محمدحسن بخشي در گفت‌وگو با خبرنگار فرهنگ حماسه خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، از حال و هواي جبهه در ماه رمضان مي‌گويد.

وي كه دندانپزشك است،مي‌گويد: در جبهه، بچه‌هايي كه قرار بود در جايي ماندني باشند همه، روزه مي‌گرفتند و غروب‌ براي افطار دور هم جمع مي‌شدند و سفره بزرگي انداخته و با خواندن دعا، روزه خود را افطار مي‌كردند.

دعا را معمولا فرماندهان مي‌خواندند و ما كه جوان‌تر بوديم بيشترين ادعيه ماه رمضان را در جبهه و از زبان فرماندهان‌مان ياد مي‌گرفتيم. قرآن خواندن بعد از افطار و به ويژه شب‌هاي قدر هم از لحظات فراموش نشدني جبهه‌ها است.

بعضي از اوقات هم در زمان افطار، دشمن حملاتش را تشديد مي‌كرد و توپخانه‌اش پشت سر هم گلوله روي سرمان مي‌ريخت. يك بار هم تانكر آب را نزديك به زمان افظار هدف گرفتند و در نتيجه ديگر آبي براي خوردن در افطار نداشتيم. بعضي اوقات هم آنقدر به سمت ما گلوله شليك كردند كه تركش يكي از گلوله‌ها پاي يكي از رزمندگان در كنار سفره افطار را قطع كرد.