیه السّلام) فرمودند: دنیا برای تو دو روز است. یک روز به نفع تو و طبق تمایلات تو است و یک روز به ضرر تو و بر خلاف خواهش های تو است. روزی که به نفع تو است و نعم الهی را در اختیار داری طغیان و سرکشی منما، و روزی که به ضرر تو است و گرفتار ناملائماتی ،صابر و بردبار باش.

منبع : نهج البلاغه ،کلمه ی 390

 حضرت امام علی (علیه السّلام) فرمودند : آگاه باشید، گویا دنیا پایان یافته، و وداع خویش را اعلام داشته است، خوبی هایش ناشناخته مانده به سرعت پُشت کرده می گذرد، ساکنان خود را به سوی نابودی شدن می کشاند، و همسایگانش را به سوی مرگ می راند. آنچه از دنیا شیرین بود تلخ شده، و آنچه صاف و زلال بود تیرگی پذیرفت، و بیش از ته مانده ی ظرف آب ریخته شده از آن باقی نمانده است، یا جرعه ای آب که با آن عطش تشنگان دنیا فرو نخواهد نشست.ای بندگان خدا! از سرایی کوچ کنید که سرانجام ِ آن نابودی است، مبادا! آرزوها بر شما چیره گردد، مپندارید که عمر طولانی خواهید داشت!

منبع: نهج البلاغه، خطبه 52

حضرت امام موسی کاظم (علیه السّلام) فرموده اند: از ما نیست و به ما بستگی روحانی ندارد آنکس که دنیای خود را برای دینش یا دین خود را برای دنیای خویش ترک گوید.

منبع : بحار جلد 17، ص208

حضرت امام علی (علیه السّلام) فرمودند : دنیا خانه ی آرزوهایی است که زود نابود می شود، و کوچ کردن از وطن حتمی است. دنیا شیرین و خوش منظر است که به سرعت به سوی خواهانش می رود، و بیننده را می فریبد، سعی کنید با بهترین زاد و توشه از آن کوچ کنید و بیش از کفاف خود از آن نخواهید و بیشتر از آنچه نیاز دارید طلب نکنید.

منبع: نهج البلاغه، خطبه 45

حضرت رسول اکرم (صلّی الله علیه و آله و سلّم) فرمودند: حضرت موسی در پیشگاه الهی از آغاز دنیا سوال کرد و گفت چه مدت است که آن را آفریده ای. خداوند فرمود: از مشکلات علم من می پرسی ؟ گفت پروردگارا دوست دارم این حقیقت را بدانم. فرمود: از آفرینش دنیا صد هزار هزار سال که ده برابر تکرار شود گذشته است. این عدد همان است که امروز آن را میلیارد می خوانند.

منبع : بحار 14،ص81

حضرت امام علی (علیه السّلام) فرمودند: غم و اندوه سال نیامده را بر امروز خود تحمیل منما که هر روزی هر آنچه در آن هست برای تو کافی است .

منبع : نهج البلاغه فیض ،ص864 و 1265

26- حضرت امام علی (علیه السّلام) فرمودند : ای مردم باید دنیای حرام در چشمانتان از پَرِ کاه خشکیده⁽¹⁾ و تُفاله های قیچی شده ی دام داران، بی ارزش تر باشد، از پیشینیان خود پند گیرید، پیش از آن که آیندگان از شما پند گیرند، این دنیای فاسد ِ نکوهش شده را رها کنید، زیرا مشتاقان شیفته تر از شما را رها کرد.

منبع: نهج البلاغه، خطبه 32

حضرت امام سجاد (علیه السّلام) فرموده اند: کسی که به کرامت نفس و شخصیت روحانی نائل آمده است مادیات پست، نزد او حقیر و ناچیز است.

منیع :  تحف العقول ص 278

إِنَّ الدُّنيا مَشغَلَةٌ عَن غَيرِها و َلَم يُصِب صاحِبُها مِنها شَيئا إِلاّ فَتَحَت لَهُ حِرصا عَلَيها و َلَهَجا بِها و َلَن يَستَغنىَ صاحِبُها بِما نالَ فيها عَمّا لَم يَبلُغهُ مِنها؛

براستى كه دنيا آدمى را به كلّى سرگرم خود مى‏ سازد و دنياپرست به چيزى از آن نرسد، مگر آن‏كه باب حرص و شيفتگى به آن بر رويش گشوده شود و به آنچه از اين دنيا دست يافته اكتفا نمى‏ كند تا در پى چيزى كه بدست نياورده نرود.

نهج البلاغه (صبحی صالح) ص423

حضرت امام علی (علیه السّلام) فرموده اند: ای مردم جهان، دنیا سرای گذران و آخرت منزل جاویدان است. شما از دنیائی که رهگذر شما است برای قرارگاه خود ذخیره ای اندوزید و سرمایه ای بردارید.

منبع : نهج البلاغه ،خطبه ی 194

إِنَّ اللّه‏َ فَرَضَ الجِهادَ و َعَظَّمَهُ وَ جَعَلَهُ نَصرَهُ و َناصِرَهُ. و َاللّه‏ِ ما صَلُحَت دُنيا و َلا دينٌ إِلاّ بِهِ؛

در حقيقت خداوند جهاد را واجب گردانيد و آن را بزرگداشت و مايه پيروزى و ياور خود قرارش داد. به خدا سوگند كار دنيا و دين جز با جهاد درست نمى‏ شود.

