اخبار قرآنی (1391/03/07)

آيت‌الله مويدی:
قرآن انسان‌های فاقد حیات طیبه را کر و کور معرفی می‌کند

گروه انديشه و علم: آيت‌الله مويدی، در تفسير آياتی از سوره ياسين قرآن را كارخانه انسان‌سازی معرفی كرد و گفت: قرآن انسان‌های فاقد حیات طیبه را کر و کور معرفی می‌کند.

به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا)شعبه قم، آيت‌الله محمدرضا مويدی، استاد سطح عالی تفسیر قرآن کریم ظهر امروز هفتم خردادماه در جمع كاركنان معاونت تهذيب حوزه علميه قم، به تفسير آياتی از سوره مباركه ياسين، پرداخت و گفت: هر كدام از انبيای الهی در زمان رسالت خود با مشكلات بسياری از ناحيه مردمی كه سعی داشتند به تخريب شخصيت آنان بپردازند، مواجه بودند؛ به طور كلی در طول تاريخ هر كسی كه در جمعی سعی داشته است كه حرف نويی كه از جنس آن جمع نيست بزند، با مقاومت‌هايی روبرو می‌شد.

مویدی بیان کرد: امروز هم چنین چیزی وجود دارد و دشمنان درصدد هستند تا چهره رهبری را اگر بتوانند تخریب کنند.

وی افزود: در زمان پيامبر(ص) نيز وقتی كه تعليمات الهی ايشان با تفكرات جاهلی مردم اصطكاك پیدا می‌كرد با ترور شخصيت ايشان سعی می‌كردند از الفاظی استفاده كنند كه جريان تبليغ را منحرف كنند؛ از جمله اينكه پيامبر را به صفاتی همچون كهانت و جنون و شعرسرايی و... لقب می‌دانند و يا ايشان را به شخص يا گروهی وابسته می‌دانستند و سعی می‌كردند از اين طريق ذهن مردم را نسبت به ايشان، مسموم كنند.

اين استاد تفسير حوزه با بيان اين مطلب كه قرآن كريم در سوره ياسين پاسخ‌های روشن و محكمی به اين افراد داده است، عنوان كرد: خداوند در اين آيات می‌فرمايد كه قرآن، نه شعر است و نه نثر و هيچ كس نمی‌تواند چنين امری را به قرآن نسبت دهد.

وی گفت: خداوند وظيفه پيامبر را ابلاغ پيام الهی دانسته و نه شعر سرايی؛ از اين رو در بسياری از آيات قرآن در بين اين آيات به نكات ريز اخلاقی اشاره می‌كند و نتيجه‌گيری می‌كند؛ تمام پيام‌های قرآن بر مبنای هدفی كمال‌بخش به بشر ابلاغ می‌شود؛ قرآن همچون ديگر كتاب‌ها نيست كه به شكل فصلی منظم تنظيم شده باشد، بلكه برای اينكه انسان را از صورتی به صورت بالاتر برساند به شيوه‌های مختلف و هدف‌مند روی می‌آورد.

آيت الله مويدی با ذكر اين مطلب كه قرآن كارخانه انسان‌سازی است، خاطرنشان كرد: قرآن كتاب ذكر و ياد خداست كه برای هدايت انسان‌ها فروفرستاده شده است از اين رو هر آنچه به سعادت انسان منتهی شود، در آيات قرآن متجلی شده است؛ خداوند حالاتی از انسان‌ها را ذكر می كند كه در آن، انسان‌هايی را كه در نظام خلقت تفكر نمی‌كنند كور می‌خواند و آنان را ناشنوا می‌خواند در حالی كه گوش دارند و كور خطاب می‌كند در حالی كه به ظاهر دارای چشم هستند؛ يكی از زيباترين تعابيری كه در اين عرضه عنوان شده است، مردگان به ظاهر زنده است كه اين تعبير برای افرادی به كار رفته است كه به جای حيات طيبه، در جهالت به سر می‌برند.

اين مفسر قرآن كريم یادآوری كرد: خداوند به انسان‌ها ميدان عمل می‌دهد و در اين عرصه موقعيت‌هايی ايجاد می‌كند كه انسان‌ها توان و ظرفيت خود را نشان دهند و در اين جايگاه انسان ضعيف و عصيانگر خودشان را محكوم به عذاب الهی می‌كنند.

وی گفت: خداوند تمام حيوانات و موجودات را ذليل انسان كرده است كه اگر چنين نبود عليه انسان عصيان می‌كردند، همچون دریایی فرعون مدعی خداوندی را در نيل غرق كرد ولی انسان‌ها بازهم ناشكر هستند و به قول قرآن در اين امور شاكر نيستند و حتی تعقل و تفكر هم نمی‌كنند.

وی بیان کرد: خداوند حتی خاصيت طبيعی برخی پديده‌ها را نيز برای انسان‌ها در مواقع خاص زايل می كند ولی بازهم قصه ناشكری انسان‌ها باقی است؛ خداوند در آيات ياسين به پيامبرش بشارت می‌دهد كه از كنايه‌ها و تمسخرهای كفار ناراحت و نا اميد نشود زيرا خداوند، اين دين و پيامبرش را محافظت خواهد كرد.