شهرهای ایران(کجا بریم ؟)

شهر فرون آباد به عنوان مرکز شهر فرون آباد که تعداد ۵ روستا ( قشلاق فرون آباد، حاجی آباد، قلعه نو املاک، قشلاق حاجی آباد وفرون آبادشهرقشلاق قلعه نو املاک ) نیز در محدوده آن واقع شده، در ابتدای ورودی شهرستان پاکدشت قرار دارد و از سال ۱۳۷۷ بنا به درخواست و پیگیریهای مکرر شورای اسلامی و مردم از شهرستان ری منتزع و به شهرستان پاکدشت الحاق گردید. قدمت شهر به بیش از ۵۰۰ سال قبل باز می گردد علل پیدایش و توسعه فرون آباد مانند بسیاری از شهرهای ایران عمدتاً بدلیل وجود آب و زمین مناسب برای زراعت و واقع شدن شهر در زمینهای هموار بوده است، واقع شدن در جاده ترانزیت تهران، مشهد و نزدیکی به پایتخت و خصوصاً وجود کارخانجات متعدد در نزدیکی فرون آباد موجب رشد و توسعه شهر شده است. نام قدیم شهر فرین آباد بوده و در فرهنگ آبادی های کشور سال ۱۳۴۵ نیز با همین نام قید شده است و در اصطلاح محلی آن با نام ( فرون آباد ) می شناسند. مساحت این شهر ۴۹۰۷ / ۲۴۲۸ هکتار بوده و همچنین جمعیت فرون آباد در حدود ۳۵۰۰۰ نفر می باشد که مجموعاً از ۵۰۰۰ خانوار تشکیل شده است. شهر فرون آباد بدلیل قرارگیری و همچنین نقش مرکزیت سیاسی ( مرکز ) شهر، دارای ویژگی ها و خصایصی است که می تواند گستره وسیعی را تحت نفوذ داشته باشد. از نظر موقعیت قرارگیری به دلیل ارتباط و اتصال با شهر تهران، مراکز صنعتی عمده و متصل بودن به جاده اصلی تهران- مشهد مرکزیت زیادی را از جهت سفرهای روزانه و جابجایی های جمعیتی داراست و در تاریخ ۲۱ / ۰۷ / ۸۹ به دستور جناب آقای دکتر احمدی نژاد ریاست محترم جمهور وقت فرون آباد به شهر تبدیل و در تاریخ ۲۳ / ۱۲ / ۸۹ ساختمان شهرداری توسط جناب آقای دکتر تمدن استاندار محترم تهران وقت و مهندس محمودی معاونت محترم امور عمرانی استانداری وقت و مسئولین محترم شهرستان افتتاح و شهردار فرون آباد معرفی وکار خود را آغاز نمود. موقعیت شهر فرون آباد: از شمال به جاده ترانزیتی امام رضا (ع) و منطقه ۲۰ و ۱۵ شهرداری تهران، از جنوب به اراضی شهرستان ری و ورامین، از غرب به خاور شهر و اراضی عباس آباد و از شرق با شهرک خاتون آباد پاکدشت مرز مشترک دارد و طول جغرافیایی شهر فرون آباد ۵۰ : ۴۱ درجه و عرض جغرافیایی آن ۲۸ : ۳۵ می باشد. شهر فرون آباد که خود مرکز شهر فرون آباد می باشد فاصله اش با بخش مرکزی پاکدشت حدوداً ۱۰ کیلومتر، با شهر پاکدشت ۱۰ کیلومتر و فاصله آن با مرکز استان – شهر تهران حدوداً ۱۵ کیلومتر می باشد.

منبع : شهرداری فرون آباد

فَشَم یا شهر اوشان-فشم-میگون یا همان شهر قصران(معرب کوهسران) از شهرهای استان تهران در ایران است. این شهر در بخش رودبارقصران شهرستان شمیرانات قرار دارد و در گفتار عامیانه بیشتر با نام اوشون-فشم مشهور است. شهرستان شمیران که مشتمل از چهار شهر تجریش، لواسان ، شمشک و فشم است منطقه یک تهران را تشکیل می‌دهد.

اوشان-فشم-میگون (قصران) باغ شهری در ۲۵ کیلومتری شمال شرقی شهر تهران با مرکزیت فشم و در مسیر جاده لشگرک قرار گرفته. اوشان، فشم، میگون دارای باغ‌های میوه بسیار هستند و هوای آن در بهار و تابستان معتدل است. عموما شهر کوهپایه ای و سردسیری است. لذا در اطراف آن سه پیست اسکی قرار دارد. روستاهای ایگل، آهار و شکراب در مسیر اوشان و همچنین روستاهای امامه در مسیر فشم و پس از آن در مسیر راست از دوراهی فشم روستاهای روته، زایگان (زاگون)، لالان (لالون)، آبنیک (اونک)، گرمابدر، جانستون و در مسیر چپ از دوراهی فشم روستاهای میگون،دربندسر (نگین زیبای قصران)، شمشک از مناطق تفریحی‌اند.

روستاهای ایگل، باغگل آهار و شکرآب در مسیر بعد از اوشان و همچنین روستاهای امامه در مسیر دو راهی امامه(نرسیده به فشم) ودر مسیر سمت راست میدان فشم روستای روته و بعد به روستای زایگان (زاگون)می رسیم جانستون، لازم به ذکر است در دوراهی زایگان سمت چپ به سمت روستا لالان (لالون)و مستقیم روستا آبنیک (اونک)، گرمابدر و دشت لار و در مسیر چپ از دوراهی فشم شهر میگون و روستاهای جیررود، دورود، دربندسر ، شمشک از مناطق تفریحی‌اند فشم دارای آب هوای خوبی است.

زبان گفتاری

زبان گفتاری مردم فشم و اوشان شاخه ای از زبان فارسی پهلوی است که برخی به آن دیلمی می گویند و شبا هت هایی به زبان تاتی دارد و زبان گفتاری مردم میگون تبری(مازندرانی) است.مردمان میگون و مناطق اطراف آن مانند شمشک، لالان، گرمابدر و غیره و همچنین روستای امامه زبان تبری را به لهجه نوری تکلم می کنند. و روستاهایی مثل آهار، ایگل، حاجی آباد، رودک، امین آباد و غیره نیز به مانند فشم و اوشان به زبان دیلمی سخن می گویند. با این حال زبان فارسی با لهجه پایتخت نیز در بین مردمان قصران مخصوصا نسل جدید رایج است.

