بسم الله الرحمن الرحیم

فاستَجابَ لَهُم رَبُّهُم، أني لا اضيع عمل عاملٍ مِنكُم، مِن ذكَرٍ او اُنثي مِن بَعض فالَّذينَ هاجَروا و اُخرِجوا مِن ديارِهِم، و اوذوا في سبيلي و قاتلوا و قتلوا لاكفرنَّ سَيِّئاتِهِم ، وَ لادخِلَنَّهُم جَنّاتٍ تَجري مِن تَحتِها الانهار ثواباً مِن عِندِ الله وَاللهُ عِندَه حُسنُ الثَّواب.
آل عمران (195-193)
برادران عزيزم: حركت جوشان انقلاب اسلامی كه در بيست و دوم بهمن 57، سلطنت استبدادی وابسته را درهم ريخت، در همان نقطه متوقف نماند كه اگر می‌ماند، چنانچه برخی مي‌خواستند اكنون نه تهاجمی در كار بود و نه جنگی.

جنگ فعلی نتيجه جبری ادامه حركت انقلابی مردم و تلاش برای تحقق همه اهداف انقلاب است. جنگ تحميلی كنونی پی‌آمد تلاش انقلابی خلق ماست و مانند بسياری عواقب و آثار ديگر انقلاب بايد با آن روبرو شد و بر آن غلبه نمود. جنگ فعلی با بحران اقتصادی و توطئه‌های سياسی ـ نظامی ديگر از لحاظ ماهيت تفاوتی ندارند.

انقلاب در حركت روبه ‌پيش خود با اين موانع و توطئه‌ها و كارشكنيها روبرو می‌شود و هر انقلاب اصيل و مردمی چنين است و لذا بايد در ادامه راه خود بسوی هدفهای انقلابی همه موارد را از پيش پا بردارد. در اين جنگ انقلاب و هدفهای مكتب از همه چيز بالاتر است.

برادران عزيز من، برای ما استقلال و تماميت ارضی فی‌نفسه و مجرد و تنها ارزش به حساب نميیآيد، بلكه تماميت ارضي و استقلال ميهن اسلاميان در چهارچوب هدفهای انقلاب و مكتب معنی پيدا ميیكند. آری برادرانم، آنچه به جنگ و تلاش در حفظ پاسداری از تماميت ارضی و استقلال معنی می‌بخشد، انقلاب و مكتب است، آزادی و استقلال واقعی است، عدالت و برابری است. ما بايد پيش از آنكه برای يك وجب خاك بيش يا كم بجنگيم، بايد برای دفاع از آرمانهای انقلاب مبارزه كنيم و اين است كه همه بايد از ديدگاه انقلاب و مكتب در جنگ وارد شويم. زيرا اگر شركت در جبهه جنگ با آگاهي سياسی و مكتبی همراه نباشد، وظيفه‌ای انقلابی نخواهد بود. 

جنگ با عراق برای ما هدف نيست و همه‌چيز هم نيست، بلكه وظيفه‌ای است در كنار و به دنبال ديگر وظايف انقلابی و اسلامی كه تاكنون داشته‌ايم و از اين پس خواهيم داشت.

تأكيد من به خاطر آن است كه نشان دهيم ما و همه رزمندگان و جان بركفان انقلاب هرگز هدفهايی را كه بخاطر وصول به آن انقلاب كرديم و دشمنی ابرقدرتها را برانگيختيم و هجوم نظامی عراق هم يكی از عكس‌العملهای اين حركت انقلابی است، هرگز فراموش نكرده‌ايم و پايان يافته نمی‌بينيم.

برادرانم، سپاه بايد مبارزه درازمدت مكتبی را تا تحقق همة ايده‌آلهای توحيدی دستورالعمل زندگی و حيات خويش قرار دهد. برادران عزيزم. شما چه فكر می‌كنيد؟! آيا تحت چه شرايطی استعمارگران و دشمنان زخم‌خورده ما حاضرند به جاي مخالفت و خصومت به حمايت از ما برخيزند؟ آيا جز با نفی همه خواسته‌هايی كه تا كنون در راهشان جنگيده‌ايم و قربانی داده‌ايم؟ آيا جز با نفی هدفهايی كه دشمنی شيطانها را بر انگيخته بود؟ نفی آزادی، نفی استقلال واقعي و جوهره مكتبی انقلاب؟ و راستی برادران، اگر ما اختلاف خود را با استكبار جهاني به سركردگی امريكا فراموش كنيم، چه چيزی برای ما می‌ماند؟

آر برادران، ما برای تحقق آرمانهای توحيدی انقلاب كرده‌ايم و به همين دليل جنگ بايد در خدمت اين آرمانها باشد. ما بايد در اين جنگ علاوه بر اينكه دشمن را به عقب برانيم و از حاكميت و گسترش انقلاب و تداوم آن دفاع و در راه آن جانبازی نمائيم، بايد ابتلاء به آلودگيهای شرك و خودپرستی و تن‌پروری و فساد از وجودمان پاك گردد و شخصيت انساني ما در اين كوره گداخته سختي و شدت،‌ذوب شده، تحت تأثير جوهر ايمان به مكتب و ارزشهای متعالی، ارتقاء و تكامل يابد. با تحمل آوارگی از شهر و ديار و مصيبت از دست دادن عزيزان و آزار وارده از دشمن، همراه با كسب آگاهی و تقويت ايمان صلاحيت وراثت زمين و رهبری نهضت رهايی‌بخش انبياء را در عصر خود به‌دست آوريم. 
بجنگيم تا انقلابمان ادامه يابد و اسلام پيروز شود و آزادی و برابری و قسط اسلامي برقرار گردد و سرانجام استكبار و ستم‌گری و شرك و استبداد و استعمار در سراسر جهان نابود شود. به تعبير امام، پيروزی يا مرگ هر دو برای ما فتح است. راه يافتن به فلات مرتفع كمال و آزادی و خودآگاهی است. از ياد نبريم كه تهاجم نظامی عراق و تحريكات نظامی آمريكا يكی از چند جبهه نبردي است كه دشمنان، عليه انقلاب اسلامی ما گشوده‌اند و اين است كه شما خود را حماسه‌آفرينان اين انقلاب و جنگ می‌دانيد و بحق نيز هستيد. بايد بطور كامل با انگيزه‌های انقلاب و مكتب آشنا شويد و از هدفهای سياسی دشمن از اين تهاجم، كاملاً مطلع باشيم.
برادرانم! به تعبير امام ما در هر حال پيروزيم. زيرا امام گام زدن در مسير را پيروزی می‌داند. امام صرفاًغلبة نظامی و سياسی بر دشمن را تنها پيروزی نمی‌داند و اين همان رازی ‌است كه‌ موحدين را همواره به ‌تلاش و جهاد واداشته ‌است.