صید غواص ها

چرا ما آدم ها این جوری هستیم باید برامون همیشه یادآوری باشه.

هنوز چند ماهی از اومدن 175 غواص نگذشته که یادمون رفت برای این میزی که پشتش نشستیم شهید دادیم.  اداره ای رفته  بودم که یکی از کارکنانش به طور کاملا واضح داشت به انقلاب، انقلابی که شهید دادیم براش، انقلابی که توش از مذهبی، غیر مذهبیش بود و گوش به فرمان امامشون بودن بد می گفت.

این سوال رو از شما می پرسم: الان که همه چه اون لات کوچه بازاری و چه اون بسیجی تو مسجد گوش به فرمان رهبر هستند  پس چرا باید افرادی خاص بگویند که ای کاش انقلاب نمی کردیم و الان هیچ کس از انقلاب راضی نیستش و مردم بی خود رفتند انقلاب کردند؟

قضیه از این قرار بودش که با دوستم بودم و برای کاری رفته بودیم اون اداره که وقتی حرفهای اون شخص رو شنیدیم که داشت می گفت انقلاب رو بی خودی انجام دادند، الان همه چیز گرون هستش و کلی از شاه گور به گور شده و کاراش داشت تعریف می کرد که دوستم بعد از شنیدن این حرفا اعصبانی شدش و اتاقو ترک کرد

بعدش طرف به من گفت تو نمیری پس معلومه با من هم نظری، منم با اینکه میدونستم اگر جوابشو بدم کارمونو انجام نمیده ولی جوابشو دادم:

دوستم رفتش چون فرزند شهیده نمی تونه تحمل کنه و گذاشت رفتش و اون  دِینشو به انقلاب با از دست دادن پدرش داده ولی من چی؟

من همیشه مهر محبت پدر و مادرم و آرامشی رو داشتم که به لطف امام و رهبری و این شهدا و این انقلابی که پشتش دارید بد میگید به دست آوردم و باید بمونم و این موندنم به معنی هم نظر بودن با شما نیست بلکه موندم به خاطر اینه که دِینم رو ادا کنم و اون دِین جواب دادن به شماست.

اینو که گفتم اعصبانی شدش و از حالت غروری  و اطمینانی که پشت میز داشت و لم داده بودش خارج شد و با اعصبانیت گفت بچه بگو ببینم چی می خواهی بگی؟؟

منم گفتم یه سوالی دارم ازتون فیلم تشییع شهدای غواص رو دیدید؟

گفتش آره.

گفتم دیدید چقدر جمعیت اومده بودش؟

گفت که چی؟ به چی می خواهی برسی.

گفتم اگر خوب دیده باشین تو اون جمعیت از هر قشری بودش یعنی مردم ما اون طور که شما میگید نیستش هنوز عاشق کشورشون و ارادت مند به شهدا هستند.

گفتش حرفتو زدی می تونی بری حالا.

گفتم هنوز تموم نشده یه کلیپم دارم ببینیدش بعدش میرم.

گفتش  من کلیپ نمی بینم  برو از اتاق بیرون تا به حراست زنگ نزدم بیاد بندازتت بیرون.

منم گفتم تا حرفمو کامل نزنم نمیرم بیرون. همکارش هم که تو اتاق بودش بهش گفت: یه کلیپه دیگه نگاه کنش بزار بره، جوونه باد تو سرش داره.

بعدش طرف گفت: به خاطر همکارم نگاش میکنم بیار ببینم چی چی میگی منم کلیپ سفر  مقام معظم رهبری به خراسان شمالی رو براش گذاشتم که از هر قشری آدم اومده بودند از دختر باحجاب،، بد حجاب، پسرای بسیجی، پسرای لات و...

بعدش گفتم: معلومه مردم هم هنوز رهبرشونو دوست دارند، گوش به فرمان رهبرشون هستند اگر این طور نبود این همه جمعیت از قشرهای مختلف نمی یومدند، این همه آدمو که به زور نمیشه آوردشون.

پس چرا شما جوری دارید جلوه می دید که مردم با انقلاب مخالف هستند؟!!! چرا داریم سرباز دشمن میشیم علیه کشورمون؟!!!

چرا با ایجاد جنگ روانی و ایجاد شبهه میشیم بلندگوی دشمن؟!!!

اینا رو که گفتم اعصبانیتش بیشتر شدش و در کمال احترام!!!! ( البته مثلاً ) از اتاقش انداختم بیرون و گفت دیگه پیش من نیایی.

