بانک مقالات زنان

داستان شهر زنان از جمله حكايت هاي دو منظومه اسكندرنامه فردوسي و نظامي است. در اسكندرنامه فردوسي اين شهر، شهر هروم ناميده شده است. ساكنان شهر هروم همه زنان اند. اسكندر كه مشتاق سرزمين هاي تازه است قصد ديدار اين شهر را مي كند. در طي اين داستان ما از چگونگي و چوني حكومت زنان بر اين سرزمين آگاه مي شويم. پس از فردوسي، نظامي در اسكندرنامه با طول و تفصيل بيشتري به اين داستان مي پردازد. پادشاه شهر زنان نظامي بانويي نوشابه نام است كه خرد و زيبايي جان و تن را با هم جمع آورده است. ماجراي اين داستان در شهر بردع يعني وطن خود نظامي اتفاق مي افتد كه از اين جهت شباهت آن به داستان خسرو و شيرين هم قابل توجه است. چرا كه مهين بانو هم حاكم شهر ارمن است و اداره امور اين شهر به تمامي در دست زنان است. شيرين شاهزاده ارمني نيز از جمله اين زنان است. شباهت اين داستان ها با داستان هاي اساطيري زنان آمازون كه زناني بوده اند كه بر شهر خود حكومت داشته اند و مردان را به سرزمين ايشان راه نبوده است و اينكه ناحيه مستقر ايشان با آنچه نظامي گزارش مي كند راست مي آيد مورد توجه مقاله حاضر قرار مي گيرد. دور از انتظار نيست كه شاعران بزرگ افسانه سراي تاريخ ايران با در دست داشتن اطلاعاتي كه ممكن است از اسكندرنامه هاي منثور به دست آورده باشند از داستان شهر زنان با خبر شده و آن را به نظم كشيده اند. نكته ديگر اينكه فمينيست هاي عصر حاضر هم با نوشتن داستان هاي يوتوپيايي شهر زنان رويكردي دوباره به اين آرمان شهر داشته اند.