اخبار قرآنی (1391/03/06)

گروه كودك و نوجوان: يك مدرس قرآن گفت: برخی از حواس در افراد دچار نقص در اندام حسی قدرت دريافت بيشتری حتی به نسبت افراد عادی دارند و بايد از آنها به عنوان حواس جايگزين كه موجب تسهيل در آموزش قرآن می‌شود، استفاده كرد.

سيد‌مهدی سيف، مدرس قرآن در گفت‌و‌گو با خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا) گفت: افراد استثنايی نيز همچون ساير افراد حق آموزش مهارت‌های زندگی را دارند و بايد با استفاده از شيوه‌ها و ابزار كارآمد در اين زمينه نسبت به آموزش آنها جديت ويژه‌ای به عمل آيد.

وی گفت: وقتی صحبت از عدالت و مساوات در آموزش به افراد بدون در نظر گرفتن شرايط زندگی آنها می‌شود؛ آموزش قرآن در اولويت اين امور قرار می‌گيرد چرا كه تربيت انسان براساس آموزه‌های قرآن و اسلام تبديل شدن او به يك فرد وارسته و مفيد است و در اين راستا او بايد مورد هدايت الهی قرار گيرد.

آموزش قرآن به افراد استثنايی بايد براساس ميزان ظرفيت آنها برنامه‌ريزی شود

سيف قرآن را كتابی برای همه انسانها معرفی كرد و گفت: در آموزش قرآن نبايد بين فردی عادی و استثنايی تفكيك قائل شد، بلكه طبق گفته قرآن كه می‌فرمايد «لاَ یُكَلِّفُ اللّهُ نَفْسًا إِلاَّ وُسْعَهَا» بايد بسته به ظرفيت و وسع انسان به گونه‌ای برنامه‌ريزی شود كه مطابق با سطح درك و فهم و بسته به ميزان توقعی كه از وی داريم اين آموزش به انجام برسد.

اين كارشناس قرآنی ادامه داد: تنها به فرض اين مسأله كه كسی نقص در توانايی دريافت مطالبی را در روند آموزشی دارد نمی‌تواند دليل اين باشد كه ما می‌توانيم از ارائه آموزش و مطلب به او اجتناب كنيم چرا كه براساس آموزه‌های قرآنی، فرض بر بجا آوردن و ادای فرايض دينی است و به طور مثال در مورد نمازگزاران گفته شده است كه اگر توانايی آن را نداريد كه ايستاده بخوانيد بنشينيد و اگر اين ميزان را نيز قادر نيستيد خوابيده نماز را برپا داريد و اين نشان می‌دهد كه ارائه نشدن آموزش قرآن به افراد استثنايی به سبب آنكه گيرايی بالايی ندارند جايز نيست.

سيف تصريح كرد: در مورد افراد استثنايی دچار نقص در اندام حسی ديده شده است كه حواس ديگری از اين افراد دارای قابليت و قدرت بسيار بيشتری حتی در مقايسه با افراد عادی است و بايد در امر آموزش از اين حواس كه به عنوان حواس جايگزين معرفی می‌شوند، استفاده مؤثر كرد.

ابزار آموزش قرآن به افراد نابينا بايد بيشتر شنيداری باشد

وی ادامه داد: به طور مثال افراد نابينا از حس شنوايی با قدرت بسيار بالا برخوردارند و لذا بايد ابزار آموزشی قرآن به كار رفته در مورد اين افراد بيشتر به شكل شنيداری عرضه شود تا لمسی كه معمولاً با استفاده از خط بريل ارائه می شود.

وی در مورد لزوم استفاده از ابزار شنيداری در آموزش قرآن به اين افراد گفت: آموزش از طريق حس شنوايی هم در قرائت و هجی صحيح كلمات و صوت و لحن و هم در حفظ با هر ميزان تكرار، به قرآن‌آموز كمك می‌كند تا به شيوه‌ای مطلوب از آموزش رسيده و زودتر به اسلوب قرائت قرآن و يا روش‌های مؤثر حفظ آن دست پيدا كند.

اين مدرس قرآن در پايان گفت: در مورد افراد ناشنوا نيز چون معمولاً ناشنوايی آنها با نقص در تكلم همراه می‌شود و يا اين افراد اصلاً قادر به تكلم نيستند، اما از حافظه تصويری و قدرت بالايی در حس بينايی برخوردارند بايد قرآن و آموزه‌های مربوط به آن با استفاده از بهترين شيوه‌های ارائه تصويری آموزش داده شود و برای فهميدن اين مطلب كه آنها تا چه ميزان درك قرآن داشته‌اند، نيز می‌توان از شيوه‌های قراردادی همچون ايما و اشاره استفاده كرد.