باز هم "همه" آمدند. نه فقط محاسن داران و نه فقط چادری ها ... "بدحجابها" هم آمدند. سوسولهای ابرو برداشته هم آمدند .... فقیر و غنی، پیر و جوان، زنان با حجاب و بدحجاب، مردان تسبیح به دست و زنجیر طلا بر گردن، محاسن داران و ابرو برداشته ها ....

و اینست جاذبه خون شهیدی که خاک را خواهد شکست... و ظلمت را خواهد درید... و معبری از نور خواهد گشود... آری برای آن ها بدحجاب و باحجاب، سوسول و حزب الهی وجود ندارد. صید آن ها قلب های آدمیاناست.

همان جاذبه ای که هنوز هم عده ای با درک کمشان و با حماقتشان آن را ندیده اند و به جای جذب حداکثری، بخشی از مردم را از شهدا جدا شده تعریف می کنند!!!

شاید حال درک کنیم که چرا ما مدعیانِ صفِ اول بودیم و از آخر مجلس شهدا را چیدند ...

همه تا ابد بدانند شهدای عزیزمان مصادره پذیر نیستند. اینان ستارگان همیشگی هدایت و محور وحدت همه ایرانیانند نه مذهب نه ظاهر نه سیاست نه ... هیچ فاصله ای نمی تواند میدان مغناطیسی این جاذبه را سَدکند.

ناخدای انقلاب: ممکن است ظاهر زننده‌ای داشته باشد؛ داشته باشد. بعضی از همینهائی که در استقبالِ امروز بودند (استقبال از آقا در خراسان شمالی)، خانمهائی بودند که در عرف معمولی به آنها میگویند «خانم بدحجاب»؛ اشک هم از چشمش دارد میریزد. حالا چه کار کنیم؟ ردش کنید؟ مصلحت است؟ حق است؟ نه، دل، متعلق به این جبهه است؛ جان، دلباخته‌ی به این اهداف و آرمانهاست. او یک نقصی دارد. مگر من نقص ندارم؟ نقص اوظاهر است، نقصهای این حقیر باطن است...

«گفتا شیخا هر آنچه گوئی هستم / آیا تو چنان که مینمائی هستی؟».

منبع: معبر سایبری

از وقتی اسمشان در همه جا پیچید خیلی چیز ها را بهم ریختند. کلا کارغواص ها خرابکاریست. آن ها حتی نظم طبیعت راهم بهم ریخته اند. شاید بپرسید چرا؟ در جواب خواهم گفت در همه جای دنیا غواص ها برای پیدا کردن مروارید به اعماق اقیانوس می روند اما اینجا 175 نفرشان خود مرواریدی شدند در صدف خاک.

و حال پس از مدت ها خداوند مروارید های خود را همچون درهای گران بها از دل صدف خاک بیرون می آورد و تاتشعشع نورانیشان خورشید را خجل کند و پزشان را به ملائک درگاهش بدهد.

و شکستند خط شکنان کربلا روزه بغض واژه ها را و آب جاری چشمه اشک را با دستانی بسته هدیه آوردند مانندسقای کربلا...

منبع : معبر سایبری

صرفا جهت اطلاع آنان که می گویند فقط افرادی که یقه بستند و کلی ریش دارند می تونند دوستدار انقلاب باشند:

نکته : این مطلب به هیچ‌وجه قصد تبلیغ ظاهر غربی مخصوصاً کراوات را ندارد بلکه تلنگریست به آنانی که بجای باطن افراد از روی ظاهر افراد قضاوت می کنند.

وقتی که ده نمکی اولین قسمت اخراجی ها رو ساخت خیلی ها دادشون در اومد که آقا مگه همچین رزمنده هایی تو جبهه و جنگ داشتیم؟ چرا دارین ایجوری برا مردم وانمود می کنین؟ اینا اشتباهه. درصورتی که واقعاًشهدای ما از کره مریخ نیومده بودند و از بین همین مردم رفتند و شهید شدند.

خیلی از شهدا اصلاً ظاهرشون به شهدا نمی خورد اما باطنشون به پاکی انسان های آزاده ای بود که پشت چهره ای متفاوت یا حتی پوششی غربی جا خوش کرده بود و خیلی ها شاید با حضور اون ها در جبهه ها مخالفت می کردند اما اومدند و رفتند و آسمانی شدند تا به همه ما بگن رنگ خدایی داشتن به چهره و پوشش نیست.

شاید الآن بعضی ها بگن دهه اگه اینجوری باشه یه خانمی با ظاهر و پوشش بد بیاد بیرون بعد بگه مهم باطنه، خیر منظور من این نیست چراکه هر آدم عاقل و بالغی می دونه فردی که ظاهر و پوشش تحریک کننده داره نمیتونه باطن کاملاً پاکی داشته باشه.