قُدس یکی از شهرهای استان تهران در ایران است. این شهر مرکز شهرستان قدس است.

شهر قدس یکی از شهرهای قدیمی استان تهران می‌باشد که با قرار گرفتن این شهر در بزرگراه فتح (کیلومتر ۲۰) و موقعیت خوب جغرافیایی و آب و هوای خوب کوهپایه‌ای در این چند سال اخیر میزبان سکونت مهاجرین بسیاری از سایر شهرهای کشور بوده‌است. لازم به ذکر است این شهر با دارا بودن معادن، مزارع، باغ‌ها، مجتمع‌های صنعتی و قهرمانان ورزشی یکی از شهرهای مهم کشور به شمار می‌آید.

شهر قدس که تا قبل از تاسیس شهرداری در سال ۱۳۶۸ تحت نام قلعه حسن خان شناخته می‌شد، روستایی کوچک و قلعه مانند در حاشیه جنوب غربی تهران و همجواری شهرداری منطقه ۹ و ۱۸ بود. در یک جبهه آن کاووسیه و در جبهه غربی آن سرخ حصار قرار داشت.

در سال 1368 شهر قدس از رشد روستای قلعه حسن خان و ادغام آن با نقاط دیگری مانند سرخ حصار، کاووسیه و شهرک بهشتی (قدس) به وجود آمده‌است. از این‌رو می‌توان دو دوره متمایز را برای تحول کالبدی شهر متصور گردید:

الف- ایجاد بناها ورشد قلعه حسن خان بصورت یک روستا
ب- رشد سریع و بدون وقفه شهر در دو سه دهه اخیر

در مرحله اول قلعه حسن خان از دو قلعه اربابی تشکیل گردیده که بنام مالک آن(حسن خان) نامیده شده‌است و هر دو قلعه دروازه بوده‌است (یکی از دروازه‌های نزدیک مسجد جامع فعلی و دیگر نزدیک میدان اصلی موجود شهر قرار داشته‌است).

مرحله دوم با تاسیس کارگاهها و کارخانجات متعدد در کنار جاده قدیم و کنار راه آهن و بطورکلی شروع رشد سریع تهران در چند دهه اخیر آغازگردید. در این مرحله با رشد سریع جمعیت منطقه تهران روستای قلعه حسن خان نیز که در فاصله نسبتاً کمی از تهران و در نزیکی تعدادی از این کارخانجات و کارگاههای قرار گرفته‌است به سرعت رشد نمود.

تاریخچه
آثار تاریخی

از آثار تاریخی شهرقدس می توان به تپه کاووسیه مربوط به هزاره سوم پیش از میلاد در محله کاووسیه امروزی که از آثار بدست آمده از آن می توان به تابوت مردی مومیایی اشاره کرد و امامزادگان ابوالحسن و ابولحسین معروف به امامزاده حضرتین انتهای خیابان امامزاده از فرزندان امام موسی کاظم هستند و بر دو تکه سنگ که در کنار مرقد مطهر این امامزادگان قرار دارد نوشته شده‌است: مرقد مطهر سلاله عصمت و طهارت امامزاده ابوعبدالله الحسین فرزند موسی مرقد مطهر سلاله عصمت و طهارت امامزاده ابوالحسن علی فرزند محمد و حمام قلعه که قدیمی ترین حمام شهرقدس است و بنای آن برای دوره قاجار می باشد و نهرفیروز بهرام به قدمت هزاره سوم پیش از میلاد و قبرهای سر خیابان عمارت و قبرستان ابتدای خیابان چمن اشاره کرد که قدمتی قاجاری دارند اشاره کرد.
قلعه حسن خان دشتی بود حاصلخیز که در دوره قاجار با ایجاد قلعه‌ای به این نام معروف شد. منطقه‌ای که در اصل شکارگاه حکومتی بود و در آن نقاط باستانی چون کاووسیه، سرخ حصار و کاروانسراسنگی موجود بوده اما امروزه اثری از پیشینه تاریخی آنان باقی نمانده است. وردآورد، کاروانسراسنگی و نهر فیروز بهرام (یکی از نهرهای باستانی که قدمتش به بیش از پنج هزار و پانصد سال می‌رسد و امروزه به صورت کانال سیمانی موجود است) در شمال آن و رود کرج و روستای باباسلمان در جنوب آن، روستای اسماعیل آباد در شمال شرقی، روستاهای زرنان بالا و پائین و شهرک دانش در شرق آن و گرمدره و تپه های قورت داغی در غرب آن واقع شده‌اند. در دوره قاجار شخصی بنام امیرتومان که میرشکار (سردسته شکارچیان ) دربار بود اراضی این منطقه را که شکارگاه حکومتی بود به تصرف خود درآورد و در آن زمان این منطقه بسیار دور از پایتخت بود و کسانی که در تهران به سوی کرج حرکت می‌کردند معمولاً اولین اتراقگاه آنان در نزدیکی همین محل کاروانسراسنگی (تقاطع بزرگراه فتح و بزرگراه شهید لشگری) بود.

امیرتومان با فراهم کردن امکانات و آوردن عده‌ای از اهالی خمسه به این منطقه، آرام آرام زمینهای بایر را به زمین‌های کشاورزی تبدیل نمود و منطقه رنگی از زندگی جدید به خود گرفت. می‌گویند نام اولیه این محل پیش از آنکه امیر تومان آنرا تصاحب کند سبزه الماس بوده وامیرتومان آنجا را به نام فرزند ارشدش که نام او حسن خان بود «قلعه حسن خان» نامید. امیرتومان صاحب چند فرزند به نام‌های: رضاخان، حسن خان، آقابزرگ خان، موتمرالدوله و سالار همایون بود که آنان پس از مرگ پدر، قلعه حسن خان را بین خود تقسیم کردند و به هر یک از برادران نزدیک یک دانگ رسید. در آن زمان تمام اراضی این قلعه و اطراف آن قابل کشت و زرع بود و کلاً به نواحی: چمن الماس خان، ورامینک، میاندوآب، قلعه سون، اکبر نایب، چنارسوخته و… که مجموعاً ده قطعه بوده تقسیم می‌شد.

