باسلام در جواب سوال که پیام های انقلاب چگونه به دست مردم رسید اینه که بگم موقعی که اما به فرانسه تبعید شد رسانه های خارجی به صورت مکرر از امام گزارش میگرفتند و ایشان از طریق همان رساتنه و روزنامه ها با مردم ارتباط داشتند از دیگر راه های ارتباطی پیام های امام جبهه وابسته به خط امام بود که قبل و بعد انقلاب پای بند به دین و انقلاب باقی ماند و ازجمله کارهاشون انتقال پیام امام به مردم و تبلیغ انقلابی و ساماندهی به راهپیمایی ها در ان زمان بود

رسانه‌ها(سنتی و مدرن) چه نقشی در پیروزی انقلاب داشته‌اند؟
یکی از ارکان موفقیت هر انقلابی، پیام رسانی درست رهبران انقلاب به متن جامعه است ارتباط مستمر بین پیام دهنده و پیام گیرنده، خواندن پیام، عدم پارازیت‎های مختلف بر پیام و بازخورد مناسب پیام مهم‎ترین ارکان یک پیام ایده‌آل است که با به کارگیری رسانه‎ای مناسب میسر می‎شود.
در زمان شکل‎گیری انقلاب اسلامی ایران دو نوع رسانه مدرن و سنتی وجود داشت که استفاده مناسب از آن تاثیری بسزا داشت مهم‎ترین رسانه‎های سنتی منبرهای سخنرانی روحانیون، مراسم‎های عزاداری سید الشهداء و… . بودند و مهم‎ترین رسانه‎های مدرن نیز تلویزیون، رادیو، سینما، روزنامه و ضبط صوت.

نقش رسانه‎های سنتی در پیروزی انقلاب
استفاده رهبران انقلاب و حکومت پهلوی از قدرت رسانه‌ها، با شناخت جامعه ممکن بود. جامعه ایران آن زمان در حال سیر به مدرنیته بود. جامعه‎ای بیش‎تر سنتی تا مدرن. بنابراین در جامعه سنتی استفاده از رسانه‎های سنتی مناسب‎تر است. اداره جامعه سنتی بر پایه التزام نانوشته مردم به رهبر یا فرد فرهمند است. خلاف جامعه شهری که قانون، روابط و پیچیدگی‎های شکل دهنده جامعه را مشخص می‎کند و با تقسیم مسئولیت، سکانداری جامعه مشخص می‎شود.
مهم‎ترین ویژگی رسانه‎های سنتی تاثیر عمیقشان برگیرنده است. ویژگی‎هایی چون چهره به چهره بودن این نوع رسانه باعث ایجاد بازخوردی آنی می‎شود. در صورت قانع نشدن مخاطب نیز پیام دهنده می‎تواند تا بی شمار پیام دیگر به آن‎ها ارسال کند تا با اهداف تعیین شده‎اش هم جهت شوند. مساجد، منابر و مراسم عزاداری بسترهای مناسبند برای پیام رسانی انقلابی روحانی‎ها به نفع خویش، رژیم شاهنشاهی پهلوی به خاطر دوری از این نوع رسانه، سعیش در ایجاد پالس‎های منفی و پارازیت‎های مختلف، مثل دستگیری روحانیون، بود تا این نوع رسانه‎ها را به انزوا بکشاند. اما آنچه اتفاق افتاده تاثیرگذاری و موفقیت رسانه‎های سنتی بود. بعضی تمایزهای رسانه‎های سنتی نسبت به رسانه‎های مدرن عبارتند از: استفاده نکردن از ابزارهای پیچیده تکنولوژی، تعیین کنندگی خصوصیات فردی و رفتاری پیام دهنده در موفقیت ارتباط، پیوند نداشتن با منافع هیئت‎های حاکمه و رهایی از قید نظارت و سلطه، ریشه داشتن محتوای پیام‎ها در فرهنگ و باور و مطابقتشان با هنجارهای جامعه.
پیام رسانی از طریق منبر در دو مقطع مهم نهضت، با ویژگی‎هایی خاص انجام شد. مقطع اول قبل از تبعید امام خمینی و مقطع دوم از تبعید تا پیروزی انقلاب اسلامی بود. طیفی از وعاظ طی این دو مقطع از سال ۱۳۴۱ تا بهمن ۱۳۵۷ با استفاده از رسانه منبر، مشروعیت نظام حاکم را به چالش کشاندند. در نتیجه توانستند افکار عمومی را به نهضت جلب کنند. آیت‌الله‌طالقانی و حجت‌الاسلام‌فلسفی به عنوان دو تن از پیشگامان این طیف بودند که نقشی بسزا در آگاهی مردم داشتند. تلاش‎های آیت‌الله‌سعیدی به عنوان پیشگام پیام رسانی آموزه‎های نهضت و حجت‌الاسلام‌هاشمی‌نژاد به عنوان پیام رسان نهضت جزء ماندگارترین مبارزات رسانه‎ای انقلاب است.  در جریان انقلاب، سیستم‎هایی ارتباطی که گمان می‎رفت در دنیای معاصر کارآیی ندارد دوباره بروز پیدا کرد و زمینه‎ای پایدار فراهم ساخت تا رسانه‎ها و تکنیک‎های ارتباطی مدرن در کنارش قرار گیرند و بدون تعارض‎های موجود، به استمرار شبکه‎ای قدرتمند از پیام‎ها و ارتباطات مردمی کمک کنند.

