حضرت فاطمه سلام الله علیها :
اَللّهُمَّ بِعِلْمِکَ الْغَيْبَ وَ قُدْرَتِکَ عَلَى الْخَلْقِ أحْيِني مَا عَلِمْتَ الْحَياةَ خَيْراً لِي
وَ تَوَفَّنِي إذَا كانَتِ الْوَفَاةُ خَيْراً لِي؛
بار خدايا! تو را به علمِ غيبت و تواناييت بر آفرينش، سوگند مىدهم
كه مرا، تا وقتى مىدانى زنده بودن برايم بهتر است، زنده بدارى
و هر گاه مرگ برايم بهتر بود، بميرانى.
بِحارُ الأنوار، جلد 94، ص 225؛
منتخب میزان الحکمه، ص 894.
