نگاه همه به پرده سینما بود. (جشنواره فیلم های 1دقیقه ای ...)، اکران فیلم شروع شد. شروع فیلم: تصویر سقف یک اتاق بود. دو دقیقه از فیلم گذشت،
چهار دقيقه ديگر هم گذشت، هشت دقیقه ی اول فیلم تنها تصویر سقف اتاق بود.
صدای همه درآمد. اغلب حاضران سالن سینما را ترک کردند.
ناگهان دوربین حرکت کرد و آمد پایین و به یک كودك معلول قطع نخاع خوابیده روی تخت رسید.
جمله زیرنویس فیلم:
این تنها 8 دقیقه از زندگی این انسان بود و شما طاقتش را نداشتید. پس قدر زندگیتان را بدانید.
