پاسخ به:مبحث پنجاه و سوم طرح صالحین "چه حاصل از اشک ها و لبخند ها"
سه شنبه 3 تیر 1393 7:30 AM
به نام خدا
درود بر نویسنده های عزیز این پست های زیبا و صالحین بزرگوار
ببینید دوستان اگر در زندگی انسان به دنبال شادی و خوشی بااشد هرگز به آن نمی رسد چون انسان خیلی با ارزش تر از دنیاست. پس انسانی که به دنبال کمال است هر چه به دنبال خوشی باشد و بخواهد اینچنین غم های خود را فراموش بکند نخواهد توانست.
چون شادی جوششی از درون است نه کوششی از برون
و غم
و چه زیباست غم
غم از درون است یا از برون؟
غم هم کاملا از درون است و انسان که از چیزی غمگین می شود آن زمان موقع انتخاب و ترفیع مقام اوست
غم به انسان شاد شدن را می اموزد و جزای نگرش ناقص انسان را به او می دهد تا در تصمیمات بعدی بیشتر دقت کند
و اگر غم وجود نداشت رشد هم...
غم هایتان چاره ساز شادی هایتان هستند.
هر که در سینه دلی داشت به دلداری داد
دل نفرین شده ماست که تنهاست هنوز