نگاه همه به پرده سینما بود. (جشنواره فیلم های 1دقیقه ای ...)، اکران فیلم شروع شد. شروع فیلم: تصویر سقف یک اتاق بود. دو دقیقه از فیلم گذشت،

چهار دقيقه ديگر هم گذشت، هشت دقیقه ی اول فیلم تنها تصویر سقف اتاق بود.

صدای همه درآمد. اغلب حاضران سالن سینما را ترک کردند.

ناگهان دوربین حرکت کرد و آمد پایین و به یک كودك معلول قطع نخاع خوابیده روی تخت رسید.

جمله زیرنویس فیلم:

این تنها 8 دقیقه از زندگی این انسان بود و شما طاقتش را نداشتید. پس قدر زندگیتان را بدانید.