اخبار قرآنی (1391/03/05)

گروه سياسی: اگرچه موضوع نيابت و وكالت از سوی امام معصوم در دوره‌های پيش وجود داشت اما در عصر امام هادی (ع) اين تدبير ارزنده و مؤثر از برجستگی‌های ويژه‌ای برخوردار شد و نهاد مرجعيت شيعه به عنوان نهادی راهبردی و مدل‌ساز عظمت پيدا كرد و در هم كوبنده بحرانی بود كه پيش روی امت اسلامی پهن می‌شد.

به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا) به نقل از پايگاه اطلاع‌رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آيت‌الله العظمی خامنه‌ای، حيات اهل بيت (ع) و حوادث و رخدادهای دوران ولايت و رهبری آنان، عصاره خلقت است. هيچ حماسه و فاجعه، تدبير و تقيه و نيز تعليم و تربيتی همانند روزگار آنان وجود نداشته و نخواهد داشت. پی بردن به حقايق اهل بيت (ع)، رسالت و شيوه‌های تبليغی و براندازی دشمنان راه خدا در عصر ايشان می‌تواند جامعه انسانی را از شقاوت و حرمان و جاهليت برهاند.

يكی از حلقه‌های نورانی خاندان وحی، وجود مبارك حضرت امام هادی (ع) است كه به نوعی می‌توان آن حضرت را بنيان‌گزار تحولات فكری و فرهنگی دوره‌ای از زندگی مسلمانان ناميد. البته هر كدام از حضرات معصومين متناسب با مقتضيات زمان و ظرفيت آمادگی جامعه مسلمانان، نسبت به مديريت بر تحولات اجتماعی، سياسی، عقيدتی و تحكيم پايه‌های فرهنگ دينی اهتمام داشته‌اند و حاكميت‌های جور و اختناق هرگز نتوانستند خط اهل بيت (ع) را از حيات جامعه اسلامی پاك كنند. آن‌ها تحميل مظلوميت كردند اما هدايت اهل بيت (ع) و عظمت پيروان مكتب اهل بيت (ع) هيچ‌گاه مخدوش نشد.

عصر امام هادی (ع) و شخصيت والامرتبه آن حضرت ويژگی‌های خاص خود را داشت. آن حضرت در نيمه ذی‌الحجه سال ۲۱۲ به دنيا آمد و در هشت سالگی پس از شهادت والد گرانقدر خود حضرت امام جوادالائمه (ع) عهده‌دار امر امامت شد و تا سال ۲۵۴ به مدت سی‌وسه سال علاوه بر امامت امت و تحمل شش طاغوت از طواغيت بنی‌عباس، آحاد مردم از دوست و دشمن ايشان را به عامل دين، فقيه جامع، امين بزرگ و طيب و تقی می‌شناختند.

اگرچه پسران بنی‌عباس با شعار (الرضا من آل محمد) افكار عمومی امت اسلامی را به استخدام خود در آوردند و با استفاده از ظرفيت دينی، علمی و مديريتی وقت جهان اسلام از يك سو و بهره‌برداری از نفرت آحاد جامعه مسلمانان نسبت به بنی‌اميه و بنی‌مروان از طرف ديگر شرايط ويژه‌ای را تحميل كردند، اما اين فريب طبيعتاً نمی‌توانست ماندگار باشد. لذا تدريجاً با فاصله گرفتن از شعار اوليه، حذف عناصر مؤثر و كارآمد و برخوردهای بی‌رحمانه متعددی پديد آمد. اما آنچه باعث به فراموشی سپرده شدن نحله‌های انحرافی و در هم كوبيده شدن فتنه‌ها شد، حضور با عظمت و تدابير اساسی حضرت هادی (ع) در حوزه‌های سياسی، علمی و اعتقادی مسلمانان بود كه هر تفرقه‌ای را به وحدت می‌رساند.

استحكام سازمان وكالت

مثلاً اگر چه موضوع نيابت و وكالت از سوی امام معصوم (ع) در دوره‌های پيش وجود داشت اما در عصر امام هادی (ع) اين تدبير ارزنده و مؤثر به عنوان يك نهاد رسمی و سازمان‌يافته، از برجستگی‌های ويژه‌ای برخوردار شد و نهاد مرجعيت شيعه به عنوان نهادی راهبردی و مدل‌ساز چنان عظمتی پيدا كرد كه به عنوان بی‌نقص‌ترين سلسله پس از عصمت و طهارت، ضمن ارتباط مأموم با امام (ع)، در هم كوبنده بحرانی بود كه پيش روی امت اسلامی پهن می‌شد. شما می‌بينيد كه حتی موضوع حبس و حصر امام معصوم (ع) با دقت عمل و فرصت‌شناسی و وظيفه‌مداری مخلصانه وكلای امامان معصوم باعث نشد كه جامعه اسلامی از دسترسی به هدايت ناب اهل بيت (ع) محروم بماند.

سازمان وكالت از سوی امام معصوم دارای چنان قوام و استحكامی شد كه مجموعه نيازهای فكری، اقتصادی، سياسی و اجتماعی مسلمانان را توليت و كفايت می‌كرد و مراكز با عظمت علمی و حديثی مانند قم و نجف و مشهد، محصول تدبير والای حضرت امام هادی (ع) است. به هر حال تحصيل و وصول مبانی و مسائل فقهی و كلامی از يك مجمع مورد اعتماد، به جامعه مصونيت می‌بخشيد.

تاريخ به ما می گويد كه شكست و ائتلاف نحله‌های انحرافی و شبهه‌آفرين در حوزه‌های توحيد، امامت و اعتقادات مردم و دفاع از قرآن و احاديث رسالت و امامت و روشن ماندن چراغ هدايت در زندگی بشر، محصول دورانديشی و تمهيد ژرف آن حضرت، پدر و فرزندان گرانقدر اوست.