هر یک از نواحی دارای قلعه‌ای خاص بود. بررسی مدارک تاریخی نشان می‌دهد که در میاندوآب عده‌ای از اعراب ساکن بوده و به پرورش گاومیش اشتغال داشته‌اند.

اراضی قلعه توسط سه قنات بزرگ آبیاری و پرآب آبیاری می‌شد. یکی از آن‌ها قنات بزرگ نام داشت. و مبدا آن تپه و رودخانه‌ای به نام قروق که شاخه‌ای از رود کرج بود. گویا یکی از قنات‌ها که قنات بزرگ نام داشت از تپه‌های سرخه حصار سرچشمه گرفته به سوی قلعه امتداد می‌یافت. آب این قنات حتی به مناطق جنوبی تری چون ورامینک نیز می‌رسید.

اولین مغازه در قلعه حسن خان را شخصی بنام مشهدی حسین معروف به کلاه حسین به معنای کوتاه قد که اهل یزد بود باز کرده که محل فعلی آن نیز مغازه لبنیاتی جعفری روبروی مسجد جامع شهر است .

اولین وسیله نقلیه که وانت بار وشبیه به کامیون بوده توسط شخصی بنام حمید شهباز یاردلی فرزند کریم خان آورده که روزی دوبار صبح و عصر این وسیله به شهر تردد داشته و مردم از آن استفاده می‌کردند.

تنها امامزاده این شهر امامزاده ابوالحسن وابوالحسین از نوادگان امام موسی کاظم (ع) بوده و سابقه آن به چند صد سال برمی گردد وامروزه هم این امامزاده‌ها زیارتگاه اهل ایمان است.

اولین مسجد شهر مسجد جامع می‌باشد که چندین بار بازسازی شده‌است .

آموزش و تربیت در قالب مکتب خانه در شهر قدس توسط شخصی بنام شیخ مرتضی که روحانی بود شکل گرفته و اولین مدرسه دولتی شهر در سال ۱۳۴۱ به نام دبستان صادقی ساخته شده‌است .

اولین حمام محل واقع در خیابان امام روبروی کوچه میثم بوده که چون از وضعیت مناسبی برخوردار نبوده مالکین با کمک و همیاری مالی جهانشاه خان که یکی از سران بزرگ خمسه در آن زمان و از مخالفان رضاشاه قلدر بود و پس از شکست از ایشان به قلعه حسن خان آمده بود سرمایه ساخت حمام جدیدی بنام «خزینه در» روبروی مسجدجامع داخل کوچه احداث که این حمام به سال ۱۲۴۰ تا ۱۲۵۰ ه.ش برمی گردد و معمار آن شخصی بنام استادکریم بوده‌است.

در حال حاضر شهر قدس از لحاظ اشتغال در غرب استان تهران به عنوان یکی از مراکز بزرگ صنعتی محیط کارگری مناسبی را فراهم نموده‌است و اکثر ساکنین بعنوان کارگر در این مراکز مشغول به کارند بعد از اشتغال به کشاورزی، کارمندان دولت درصدی از اشتغال را به خود اختصاص می‌دهند.

از نظر اجتماعی درحال حاضر شهر قدس با وسعتی در حدود ۲۴ کیلومتر مربع یا به عبارتی ۲٬۴۰۰ هکتار جمعیتی بالغ بر ۳۵۰٬۰۰۰ نفر از نقطه نظر وسعت و جمعیت یکی از شهرهای پرجمعیت ومتراکم در کشور محسوب می‌گردد. جمعیتی از نوع بسیار پراکنده با فرهنگهای مختلف و آداب و سنن متفاوت و ناهمگون.

از لحاظ کشاورزی شهر قدس به لحاظ موقعیت جغرافیایی از نوع خاک مرغوب و آب در حد کفایت در سطح شهر و منطقه از کشاورزی مطلوبی برخوردار است. از مهمترین محصولات آن بعنوان نمونه:

غلات: گندم، جو، ذرت
از صیفی جات: گوجه، خیار
باغات میوه: سیب، آلو، گیلاس وآلبالو می‌باشد.

سطح زیر کشت در حوزه قدس و شهرکهای اطراف آن ۱۵۰۰ هکتار است. به دنبال تحولات اجتماعی و سیاسی دهه‌های اخیر، افزایش جمعیت و رشد مهاجرت به سوی تهران، امروزه شهرقدس به یکی از مناطق پر جمعیت و متراکم مسکونی حومه تهران تبدیل شده‌است.

