پاسخ به:nazarianali روی صندلی داغ!!!
چهارشنبه 24 آبان 1391 10:26 PM
سلامی دیگر خدمت کاربر عزیز و گرامی
این شعر را حتما شنیدی و خوندی . ممنون میشوم یه بار دیگه بخونیش :
موره می بینی که شر و با صفایم/بچه محله امام رضایم
زلزله یم حادثه یم بلایم / بچه محله امام رضایم
هر روز جمعه دلومه مبندم /به پینجله طلا و ورمگردم
کار و بارم ردیفه با خدایم/ بچه محله امام رضایم
به مو بگو بیا به قله قاف / اصلا مو ره بیزر همونجه علاف!
قرار مرار هر چی بیگی مو پایم/ بچه محله امام رضایم
دروغ، مرغ نیست مییون ما باهم/ الان به عنوان مثال تو حرم
چند روزه که تو نخ کفترایم / بچه محله امام رضایم
چشم موره گیریفته چنتا کفتر / گفته خودش: چنتاشه خواستی وردر
الان درم خادماره مپایم / بچه محله امام رضایم
کفتراره که بردم از روگنبد / مرم مو واز تونخ رفت وآمد
تو نخشه او گنبد طلایم / بچه محله امام رضایم
گنبده نصف شب مده به دستم / او گفته: هر وخ که بییی مو هستم
مویم که قانع و بی ادعایم / بچه محله امام رضایم
وخته میبینم توی عالم همه / ازش میگیرن و مگن واز کمه
گنبدشه اگر بده رضایم / بچه محله امام رضایم
گنبد وممبد نموخوام باصفا/ سی ساله پای سفره ای آقا
منتظر یک ژتون غذایم / بچه محله امام رضایم
حالا که خوندی چه احساسی داری ؟
علیک سلامی دیگر خدمت محمد 43 دوست عزیز و گردش گر مجازی
بله این شعر با لهجه زیبای مشهدی همراه چند تا اصطلاح گفته شده من این شعر رو خیلی دوست دارم، چند بار گوش داده بودم. ولی در آخر درد دل مشهدی ها رو میگه که به جز خدام، هیچ مشهدی دیگری دسترسی به غذای حضرت ندارد که البته چند سالی است که برای افطار ماه مبارک رمضان دعوتنامه هایی را در مساجد توزیع می کنند و افطار رو در یکی از صحن های حاشیه حرم میدن.
