پاسخ به:عاشقان امام رضا
یک شنبه 2 آذر 1393 9:39 AM
شعر زیر، اثری است ماندگار از استاد عماد خراسانی که به لهجه مشهدی سروده شده است
| یَرِه گِه کارِ مو و تو دِرِه بالا میگیره | ذره ذره دِرِه عشقت تو دِلُم جا میگیره | |
| روز اول به خودُم گُفتُم ایَم مثل بَقی | حالا کم کم میبینُم کار دِرِه بالا میگیره | |
| چَن شَبه واز مثِ چل سال پیش اَزی مرغ دِلُم | تو زمستون بَهَنِهٔ سِبزه و صحرا میگیره | |
| چَن شَبه واز مودوزُم چشمامه تا صُبحه به چُخت | یا به یک سَم بیخودی مات مِمِنِه و را میگیره | |
| تا سحر جُل مِزِنُم خواب به سُراغُم نیمیه | هی دِلُم مثل بِچه بَهَنِه بی جا میگیره | |
| مُگُمِش هرچی که مرگت چیه کوفتی! نِمِگه | عوضش نق مِزِنِه و ذکر خدایا میگیره | |
| پیری و معرکه گیری که مِگَن کار مُویه | دِرِه کم کم ای کتاب صفحه پِنجاه میگیره | |
| اوکه عاشق شده پنهون مُکُنِه مثل اویِه | که سِوار شتر و پشتشِه دولا میگیره | |
| کوتا کِردَن دامنارِ تا بیخِ رون، مشتی عماد! | دیگه مجنون توی خواب دامن لیلا میگیره |
مدیرتالارلطیفه وطنزوحومه
