ويليام تامسون كه به وي لرد كلوين نيز گفته مي‌شود از جمله رياضيدانان و دانشمندان شناخته شده عرصه فيزيك در تاريخ ايرلند است كه عمدتا به‌واسطه دستاوردهايش در زمينه پديده مغناطيس و الكتريسيته ساكن به شهرت رسيده است. تحقيقات كلوين در زمينه انتقال جريان الكتريكي را مي‌توان زمينه‌ساز اصلي توسعه فناوري كابل‌هاي زيردريايي عنوان كرد. به دليل همين تحقيقات جالب توجه بود كه در سال 1866 نشان شواليه را دريافت كرد.

 اين نشان صرفا به دانشمنداني اعطا مي‌شود كه دستاوردهاي تاريخي در زمينه علوم و فنون ارائه مي‌كنند. نقطه تمايز كلوين در مقايسه با ساير محققان در اين است كه تحقيقات او تنها در مرحله بررسي‌هاي آزمايشگاهي باقي نمي‌ماند. او با تكيه بر يافته‌هاي آزمايشگاهي خود ابزارآلاتي تهيه مي‌كرد تا بررسي‌هاي خود را به پيش ببرد. دستگاه‌هايي نظير آمپرمتر، ولت‌متر و وات‌متر از جمله اين ابداعات بوده است. او خاطرات چنداني از مادرش در ذهن نداشت چون زماني كه تنها 6 سال داشت از دنيا رفت. پس از آن حادثه به همراه پدرش كه در آن زمان استاد تمام رياضيات دانشگاه بود از بلفاست راهي گلاسكو شد. مي‌گويند علاقه دروني عجيبي به رياضيات داشت. البته نقش پدر را نيز در اين ميان بايد مد نظر داشت.

او زماني كه تنها 11 سال سن داشت وارد دانشگاه گلاسكو شد و چهار سال بعد سر از دانشگاه كمبريج درآورد و زماني كه تنها 16 ساله بود نخستين مقالات پيچيده رياضيات را در دانشگاه منتشر كرد. در سال 1846 يعني در 22 سالگي به عنوان استاد فلسفه طبيعي در دانشگاه گلاسكو مشغول به كار شد و تا نيم قرن اين سمت را حفظ كرد. او در همان سال‌ها موفق شد سن زمين را براساس مشاهداتي كه از دماي خورشيد داشت تخمين بزند. در سال 1847 به عنوان يكي از اعضاي جامعه سلطنتي ايرلند پذيرفته شد كه با توجه سن بسيار كمش براي ساير اعضا تعجب‌آور بود. او به رساندن تحقيقات نظري به مرحله عملي اعتقاد زيادي داشت. يكي از جملات معروف وي در اين زمينه اين است: هيچ‌گاه تا زماني كه مدل نظري خود را به يك سازه تبديل كنم راضي نمي‌شوم. تنها در اين صورت است كه موفقيت را احساس مي‌كنم. كلوين در سال 1907 از دنيا رفت. مرگ وي ايرلند را به غم انبوهي فرو برد و تا ساليان طولاني سايه آن بر جامعه علمي اين كشور احساس مي‌شد. كلوين را در كنار ايزاك نيوتن به خاك سپردند.

فاطمه پورمزرعه