قَرچَک شهری است در جنوب استان تهران در شهرستان قرچک. قرچک در سال ۱۳۲۰، ۱۶۷نفر جمعیت داشته قرچک به علت مهاجرپذیری فراوان، رشدخود رابه شهر به‌سرعت پیموده‌است. قرچک در سال ۱۳۵۵ به شهر تبدیل شد علت توسعه اصلی آن در آن سالها وجود کوره پزخانه‌های زیادی بود که در این منطقه وجود داشت ودارد ودلیل اصلی شکل گیری قرچک کوره پزخانه‌های آن است بر روی یکی از دودکشهای آن که غیر فعال است ودر کنار کمربندی واقع شده توسط معمار آن که مشخص نیست چه کسی است با آجر و به صورت برجسته سال ۱۳۳۲ نقش بسته‌است. در سالهایی که تهران برای توسعه وساخت وساز نیاز به مصالح ساختمانی از جمله آجر فشاری داشت کارگران فصلی برای کار در این کوره پزخانه‌ها از شهرستانهای مختلف به این شهر می‌آمدند؛ از آذر بایجان، خراسان، کردستان، ایلام…. بعداز شروع جنگ در افغانستان ومهاجرت افغان‌ها، افغانها نیز به این کارگران اضافه شدند وبسیاری از این کارگران فصلی در این شهر ساکن شدند و این شهر شکل گرفت. با افزایش جمعیت ورشد مهاجرت این شهر هر روز بزرگ تر شد. بیش از ۹۸ درصدجمعیت این شهر مهاجرانی از شهرستانهای مختلف ایران می‌باشند؛ آذریها، لرها، کردها، خراسانیها، شمالیها. از اینرو این شهررا می‌توان ایرانی کوچک دانست. در دوران ۸ سال دفاع مقدس نیز محله‌هایی از این شهر میزبان شیعیان عراقی بودن که به ایران مهاجرت کرده‌ بودند. خلاصه اهل هر شهری از ایران که با شید در قرچک حتماً همشهریانی خواهید داشت. قرچک به دلیل خاک مرغوب همیشه مورد توجه صنعت تولید آجر و سفال بوده وبه دلیل حفاری‌های انجام شده به همین منظور در شمال این شهر چاله‌های عظیمی وجود دارد. در قرچک مهاجران محله خاص خود را دارند و علاوه بر زبان فارسی به گویشهای وزبانهای قومی خویش سخن می‌گویند. مسجدها وحسینیه‌های زیادی در این شهر وجود دارد که ذیل اسم مسجد نام منطقه‌ای که مردم آن محله از آنجا مهاجرت نموده‌اند، نوشته شده‌است ودر سالهای اخیر نیز میزبان جمعیت سر ریز تهران هم بوده‌است. پل معروفی در منطقه باقرآباد این شهر نیز وجود دارد که بدلیل به شهادت رسیدن کسانی که در قیام ۱۵خرداد ورامین وپیشوا شرکت داشته‌اند و روی این پل به شهادت رسیده اندبه پل شهدای ۱۵ خرداد معروف است. ساخت این پل قدیمی آجری به دوره پهلوی اول باز می‌گردد. در قرچک یک قنات از شمال تا جنوب این شهر وجوداشته که به قنات ولی آباد معروف است وخیابان ولی آباد در کنار آن شکل گرفته که امروزه جز در کنار خط آهن وبدلیل ایجاد مشکل اثری از آن نیست. خط آهن سراسری (تهران، مشهد) جنوب این شهر را بصورت کلی طی می‌کند ومانع پیشروی این شهر به سمت جنوب شده‌است.

قرچک به‌خاطر نزدیکی به تهران، سرریز جمعیت پایتخت را به‌خود جذب می‌کند که علت اصلی آن ارزان‌تر بودن مسکن در قرچک نسبت به تهران است. حدود یک‌سوم از جمعیت قرچک را سرریز جمعیتی تهران برآورد می‌کنند.

شهر قرچک از یک سو توسط یک اتوبان چهار بانده به شهر تهران و از سوی دیگر به شهرستان ورامین متصل می‌شود.

مَلارد یکی از شهرهای استان تهران در ایران است. این شهر مرکز بخش مرکزی شهرستان ملارد است. شهر ملارد از شمال با فردیس و از جنوب با دهستان جوقین از بخش‌های مرکزی شرستان شهریار و از مشرق به شهریار و از مغرب با دهستان بی بی سکینه هم‌جوار است. امروزه ملارد و سرآسیاب و مارلیک مجموعاً شهرستان ملارد را تشکیل می‌دهند.

از آثار باستانی ملارد می‌توان به تخت رستم اشاره کرد. آثار قدیمی دیگر در این شهر تخت کیکاووس و بقعه امامزاده ابراهیم است.

فرهنگ فارسی معین می‌نویسد: ملارد دهی جز بخش شهریار شهرستان تهران در ۶ کیلومتری باختر علی شاه عوض ، هوایش معتدل، دارای ۵۹۷۰ تن سکنه، از قنات و رود کرج مشروب می‌شود.

نام ملارد را می‌توان تلخیص از ملار-ده شمرد. ملار عبارت از دستگاهی است متشکل از سه عدد چوب که از یک سر به هم بسته می‌شوند و به صورت هرمی روی زمین قرار می‌گیرند و مشک دوغ را به آن آویزان می‌کنند. نام‌های فردیس و جوقین را به ترتیب می‌توان دارای باغ حصاردار و محل جوی آب در نظر گرفت

بنا بر روایتی دیگر ملارد به معنی محل آرد میباشد که به مرور زمان در لغت تخفیف داده شده و به ملارد تبدیل شده است.

عده ای دیگر نیز بر این باورند که نام ملارد از مال آت به معنای محلی که اسب، قاطر و… فراوان است گرفته شده است.

اما با توجه به بخش های دیگر شهر که به نام سرآسیاب و … نامیده شده باور دوم برای نامگذاری شهر مقبولتر است . یعنی شهری که محل آسیاب و آرد نمودن گندم بوده است.

نَصیرشهر شهری است در استان تهران ایران. این شهر در بخش مرکزی از توابع شهرستان رباط کریم قرار دارد.

جمعیت این شهر در سال ۱۳۸۵، برابر با ۲۳٫۸۰۲ نفر بوده است .

در دی‌ماه ۱۳۹۱ براساس ابلاغیه دولت نام شهر نصیرآباد به نصیرشهر تغییر یافت.

این منطقه ازهزاران سال قبل از مراکز تمدن و زندگی بوده و آثار متعدد باستانی که در سال ۶۹ و اواخر ۷۳ در حوالی رباط کریم از شش هزار سال قبل تا دوران قاجاریه بدست آمده مبین این ادعاست. مضافاٌ اینکه در حوالی بازارک معروف به چاله بازارک که کارشناسان بر این باورند که روستا یا شهری در زیر خاک مدفون شده‌است .

رباط کریم به دلیل واقع شدن بر سر راه «جاده ابریشم» و راه زیارتی «خراسان به بغداد» از گذشته دارای اهمیت و توجه بوده‌ و از این روست که کهن ترین و بی نظیرترین کاروانسراهای ایران مانند کاروان سنگی در این منطقه ساخته می‌شود و به تدریج با متروکه شدن آن رجالی که از این راه رفت و آمد می‌کردند به فکر ساختن کاروانسرایی بنام فتحعلیشاهی افتادند.

