هر چه می خواهد دل تنگت بگو!!!

سلام بر دوستان گرامی

به امید خدا می خواهیم امشب هم ادامه دعای کمیل را باهم زمزمه کنیم. امید است خداوند کریم در این ماه مبارک ، همه ی ما را مورد مغفرت و آمرزش خویش قرار بدهد.

وَلَيْتَ شِعْرى يا سَيِّدى وَاِلـهى وَمَوْلاىَ، اَتُسَلِّطُ
و كاش مى دانستم اى آقا و معبود و مولايم آيا چيره مى كنى
النّارَ عَلى وُجُوه خَرَّتْ لِعَظَمَتِكَ ساجِدَةً، وَ عَلى اَلْسُن نَطَقَتْ بِتَوْحيدِكَ
آتش دوزخ را بر چهره هايى كه در برابر عظمتت به سجده افتاده و بر زبان هايى كه صادقانه به يگانگيت
صادِقَةً،وَبِشُكْرِكَ مادِحَةً، وَعَلى قُلُوب اعْتَرَفَتْ بِاِلهِيَّتِكَ مُحَقِّقَةً، وَعَلى
گويا شده و سپاسگزارانه به شكرت باز شده و بر دلهايى كه از روى يقين به خداييت اعتراف كرده اند و بر نهادهايى
ضَمآئِرَ حَوَتْ مِنَ الْعِلْمِ بِكَ حَتّى صارَتْ خاشِعَةً، وَعَلى جَوارِحَ سَعَتْ
كه علم و معرفتت آنها را فرا گرفته تا به جايى كه در برابرت خاشع گشته و بر اعضا و جوارحى كه مشتاقانه
اِلى اَوْطانِ تَعَبُّدِكَ طآئِعَةً، وَاَشارَتْ بِاسْتِغْفارِكَ مُذْعِنَةً، ما هكَذَا الظَّنُّ
به پرستشگاه هايت شتافته و با حال اقرار به گناه جوياى آمرزش تو هستند چنين گمانى به تو نيست
بِكَ، وَلا اُخْبِرْنا بِفَضْلِكَ عَنْكَ، يا كَريمُ يا رَبِّ، وَاَنْتَ تَعْلَمُ ضَعْفى عَنْ
و از فضل تو چنين خبرى به مانرسيده اى خداى كريم اى پروردگار من و تو ناتوانى
قَليل مِنْ بَلاءِ الدُّنْيا وَ عُقُوباتِها، وَما يَجْرى فيها مِنَ الْمَكارِهِ عَلى اَهْلِها،
مرا در مقابل اندكى از بلاى دنيا و كيفرهاى ناچيز آن و ناملايماتى كه معمولاً بر اهل آن مى رسد مى دانى
عَلى اَنَّ ذلِكَ بَلاءٌ وَمَكْرُوهٌ، قَليلٌ مَكْثُهُ، يَسيرٌ بَقآئُهُ، قَصيرٌ مُدَّتُهُ، فَكَيْفَ
در صورتى كه اين بلا و ناراحتى دوامش كم است و دورانش اندك و مدتش كوتاه است پس چگونه
احْتِمالى لِبَلاءِ الاْخِرَةِ، وَجَليلِ وُقُوعِ الْمَكارِهِ فيها، وَهُوَ بَلاءٌ تَطُولُ
تاب تحمل بلاى آخرت و آن ناملايمات بزرگ را در آن جا دارم در صورتى كه آن بلامدتش طولانى
مُدَّتُهُ، وَيَدُومُ مَقامُهُ، وَلا يُخَفَّفُ عَنْ اَهْلِهِ، لاَِنَّهُ لا يَكُونُ اِلاَّ عَنْ غَضَبِكَ
و دوامش هميشگى است و تخفيفى براى مبتلايان به آن نيست زيرا آن بلا از خشم
وَاْنتِقامِكَ وَسَخَطِكَ، وَهذا ما لاتَقُومُ لَهُ السَّمـواتُ وَالاَْرْضُ، يا سَيِّدِى
و انتقام و غضب تو سرچشمه گرفته و آن هم چيزى است كه آسمانها و زمين تاب تحمل آن را ندارند اى آقاى من
فَكَيْفَ لى وَاَنـَا عَبْدُكَ الضَّعيفُ الذَّليـلُ الْحَقيـرُ الْمِسْكيـنُ الْمُسْتَكينُ،
تا چه رسد به من بنده ناتوان خوار ناچيز مستمند بيچاره!