اخبار قرآنی (1391/03/08)

گروه هنر: توجه به سينمای دفاع مقدس تنها نبايد به آثاری ختم شود كه هشت سال جنگ را مورد توجه قرار داده‌اند، هرچند در اين خصوص حرف‌های ناگفته، بسيار است، اما می‌توان در قالب فيلم‌هايی چون «قلاده‌های طلا» هم اثری دفاع مقدسی خلق كرد.

سعيد مستغاثی، رئيس انجمن منتقدان سينمايی و برنامه‌ساز تلويزيون در گفت‌و‌گو با خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا) فيلم «روزهای زندگی» را اثری فاخر در حوزه دفاع مقدس توصيف كرد و افزود: فيلم «روزهای زندگی» را بايد كاری توصيف كرد كه به ناگفته‌های جنگ توجه كرده است. در اين فيلم به امدادگرانی پرداخته شده كه همدوش رزمندگان در پشت خط مقدم، خدمت می‌كردند، به نحوی كه می‌توان گفت آنان برای خود جبهه‌ای داشتند كه آنها را در صف رزمندگان قرار می‌داد.

وی روابط حاكم بر شخصيت‌ها را در فيلم مطابق با واقعيت توصيف كرد و گفت: طبيعی است كه در سينما برخی از روابط دراماتيزه می‌شود، اما اين ويژگی به واقع‌نگری كار آسيب نرسانده است، البته از گفته‌های آنان كه جنگ را تجربه كرده‌اند هم می‌توان فهميد كه روابط حاكم بر «روزهای زندگی» مبتنی بر واقعيت بوده است.

مستغاثی در خصوص جلوه‌های بصری فيلم هم بيان كرد: در زمينه بخش بصری فيلم هم كارهای بسيار خوبی انجام شده به ويژه جلوه‌های ويژه و كامپيوتری فيلم كه با كارهای بزرگ برابری می‌كند. هرچند اين فيلم نيز همانند ديگر آثار سينمايی در خود ضعف‌هايی نيز دارد.

وی مطلب فوق را چنين تكميل كرد: ممكن است كه برخی تصور كنند كه شاخص اين فيلم امتيازات بصری كار است، در صورتی كه اينگونه نيست. برای همين است كه در «روزهای زندگی» قهرمان نداريم، چون تمام كسانی كه در فيلم وجود دارند به نوعی قهرمان هستند، در حالی كه در فيلم‌های جنگی هاليوود معمولا قهرمان‌ پروری افراطی جز اصول اوليه است.

كارگردان مستند «محراب انقلاب» ادامه داد: داشتن قهرمان به خودی خود در فيلم‌های جنگی ايراد نيست، اما بايد توجه داشت كه جنگ ما همانند ديگر جنگ‌ها نبود. در كلام ديگر دفاع مقدس ما متكی به قهرمان نبود، بلكه قهرمان واقعی ايدئولوژی و مكتب‌ها بودند. به همين دليل تمام رزمندگان به واسطه ايمانشان قهرمان محسوب می‌شوند. برای مثال می‌توان از كارهای شهيد آوينی نام برد كه در هر سكانش قهرمانان متعددی می‌بينيم.

وی متذكر شد: در برخی از صحنه‌ها، تصاوير شعاری شده بود. همچنين معنويتی كه برای چنين كارهايی لازم است در «روزهای زندگی» كافی نبود، البته اين خاصيت سينمای ماست كه فيلمساز را از معنويت دور می‌كند، هرچند فيلمساز اين كار متعهد و حزب‌الهی است. قهرمان واقعی در دفاع مقدس ما اباعبدالله حسين (ع)، حضرت ابوالفضل و امام زمان (عج) بودند.

اين منتقد سينمايی در بخش ديگری از سخنان خود تاكيد كرد: هنگاميكه از معنويت در چنين كارهايی (دفاع مقدسی)سخن می‌گويم نمودش را بايد در فيلم‌هايی چون؛ «ديدبان»، «پرواز در شب» و «مهاجر» مشاهده كرد. امتيازی كه آنچنان كه بايد در «روزهای زندگی» وجود نداشت.

رئيس انجمن منتقدان در پاسخ به اين سؤال كه روند فيلمسازی كارگردان «روزهای زندگی» را چگونه ارزيابی می‌كند، گفت: سرعت پيشرفتی كه در كارهای پرويز شيخ طادی می‌بينيم بسيار قابل ملاحظه است، به همين دليل در هر فيلمش نسبت به كار قبلی می‌توان پيشرفت مشاهده كرد. اين امتياز هم تنها در يك ژانر محدود نيست، بلكه در تمامی گونه‌های سينمايی موجود است. همچنين باور و ايمان شيعی يكی از نكات بارز فيلم‌های پرويز شيخ طادی است، چون فيلمسازش به معنای واقعی به اين مفاهيم معتقد است.

وی با اشاره به اينكه طراح صحنه بودن اين فيلمساز به بهتر شدن «روزهای زندگی» كمك كرده، توضيح داد: كارگردان اين كار پيش‌تر طراح صحنه سينما بوده به همين دليل، تصاويری كه در فيلم‌های اين فيلمساز وجود دارد به شدت واقعی و قابل باور است.

وی در پايان خاطرنشان كرد: توجه به سينمای دفاع مقدس تنها نبايد به آثاری ختم شود كه هشت سال جنگ را مورد توجه قرار داده‌اند، هرچند در اين خصوص حرف‌های ناگفته، بسيار است، اما می‌توان در قالب فيلم‌هايی چون «قلاده‌های طلا» هم اثری دفاع مقدسی خلق كرد، زيرا شكل دفاع امروز متفاوت با گذشته است، اما به همان اندازه جدی است، بنابراين همانگونه كه مقام معظم رهبری فرمودند تمام كسانی كه در زمان حال وظيفه دفاع از انقلاب را در تمام بخش‌ها برعهده دارند رزمندگان دفاع مقدس محسوب می‌شوند.