بعد از اینکه آقا محمدخان قاجار تهران را به پایتختی انتخاب نمود و تهران مرکز دوائر حکومتی شد لاجرم از نقاط مختلف مملکت مراجعات مردم برای رفع نیازها و مشکلات اداری و غیره که قبل از آن به اصفهان و قزوین بود بیشتر به تهران متوجه شد بنابراین مردم مناطق جنوبی مملکت از جمله شیراز،اصفهان،قم، ساوه و … می‌بایست ازرباط کریم که درمسیر جاده ساوه به تهران عبور نمایند و کاروانیان، قافله‌های بازرگانی و دسته‌های نظامی از این محل عبور می‌نمودند .

محدوده سابق رباط کریم بیش از ۳ الی ۴ هکتار نبوده و خانه‌های روستایی در اطراف کاروانسراها جای داشته اند و بعد از اینکه رباط کریم تا حدودی توسعه یافت دارای چهار دروازه گردید که به ترتیب به شمال، جنوب، شرق و غرب منتهی می‌شد بطوریکه آثار دروازه غربی آن نزدیک امامزاده محمدتقی تا چندی قبل به چشم می‌خورد، بعدها با توسعه شهر رباط کریم و احداث باغهای میوه کنترل دروازه‌ها از بین رفت و خیابانها و کوچه‌های فراوانی احداث گردید.

قبل از احداث محور تهران – ساوه و جاده‌های آسفالت و شوسه و راه آهن تهران – جنوب، جاده کاروانرو از داخل رباط کریم عبور و به تهران، ری، خراسان و قزوین منتهی می‌شد که بقایای پل سنگی قدیمی بر روی رودخانه کرج در غرب شهر رباط کریم در محله بازارک را می‌توان مشاهده کرد .

در سطح منطقه رباط کریم برای اکثر روستاها و قلعه‌ها حصارهای مستحکمی وجود داشته که دارای دیوارهای بلند و برج بودند و آثار برخی از آنها در سطح دهستانهای امامزاده ابوطالب (آدران)، اسماعیل آباد و منجیل آباد نظیر قلعه‌های آدران اورین، اسماعیل آباد، میمون آباد، وجه آباد، حصارمهتر، انجم آباد و بازارک همچنان به چشم می‌خورد.

این بناها به لحاظ استحکام و نوع ساخت اماکن مطمئن و امنی برای زندگی جمعی و روستائیان به حساب می‌آمده وساخت بیشتر قلعه‌های مورد اشاره به دوران حکام قاجاریه باز می‌گردند .

امامزادگان مهدی و جعفر (ع) که بقعه متبرک ایشان در شهر وحیدیه ،جوقین واقع است و نسب ایشان به امام موسی کاظم (ع)میرسد،که قدمت آن به دوره قاجار میرسدمساحت این مقدس به 131000 هزار متر مربع می رسد که زیر بنای آن 150 متر است.

منبع : شهرداری وحیدیه

شهر جدید پرند، در ۳۳کیلومتری جنوب‌غربی شهر تهران و در مسیر آزادراه تهران ـ ساوه واقع شده‌است. شهرپرند هم مرز با شهرستان زرندیه در استان مرکزی می‌باشد.

پروژه مسکن مهر در این شهر در حال اجراست و در آینده به شهری بزرگ و پر جمعیت تبدیل خواهد شد. بعقیده مصطفی ایزدی توسعه سریع و افزایش جمعیت این شهر تا مرز بیش از ۶۰۰ هزار نفر بدون در نظر گرفتن همه جوانب توسعه، ممکن است مشکلات اجتماعی برای آن در پی داشته باشد.

احداث نیروگاه پرند در سال ۱۳۸۳ توسط شرکت مپنا شروع شد و آخرین واحد آن در سال ۱۳۸۵ سنکرون گردید.

در حال حاضر با توجه به آینده درخشان با عنایت به موارد زیر بسیاری افراد خواهان زندگی در پرند هستند

طرح احداث بيمارستان 300 تختخوابي بين المللي فوق تخصصي

· طرح احداث خط انتقال آب هاي زير زميني تهران به شهر جديد پرند

· طرح احداث پارك جنگلي در دره حد فاصل فازهاي 3 و 4 مسكوني

· طرح ايجاد هتل 5 ستاره با پيش بيني 100 باب اتاق جهت جذب گردشگران و مسافرين ورودي به تهران

· طرح ايجاد درياچه مصنوعي

· طرح ايجاد ديسني لند در اراضي شهر جديد پرند

· طرح ايجاد منو ريل

· طرح ايجاد دهكده المپيك جهت انتقال دهكده المپيك تهران

· طرح ايجاد پمپ بنزين

· طرح ايجاد كانال تاسيساتي در فاز 3 و 4

· طرح ايجاد باغ شهر

· طرح ايجاد سينماي روباز و سربسته

· طرح ايجاد سالن‌هاي ورزشي چندمنظوره

شهرستان فلاورجان(لنجان سفلي) با طول جغرافيايي30دقيقه و51 درجه وعرض جغرافيايي 34 دقيقه و 32درجه،با مساحت510 هكتار با مركزيت شهر فلاورجان مي باشد و ارتفاع از سطح دريا 1600متر است كه 443كيلومتر با تهران فاصله دارد و مساحت آن ۵۱۰۰۰۰ كيلومتر مربع مي باشد.

بلوك لنجان بزرگترين بلوك اصفهان وبا بركت تر از همه آنها،لنجان و النجان است كه در خود محل به چهار ناحيه:ايدغميش- اشيان- اوشترگان و گركن تقسيم شده و هر يك از آنها دهات متعدد دارد.

لنجان در قديم دو شهر معتبر داشته،يكي فيروزان در لنجان سفلي و ديگر خان لنجان در لنجان عليا وناحيه اشيان تقريبا 18 فرسخ قنوات و ماديهاي پر آب دارد.برنجكاري اصفهان منحصر به اين بلوك بوده است.باغات بسيار واشجاري بي شمار از كبوده و غيره دارد. نواحي عمده آن عبارت است از؛ريز(زرين شهر)- قهدريجان(كدرگان نام قديمي آن است)- مباركه- كليشاد- درچه -دينان- ورنامخواست- سده- ديزي- فلاورجان- پيربكران(گركن شمالي)اشترگان(ايمانشهر) مي باشد.

