نام كتاب: ملاقات محبوب

برخى از منافع حجّ‏
سپس خداوند مى‏فرمايد:
)...وَمَن يُرِدْ فِيهِ بِإِلْحَادٍ بِظُلْمٍ نُذِقْهُ مِنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ * وَإِذْ بَوَّأْنَا لِإِبْرَاهِيمَ‏مَكَانَ الْبَيْتِ أَن لاَّ تُشْرِكْ بِي شَيْئاً وَطَهِّرْ بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَالْقَائِمِينَ وَالرُّكَّعِ‏السُّجُودِ * وَأَذِّن فِي النَّاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوكَ رِجَالاً وَعَلَى‏ كُلِّ ضَامِرٍ يَأْتِينَ مِن كُلِّ فَجٍ‏عَمِيقٍ * لِيَشْهَدُوا مَنَافِعَ لَهُمْ وَيَذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ فِي أَيَّامٍ مَعْلُومَاتٍ...(54)).
"...و آنكه خواهد در آن كجروى كند به ستم مى‏چشانيمش ازعذابى دردناك * و هنگامى كه جايگاه )عبادت( ساختيم براى ابراهيم‏جاى خانه را كه شرك نورز به من چيزى را و پاك گردان خانه من رابراى طواف كنندگان و به پاى ايستادگان و ركوع كنندگان سجده كننده* و بانگ برآور در ميان مردم به هنگام حجّ آيند به سويت پيادگان و برهر اشترى لاغر كه مى‏آيند از هر درّه ژرف * تا بنگرند سودهايى كه‏براى آنهاست و ببرند نام خدا را در روزهايى معلوم."
اين منافع و فوائدى است كه قرآن به آن اشاره دارد، مطمئنّاً فوائدحجّ فقط به تقديم قربانى به پيشگاه الهى ختم نمى‏شود، بلكه منافع‏ديگر مسلمانان نيز شامل آن مى‏شود، همانگونه كه مى‏خوانيم:
)لِيَشْهَدُوا مَنَافِعَ لَهُمْ...(
"تا مشاهده كنند سودهايى كه براى آنهاست..."
واضح است كه مشاهده با علم و معرفت تفاوت مى‏كند ودر واقع‏يك بيدارى عميق مى‏باشد. همانگونه كه وقتى عبارت اشهد أن لا اِله‏اِلَّا اللَّه را بر زبان جارى مى‏سازيد در شناخت خود و به مرحله شهودرسيده‏ايد، به بيان ديگر به يك علم حضورى دست پيدا كرده‏ايد.
در ادامه خداوند به فوائد و منافع ديگرى از حجّ اشاره كرده‏مى‏فرمايند:
)...وَيَذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ فِي أَيَّامٍ مَعْلُومَاتٍ عَلَى‏ مَا رَزَقَهُم مِن بَهِيمَةِ الْأَنْعَامِ‏فَكُلُوا مِنْهَا وَأَطْعِمُوا الْبَائِسَ الْفَقِيرَ * ثُمَّ لْيَقْضُوا تَفَثَهُمْ وَلْيُوفُوا نُذُورَهُمْ‏وَلْيَطَّوَّفُوا بِالْبَيْتِ الْعَتِيقِ(55)).
"...و ببرند نام خدا را در روزهايى معلوم بر آنچه روزيشان داده‏است از دامهاى چهار پا پس بخوريد از آن و بخورانيد به بينواى‏درويش * سپس فرو بگذارند آلايش خويش را و وفا كنند به نذرهاى‏خود و بايد طواف كنند گرد خانه كهن."
حجّ انسان را از آلودگيها پاك مى‏سازد و او را به مرحله پاكى و تزكيه‏مى‏رساند و شاكر نعم الهى قرار مى‏دهد، انسان را به دوستى با فقراءودستگيرى از آنان دعوت مى‏كند... وحدت و انسجام را بر امّت‏اسلامى حاكم مى‏سازد و باعث ايجاد ارتباط بهتر بين مسلمانان درساختن تمدّن بزرگ اسلامى مى‏شود.