وسائل الشيعه ج15، ص15

25- حضرت امام علی (علیه السّلام) فرموده اند: پس از حمد وستایش الهی؛ همانا دنیا روی گردانده، و وداع خویش را اعلام داشته است، و آخرت به ما روی آورده، و پیشروان لشکرش نمایان شده.آگاه باشید! امروز، روز تمرین و آمادگی، و فردا روز مسابقه است، پاداش برندگان، بهشت، وکیفر عقب ماندگان آتش است.آیا کسی هست که پیش از مرگ، از اشتباهات خود، توبه کند؟ آیا کسی هست که قبل از فرا رسیدن روز دشوار قیامت، اعمال نیکی انجام دهد؟  آگاه باشید! هم اکنون در روزگار آرزوهایید، که مرگ را در پی دارد، پس هرکس در ایّام آرزوها،پیش از فرا رسیدن مرگ، عمل نیکو انجام دهد، بهره مند خواهد شد، و مرگ او را زیانی نمی رساند، و آن کس که در روزهای آرزوها، پیش از فرا رسیدن مرگ کوتاهی کند، زیانکار و مرگ او زیانبار است؛ همانگونه که به هنگام ترس و ناراحتی برای خدا عمل می کنید، در روزگار خوشی وکامیابی نیز عمل کنید. آگاه باشید!هرگز چیزی مانند بهشت ندیدم که خوستاران آن در خواب غفلت باشند، و نه چیزی مانند اتش جهنّم، که فراریان آن چنین در خواب فرو رفته باشند!. آگاه باشید! آن کس را که در حق منفعت نرساند، باطل به او زیان خواهد رساند، و آن کس که هدایت راهنمای او نباشد، گمراهی او را به هلاکت خواهد افکند. آگاه باشید! به کوچ کردن فرمان یافتید و برای جمع آوری توشه ی آخرت راهنایی شدید.همانا، وحشتناک ترین چیزی که بر شما می ترسم، هواپرستی، وآرزوهای دراز است. پس، از این دنیا توشه برگیرید تا فردا خود را با آن حفظ نمایید.

منبع:نهج البلاغه، خطبه 28

- حضرت امام صادق (علیه السّلام) فرموده اند: ایّام زندگی سه روز است: اوّل روزیکه گذشته است و برگشت ندارد، دوّم روز موجود است که مردم در آن قرار دارند و در اختیار آنهاست ، باید آن را مغتنم شمارند و از آن استفاده نمایند ، سوّم فردایی است که نیامده و تنها آرزوی آن را در دست دارند.

منبع : تحف العقول ،ص324

في قَولِ اللّه‏ِ عَزَّوَجَلَّ «وَ لاَ تَنسَ نَصيبَكَ مِنَ الدُّنيا» : لا تَنسَ صِحَّتَكَ وَ قُوَّتَكَ وَ فَراغَكَ وَ شَبابَكَ وَ نَشاطَكَ اَن تَطلُبَ بِهَا الخِرَةَ ؛

درباره آيه سهم خود را از دنيا فراموش مكن : [يعنى] سلامتى ، توانايى ، فرصت ، جوانى و شادابى‏ات را فراموش مكن ، تا با آنها ، آخرت را به دست آورى.

وسایل الشیعه ج1 ، ص90 - مجموعه ورام ج2 ، ص165

- حضرت امام علی (علیه السّلام) فرموده اند: سوگند به خدایی که دانه را شکافت و جان را آفرید، اگر حضور فراوان بیعت کنندگان نبود، و یاران حجّت را بر من تمام نمی کردند، و اگر خداوند از علماء عهد و پیمان نگرفته بود که برابر شکم بارگیِ ستمگران و گرسنگی مظلومان، سکوت نکنند، مهار شتر خلافت را بر کوهان آن انداخته، رهایش می ساختیم، و آخر خلافت را به کاسه ی اول آن سیراب می کردم، آنگاه می دیدیدکه دنیای شما نزد من از آب بینی بزغاله ای بی ارزش تر است.⁽¹⁾ گفتند: در اینجا مردی از اهالی عراق بلند شد ونامه ای به دست امام(علیه السّلام) داد و امام(علیه السّلام) آن را مطالعه می فرمود، گفته شد مسائلی در آن بود که می بایست جواب می داد. وقتی خواندن نامه به پایان رسید، ابن عباس گفت یا امیرالمومنین! چه خوب بود سخن را از همان جا که قطع شد آغاز می کردید؟ امام(علیه السّلام) فرمود: هرگز! ای پسر عباس، شعله ای از آتش دل بود، زبانه کشید، و فرو نشست،  ابن عباس می گوید، به خدا سوگند! بر هیچ گفتاری مانند قطع شدن سخن امام(علیه السّلام) این گونه اندوهناک نشدم، که امام نتوانست تا آنجا که دوست دارد به سخن ادامه دهد.

منبع: نهج البلاغه، خطبه 3