اخبار قرآنی 7مرداد91

گروه خبرنگاران افتخاري / امیرمحسن سلطان‌احمدی: كارگاه آموزشی «شفای قرآن و عسل» توسط مركز پژوهشی درمان با عسل و فرآورده‌های عسل حكيم برای اولين‌بار در شهر مقدس قم برگزار شد.

به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا)، حكيم صادقی، يكی از اساتيد برجسته در كارگاه آموزش تخصصی عسل درمانی كه جمعه، ششم مردادماه در سينما ونوس شهر مقدس قم با حضور پژوهشگران و علاقه‌مندان به عسل درمانی برگزار شد، درخصوص آثار شفابخشی عسل در قرآن، اظهار كرد: هر درمانی نمی‌تواند شفا باشد در درمان شايد عوارض جانبی وجود داشته باشد ليكن در شفا از عوارض جانبی خبری نيست.

وی ادامه داد: می‌گويند فلانی را خدا شفا داده مثلا كور بوده بينا شده است حال اگر دارويی بدون عوارض جانبی باشد و به طور خارق‌العاده‌ای معالجه كند می‌گويند آن دارو شفابخش است بنابراين فرق شفای قرآن و شفای عسل در اين است كه شفای قرآن مخصوص كسانی خاص است ولی شفای عسل نه. كلمه شفا در قرآن كريم در سه آيه آمده است و كلماتی همچون يشف و غيره در آيات ديگری نيز آمده است كه حكايت از شفابخشی عملی و يا انجام كاری است.

وی بيان كرد: در آيه 57 سوره يونس و 82 سوره اسراء كلمه شفا آمده است كه در آيه 57 سوره يونس خداوند‌ می‌فرمايد، «هان ای مردمان برای شما از جانب پروردگارتان اندرزی و شفا برای آنچه در سينه‌ها داريد و رهنمودی و رحمتی بزرگ برای مؤمنان آمده است» كه در اين آيه قرآن را كتاب اندرز و شفا و رهنمود برای مؤمنين دانسته‌اند و در آيه 82 سوره اسراء خداوند می فرمايد، «ما به تدريج فرو می‌فرستيم از قرآن آنچه را كه برای مؤمنان شفا و رحمت است و ستمكاران را جز زيانی نمی‌افزايد».

صادقی گفت: با كمی تأمل در اين آيات در می‌يابيم شفای قرآن مخصوص مؤمنان است و برای ظالمان و غيرمؤمنان شفا نيست و مؤمنين نيز هركدام بر حسب درجاتی كه دارند از اين شفا بهره خواهند برد.

وی ادامه داد: هرچه ايمانشان بيشتر باشد تأثير قرآن در شفابخشی برايشان بيشتر خواهد بود. قرآن كريم بر چهار وجه تقسيم می‌شود عبارت، اشاره، لطائف و حقايق. عبارت قرآن برای عوام است كه عرب‌زبانند و با خواندن قرآن از آيات الهی بهره‌مند می‌شوند. اشاره قرآن برای خواص مردم است كه لغت عربی را بهتر از ديگران می‌فهمند و صرف و نحو عربی را خوانده‌اند. اينان علاوه‌بر فهم عبارات قرآن اشارات كلام‌الله را نيز دريافت می‌كنند.

صادقی افزود: لطائف قرآن برای اولياء‌الله و كسانی كه با قرآن و صاحب او ارتباط روحی قوی‌تری دارند و نه تنها علم صرف و نحو و زبان عربی آشنا هستند بلكه كسانی هستند كه از مراحل بالاتری از ايمان برخوردارند و حقايق قرآن برای پيامبران و كسانی كه به درجه يقيق صددرصد رسيده‌اند است. بنابراين همه اقشار مردم از قرآن می‌توانند به عنوان كتاب راهنما و شفابخش استفاده كنند و آنچه انسان برای رفع مشكلات خود رد ضمينه‌های فردی، اجتماعی، روحانی و جسمانی نيازمند است در قرآن موجود است.

وی ادامه داد: بايد بدانيم قرآن شفای جسمانی و روحانی و عسل فقط شفای جسمانی می‌بخشد و شفابخشی عسل به عنوان شفا و درمان در سه جا از قرآن كريم در آيات 68 و 69 سوره نحل آيه 15 سوره محمد(ص) و آيات 19 تا 29 سوره مطففين آمده است كه با توجه به تفسير و ترجمه قرآن كريم ترجمان وحی خادم القرآن مرحوم آيت‌الله صادقی تهرانی آمده كه در آيات 68 و 69 سوره نحل خداوند به زنبور عسل وحی كرد كه چگونه عسل را درست كند و اين آيه هفت ويژگی برای عسل شفابخش بيان می‌كند، اولين شفا بخشی كه عسل كوه در اولويت نخست است.