اما خیلی از شهدایی که شهید شدند ریش هاشون رو تیغ می زدند یا کراوات می زدند یا... که اگه امروز بودند به حساب بعضی ها اصلاً نباید شهید می شدند و خودمونی بگم اگه روش رو داشته باشن می گن اینا اشتباهی شهید شدند.

مطمئناً بعضی ها الآن با خودشون می گن شهدایی که کراوات زدند بخاطر شغلشون بوده و قبل از انقلاب باید اینکارو می کردند اما اگه اینجوری باشه چرا شهید چمران اینکارو نکرد؟ یعنی باید بگیم شهدایی که کراواتی بودندبخاطر شغلشون دوتا اشتباه کردند؟ هم کار برای نظام طاغوت و هم زدند کراوات که پوشش غربی هست؟ این دید اشتباهی هست که بسیاری از بچه حزب الهی ها به اون دچار شدن و مدام میگن هدف نمیتونه وسیله رو توجیه کنه که باور دارم خودشونم معنی این جمله رو نمیدونند.

بله دوستان زمانه ما پر شده از حاجی گرینف هایی که مسعود ده نمکی به خوبی اون هارو به تصویر کشید. آدم هایی که مدام داد می زنند جنگ جنگ تا پیروزی صدام بزن جای دیروزی و بعد با گذاشتن ریش و یقه بسته و تسبیحمدام از کار این و اون ایراد می گیرند، بدون اینکه یه کار درست فرهنگی و ارزشی انجام بدن و برعکس باعث دوری خیلی ها از دین و ارزش ها می شن.

اگر این افراد در اون دوران می تونستند جلوی افرادی مثل شهید طیب حاج رضایی و شهید شاهرخ ضرغام(شاهرخ سیبیل) رو می گرفتند و نمی گذاشتند در مسیر اسلام قدمی بردارند چراکه این دو از لوطی های معروفی بودند که ظاهرشون به بچه مذهبی ها نمی خورد اما مانند حر به صف مردان خدا پیوستند و آسمانی شدند...

متأسفانه همین دید باعث شد تا شهید آوینی بخاطر به تصویر کشیدن یک جوان لبنانی با تیپ متفاوت که سربند الله اکبر به سر داشت از سوی همین حاجی گرینف ها ممنوع التصویر بشه. درواقع آوینی میخواست بگه اسلام در قلب هر کسی نفوذ میکنه حتی اگه اون فرد ظاهرش با یک فرد مسلمان فرق داشته باشه و نباید از رویظاهر افراد تصمیم گرفت.

اگه به گفته اینجور افراد باشه الآن غلامعلی حداد عادل نباید فامیل رهبر معظم انقلاب می شد چون اونم یک زمانی کراواتی بود وچون ظاهر غربی داشته و مروج ظاهر غربی بوده نمیتونه فردی باشه که در جهت انقلاب وارزش های اون قدم برداره.

شک ندارم اگر یک نفر با ریش و یقه بسته بدون عمل و یک نفر با ظاهری متفاوت اما با عمل رو نزد رهبر انقلاب ببرند،رهبر عزیزمون اون فردی که ظاهر متفاوت داره اما کار انجام میده رو انتخاب میکه چون ایشون بارها تذکر دادند از روی ظاهر قضاوت نکنید درست مثل تذکرشون در خراسان شمالی.

به امید روزی که همه ما به باطن افراد توجه کنیم نه به ظاهر افراد...

پ,ن : دوستی دارم که فعالیت قرآنی داره و به جرأت می تونم بگم خیلی هارو قرآنی کرده اما چون آستین کوتاه می پوشه بعضی ها بهش ایراد گرفتند و ایشون رو ضد دین و ضد ارزشی می دونند. افرادی که شاید به یک نفر هم قرآن یاد نداده باشند...

منبع: معبر سایبری

جالب بود سید جان ان شالله اخلاقا عین این شهدا باشیم

واقعا این شهدا کارای بزرگی برای ما کردند که باید ارزشون رو بدونیم ..با اعمال درست خودمونیم

سلام ای شهید.

چیزی برای گفتن با تو ندارم فقط تنها چیزی که می دانم این است که اگر آن روز تو نمی رفتی من اینجا در آرامش و راحتی نبودم.

اگر آن روز تو با پدر و مادرت که چشمانی گریان و کلی آرزو برای آینده ات داشتند خداحافظی نمی کردی امروز من در کنار پدر و مادرم با صورتی شاد و خندان نبودم  تا برای آیندم برنامه ریزی کنند.

