زندگی هرکس مثل یه کشتیه ؛ یه کشتی کوچیک تو یه اقیانوس بزرگ.
هرکسی باید یاد بگیره چه طوری کشتی خودش رو به ساحل برسونه.
کشتیای زیادی تو این اقیانوس شناورن.
خیلیاشون هیچوقت به ساحل نمیرسن.
خیلیا کشتیشون رو میسپرن به باد.
ناخدای واقعی کسیه که خودش کشتیش رو هدایت کنه و در این راه اصول رو زیر پا نذاره؛ حتی اگه هیچوقت به ساحل نرسه.
هر آدمی باید بلد باشه چه طوری از امکاناتش به خوبی استفاده کنه،
موانع رو بگذرونه و قوانین رو هم رعایت کنه.
خیلیا به خیال خودشون سر سرنوشت کلاه میذارن؛
ولی این راه، از اولش بیراهه است.
اونا با این کارشون روز به روز از ساحل دورتر میشن...