نقش رسانه‎های مدرن در پیروزی انقلاب
با رجوع به خاطراتمان، صدای دوران جنینی رسانه‎های مدرن را می‎شنویم. استفاده عمومی و فراگیر شدن این رسانه‎ها شاید با کمی چشم پوشی به یک قرن برسد. از نظر برقراری ارتباطی همزمان با مخاطبانی بسیار، این رسانه ها به دو نوع کوچک و بزرگ تقسیم می‎شوند. غالبا بخش بزرگ در خدمت و انحصار رژیم شاهنشاهی بود که با دو رویکرد از آن‎ها بهره می‎برد: در جهت اهداف فرهنگی و طاغوتی و گسترش بی بند و باری و در سانسور خبری رخدادهای اعتراضی. رژیم سعی داشت توهم حضور رسانه‎های جمعی را برگ برنده دستگاه رسانه‎ای نشان دهد. رسانه‎هایی چون تلویزیون، رادیو، مطبوعات، کتاب‎ها و سینما تحت نظارت رژیم شاهنشاهی بودند. نیز در میان مردم مطبوعات به «روزنامه‎های دولتی» معروف شده بودند.  یکی از خصوصیات مهم انقلاب استفاده همزمان از ارتباطات سنتی و مدرن است. هوشمندی پیام رسانان انقلابی در جمع نقاط قوت رسانه‎های سنتی و مدرن، منجر به ایجاد شبکه‎ای ارتباطی و قوی شد تا نفوذ رسانه سنتی و وسعت در برگیری مخاطبان حفظ شود. نوار، رسانه کوچک مدرن، مکمل پازل ارتباطات انقلاب اسلامی ایران شد. به طوری که ارتش مجهز شاه در برابرش منفعل شد. پیام در پاریس ضبط می‎شد. سپس از طریق تلفن برای چند نفر، که در تهران ضبط صوت‎هایی را به تلفن وصل کرده بودند، ارسال می‎شد. آن اشخاص نیز با افرادی که در استان‎های مختلف با ضبط صوت منتظر بودند، تماس می‎گرفتند. به این ترتیب در مدت زمانی اندک پیام در سراسر کشور پخش می‎شد.  پس از قیام تبریز یک سلسله مراسم یادبود در شهرهای مختلف ایران برگزار شد که قیام‎هایی کوچک به حساب می‎آمدند. به خصوص می‎توان به مراسم یزد اشاره کرد؛ مردمی که در پایان مراسم، ارام از یکی از مساجد اصلی شهر خارج می‎شدند، به رگبار گلوله بسته شدند. ازاین جریان نواری تهیه شد و به طوری وسیع در ایران پخش شد. در این نوار پس از تمام شدن خطبه و ختم مراسم یادبود، همهمه جمعیت شنیده می‎شود که از مسجد وارد خیابان می‎شوند. سپس آژیر اتومبیل‎های پلیس و ارتش به گوش می‎رسد. آن گاه صدای آتش مسلسل ها، که روی مردم گشوده می‎شود، و ناله و فریاد زخمی‎ها شنیده می‎شود.

برادر ارتشی چرا برادر کشی...