در انتهای زندگی ما با تعداد دیپلم هایی که گرفته ایم،

پولی که بدست آورده ایم،یا تعداد کارهای خوبی که کرده ایم 

 قضاوت نخواهیم شد.

ما با من گرسنه بودم و توبه من غذا دادی،

من عریان بودم و تومرا پوشاندی    

من بی خانمان بودم وتو مرا به خانه ات راه دادی

قضاوت خواهیم شد.

        گرسنه،نه فقط برای نان بلکه گرسنه عشق.

عریان ،نه فقط برای لباس بلکه عریان برای وقار و حرمت انسانی.

بی خانمان،نه فقط برای خواستن خانه ای آجری

 بلکه بی خانمان به خاطر مطرود شدن.

مادر ترزا