منظومه شمسي

عطارد

روز و شب در عطارد

عطارد نزديک ترين سياره به خورشيد است و شباهت زيادي به کره ماه دارد .

اين سياره خاکستري صخره اي مانند پوشيده از گودال هاي به شکل دهانه آتش فشان است . دماي عطارد تا 430درجه سانتي گراد بالا مي رود ؛ يعني دمايي که در آن فلز سرب ذوب مي شود . در طول شب دماي عطارد تا 183-درجه سانتي گراد پائين مي آيد.

زهره

زهره ، سياره بسيار داغ

زهره هميشه پوشيده از ابر هاي انبوه و مترا کم است . به همين علت سطح صخره اين سياره را نمي توان ديد . در سال 1991 ميلادي ، فضاپيماي (ماژلان )با استفاده از رادار ، نقشه اي از سطح زهره تهيه کردند .

 امواج رادار پس از عبور از ميان ابر ها و جو متراکم زهره ،‌با سطح آن برخورد کردند و دوباره منعکس شدند. ‍ فضا پيماي مازلان بار ها به دور زهره چرخيده و درهر گردش مقداري از نقشه ي سطح اين سياره را کامل کرد .

هيچ موجود زنده اي در سطح زهره نمي تواند زندگي کند ، چون دماي آن 457درجه سانتي گراد است.

زمين

زمين، سياره آبي رنگ

جو زمين گازهايي دارد که در برابر تشعشعات مضر خورشيد از موجودات زنده محافظت مي کند . در عين حال ، جو زمين به نور و حرارت خورشيد اجازه عبور مي دهد .

گياهان با استفاده از نور خورشيد غذا مي سازند و رشد مي کنند. به دور اکثر سيارات منظومه شمسي ، کره هايي پوشيده شده از صخره ، يخ و گاز در حال گردشند.

به اين کره ها قمر مي گويند که قمر زمين ، ماه نام دارد .بين سياره منظومه شمسي فقط دو سياره زهره و عطارد ، قمر ندارند.