پاسخ به:رشد نوپایان

رشد نوپایان – بخش دوم

کوتاه سخن این که ، جهت دست یافتن به شخصیتی سالم و نرمال لازم است‌که گه گاهی کودکان بسان بزرگسالان غم و ناراحتی را تجربه کنند ، چون این امر و این احساس در بردارنده ی درس هایی بزرگ و کارآمد است.
از جمله این درس ها آن که ، کودک درمی یابد احساسات ناخوشایند توان از پا درآوردن انسان را ندارند. به علاوه این امر سبب میشود که کودک به مهارت های مشکل گشایی و خودپذیری آراسته شود.
از سویی دیگر زمانی که کودک در این موقعیت های آزار دهنده متوجه حسن نیست والدین خود میشود ، به تدریج گفتگو و تبادل نظر را جایگزین جیغ کشیدن ها و فریاد زدن های خود می سازد ، مشروط بر آن که مادر حسن نیت داشته و احساسات ماورائی مسئله ای را جز به جز شرح داده و آن ها را برای کودک بشکافد .
این امر سبب میشود ک کودک به تدریج تعقل را جایگزین احساسات و هیجانات سرکش نماید . به علاوه باید توجه داشت که تربیت درست یک کودک مستلزم اعمال فرایندی بلندمدت است.
بنابراین لازم‌است‌که در این خصوص والدین با دل و جان سرمایه گذاری های لازمه را به عمل آوردند ، چون در برابر سرنوشت و آینده ی کودک مسئول هستند. به زبان ساده تر باید حقوق انسانی کودک مراعات شود. پس همدلی و متانت جزء ضروری این راه بلند و پر پیچ و خم می باشد.
نکته ای که باید به آن توجه شود این‌است‌که در صورت محروم کردن کودک از تجربه کردن غم و اندوه ، او نمیتواند شادی و خوشحالی وسیع الطیف و عمیق را تجربه کند و چنانچه فردی از شادی و نشاط محروم شود ، در آن صورت اصلی ترین رکن زندگی خود را از کف داده است. لذا تجربه کردن غم و اندوه برای رشد و شکوفایی کودک بسیار ضروری می باشد.
نه گفتن کودک
چنانچه توجه کرده باشید ، متوجه شده اید که پرکاربردترین واژه در بین کودکان کلمه (( نه )) است. کودکان در هنگام موافق بودن یا چیزی باز هم ترجیح می دهند که کلمه (( نه )) را بر زبان آورند. باید توجه داشت که این حربه و مسئله گویایی و رسایی محسوسی دارد ، چون به این واسطه کودک خواهان ابراز وجود بوده و استقلال عمل خود را می نمایاند.
واقعیت این‌است که‌مادران جهت کنترل و مهار کودکان از این کلمه ی منفی استفاده می کنند. از سویی دیگر کلمه (( مامان )) نیز کاربردی این چنینی دارد. اکنون سوال این است‌که‌مفاهیم و محدودیت ها در این موقعیت ایفاگر چه نقش هایی میتوانند باشند؟

رشد نوپایان

رشد نوپایان

باری ، از جمله دلایل (( نه گفتن کودک )) میتوان به موارد زیر اشاره کرد :
1 . توقعات و انتظارات شما فراتر از توانایی های حقیقی اوست بنابراین درمانده و مستاصل شده است.
2 . شما مانع از انجام کار دلخواهش شده اید.
3 . چون متوقعش ساخته اید به این علت از دست شما عصبانی می باشد ، بنابراین متوسل به لجاجت و کج خلقی می شود.
شایسته‌است‌که در صورت در اشتباه بودن فورا اشتباه خود را برطرف سازید ، چون در غیر این صورت ممکن است‌که لجاجت او به جاهای باریک و خطرناک بکشد ، بنابراین شایسته‌است که‌عاقلانه و معقول با وی رفتار کنید.
از سویی دیگر توقع ما از بزرگسالان در قبال این نوع لجاجت خاص این‌است‌که‌حتی المقدور (( نه )) را به (( بله )) تبدیل کرده و خود را هم سطح و هم فکر کودک سازند . برای مثال در واقع منظور از اعمال زیر چیست؟
1 . زمانی که کاملا غرق در کار شستن بوده و او شلوارتان را گرفته و می کشد.
2 . او اصرار دارد که در گرم ترین روز کت به تن کرده و چکمه بپوشد.
3 . زمانی که به تازگی از کارهای روزمره فارغ شده و مشغول شیردادن نوزاد و نورسیده میشوید.
واقعیت این است که‌درخواست های این چنینی کودک را به اشکال مختلف میتوان پاسخ داد. یکی از این اشکال آن است‌که بی درنگ و قاطعانه دماغ کودک را سوزانده و به وی (( نه )) بگوییم. روشن‌است‌که هر عملی عکس العملی دارد و او نیز مناسب پاسخ دریافتی از خود واکنش نشان می دهد. به زبان دیگر ، این نوع جواب دادن او به سوی لجاجت و بددلی و نفرت سوق می دهد.
منبع : کتاب چگونه الم شنگه ی کودکان را مهار کنیم؟