اين شهر از سوی شمال به روستای جلال آباد، ‌از جنوب به آبادی گارماسه، از باختر به روستای جوزدان، از خاور به زاينده رود و كوه سنگالو محدود است. اين شهرستان از سوی شمال به شهرستان خمينی شهر، از جنوب به شهرستان مباركه، از باختر به شهرستان های نجف آباد و لنجان وازخاوربه شهرستان اصفهان محدود است. اين شهرستان به گونه دشتی در كناره زاينده رود قرار گرفته و دارای بيشه زارهای پهناوری است. منابع آب آن، ‌رود زاينده رود، كاريز و چاه است. در فلاورجان هم چون ساير شهرستان های استان اصفهان قالی بافی رواج بسياری دارد. اين صنعت دستی زيبا که حاصل هنر سر پنجه های تلاشگر و هنرمند اهالی منطقه به ويژه زنان و دختران آن است، مهم ترين صنايع دستی اين شهرستان را تشكيل مي دهد. بيش تر قالی های توليدی در منطقه در کارگاه های خانگی بافته می شوند و توليدات آن سهم مهمی دراقتصاد خانواده و کل منطقه دارد. در اين شهرستان برای بافتن فرش ها از طرح های اصفهانی، نجف آبادی و نايينی استفاده می شود. فلاورجان در دشتی، در كنار زاينده رود قرار گرفته است و دارای بيشه‌زار های پهناور است. كوه گردولی در جنوب خاوری و كوه سنگالو در خاور اين شهر قرار دارند. رود زاينده رود از خاور فلاورجان می گذرد و جلوه ای زيبا به اين منطقه می بخشد. بناهای تاريخی اين منطقه نيز بر جذابيت های توريستی آن می افزايند مهم ترين فرآورده های كشاورزی فلاورجان گندم، برنج، صيفی، سبزی و. . است. مردم اين ديار به پرورش گوسفند، گاو، ‌بز، … و هم چنين مرغ داری و طيور نيز می پردازند. فلاورجان در دشتی، در كنار زاينده رود قرار گرفته است و دارای بيشه‌زار های پهناور است. كوه گردولی در جنوب خاوری و كوه سنگالو در خاور اين شهر قرار دارند. رود زاينده رود از خاور فلاورجان می گذرد و جلوه ای زيبا به اين منطقه می بخشد. بناهای تاريخی اين منطقه نيز بر جذابيت های توريستی آن می افزايند.

فِلاوَرجان شهری است درشهرستان فلاورجان استان اصفهان ایران. نام این شهر عربی‌شدهٔ واژه پل‌آورگان فارسی است. شهرستان فلاورجان دارای دو بخش مرکزی و گرگن شمالی است.شامل شهرهای فلاورجان ، قهدریجان ، ‏‏کلیشاد و سودرجان ‏‏‏‏و ابریشم و ایمانشهر می‌باشد. دارای روستاهایی مانند جوجیل و می‌‌باشد.

سده لنجان شهري است در بخش مرکزي شهرستان لنجان استان اصفهان ايران. اکثريت ساکن آن لنجونيهاي فارس هستند.

قنات فيروزشاه
روزنامه کيهان در تاريخ 27 ديماه 1338، از از يافتن جانوري در نهر خورجان در سده اصفهان خبر داد و نوشت که “نهر خورجان به قنات فيروزشاه که در پنج فرسخي آبادي از زير کوه بيرون مي‌آيد منتهي مي‌شود و قنات فيروز شاه که قدمت آن به‌زمان ساسانيان مي‌رسد چهار متر پهنا و يک متر عمق دارد.” فرداي آن‌روز عکسي از جانور را که 15/1 متر طول داشته و بر اثر زدوخورد با اهالي و نيز ناراحتي‌هاي ديگر مرده بود، چاپ کرد. گويا جوانان روستا با کمين بر سر راه اين هيولا آن را به دام انداخته بودند. اين جانور يک Otter بود که در کنار رودخانه‌ها و نوعي از آن در کنار درياها زندگي ‌مي‌کند و به‌واسطه بزرگ شدن دست‌وپا و پيدايش پرده‌هايي در ميان انگشتان و همچنين با استفاده از دم به‌آساني در آب شنا مي‌کند. روزنامه نامبرده از قول پيران کهنسال نوشته بود که “حدود يک‌صد سال پيش هم يکي از اين جانوران از قنات فيروزشاه بيرون آمده و يک شبانه‌روز با مردم شهر جنگ کرده و سرانجام به‌دست پهلوانان شهر کشته شده است! سه ماه بعد هم جانور مشابهي را در رودخانه‌اي از حدود قم صيد کرده بودند”.

اختیارآباد شهری است در استان کرمان ایران. این شهر در ۱۴ کیلومتری غرب شهر کرمان قرار دارد.

اختیارآباد در بخش مرکزی شهرستان کرمان قرار دارد. اختیار آباد زمانی روستائی بر سر راه کرمان به سمت فرودگاه این شهر قرار داشت. اما امروز عملاً در داخل شهر قرار گرفته است. خربوزه‌های تولید شده در اختیار آباد بهترین نوع خربوزه کویری منطقه کرمان است.

چشمه‌های آب معدنی جوقن، بی‌بی، شهراء، جیوه و مرتضی علی که در مجاورت اختیارآباد از زمین خارج می‌شوند از دسته آب‌های کلروره سدیک، سولفاته کلسیک هستند که مشابه آب چشمه نیدر برون لدبن فرانسه می‌باشد.

اَمین‌شَهر شهری است در شمال خاوری استان کرمان ایران. امین‌شهر نام تازهٔ شهر حسین‌آباد است که در شهرستان انار، استان کرمان قرار دارد.