ای غواص، اگر آن روز تو همچون مرواریدی در دل صدف با دستانی بسته پیدا نمی شدی من هیچ وقت نمی فهمیدم که ارزش مروارید چقدر است.

همه به تو می گویند مروارید ولی تو مروارید را به خاک وطنت می گویی و همچون صدفی محافظ اجازه این را ندادی تا مروارید درونت به دست دیگری بی افتد.

آری باز هم تو دیدی که مرواریدت را می خواهند به تاراج ببرند و بازگشتی و چه بازگشت باشکوهی.

بازهم دوباره اشک به چشمان پدر و مادر منتظرت آوردی که این بار با  قبل فرقش این است که آن وقت برای دفاع از خاکت به بیرون کشورت رفتی و این بار برای دفاع از آن به داخل بازگشتی.

حال تو هم میدانی دشمن آمده در درون ما، نمی شود خودی را از بی خودی تشخیص داد. یک زمانی با ما بودند اما حال شدند ستون پنجم دشمن، شدند بلندگوی دشمن، شدند نیروی کمکی دشمن بهتر است بگوییم نیروی خط مقدم دشمن.

آن موقع که می رفتی همه می گفتند مرگ بر صدام و حال که برگشتی گرینف ها می گویند جنگ جنگ تا پیروزی صدام بزن جای دیروزی. 

موقع رفتن همه به فکر هم بودند اما حال بعضی به فکر خودشون هستند، کاری ندارند که دو رو برشون چه خبر است.

اما تو این را بهتر از من میدانی که مردم ما همان مردم ولایتمدار و عاشق شهادتند فقط بعضی ستون پنجمی ها نمی گذارند واقعیت را ببینند و واقعیت را وارونه جلوه می کنند وقتی که شما برگشتید واقعیت همچو خورشیدی از پشت ابر به بیرون تابید و نه تنها کل خاک کشورت بلکه کل خاک هستی را روشن و گرم کرد.

ازت مچکرم ای شهید.

نویسنده: sayyed13737373

روی سجاده بی بی دو سه پر آورده
تا نسیم از پر و بال تو خبر آورده

آسمان چشم به چشمان زمین دوخته است
این چه رازی است که از سینه به در آورده

صدف خاک به افلاک نشان داد شبی
جامه را چاک زده در و گهر آورده

رود خاموش نمی ماند از این پس هرگز
بر لبش آه شب و ذکر سحر آورده

باز هم معرکه اکبر به خودش می بیند
مادری داغ دل و خون جگر آورده

از دعای سحر اوست که بعد از سی سال
آسمان را به سر دست پدر آورده

چه مبارک سفری بود که طوفان بلا
از دل حادثه مردان خطر آورده

شعر: سرکار خانم فاطمه نانی زاد

مگو بدن، ز تن جبهه جان در آوردند
به جای اشک، جگر از نهان در آوردند

وطن پر از گل پرپر شده است و عطرآگین
ز دشت لاله ز بس ارغوان آوردند

شما گروه تفحص به خاک بنویسید
دُر از خزانه این خاک‌دان در آوردند

زمین ز مین پر و اینان ز من سفر کردند
ز آسمان سر از این آستان در آوردند

همین تبار تبری تبر به دوش شدند
دمار از  بت و از بتگران در آوردند

حرامشان که شکم‌بارگان فرصت جوی
تنور گرم شما بود و نان در آوردند

و من به جیب سر و سر به زیر کاین مردان
چه سرفراز سر از امتحان در آوردند

شعر: جناب آقای علی انسانی

نصفِ تاریخ عاشقی «آب» است، قصه‌هایی عمیق و پراحساس
قصه‌هایی پر از فداكاری، قصه‌هایی عجیب، اما خاص:

قصۀ آبِ چشمۀ زمزم، زیرِ پاكوبه‌های اسماعیل
قصۀ نیل و حضرت موسی، قصۀ آن گذشتنِ حسّاس

قصۀ حفظِ حضرت یونس، توی بطن نهنگ، در دریا
یا كه نفرینِ نوحِ پیغمبر، بر سرِ مردمِ نمك نشناس

قصۀ ظهر روز عاشورا، بستنِ آب روی وارثِ آن
كربلا بود و یك حرم، تشنه، كربلا بود و حضرتِ عباس

بین افسانه‌های آب و جنون، قصۀ تازه‌ای اضافه شده :
قصۀ بیست و هفت ساله‌ای از صد و هفتاد و پنج تا غواص...

شعر: سرکار خانم نفیسه سادات موسوی