وی در ادامه اين موضوع افزود: در ابتدای اين آيه آمده است چون عسل كوهی از تنوع گياهی بيشتری و از شهدهای گل‌های وحشی بدست می‌آيد ارزش بالايی دارد. زنبور عسل بايد از تمامی ثمرات شهد گل، گرده گل، صمغ و روی برگ و شاخه گل و همچنين شيرينی داخل بعضی از ميوه‌ها مانند انگور و خرما و ... استفاده كند همچنين اين فرايند رشد يك زنبور عسل با خوردن كل ثمرات در تمامی سه فصل اول سال بايد با خشوع و فرمانبرداری تمام از خدا و همان وحی باشد كه اول آيه بيان شده است.

صادقی خاطرنشان كرد: چهارم ويژگی اين است كه با جمع‌آوری شهد تركيبی از آنزيم‌های معده زنبور عسل همراه با شهد گياهان در شفابخشی عسل نقش بسيار اساسی را ايفا می‌كند حال اگر همين شهد را با دستگاه از گل برداريم ديگر آن عسل شفا‌بخش نخواهد بود. شفابخشی عسل در تركيب آنزيم‌های ترشحی معده زنبور عسل همراه با شهد گياهان است كه وقتی از شكم زنبور عسل بيرون می‌آيد و آن را داخل شش گوشه‌های مومی قرار می‌دهد و رطوبت آن را می‌گيرد اين مايع عسل شفابخش خواهد بود. پنجمين ويژگی اين است كه كلمه نوشيدن به مصرف 20 گرم به بالای مايعات اطلاق می‌شود و كلمه خوردن بلعيدن تا حد يك گرم را نيز شامل می‌شود حداقل ميزان مصرف عسل برای شفابخشی بايد 20 گرم باشد يعنی يك قاشق غذاخوری و ديگر اينكه خوردن عسل به صورت نوشيدن آن را شفابخش خواهد كرد، داخل معده سريعا جذب و شفا بخش است.

اين استاد برجسته بيان كرد: عسل شفابخش اين است كه شفابخشی عسل از كوه، جنگل و دشت هركدام با هم متفاوت است و هركدام نيز نسبت به گياهان منطقه از شفابخشی خاصی برخوردار است و آوردن فيه شفاءللناس در آيه، بيان‌گر شفابخشی هرگونه عسل برای يك گونه بيماری است و هفتمين ويژگی عسل شفابخش اين است كه بايد عسل به تنهايی مصرف شود. با كمی تأمل در آيات سوره نحل و محمد(ص) در می‌يابيم كه همانگونه كه در سوره نحل عسل را نوشيدنی ناميد در سوره محمد(ص) به صورت نهر روان آن را اعلام كرد. روان بودن و قابل نوشيدن بودن عسل از ويژگی لاينفك عسل است و اين دو گونه آيه هر دو از يك نوع عسل مايع صاف شده سخن می‌گويد.

وی بيان كرد: گوناگونی عسل‌ها به رنگ‌های مختلف در سوره نحل شراب مختلف الوانه و در سوره محمد(ص) انهارها بيان شده و عسل‌ها نمی‌توانند يك گونه و يك نوع شفا بخشند بلكه هر عسل دارای يك نوع شفابخشی خاص است كه او را از عسل‌های ديگر مجزا می‌كند. در آيات سوره نحل قبل از صحبت از عسل از آب شير و عصاره ميوه‌ها سخن می‌گويد كه به همان ترتيب در سوره محمد(ص) قبل از صحبت از عسل از رودخانه‌های آب شيرين و عصاره سخن به ميان آمده است. آوردن چهار عنصر شير عصاره عسل به ترتيب كه در دو سوره آمده است، بی‌دليل نيست كه در جای ديگر علت و حكمت آن بيان خواهد شد.

وی خاطرنشان كرد: در سوره مطففين از يك نوع عسل خاص مومی پولك بسته سخن می‌گويد كه با دو نوع عسل صاف بالا متفاوت است و بوی مشك دادن پولك‌های آن نشانگر و بيانگر وجود يك نوع عسل خاص مومی در بهشت است. رابطه تغذيه و سلامتی در اين است كه مشكل اساسی ما در بيماری‌ها عدم تغذيه صحيح است. آيا واقعا به غذايی كه مصرف می‌كنيم نگاه كرده‌ايد؟ تا چه برسد كه ببينيم اين غذا از كجا آمده است حلال است، تميز است؟ قابل مصرف بشر است؟ بايد انسان به غذای مصرفی خود بنگرد. خوردنی، نوشيدنی حتی هوای مطلب همه را بنگرد و حتی دارويی كه مصرف می‌كند رو بنگرد كه عوارض كمتری داشته باشد اگر دارويی رفته رفته به بدن ما ضرر می‌رساند بنا بر آيات قرآن ما نبايد آن را مصرف كنيم.

وی در پايان افزود: هرچيز ضررش بيش از نفعش باشد انسان نبايد آن را مصرف كند و قرآن هم ما را از مصرف آن نهی كرده و تا جايی رسيده كه حرام نيز شمرده است. قرآن می‌گويد به اندازه بخوريد و بياشاميد ولی اسراف نكنيد.