در قدیم

در فرهنگ جغرافیائی آبادیهای کشور جمهوری اسلامی ایران در مورد حسین‌آباد آمده:حسین آباد دهی است در شمال خاوری استان کرمان حسین‌آباد در استان کرمان است. حسین آباد دهی است از شهر انار، استان کرمان. طج (طول جغرافیایی) َ۲۰ ۵۵ْ، عج (عرض جغرافیایی) ۵۱َ ۳۰ْ، ارتفاع م (ارتفاع متوسط) ۱۴۰۴ متر.کویری، گرم و خشک، در ۸ کیلومتری جنوب خاوری انار، و ۱۰۲ ک.م باختری رفسنجان.زبان:فارسی دین:اسلام؛شیعه.اصلیترین طوایف از طایفه‌های جدید و فارس و عرب.کار و پیشه:کشاورزی؛ دامداری و فرشبافی؛ فرشها با طرح کاشان و اصفهان.کشت:آبی؛ آب از کاریز و چاههای ژرف و نیم ژرف.فراورده‌ها: پسته گندم، جو، پنبه، یونجه.رستنی‌ها:پوشش برای چرای دام درختان اسکنبیل. جانوران: خرگوش؛ شغال،کلاغ و روباه.
در حال حاضر

کشاورزی آن تک محصولی می باشد و تنها به باغات پسته اختصاص دارد.همچنین در چند سال اخیر پیشرفت قابل توجهی داشته است.تولید محصول پسته از نوع مرغوب و فروش و صادرات آن باعث گردیده حجم سرمایه در دست مردم این شهر بالا رود و به تبع آن نقدینگی بیشتر شده. همچنین ایجاد باغات جدید پسته و احتیاج مبرم کشاورزان به نیروی کار باعث ایجاد کار فراوان شده که این امر باعث مهاجرت اتباع بیگانه افغانی فراوان به این شهر شده است.
مختصات جغرافیایی

طج (طول جغرافیایی) َ۲۰ ۵۵ْ، عج (عرض جغرافیایی) ۵۱َ ۳۰ْ
ارتفاع م (ارتفاع متوسط) ۱۴۰۴ متر
کویری، گرم خشک
در ۸ کیلومتری جنوب خاوری انار، و ۱۰۲ ک.م باختری رفسنجان.
جمعیت آن در سرشماری ۱۳۴۵ خورشیدی، برابر با ۳۹۸ تن بوده که در سال 1390 به 6772 نفر رسیده است.در چند سال اخیر به علت گرمی بیش از حد هوا بارندگی در این شهر بسیار کاهش یافته که برخی از کارشناسان دلیل این امر را آلودگی معادن مس نزدیک به شهر ذکر می کنند.
مردم

زبان:فارسی
دین:اسلام؛ شیعه
طایفه‌ها: جدید و فارس و عرب.ولی در چند سال اخیر طایفه هایی از اطراف و اکناف مخصوصاً شهرستان شهربابک به این شهر آمده اند.
کار و پیشه:کشاورزی؛ خیلی کم دامداری و تا حدودی فرشبافی(99 دستگاه)؛ فرشها با طرح کاشان و اصفهان.
مردم امین شهر مردمی بسیار مهمان نواز و خون گرم بوده و در میان آنها استعدادهایی نیز به چشم می خورد. درجه علمی این شهر نیز چشمگیر است.
کشاورزی

کشت:آبی؛ آب از کاریز و بیشتر از چاههای ژرف و نیم ژرف.آب بدست آمده در سالهای نخست شیرین و مناسب بود که همین امر باعث کاشت سبزی و صیفی نیز می شد اما در سالهای اخیر به علت گسترش باغات کشاورزی پسته و احتیاج روز افزون این باغات به آب باعث گردید تا چاه های ژرف زیادی در منطقه حفر شود که این خود باعث شوری و تلخی تدریجی آبها و کاهش سطح آبهای زیرزمینی این منطقه شده.
فراورده‌ها: در قدیم:گندم، جو، پنبه، یونجه سبزی و صیفی ولی در حال حاضر کشاورزی آن تک محصولی بوده و فقط به محصول پسته اختصاص دارد. باید گفت که گهگاهی نیز بعضی از افراد در زمستان اقدام به کاشت شلغم می کنند.
طبیعت

رستنی‌ها:پوشش گیاهی برای چرای دام درختان اسکنبیل است ولی رستنی های خودروی دیگری هم در این منطقه رشد می کنند که زیاد چشمگیر نیستند. همچنین خاک منطقه بیشتر ریگ همراه با رُس است، در شمال محلی سرشاخه های رشته کوه های زاگرس مرکزی و در جنوب محلی تپه ماهورهای وابسته به کوه های سر تخت و بدبخت کوه قرار گرفته. بیشتر طبیعت آن را باغات پسته تشکیل می دهد.سطح منطقه تقریباً صاف و هموار می باشد ولی شیب خیلی کند و طولانی به طرف شمال شرق جغرافیایی دارد.
حیاط وحش

جانوران: حیوانات شامل: خرگوش ؛ لاک پشت ؛ جوجه تیغی ؛ بزمجه ؛ شغال ؛ روباه ؛ سگ ؛ موش صحرایی ؛ موش کور
پرندگان شامل: جغد ؛ خفاش ؛ کبوتر چاهی ؛ فاخته ؛ شاهین ؛ دم جنبانک ، چکاوک ؛ گنجشک ؛ هدهد .

آبسرد شهری در حاشیه محور فیروزکوه و قطب بسیار مهمی در گردشگری منطقه شمال شرق استان تهران، که نیازمند توجه ویژه مدیران و مسوولان فرادستی است.

شهر آبسرد، یکی از شهرهای خوش آب و هوای شمال شرق استان تهران است که در بخش مرکزی شهرستان دماوند واقع شده است. این شهر در ۶۵ کیلومتری پایتخت و در حاشیه محور تهران – فیروزکوه قرار گرفته است.

قدمت شکل گیری هسته اولیه آبسرد به بیش از ۱۱۰۰ سال پیش و قدمت محله های مرانک و تاسکین(روستاهای قدیمی) به قرون ششم و هفتم هجری بر می گردد.

* شناخت تاریخچه و علل پیدایش شهر

شکل گیری هسته اولیه روستاهای مرانک و تاسکین نیز به پیش از قرون شش یا هفت هجری بر می گردد. ایجاد روستاهای مزبور نیز ناشی از وجود اراضی زراعی مناسب و مظهر قناتی بوده که در مرکز روستای مرانک ایجاد شده و آب شرب و کشاورزی ساکنان دو روستا را فراهم می کرده است.

