مقالات اپيدميولوژي

مقدمه و اهداف: HIV هم اکنون به تنهايي بزرگ ترين ويروس کشنده عفوني است و افراد آلوده به HIV منبع آلودگي براي ديگران برشمرده مي شوند که پرخطرترين گروه ابتلا به ايدز معتادان تزريقي و دارندگان رفتار پرخطر جنسي مي باشند. ارتقا ميزان آگاهي و نگرش اين افراد يکي از اولويت هاي برنامه پيشگيري و مبارزه با ايدز است. اين مطالعه با هدف تعيين سطح آگاهي و نگرش افراد HIV+ در مقايسه با افراد داراي سابقه رفتار پرخطر در استان گلستان و رابطه آن با مشخصه هاي اقتصادي، اجتماعي انجام گرفت.
روش کار: اين مطالعه مقطعي که بر روي 54 فرد HIV+ و 134 فرد داراي سابقه رفتار پرخطر استان گلستان انجام گرفت. نمونه هاي HIV مثبت بوسيله نمونه گيري و افراد پرخطر بوسيله نمونه گيري سيستماتيک انتخاب شدند.
نتايج: نتايج پژوهش داد که افراد اچ.آي.وي منفي در مقايسه با اج.آي.وي مثبت ها از سطح تحصيلات بالاتري برخوردار بودند. (P=0.034). ميزان بيکاري نزد افراد اچ.آي.وي مثبت بيشتر (P<0.001) و از سطح درآمد پايين تر بود (P=0.037). افراد HIV+ و افراد داراي سابقه رفتار پرخطر در مورد بيماري ايدز آگاهي متوسط و نگرش نامطلوبي داشتند. سطح نگرش بيماران HIV+ پايين تر از افراد داراي سابقه رفتار پرخطر بود (P=0.05).
نتيجه گيري: با توجه به سطح آگاهي متوسط و نگرش نامطلوب لزوم توجه مسوولين به آموزش هاي مداوم و مستمر در قالب برنامه ريزي مدون ضروري مي باشد. سطح اقتصادي، اجتماعي پايين اين افراد صرف نظر از تقدم يا تاخر اين عوامل، به عنوان فاکتورهاي زمينه اي تشديدکننده عوارض فردي و اجتماعي ايدز بايد مورد توجه مسوولين قرار گيرد.

 نسخه قابل چاپ