با هم قرآن بخوانیم

صفحه چهارصد و چهل و هشت قرآن آیات 52 تا 76 سوره صافات 

 با قرائت استاد خلیل الحصری

يَقُولُ أَئِنَّكَ لَمِنْ الْمُصَدِّقِينَ ﴿٥٢﴾[كه به من‌] مى‌گفت: «آيا واقعاً تو از باوردارندگانى؟ (۵۲)

 أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَئِنَّا لَمَدِينُونَ ﴿٥٣﴾ 

 آيا وقتى مُرديم و خاك و [مشتى‌] استخوان شديم، آيا واقعاً جزا مى‌يابيم؟» (۵۳)

قَالَ هَلْ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ ﴿٥٤﴾  [مؤمن‌] مى‌پرسد: «آيا شما اطلاع داريد [كجاست‌]؟» (۵۴)

فَاطَّلَعَ فَرَآهُ فِي سَوَاء الْجَحِيمِ ﴿٥٥﴾ پس اطلاع حاصل مى‌كند، و او را در ميان آتش مى‌بيند! (۵۵)

 قَالَ تَاللَّهِ إِنْ كِدتَّ لَتُرْدِينِ ﴿٥٦﴾ 

 [و] مى‌گويد: «به خدا سوگند، چيزى نمانده بود كه تو مرا به هلاكت اندازى. (۵۶)

وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّي لَكُنتُ مِنَ الْمُحْضَرِينَ ﴿٥٧﴾

و اگر رحمت پروردگارم نبود، هرآينه من [نيز] از احضارشدگان بودم.» (۵۷)

 أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ ﴿٥٨﴾  [و از روى شوق مى‌گويد:] «آيا ديگر روى مرگ نمى‌بينيم، (۵۸)

 إِلَّا مَوْتَتَنَا الْأُولَى وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ ﴿٥٩﴾ 

 جز همان مرگ نخستين خود؟ و ما هرگز عذاب نخواهيم شد؟! (۵۹)

إِنَّ هَذَا لَهُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ﴿٦٠﴾  راستى كه اين همان كاميابى بزرگ است!» (۶۰)

لِمِثْلِ هَذَا فَلْيَعْمَلْ الْعَامِلُونَ ﴿٦١﴾ براى چنين [پاداشى‌] بايد كوشندگان بكوشند. (۶۱)

أَذَلِكَ خَيْرٌ نُّزُلًا أَمْ شَجَرَةُ الزَّقُّومِ﴿٦٢﴾ 

آيا از نظر پذيرايى اين بهتر است يا درخت زقوم؟! (۶۲)

 إِنَّا جَعَلْنَاهَا فِتْنَةً لِّلظَّالِمِينَ ﴿٦٣﴾

 در حقيقت، ما آن را براى ستمگران [مايه آزمايش و] عذابى گردانيديم. (۶۳)

 إِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِي أَصْلِ الْجَحِيمِ ﴿٦٤﴾ 

 آن، درختى است كه از قعر آتش سوزان مى‌رويد، (۶۴)

طَلْعُهَا كَأَنَّهُ رُؤُوسُ الشَّيَاطِينِ ﴿٦٥﴾ 

 ميوه‌اش گويى چون كله‌هاى شياطين است، (۶۵) 

فَإِنَّهُمْ لَآكِلُونَ مِنْهَا فَمَالِؤُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ ﴿٦٦﴾

پس [دوزخيان‌] حتماً از آن مى‌خورند و شكمها را از آن پر مى‌كنند، (۶۶)

 ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًا مِّنْ حَمِيمٍ ﴿٦٧﴾

سپس ايشان را بر سر آن، آميغى از آب جوشان است؛ (۶۷)

 ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى الْجَحِيمِ ﴿٦٨﴾

  آنگاه بازگشتشان بى‌گمان به سوى دوزخ است. (۶۸)

 إِنَّهُمْ أَلْفَوْا آبَاءهُمْ ضَالِّينَ ﴿٦٩﴾  آنها پدران خود را گمراه يافتند،(۶۹) 

فَهُمْ عَلَى آثَارِهِمْ يُهْرَعُونَ ﴿٧٠﴾ پس ايشان به دنبال آنها مى‌شتابند! (۷۰)

وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ أَكْثَرُ الْأَوَّلِينَ ﴿٧١﴾

 و قطعاً پيش از آنها بيشتر پيشينيان به گمراهى افتادند. (۷۱) 

 وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ ﴿٧٢﴾

و حال آنكه مسلماً در ميانشان هشداردهندگانى فرستاديم. (۷۲)

 فَانظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُنذَرِينَ ﴿٧٣﴾

پس ببين فرجام هشدارداده‌شدگان چگونه بود! (۷۳)

 إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ ﴿٧٤﴾ به استثناى بندگان پاكدل خدا! (۷۴)

وَلَقَدْ نَادَانَا نُوحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِيبُونَ ﴿٧٥﴾  

و نوح، ما را ندا داد، و چه نيك اجابت‌كننده بوديم! (۷۵)

 وَنَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ ﴿٧٦﴾

و او و كسانش را از اندوه بزرگ رهانيديم. (۷۶)