اخبار قرآنی (1391/03/04)

گروه سياسی و اجتماعی: همايش«امام خمينی؛ حوزه و اخلاق» صبح امروز چهارم خردادماه با حضور آيت الله امينی در قم برگزار شد.

به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا)شعبه قم، حجت‌الاسلام حشمتی، معاون فرهنگی موسسه تنظيم و نشر آثار امام خمينی(ره) در اين همايش در سخنانی تاكيد كرد: بيشترين محل رجوع جوانان در شرايط فعلی به هنرمندان و ورزشكاران است و روحانيت در درجات بعدی قرار دارند.

وی افزود: نگفتن موضوع مسايل و مشكلات ما را حل نخواهد كرد و بايد در جمع‌های دلسوز نظام مترصد اين باشند كه برنامه‌ريزی را به نحو احسن انجام دهند تا روند اصلاح شود.

وی ادامه داد: امام در سن 32 سالگی و قبل از اينكه فقيه متبحری باشند كتب اخلاقی مانند چهل حديث از او منتشر می‌شود كه نشان‌دهنده نبوغ وی در زمينه تهذيب است؛ حوزه و روحانيت بايد قبل از اينكه محل رجوع جامعه بشود تهذيب نفس را طی كند زيرا در جامعه كسی از فقه و اجتهاد روحانيت سئوال نمی‌كند بلكه رفتار يك روحانی است كه فرهنگ ناب اسلامی را به مخاطب منتقل می‌كند.

حشمتی بيان كرد: روحانيون كه در نهادهای اداری قرار گرفتند نقش اصلی را ندارند مثلا در صدا و سيما برنامه‌ريزی برای برنامه‌های پربيننده در اختيار ديگران است و ما نقشی در آن نداريم.

وی تاكيد كرد: در عين حال امروز جوانان، زنان و مردان جامعه نيازمند روحانيون عامل و عالم هستند و انتظار مردم اين است كه ما كتاب و حكمت به آنان بياموزيم به شرط اينكه ابتدا خودمان تزكيه شده باشيم لذا نگاه، رفتار، خريد و ... ما الگوی افراد جامعه است چه بخواهيم و چه نخواهيم.

همچنين آيت الله امينی در سخنانی گفت: امام شخصيت جامع الاطرافی داشت و تنها يك استاد اخلاق نبود؛ يك فقيه متبحر، فيلسوف، عارف عملی به تمام معنا و يك استاد اخلاق بود البته نه اينكه تنها درس اخلاق بگويد بلكه خودش به اخلاق عمل می‌كرد و ديگران را هم دعوت به اخلاق می‌كرد.

وی اظهار كرد: اخلاص يكی از مهمترين عوامل موفقيت امام بود؛ امام در تمام مراتب يعنی در گفتار و شنيدن و عمل و تصميم و در هر جهت از روی اخلاص عمل می‌كرد.

وی با بيان اينكه اولين سال آشنايی من با ايشان سال 1321 بود و سال اول طلبگی من بود و من در درس اخلاق امام شركت داشتم ادامه داد: سخنان امام در درس اخلاق آنقدر موثر بود كه برخی افراد آنقدر متاثر می‌شدند كه گريه می‌كردند و طوری بود كه بعد از درس تحولی در ورحيه همه به وجود می‌آورد و من اين حالات را هرگز فراموش نمی‌كنم كه از درس ايشان آنقدر انرژی می‌گرفتيم كه ساعت شماری می‌كرديم تا درس هفته آينده شروع شود.

آيت‌الله امينی تاكيد كرد: امام تنها به عنوان استاد من نبود و من شديدا به عنوان مريد وی علاقه مند به ديدار معمولی و عادی امام بودم.

وی افزود: چيزی كه در رفتار امام احساس می‌كردم و هميشه هم مراقب بودم اخلاص امام بود؛ البته اخلاص امر قلبی است اما اگر دقت كنيم می‌توان در آثار عملی آن را درك كرد.