از دیگر علل استقرار روستاهای مزبور درمکان کنونی، دسترسی به مراتع غنی واقع در ارتفاعات پیرامونی بوده که تعلیف دام و توسعه دامداری سنتی را در کنار زراعت و باغداری فراهم می کرده است.

از جمله عوامل اصلی شکل گیری هسته های اولیه شهر آبسرد را می توان در مواردی چون آب کافی برای کشاورزی و سهولت بهره برداری از آن در قالب استفاده مستقیم از رودخانه یا ایجاد قنات، وجود زمین های مرغوب زراعی و باغی، مراتع غنی و عامل فراهم آوردن امکان فعالیت دامداری سنتی درکنار زراعت و باغداری ذکر کرد.

شهر آبسرد در اواخر سال ۱۳۷۵ توسط هیات وزیران به عنوان یک نقطه شهری شناخته شد و مساحت این شهر ۹۳۸۱ هکتار است .

آبسرد به شهر گل و گیاه معروف است و دلیل آن دارا بودن پتانسیل بالا، آب و هوای مناسب و وجود منابع غنی آب های زیرزمینی و صدها نهر و چشمه های گوارای شیرین و رودخانه های دایمی و چشمه های آب معدنی در سطح منطقه است.

وجود تولید کنندگان مجرب و کار آزموده با سوابق فعالیت چندین دهه به تولید گل و گیاه، موجب شده علاوه بر اهمیت این صنف در داخل کشور، در صورت ایجاد زمینه مناسب و حمایت های لازم توان رقابت در بازارهای جهانی را نیز دارا باشد.

در حریم شهر آبسرد ۱۶۰۳ هکتار اراضی زراعی متعلق به کشاورزان وجود دارد که ۱۰۷۹هکتار آن در محدوده قانونی و ۵۲۴ هکتار آن در محدوده استحفاظی بوده است.

بیشترین اراضی زراعی هر ساله به زیر کشت سیب زمینی و گل و گیاه قرار گرفته و باقی اراضی مزروعی زیر کشت گندم و صیفی جات از جمله کدو و خیار به دو صورت گلخانه ای و هوای آزاد قرار دارد.

شهر آبسرد در صورت تامین برخی نیازهای آن می تواند قطب اساسی و گردشگری در منطقه شرق استان تهران باشد و سالانه میلیونها مسافر را جذب خود کند.

دی و بهمن سردترین ماههای سال هستند و دمای هوا شبها در حدود۷ تا ۵/۸ درجه کمتر از صفر است. دمای روزها نیز از ۱۶ درجه سلسیوس فراتر نمی رود. به این ترتیب ماههای دی و بهمن شهر آبسرد دارای هوای بسیار سرد است.

جمعیت شهرآبسرد در فاصله سالهای ۱۳۷۵ تا ۱۳۸۵ (۱۰ سال) از ۶۱۵۳ نفر به ۸۹۳۳ نفر افزایش یافته است. تعداد خانوارها نیز در این مدت از ۱۳۱۷ مورد به ۱۹۹۰ خانوار رسیده است. همچنین تعداد واحدهای مسکونی از ۱۱۳۴ واحد در سال ۱۳۷۵ به ۱۷۴۶ واحد در حال حاضر (۱۳۸۵) افزایش یافته است.

به عبارت دیگر، شاخص های مذکور در این سال ها دارای رشدی به ترتیب برابر با ۷۹/۳ درصد، ۲/۴ درصد و ۴/۴ درصد بوده اند.

آبْعَلی ( آه ) شهری است در استان تهران ایران. این شهر در بخش رودهن از توابع شهرستان دماوند قرار دارد.

جمعیت این شهر در سال ۱۳۸۵، برابر با ۲۶۴۱ نفر بوده‌است .

این شهر دارای چند منطقه دیدنی از جمله: پیست اسکی آبعلی، هزاردشت، سنگ دروازه و هتل آبعلی است.

این شهر دارای چند شهرک وچند روستا می‌باشد شهرک‌های آن بنام شهرک مدرس، شهرک هزار دشت وشهرک برق و روستاهای با نام قائم محله، مبارک آباد رادارا می‌باشد از جمله آثار تاریخی وباستانی آبعلی می توان سنگ دروازه و هتل آبعلی را نام برد هتل آبعلی که در زمان رضاشاه بنا شد که امروزه در حال تخریب میباشد. این شهر دارای چند چشمه آب معدنی است و از چشمه‌های آب معدنی برای دو کارخانه دوغ استفاده میشود.

شهر آبعلی در ۲۵ اسفند ۱۳۸۳ با تصویب مجلس از ادغام روستای آبعلی از توابع بخش رودهن شهرستان دماوند در استان تهران با روستای مبارک‌آباد و نقاط جمعیتی سرپولک و قایم‌محله (قاپوزمحله) از توابع همین بخش تأسیس شد.

اَرجمَند شهری است در استان تهران ایران. این شهر در بخش ارجمند از توابع شهرستان فیروزکوه قرار دارد.

جمعیت این شهر در سال ۱۳۸۵، برابر با ۱۷۰۰ نفر بوده‌است .

از میان ۱۰ شهری که در مدّت دهه ۱۳۸۵-۱۳۷۵ به شهرهای استان تهران افزوده شده‌اند، ارجمند کوچک‌ترین آن‌ها است.

منطقهٔ پیرامون شهر ارجمند منطقه‌ای‌ست ییلاقی و کوهستانی با رودهای فراوان و بلندی‌های برفگیر که به کوه دماوند مشرف می‌باشد. آب و هوای آن سردسیری و کوهستانی، سرسبز با آب فراوان است و رودخانهٔ نم‌رود که بر روی آن سد نم‌رود در حال ساخت است از نزدیکی آن می‌گذرد. سرشاخه‌های این رود رودهای فرح‌رود، قزقان‌چای و ورسخواران هستند.

از روستاهای دیدنی پیرامونی ارجمند روستای لزور است. بقعه‌های امام‌زادگان دوازده تن که در انتهای شمال باختر شهر ارجمند در فاصله ۳۵ کیلومتری شمال باختر فیروزکوه قرار دارند نیز از دیدنی‌های این شهر است.