تاريخ عصر غيبت كبرا

خلاصه ‏ي بحث‏
1- غيبت طولاني و ممتد دوازدهمين و آخرين اختر معصوم و تاب‏ناك آسمان امامت و ولايت، حضرت مهدي آل محمدعليه السلام صرفاً، يك پيش بيني نبوده، بلكه بر طبق سنّت هاي جاري در جوامع بشري و تحوّلات جوامع انساني، امري اجتناب‏ناپذير، و يك استراتژي براي تحقّق اهداف كلان و آرمان‏هاي جهاني رسالت پيامبر خاتم‏صلي الله عليه وآله است.
2- تحوّلات جزئي و مقطعي، مانع اصل غيبت نشده است و نمي‏شود.
3- احساس نياز عمومي و عميق و گسترده - در جهان اسلام و جهان بشريّت - به يك مصلحي الهي و آسماني، يك شرط اصلي براي تحقّق يك اصلاح جهاني مي‏باشد.
4- اين احساسِ نياز، پس از يك سلسله تجربيّات تلخ و طولاني، و شكست‏ها و ناكامي‏هاي تكان دهنده‏ي ناشي از حاكميّت تمام مكتب‏ها و ايده‏هاي بشري غير آسماني، حاصل مي‏شود.
5- زمينه سازي براي تحقّق اين غيبت كبرا، يك اصل مهم و حاكم بر تمام فعّاليّت‏هاي امام مهدي‏عليه السلام در دوران غيبت صغرا است. اين جا است كه بايد ببينيم در دوران غيبت صغرا، زمينه‏هاي لازم براي تحقّق غيبت كبرا و رفع چالش‏هاي آن، چه گونه تحقّق يافت.