پاسخ به:نجوم و اختر شناسی
سه شنبه 10 بهمن 1391 4:19 PM
|
|
|
تفكري جديد درخصوص پيدايش سياركها؛ كمربند سياركها حدود 200 سال پيش كشف شد. اين اجرام آسماني در حد فاصل مريخ و مشتري قرار دارند و گرچه طي 2 قرن گذشته مملو از جذابيت بودهاند اما بعد معماگونه آنها بيشتر به چشم آمده است. در ميان انبوهي از ناشناختههاي اين بخش از منظومه شمسي، اخترشناسان اميدوار بودهاند تا انبوهي از سيارات جديد را شناسايي كنند. اما در عوض پهنه وسيعي از خرده اجرام كيهاني را شناسايي كردهاند. اين كشفيات اخترشناسان را بيشتر از گذشته بر اين نظريه مصمم كرده است كه كمربند سياركها در حقيقت بقاياي سيارهاي هستند كه در دورانهاي بسيار گذشته پيدايش عالم و در اثر برخورد بزرگ فضايي از ميان رفته است. براي ساليان طولاني اخترشناسان بر اين عقيده بودند كه اين بخش از منظومه شمسي باقيمانده كنار گذاشته شدهاي از معماري سيارات بودهاند اما آنها اكنون نگاه ويژهتري به اين اجرام نه چندان بزرگ آسماني دارند. اخترشناسان به اين نتيجه رسيدهاند كه درخصوص حوادث و دگرگونيهاي عمده در نخستين دورانهاي پيدايش منظومه شمسي ميتوان سرنخهاي قابل اطميناني پيدا كرد. اين كمربند مجموعهاي متنوع از اجرام فضايي است كه در ميان آنها ميتوان ردپايي از تودههاي بزرگ توپي شكل متشكل از صخره و فلز (كه برخي از آنها تا صدها كيلومتر عرض دارند) تا تودههاي كوچك و شكننده متشكل از يخ و گرد و غبار پيدا كرد. اكنون پرسش ديگري مطرح ميشود: چطور اين امكان وجود دارد كه طيف گستردهاي از مواد و تركيبات گوناگون در كنار هم قرار گرفته باشند؟ اين پرسشي است كه به دليل ناتواني فعلي دانش بشري در پاسخ دادن به آن بيشتر شكل و شمايل يك راز بزرگ را به خود گرفته است. البته در سالهاي اخير تلاشهاي زيادي براي پيدا كردن پاسخي مناسب به اين پرسش انجام شده است و در اين رهگذر برخي اخترشناسان موفق به ارائه توضيحاتي نيز شدهاند: بسياري از سياركها در مناطقي به دور از مركز منظومه شمسي شكل گرفته و به مرور زمان و به وسيله سيارات مختلف به اين نقطه از عالم كشيده شدهاند. در چنين حالتي ميتوان به سياراتي كه در اين ماجرا دست داشتهاند عنوان زورگير را داد! تيمي از اخترشناسان به سرپرستي دكتر هال با استفاده از يك سري شبيهسازيهاي رايانهاي در دوران بسيار آشفته مربوط به اوايل پيدايش منظومه شمسي نشان دادهاند كه به احتمال قريب به يقين اورانوس و نپتون از خورشيد بسيار دور گشته و همچون اجرام آسماني سرگردان به منطقهاي از فضا رسيدهاند كه غني از اجرام فضايي مشابه دنبالهدارها بوده است. اين اجرام دقيقا مشابه آن دسته از اجرام آسماني است كه هم اكنون و در قالب گلولههاي برفي كثيف و چركآلود در كمربند سياركها ديده ميشود. اين اجرام در ادامه و با گذشت زمان در دام ميدان جاذبه سيارات بزرگتر منظومه شمسي قرار گرفته و به خورشيد نزديك شدهاند. بر اساس اين شبيهسازيها بسياري از اين اجرام در حد فاصل فضاي ميان مشتري و مريخ متوقف شدهاند و اينجا نقطهاي است كه خرده سنگهاي آسماني موجود در منطقه با آنها تركيب شدهاند. البته اين پايان مسافرت آنها نيست. محاسبات رايانهاي نشان ميدهند اگر آنها همچنان به حركت خود به سوي مدارات مشخصي از منظومه شمسي ادامه دهند، در منطقه جاذبهاي پرنوسان مربوط به مشتري متوقف خواهند شد. نكته جالب توجه اين است كه بر اساس همين محاسبات مشتري بالغ بر 99 درصد از كمربند سياركها را دقيقا با توجه به همين فرآيند خالي از عضو كرده است. www.jamejamonline.ir |
کریمی که جهان پاینده دارد تواند حجتی را زنده دارد
دانلود پروژه و کارآموزی و کارافرینی
