4. باز بودن در توبه
من وصاياه لابنه الحسن عليه السلام: لم يشدد عليك فى قبول الانابة، و لم يناقشك بالجريمة، و لم يؤيِسك من الرحمة. بل جعل نزوعك عن الذنب حسنة، و حسب سئيتك واحدة، و حسب حسنتك عشرا، و فتح لك باب المتاب.
از وصيت هاى على عليه السلام به فرزندش حسن عليه السلام: خداوند در پذيرفتن توبه بر تو سخت نگرفته و به علت گناه تو را در تنگنا نيانداخته و از رحمت خويش نوميدت نكرده است، بلكه خوددارى تو از گناه را حسنه به شما آورده و گناهت را يك و حسنه ات را ده به شمار آورده و در توبه و بازگشت را براى تو گشوده است.4
