.jpg "ارسال پیام به DRAGON333")
منوچهر آتشی
پنج شنبه 11 اردیبهشت 1393 6:36 PM
| منوچهر آتشی | |
|---|---|
 |
|
| زادروز |
۲ مهر ۱۳۱۰ روستای دهرود، شهرستان دشتستان |
| مرگ |
۲۹ آبان ۱۳۸۴ (۷۴ سال) بیمارستان سینا، تهران |
| ملیت |
 ایران |
| علت مرگ | ایست قلبی |
| جایگاه خاکسپاری | بوشهر |
| پیشه | شاعر و مترجم |
| همسر(ها) |
ثریا ثابتی (۱۹۶۵-۱۹۷۹) ؟ (؟-۱۹۸۲) |
| فرزندان |
شقایق، مانلی (درگذشته) از همسر اول شعله (از همسر دوم) |
منوچهر آتشی (۲ مهر، ۱۳۱۰، دهرود شهرستان دشتستان استان بوشهر - ۲۹ آبان، ۱۳۸۴، تهران) شاعر و مترجم معاصر.
منوچهر آتشی در اواخر دههٔ ۳۰ با «آهنگ دیگر» در شعر معاصر به تجربهای تازه دست میزند. او با کشف و شهود در طبیعت جنوبی و وحشی به نوعی خشونت غریزی در شعر دست مییابد. اما آنچه خشونت شعری آتشی را از عنصر خشونت آشفته و غیرمنسجم برخی از شاعران قبل و بعد از خودش (مثلاً از نصرت رحمانی یا کیومرث منشیزاده) متمایز میکند بهجز حضور «جنوب»، لحن حماسی آن است.[۱]
شعرهای آتشی در دهههای ۳۰ و ۴۰ و ۵۰ شعر کویر است و عناصر طبیعی این کویر حماسه و خشونت را با هم میآمیزد.
گذشته از آن، عشق و امید و آرزو نیز خود را به این طبیعت جنوبی غرق میکند و احساس تنها در مثلث خشونت-حماسه-جنوب چهره نشان میدهد.[۲]
منوچهر آتشی سال ۱۳۸۴ بر اثر ایست قلبی در سن ۷۴ سالگی در بیمارستان سینا تهران درگذشت و در بندر بوشهر به خاک سپرده شد. وی چند روز قبل از مرگش در مراسم چهرههای ماندگار به عنوان چهره ماندگار ادبیات معرفی شده بود.[۳]
مجموعههای شعری زیر از آثار اوست:[۴]
